Muziek / Toplijsten en favorieten / De MuMe Top 40 Editie #2: De 90s
0
geplaatst: 15 juli 2012, 12:14 uur
chevy93 schreef:
En daar dan ook gelijk nog een oude bekende van onze klassieke rocker. Over de plaat zelf zal ik maar zwijgen, maar het bevestigt mijn beeld van Queen als sterke singleband. Is het balen dat Queen na de eerste dag al uitgespeeld is of mogen we blij zijn dat we ze nog terugvinden? Doe maar dat laatste.
En daar dan ook gelijk nog een oude bekende van onze klassieke rocker. Over de plaat zelf zal ik maar zwijgen, maar het bevestigt mijn beeld van Queen als sterke singleband. Is het balen dat Queen na de eerste dag al uitgespeeld is of mogen we blij zijn dat we ze nog terugvinden? Doe maar dat laatste.
Gedurende de jaren 70 was Queen voor mij toch echt een albumband, met toevallig ook sterke singles. Wanneer we gaan praten over de jaren 80 en 90 ben ik het wel met je assessment eens. Innuendo was het sterkste album uit de 2e generatie, met nog een paar mooie albumtracks.
Te gek trouwens dat Placebo zo hoog eindigt. Geheel terecht, overigens! Prachtplaat die ze nooit meer gaan toppen.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 12:24 uur
Leuke en verrassende lijst tot nu toe. Ik heb nog maar weinig van mijn nominaties voorbij zien komen (en dat zal in de top 20 niet anders zijn denk ik), maar dat mag de pret niet drukken 
De noteringen van Placebo en Eels stemmen me al erg tevreden.
Als ik goed geteld heb moeten er nog twee nieuwe binnenkomers voorbij komen. Reuze benieuwd welke dat gaan zijn.
De noteringen van Placebo en Eels stemmen me al erg tevreden.Als ik goed geteld heb moeten er nog twee nieuwe binnenkomers voorbij komen. Reuze benieuwd welke dat gaan zijn.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 12:30 uur
Had nog wel 5 nieuwe in m'n top20 - totaal vergeten en had Dummy, Massive Attack ook flink wat punten gegeven 
0
geplaatst: 15 juli 2012, 12:53 uur
stoepkrijt schreef:
Als ik goed geteld heb moeten er nog twee nieuwe binnenkomers voorbij komen. Reuze benieuwd welke dat gaan zijn.
Of jij hebt verkeerd geteld of ik heb jullie voorgelogen, want ik zie nog 3 nieuwe binnenkomers. Als ik goed geteld heb moeten er nog twee nieuwe binnenkomers voorbij komen. Reuze benieuwd welke dat gaan zijn.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 13:05 uur
20. Depeche Mode - Violator (1990) ( 67 punten) Nr. 1 van: stoepkrijt
Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 51 ( 40 punten)
Dat Violator vorig jaar de lijst niet haalde was op z’n zachtst gezegd een verrassing. Wat heet, hij stond niet eens bij de beste 50! Dit jaar besloten we deze grove schande te rectificeren en mag hij zelfs de top 20 openen.
19. Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) ( 68 punten) Nr. 1 van: Snoeperd
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 71 ( 30 punten)
Ik kan er dus niet bij waarom Californication zo slecht scoort. En dat ze vorig jaar helemaal ontbraken, vond ik ook bijzonder opmerkelijk. Dat uitgerekend deze het dit jaar zo goed doet (en Californication die nog steeds vrij pover scoort met een 54e plek), heb ik ook geen verklaring voor.
18. Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992) ( 70 punten) Nr. 1 van: Zephyr
Aantal keer genoemd: 13x / Positie vorig jaar: 27 ( 62 punten)
De enige pure electronic-plaat bij de beste 40. Ook The Prodigy (als ik dat pure electronic mag noemen) stond er nog een tijdje in, maar toen bleek dat ik onterecht wat punten van Music Has the Right to Children had toegekend aan deze Music for the Jilted Generation (die overigens nog wel bij de beste 50 is geëindigd).
