Impressie van 't album van dhr Expert v/d Woche.

Ik wissel meestal tussen de concerten van die week. Ik denk dat mijn favoriet Kopenhagen 1970 is. Een CSNY-set met 'The Loner', 'River', 'Wooden Ships' en 'Country Girl'! Neils leadgitaar op 'So Begins the Task' vind ik ook erg leuk.



Oehh....righhtt, oeeehhh, yeahhhh, hooooo politicians, arghhh!

Ik lees nu trouwens dit: ''First, the news. Looks like a Europe tour next year.'' N.a.v. zijn twittersessie gisteren.

Allemaal even 80 euro achterhouden/sparen.

Als ie naar Ahoy komt ja, anders is het gewoon 180 euro

Trouwens @Chevy, na onze discussie bij Everybodu Knows this is Nowhere wil ik je toch graag Live at Fillmore East 1970 aanraden. Dat is feitelijk EKTIN live, misschien dat je dat wel 'spannend' vindt.

Let wel op, Neil zingt niet overal even zuiver

Trouwens, in die twitter Q&A van hem heeft hij gezegfd dat TFA uitkomt... maar dan wel op PONO, die nieuwe mediaplayer die hij aan het ontwikkelen is die 192/24 audio afspeelt (blu-ray kwaliteit op zakformaat, zeg maar).

Dat ding moet dan wel moeilijk veel opslagruimte hebben, want 1 seconde in stereo is ca. 1,1 MB. Psychedelic Pill is dus al 5,4 GB!

Allemaal leuk en aardig, maar ik wil gewoon een schijfje in mijn handen hebben, of dat nu Blu-Ray of DVD of CD is... ach Warner Brothers zal er ook wel wat vinden, denk ik maar.

Je kunt toch ook frisbee spelen tijdens het luisteren?

Verder mbt Neil in Europa:

Schijfje ananas, hoppa.

Zei iemand daar sananas?

Zo. Morgen ga ik weer verder, met de nieuwe plaat ('Psychedelic Pill'), hopelijk nog wat werk met Buffalo Springfield ook. Het weekend vul ik dan wel met live-werk, en hopelijk kan ik 'Greendale' er ook nog tussenduwen, want ik meen me te herinneren dat ik die plaat tamelijk geweldig vond.

Het is geen soloplaat van Ome Nelis, maar ik heb Deja-Vu dan maar eens gedraaid vandaag. Had hem nog nooit gehoord, maar het beviel me eigenlijk prima. Ik merk wel dat Young voor mij een artiest is waar ik met een paar albums wel genoeg van heb (met Fela Kuti heb ik dat eigenlijk ook).

Bij Fela snap ik dat nog wel, dat wordt al snel veel van hetzelfde, maar ome Neil is stilistisch alle kanten opgegaan tijdens z'n carrière.

Vandaag al beluisterd: Live at Fillmore East (Blu-Ray), die het geld eigenlijk alleen al waard is voor CITS, man wat een beesten zijn het ook! Mix is net ff wat anders dan de rest van het album (want al in 1970 door Peter Siegel afgemixt) en klinkt daardoor net ff wat helderder. Los daarvan is het gewoon een geweldige uitvoering.

Daarna de elektrische set van 4 juni 1970 (CSNY, bootleg) waar Southern Man en Carry On na elkaar worden gespeeld, praktisch zonder tijd om even adem te halen tussendoor.

Nu in de CD speler: Bakersfield 1973 met the Stray Gators. Ik blijf erbij dat de akoestische (solo) set wellicht nog beter is dan Massey Hall. Neil's stem is schor en vol berouw, man, wat klinkt ie droevig. En die drums ook... hij klaagde aan het begin van de tour dan Kenny Buttray (die ook op Harvest meespeelde) niet hard genoeg drumde en verving hem halverwege door Johnny Barbata, de drummer van CSNY. Nou, die kan wel hard drummen hoor! En dan die elektrische set... snoeihard openen met The Loner... dat hadden ze niet verwacht van te voren!

Gisteren een hoop beluisterd - en van de klacht die herman deponeerd heb ik gelukkig totaal geen last. Afwisselend de harde Young en de zachte Neil, werkt prima. Buffalo Springfield, solowerk, en samen met Crazy Horse. waar een erg mooie albums uitschoten (Rust Never Sleeps), en ook mooie liedjes.

Denk dat ik me wel aan een topliedjes-lijst durf te wagen, aan het einde van de week.

Nu heb ik 'Live at Fillmore East 1970' opgezet.

Ik ben ook nog steeds op zoek naar die bootleg van de tweede Tonight's the Night tour. Zal 'm zometeen eens downloaden. In Shakey wordt erover gesproken dat Neil het titelnummer een keer oprekte tot iets van 36 minuten. Volgens mij was dat 5 november 1973 Rainbow Theatre, maar dat moet ik even nazoeken.

Hopelijk komt er van die tour ooit nog een Archives-release uit, al heeft Neil niet veel opgenomen.

Edit: bootleg al gevonden. Liefhebbers, pm maar. Twee keer TTN, maar geen 36 min.

Die Rainbow show is inderdaad de show waar ook in de liner notes van het album TTN over wordt gesproken.

Ik heb die show met de 36 minuten durende TTN in mijn collectie (gehad) moet even kijken of ik 'em ook daadwerkelijk heb gebrand, bij mijn weten is het 20 november 1973.