Genoeg daarover, want de fans van Aphex Twin zullen vast tevreden zijn met een plekje bij de beste 20. Zeker aangezien het één van de weinige albums die ook echt beter gescoord heeft (die vorig jaar ook bij de beste 40 stonden).
Aantal keer genoemd: 12x / Positie vorig jaar: 51 ( 40 punten)
Dat Violator vorig jaar de lijst niet haalde was op z’n zachtst gezegd een verrassing. Wat heet, hij stond niet eens bij de beste 50! Dit jaar besloten we deze grove schande te rectificeren en mag hij zelfs de top 20 openen.
Reint schreef:
Wat mij opvalt is dat de band ook echt een gitarist heeft. Het is dan ook heerlijk hoe die gitaar wordt gemengd met de electronica. Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld de slides op Sweetest Perfection, de electro-blues van Personal Jesus, de hemelse tonen op Enjoy the Silence, de groove en daarna de hook van Policy of Truth.
[...]
De plaat zelf: prachtige nachtbeelden, sterrenhemel, winter... (Achtung Baby komt qua sfeer in de buurt) en geen minderwaardig nummer. Knap is dat vrijwel heel de plaat dansbaar is, zonder flauw te worden (neem de opener), erg hoekig geluid en toch donker. Wat een plaat! Geweldig gewoon.
Wat mij opvalt is dat de band ook echt een gitarist heeft. Het is dan ook heerlijk hoe die gitaar wordt gemengd met de electronica. Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld de slides op Sweetest Perfection, de electro-blues van Personal Jesus, de hemelse tonen op Enjoy the Silence, de groove en daarna de hook van Policy of Truth.
[...]
De plaat zelf: prachtige nachtbeelden, sterrenhemel, winter... (Achtung Baby komt qua sfeer in de buurt) en geen minderwaardig nummer. Knap is dat vrijwel heel de plaat dansbaar is, zonder flauw te worden (neem de opener), erg hoekig geluid en toch donker. Wat een plaat! Geweldig gewoon.
19. Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991) ( 68 punten) Nr. 1 van: Snoeperd
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 71 ( 30 punten)
Ik kan er dus niet bij waarom Californication zo slecht scoort. En dat ze vorig jaar helemaal ontbraken, vond ik ook bijzonder opmerkelijk. Dat uitgerekend deze het dit jaar zo goed doet (en Californication die nog steeds vrij pover scoort met een 54e plek), heb ik ook geen verklaring voor.
John Frusciante schreef:
Één van de betere platen van The Peppers. Ik vind dit album zo goed omdat het plezier van de nummers af spat en het enthausiasme waarmee ze hum muziek maken zo geweldig is. En het klinkt natuurlijk ook geweldig. De mengeling van Funk/Rock/Rap is heel mooi. het gitaarspel van Frusciante is ook weer geweldig. Ik kan eigenlijk geen favoriet nummer kiezen , want ze zijn allemaal geweldig.
Één van de betere platen van The Peppers. Ik vind dit album zo goed omdat het plezier van de nummers af spat en het enthausiasme waarmee ze hum muziek maken zo geweldig is. En het klinkt natuurlijk ook geweldig. De mengeling van Funk/Rock/Rap is heel mooi. het gitaarspel van Frusciante is ook weer geweldig. Ik kan eigenlijk geen favoriet nummer kiezen , want ze zijn allemaal geweldig.
18. Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992) ( 70 punten) Nr. 1 van: Zephyr
Aantal keer genoemd: 13x / Positie vorig jaar: 27 ( 62 punten)
De enige pure electronic-plaat bij de beste 40. Ook The Prodigy (als ik dat pure electronic mag noemen) stond er nog een tijdje in, maar toen bleek dat ik onterecht wat punten van Music Has the Right to Children had toegekend aan deze Music for the Jilted Generation (die overigens nog wel bij de beste 50 is geëindigd).
Genoeg daarover, want de fans van Aphex Twin zullen vast tevreden zijn met een plekje bij de beste 20. Zeker aangezien het één van de weinige albums die ook echt beter gescoord heeft (die vorig jaar ook bij de beste 40 stonden).
J0ttem schreef:
Tha is buitengewoon meesterlijk, de pracht van de melodie... zoiets ben ik nog nooit tegengekomen in muziek, zo simpel... maar ook zo ontzettend mooi. Tegen de tijd dat het nummer voorbij is besef je je pas dat 't je 9 minuten lang heeft bezig gehouden.
Ik heb zelf ook goeie herinneringen aan dit nummer, vooral toen ik om 22:30 s'nachts van mijn vakantiewerk kwam, fietsend naar huis... Ipodje in, en dit nummer draaien, het gevoel van vrijheid en ontspanning, half wegdromend met dat gevoel van "ah, weer een dag achter de rug".
Tha is buitengewoon meesterlijk, de pracht van de melodie... zoiets ben ik nog nooit tegengekomen in muziek, zo simpel... maar ook zo ontzettend mooi. Tegen de tijd dat het nummer voorbij is besef je je pas dat 't je 9 minuten lang heeft bezig gehouden.
Ik heb zelf ook goeie herinneringen aan dit nummer, vooral toen ik om 22:30 s'nachts van mijn vakantiewerk kwam, fietsend naar huis... Ipodje in, en dit nummer draaien, het gevoel van vrijheid en ontspanning, half wegdromend met dat gevoel van "ah, weer een dag achter de rug".
0
geplaatst: 15 juli 2012, 13:07 uur
Ik herinner me ineens dat ik vorig jaar niet meegedaan heb en dat daardoor een aantal van mijn favorieten de lijst niet haalden. Dat zou nu zomaar eens wel het geval kunnen zijn, dus twee nieuwe binnenkomers denk ik te weten. Maar een derde kan ik zo snel niet bedenken.
Edit: Ah, daar zul je hem hebben!
Edit: Ah, daar zul je hem hebben!
0
Misterfool
geplaatst: 15 juli 2012, 13:08 uur
: Selected ambient works en Violator zijn twee heel sterke albums. Mooi dat die ook in de top 40 zitten. Ik vind de red hot chili peppers niet zo heel veel aan.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 13:54 uur
17. Nas - Illmatic (1994) ( 71 punten) Nr. 1 van: bennerd
Aantal keer genoemd: 14x / Positie vorig jaar: 20 ( 71 punten)
Men had hier feilloos door dat Illmatic met de titel beste hiphopalbum van de 90s aan de haal zou gaan. De vraag was alleen nog waar die zou gaan stranden. Wel, op plek 17. Evenveel punten als vorig jaar, maar dit jaar is dat een stijging van 3 plekken waard. Gezien mijn review toen ik net actief werd op deze site tijd voor een herkansing.
16. dEUS - The Ideal Crash (1999) ( 71 punten) Nr. 1 van: Arrie
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 24 ( 64 punten)
De rush van dEUS zorgde ook absoluut niet voor een daling van The Ideal Crash. Het meest bejubelde album van de Zuiderburen strandt op nummer 16.
15. Jeff Buckley - Grace (1994) ( 73 punten) Nr. 1 van: bikkel2
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 17 ( 75 punten)
Ik heb Jeff Buckley vorig jaar geprobeerd en dat beviel best. Dit jaar pakte ik het even wat anders aan en probeerde de DVD Live in Chicago. Maar dat was een stuk minder succesvol. De wat beheerste stukken zijn erg mooi, maar als hij de rem eraf haalt...
Ik heb het altijd een vreemde vogel in de top 10 gevonden, maar hij bewijst hier toch ook weer erg geliefd te zijn.
Aantal keer genoemd: 14x / Positie vorig jaar: 20 ( 71 punten)
Men had hier feilloos door dat Illmatic met de titel beste hiphopalbum van de 90s aan de haal zou gaan. De vraag was alleen nog waar die zou gaan stranden. Wel, op plek 17. Evenveel punten als vorig jaar, maar dit jaar is dat een stijging van 3 plekken waard. Gezien mijn review toen ik net actief werd op deze site tijd voor een herkansing.
Yohan schreef:
Nas was pas 20 of 21 toen het album uitkwam, en aangezien de productie van Illmatic al startte in 1992 is het helemaal een wonder dat een rapper die zo jong was als Nas destijds zo'n volwassen album af kon leveren. Naar verluidt is N.Y. State of Mind geschrijven op 17-jarige leeftijd.
In het kort, Nas neemt je mee als een journalist door de Queensbridge Housing Projects en beschrijft alles wat hij tegenkomt, en wat zijn rol daarin is.
Nas was pas 20 of 21 toen het album uitkwam, en aangezien de productie van Illmatic al startte in 1992 is het helemaal een wonder dat een rapper die zo jong was als Nas destijds zo'n volwassen album af kon leveren. Naar verluidt is N.Y. State of Mind geschrijven op 17-jarige leeftijd.
In het kort, Nas neemt je mee als een journalist door de Queensbridge Housing Projects en beschrijft alles wat hij tegenkomt, en wat zijn rol daarin is.
16. dEUS - The Ideal Crash (1999) ( 71 punten) Nr. 1 van: Arrie
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 24 ( 64 punten)
De rush van dEUS zorgde ook absoluut niet voor een daling van The Ideal Crash. Het meest bejubelde album van de Zuiderburen strandt op nummer 16.
Arrie schreef:
Ik vond het toch maar eens tijd om een behoorlijk bericht aan mijn nummer 1 te wijden. Het is zelfs met afstand mijn nummer 1. Niks komt hierbij in de buurt. Waarom is dat? Ik zal het proberen te verwoorden. Vóór dit album heeft dEUS al twee geweldige albums afgeleverd, met soms mooie liedjes, en soms experimentaliteit. Op dit album is dat perfect met elkaar verweven.
Ik vond het toch maar eens tijd om een behoorlijk bericht aan mijn nummer 1 te wijden. Het is zelfs met afstand mijn nummer 1. Niks komt hierbij in de buurt. Waarom is dat? Ik zal het proberen te verwoorden. Vóór dit album heeft dEUS al twee geweldige albums afgeleverd, met soms mooie liedjes, en soms experimentaliteit. Op dit album is dat perfect met elkaar verweven.
15. Jeff Buckley - Grace (1994) ( 73 punten) Nr. 1 van: bikkel2
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 17 ( 75 punten)
Ik heb Jeff Buckley vorig jaar geprobeerd en dat beviel best. Dit jaar pakte ik het even wat anders aan en probeerde de DVD Live in Chicago. Maar dat was een stuk minder succesvol. De wat beheerste stukken zijn erg mooi, maar als hij de rem eraf haalt...
Ik heb het altijd een vreemde vogel in de top 10 gevonden, maar hij bewijst hier toch ook weer erg geliefd te zijn.
dani schreef:
Het aparte aan dit album, is dat ik hem bij eerste luisterbeurten eigenlijk niks vond. Een aanstellerige stem, cliché 'mooie' nummers. Niets is minder waar, Jeff gaat door merg en been, prachtige uithalen, erg mooie gitaarklanken. Heb de cd op vakantie tientallen keren beluisterd en ben echt verkocht. Zijn stem is zeer aangrijpend en zijn muziek net een droom
Het aparte aan dit album, is dat ik hem bij eerste luisterbeurten eigenlijk niks vond. Een aanstellerige stem, cliché 'mooie' nummers. Niets is minder waar, Jeff gaat door merg en been, prachtige uithalen, erg mooie gitaarklanken. Heb de cd op vakantie tientallen keren beluisterd en ben echt verkocht. Zijn stem is zeer aangrijpend en zijn muziek net een droom
0
geplaatst: 15 juli 2012, 13:58 uur
De hoogste nieuwe binnenkomer laat dus nog even op zich wachten. Het kan me niet lang genoeg duren voor die voorbij komt, maar eerlijk gezegd verwacht ik hem bij de volgende drie.
0
Misterfool
geplaatst: 15 juli 2012, 14:02 uur
Tsja, met nas heb ik weinig, maar Jeff buckley vind ik wel geweldig 
0
geplaatst: 15 juli 2012, 15:09 uur
14. Marillion - Brave (1994) ( 76 punten) Nr. 1 van: Bravejester, vigil
Aantal keer genoemd: 13x / Positie vorig jaar: 11 ( 92 punten)
Dat Brave weer de lijst zou gaan halen, is waarschijnlijk geen verrassing. Echter verwachtte men wel dat ze (flink?) zouden gaan zakken. Maar het valt opzich nog wel mee. Wel 16 punten minder (waar ik o.a. schuldig aan ben), maar nog altijd bij de beste 15. Iets wat gewoon erg knap is, de vaste schare is dit jaar gewoon weer aanwezig.
13. Oasis - (What's the Story) Morning Glory? (1995) ( 78 punten) Hoogste positie: 3
Aantal keer genoemd: 17x / Positie vorig jaar: 21 ( 69 punten)
Het laatste album en tevens het enige album bij de hoogste 24 die zonder topnotering bleef. Blur deelde de eerste tik uit, Oasis slaat Blur gelijk knock-out met deze 13e plek.
12. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998) ( 80 punten) Nr. 1 van: niels94, Mastroianni
Aantal keer genoemd: 14x / Positie vorig jaar: 42 ( 45 punten)
Nummer 12 voor de hoogste nieuwe binnenkomer. Vorig jaar in het zicht van de haven gestrand, maar de liefhebbers richtten zich op en zorgden ervoor dat dit unieke album net buiten de top 10 eindigt. Gezien de populariteit op MuMe geen verrassing.
Aantal keer genoemd: 13x / Positie vorig jaar: 11 ( 92 punten)
Dat Brave weer de lijst zou gaan halen, is waarschijnlijk geen verrassing. Echter verwachtte men wel dat ze (flink?) zouden gaan zakken. Maar het valt opzich nog wel mee. Wel 16 punten minder (waar ik o.a. schuldig aan ben), maar nog altijd bij de beste 15. Iets wat gewoon erg knap is, de vaste schare is dit jaar gewoon weer aanwezig.
bonothecat schreef:
Hoe bestaat het dat deze cd na 12 jaar heel vaak draaien, nog steeds zoveel emotie en gevoel kan losmaken. Ik word nog iedere keer dat ik hem draai verrast door de schoonheid van deze cd. Het zal wel komen door de combinatie van prachtige muziek en een zeer goed verhaal. Die je iedere keer weer bij de strot grijpt.
Hoe bestaat het dat deze cd na 12 jaar heel vaak draaien, nog steeds zoveel emotie en gevoel kan losmaken. Ik word nog iedere keer dat ik hem draai verrast door de schoonheid van deze cd. Het zal wel komen door de combinatie van prachtige muziek en een zeer goed verhaal. Die je iedere keer weer bij de strot grijpt.
13. Oasis - (What's the Story) Morning Glory? (1995) ( 78 punten) Hoogste positie: 3
Aantal keer genoemd: 17x / Positie vorig jaar: 21 ( 69 punten)
Het laatste album en tevens het enige album bij de hoogste 24 die zonder topnotering bleef. Blur deelde de eerste tik uit, Oasis slaat Blur gelijk knock-out met deze 13e plek.
oceanvolta schreef:
Het gehele niveau van deze plaat ligt zo hoog. Waar haalden ze in godsnaam al die fantastiche melodien vandaan?! Ze hadden er zelfs nog een paar over getuige de verzamelaar met b-kantjes The Masterplan. Helaas zijn ze nooit meer in de buurt gekomen van deze prachtplaat.
Het gehele niveau van deze plaat ligt zo hoog. Waar haalden ze in godsnaam al die fantastiche melodien vandaan?! Ze hadden er zelfs nog een paar over getuige de verzamelaar met b-kantjes The Masterplan. Helaas zijn ze nooit meer in de buurt gekomen van deze prachtplaat.
12. Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998) ( 80 punten) Nr. 1 van: niels94, Mastroianni
Aantal keer genoemd: 14x / Positie vorig jaar: 42 ( 45 punten)
Nummer 12 voor de hoogste nieuwe binnenkomer. Vorig jaar in het zicht van de haven gestrand, maar de liefhebbers richtten zich op en zorgden ervoor dat dit unieke album net buiten de top 10 eindigt. Gezien de populariteit op MuMe geen verrassing.
Zandkuiken schreef:
Zonder twijfel één van de mooiste platen uit m'n collectie en misschien wel as lo-fi as it gets: het kraakt langs alle kanten maar toch vindt de schoonheid nog vrij makkelijk de doorgang naar mijn buis van Eustachius.
Ook tekstueel behoort dit album tot het betere werk, soms wel wat op het bizarre af. De zinsnede 'and this is the room one afternoon I knew I could love you' uit de prachtige opener is hier al meermaals aangehaald, maar ook ik vind het een van de beste stukjes tekst die ik ken.
Nogal wat mensen vinden Magnums vocalen aan de zagerige kant, maar eigenlijk heb ik die zang vanaf het begin graag gemogen. Niet elke song vind ik even sterk en ook mocht Oh Comely ietsje minder lang duren, maar wat een pareltjes staan hier toch op.
Zonder twijfel één van de mooiste platen uit m'n collectie en misschien wel as lo-fi as it gets: het kraakt langs alle kanten maar toch vindt de schoonheid nog vrij makkelijk de doorgang naar mijn buis van Eustachius.
Ook tekstueel behoort dit album tot het betere werk, soms wel wat op het bizarre af. De zinsnede 'and this is the room one afternoon I knew I could love you' uit de prachtige opener is hier al meermaals aangehaald, maar ook ik vind het een van de beste stukjes tekst die ik ken.
Nogal wat mensen vinden Magnums vocalen aan de zagerige kant, maar eigenlijk heb ik die zang vanaf het begin graag gemogen. Niet elke song vind ik even sterk en ook mocht Oh Comely ietsje minder lang duren, maar wat een pareltjes staan hier toch op.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 15:14 uur
Nog niets van het front Billy Corgan vernomen. Ik mag toch wel hopen op minimaal een top 10 spot!
0
geplaatst: 15 juli 2012, 15:30 uur
Jammer van Jeff Buckley Grace. Te laag genoteerd naar mijn idee. Maar het is een beetje alles of niets bij deze plaat. Je vind het prachtig of je haat het.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 15:31 uur
Boe, Neutral Milk Hotel!
De stijging van Aphex Twin is wel erg mooi.
De stijging van Aphex Twin is wel erg mooi.
0
Misterfool
geplaatst: 15 juli 2012, 15:33 uur
Tsja, een grotere hate it of love it plaat- en dan heb ik inderdaad over het neutrale melkhotel- bestaat haast niet.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 15:35 uur
bikkel2 schreef:
Jammer van Jeff Buckley Grace. Te laag genoteerd naar mijn idee. Maar het is een beetje alles of niets bij deze plaat. Je vind het prachtig of je haat het.
Jammer van Jeff Buckley Grace. Te laag genoteerd naar mijn idee. Maar het is een beetje alles of niets bij deze plaat. Je vind het prachtig of je haat het.
Zo'n plaatje is het niet hoor, lijkt meer eerder van prachtig of het doet je uiteindelijk niet zoveel.. ik hoor bij de laatste categorie.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 16:27 uur
Jeff Buckley's Grace is een aardig album, maar Hallelujah draagt voor mij het album! De man had een mooie stem, en de rest van het album is echt ok, maar ik denk dat het album door zijn te vroege dood iets te veel wordt opgehemeld soms...
Goed dat DM's Violator de top 20 is in gelanceerd! Terecht!
Goed dat DM's Violator de top 20 is in gelanceerd! Terecht!
0
geplaatst: 15 juli 2012, 16:48 uur
Voordat Buckley dood ging werd het album ook al hoog aangeschreven hoor. Kan me de huilende meisjes op mijn school nog wel herinneren.
Het hele album is van constante kwaliteit wat mij betreft, maar Hallelujah heeft de laatste jaren wel wat meer aandacht gehad.
Het hele album is van constante kwaliteit wat mij betreft, maar Hallelujah heeft de laatste jaren wel wat meer aandacht gehad.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 17:01 uur
herman schreef:
Voordat Buckley dood ging werd het album ook al hoog aangeschreven hoor.
Voordat Buckley dood ging werd het album ook al hoog aangeschreven hoor.
Inderdaad. Voor alle artiesten geldt trouwens dat ze snel vergeten zijn na hun dood. Tenzij hun muziek onvergetelijk is.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 17:13 uur
Je leest dit zelfs bij de Nirvana-discussies wel eens. Dat ze alleen maar populair zijn door de dood van Kurt Cobain. Beetje jammer wel.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 17:19 uur
Wat betreft Buckley had zijn dood een extra impact omdat er nog veel van hem werd verwacht.
En ook niet onbelangrijk.... Hij was de zoon van Tim.... die ook al zo jong overleed.
In elk geval Grace is een prachtig album. Een groot talent met een prachtige stem, een unieke stem eigenlijk.
En ook niet onbelangrijk.... Hij was de zoon van Tim.... die ook al zo jong overleed.
In elk geval Grace is een prachtig album. Een groot talent met een prachtige stem, een unieke stem eigenlijk.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 18:17 uur
Na een spannende touretappe vervolgen we de lijst.
11. Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞ (1997) ( 86 punten) Nr. 1 van: Lying Mouth, kobe bryant fan, Rhythm&Poetry, Chevy
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 14 ( 82 punten)
Nog zo’n echte favoriet tussen de vaste forumgangers. Qua post-rock moesten we dit jaar Laughing Stock laten gaan, maar uiteraard vinden we Spiderland en deze nog wel terug. Een duistere plaat die je ofwel een uur lang doet gapen of waar je na een uur opeens wakker schrikt van de climax in Providence. De belevingen zijn niet heel erg verschillend, maar de emoties erbij des te meer.
10. Pulp - Different Class (1995) ( 86 punten) Nr. 1 van: ArthurDZ, herman, Sgt. Revolver
Aantal keer genoemd: 16x / Positie vorig jaar: 8 ( 98 punten)
De britpopklassieker bij uitstek. Vorig jaar top 10, dit jaar top 10. Een prestatie van formaat, maar gezien de vele liefhebbers van Jarvis en zijn mannen, zeker geen rare positie. Wat er zo geniaal aan is, vindt men doorgaans moeilijk uit te leggen. Vandaar dat onderstaande, ietwat warrige quote, misschien wel de perfecte beschrijving is.
9. The Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993) ( 92 punten) Nr. 1 van: aERodynamIC
Aantal keer genoemd: 17x / Positie vorig jaar: 4 ( 118 punten)
11. Godspeed You Black Emperor! - F♯A♯∞ (1997) ( 86 punten) Nr. 1 van: Lying Mouth, kobe bryant fan, Rhythm&Poetry, Chevy
Aantal keer genoemd: 15x / Positie vorig jaar: 14 ( 82 punten)
Nog zo’n echte favoriet tussen de vaste forumgangers. Qua post-rock moesten we dit jaar Laughing Stock laten gaan, maar uiteraard vinden we Spiderland en deze nog wel terug. Een duistere plaat die je ofwel een uur lang doet gapen of waar je na een uur opeens wakker schrikt van de climax in Providence. De belevingen zijn niet heel erg verschillend, maar de emoties erbij des te meer.
The Scientist schreef:
Deze plaat heeft veel meer sfeer.. een veel duisterdere spanning, de plaat is meer een geheel ook dan de anderen. Bij deze plaat word ik echt gepakt door de bijzondere manier waarop GYBE hun nummers op weten te bouwen, wat op volgende platen een beetje een standaard-receptje geworden lijkt (wel een erg lekker recept hoor) is hier nog vol in ontwikkeling... Met als gevolg dat deze plaat minder voorspelbaar en wat avontuurlijker aandoet.
Deze plaat heeft veel meer sfeer.. een veel duisterdere spanning, de plaat is meer een geheel ook dan de anderen. Bij deze plaat word ik echt gepakt door de bijzondere manier waarop GYBE hun nummers op weten te bouwen, wat op volgende platen een beetje een standaard-receptje geworden lijkt (wel een erg lekker recept hoor) is hier nog vol in ontwikkeling... Met als gevolg dat deze plaat minder voorspelbaar en wat avontuurlijker aandoet.
10. Pulp - Different Class (1995) ( 86 punten) Nr. 1 van: ArthurDZ, herman, Sgt. Revolver
Aantal keer genoemd: 16x / Positie vorig jaar: 8 ( 98 punten)
De britpopklassieker bij uitstek. Vorig jaar top 10, dit jaar top 10. Een prestatie van formaat, maar gezien de vele liefhebbers van Jarvis en zijn mannen, zeker geen rare positie. Wat er zo geniaal aan is, vindt men doorgaans moeilijk uit te leggen. Vandaar dat onderstaande, ietwat warrige quote, misschien wel de perfecte beschrijving is.
Amicus schreef:
Ik was over, helemaal,, die tekst was zo mooi, en zo raak..... hoe leg ik het uit, erg moeilijk, maar ik waag een kleine poging, Jarvis heeft niet de beste stem qua zingen, de band heeft ook niet die juiste popi britpop houding of looks van de Broertjes gallagher of het imago van blur, maar begont mij toch steeds meer te raken dan de voor het grote publieke favorietjes uit de britpop scene uit die periode.
Waarom ? ik denk een combi van de juiste mooie teksten en Jarvis Cocker als persoon, een held in mijn ogen, qua persoonlijkheid was hij samen met Liam Gallagher en Brett Anderson (ok, ook een klein beetje Damon Albarn) de belichaming van mijn mooie britpop periode, de zelfde periode dat ik mijn eigen muzieksmaak begon te ontdekken.
Ik was over, helemaal,, die tekst was zo mooi, en zo raak..... hoe leg ik het uit, erg moeilijk, maar ik waag een kleine poging, Jarvis heeft niet de beste stem qua zingen, de band heeft ook niet die juiste popi britpop houding of looks van de Broertjes gallagher of het imago van blur, maar begont mij toch steeds meer te raken dan de voor het grote publieke favorietjes uit de britpop scene uit die periode.
Waarom ? ik denk een combi van de juiste mooie teksten en Jarvis Cocker als persoon, een held in mijn ogen, qua persoonlijkheid was hij samen met Liam Gallagher en Brett Anderson (ok, ook een klein beetje Damon Albarn) de belichaming van mijn mooie britpop periode, de zelfde periode dat ik mijn eigen muzieksmaak begon te ontdekken.
9. The Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993) ( 92 punten) Nr. 1 van: aERodynamIC
Aantal keer genoemd: 17x / Positie vorig jaar: 4 ( 118 punten)
fluidvirgo schreef:
Nog niets van het front Billy Corgan vernomen. Ik mag toch wel hopen op minimaal een top 10 spot!
Uiteraard. De mensen met een goed geheugen herinneren zich nog dat Mellon Collie and the Infinite Sadness vorig jaar bij de beste 20 zat. Dit jaar was plek 44 voor die plaat het hoogst haalbare. Ook hun meest geliefde plaat moest een aantal plekken inleveren, maar nog altijd ruim genoeg voor de top 10. Nog niets van het front Billy Corgan vernomen. Ik mag toch wel hopen op minimaal een top 10 spot!
Aghora schreef:
Het gevoel wat deze plaat uitstraalt is gewoon niet te omschrijven in woorden. Dit is een album wat het niet van technische hoogstandjes moet hebben maar puur van de emotie die het oproept (of niet ). Hoogtepunt is misschien wel het lang uitgesponnen Silverfuck. De drums springen er uit op dit nummer wat schommelt tussen heftige gitaaruitbarstingen en rustige stukken waar de zang overheerst.
Het gevoel wat deze plaat uitstraalt is gewoon niet te omschrijven in woorden. Dit is een album wat het niet van technische hoogstandjes moet hebben maar puur van de emotie die het oproept (of niet ). Hoogtepunt is misschien wel het lang uitgesponnen Silverfuck. De drums springen er uit op dit nummer wat schommelt tussen heftige gitaaruitbarstingen en rustige stukken waar de zang overheerst.
0
geplaatst: 15 juli 2012, 18:19 uur
GrafGantz schreef:
Ja, ik snap ook niet wat dat gedrocht in de lijst doet.
(quote)
Ja, ik snap ook niet wat dat gedrocht in de lijst doet.
* denotes required fields.