Er zit wel een soort van drop out in van 3 minuten waar het geluid ineens zachter is, alsof er iets voor de microfoon is geschoven.

[EDIT] Is inderdaad 20 november, had 'em nog liggen. Voor de drop out is het geluid niet echt fantastisch, daarna nog steeds niet, maar een stuk beter. Een show voor de completisten:
Harm - Neil Young 11/20/73 - db.etree.org

Het nummer is een soort jazz-achtige jam geworden.

Thanks! Ik had Shakey er al bijgepakt, maar ik kon het zo snel niet vinden.

Er is trouwens ook een concert met een Down by the River van 28 of 30 minuten, Santa Monica, 28 maart 1970 als ik me niet vergis. kan ook Boston, 1 maart 1970 zijn geweest...

And proud of it! Maar ik koop niet tig keer hetzelfde album.

Ach, ik heb EKTIN, Gold Rush, Harvest op LP (originele persing), CD (1989) en remaster. EN nog Archives vol. 1... oh en Harvest heb ik ook op DVD-A, maar dat is een kopie. Stel je voor zeg!

Haha point taken.

Sowieso kan ik maar beter niet teveel trollen tegen jullie, aangezien ik sommige bootlegs in de toekomst misschien nog best wil hebben De voorraad legale Young-releases die ik nog niet heb raakt snel uitgeput.

Ik heb er wel een paar op CD en LP, maar toen kreeg ik de LP. De non-remaster van Harvest klinkt ook eigenlijk nergens naar, dus wilde ik de LP ook nog.

Ik ga niet à la Floyd- en Beatlesfans om de zoveel jaar alles opnieuw kopen. Doe me voor dat geld maar nieuwe muziek.

Neil is ook wel echt een live artiest. De meeste van z'n studio albums zijn eigenlijk ook live. Live doet hij vaak interessante dingen met z'n nummers. Het kost een hoop tijd om van alles bij elkaar te zoeken, maar dan heb je ook wat.

Inderdaad... ik ben jaren bezig geweest met alles te verzamelen. Op een gegeven moment had ik van elke tour zowat alle shows, zeker van de meest recente. Toen ging mijn harde schijf stuk en ben ik ermee gekapt. Ging alleen om de heb, luisterde bijna nooit.

Meestal download ik één show van elke tour, of een compilatie aan het einde van de tour. Alle nooit uitgebrachte nummers, studio of live heb ik ook wel ergens, maar daar luister ik maar zo af en toe naar. Rock 'n' Roll Cowboy en Archives be Damned draai ik 'regelmatig', A Perfect Echo eigenlijk nauwelijks, dan pak ik liever de shows waar die op gebaseerd is (soundboards). Als ik een Pro-Shot DVD voorbij zie komen download ik em meestal ook wel, zoals Farm Aid, Bridge School van dit jaar, Rock in Rio 2008, Glastonbury of Global Citizen en Austin City Limits van dit jaar.

Ik ben gewoon verwend geraakt. Houd Massey Hall en Fillmore East maar eens naast de bootlegs die al veel langer in omloop zijn... daar blijft dan niks van over.

Gelukkig zijn we de afgelopen paar jaar gezegend met wat concertfilms; Heart of Gold, Truk Show en Jounrneys. De laatste twee zijn niet een compleet concert, maar toch zeker de moeite waard. En dan is er nog CSNY Déjà Vu Live, al is dat een docu. Voordeel is gewoon dat de productie geluidtechnisch stukken beter is en alle tours vanaf 2005 zijn gecovered (2007-2009 zie ik als één tour).

Vandaag 'Psychedelic Pill' beluisterd, en ik was vooral bijzonder onder de indruk van 'Ramada Inn'. Wat een fantastisch nummer zeg, ik heb er amper woorden voor. Dat de man dit nu nog steeds kan, met Crazy Horse welteverstaan, is bijzonder.

De eerste twee van Buffalo Springfield ook nog even de revue laten passeren nu, en daartussen nog een eindje gaan rennen met 'Rust Never Sleeps' op de iPod. Een plaat die de zachte en ruige kant van Young goed toont.

Humor:

Neil Young kondigt Don't be Denied als volgt aan tijdens het concert in Bakersfield, 22 maart 1973: "I Wrote this song for a cat I met in the desert. He was looking for a horse."

Inmiddels die lange versie van TTN beluisterd. De opname is wel dermate slecht dat het meer om 'de heb' gaat dan dat ik deze vaak zal beluisteren. Regelmatig zijn de noten niet echt te horen en je moet behoorlijk aandachtig luisteren wil je het goed meekrijgen.

Het geeft in ieder geval een idee van zijn state of mind tijdens die tournee, en dat wilde ik graag horen om voor mezelf het plaatje weer iets completer te krijgen.

Vandaag wil ik nog de nieuwe plaat draaien, en Le Noise nogmaals, omdat die goed beviel. Heb bizar veel Young beluisterd en geluisterd deze week, mijn last.fm zegt: 148 soloscrobbles, en 33 Crazy Horse-scrobbles. En dan nog 23 BS. Oké, ik had een collegevrije week, en daarom meer tijd, maar het heeft ook zeker te maken met de constante hoge kwaliteit van Neil's platen. Bijzonder fijne week.

En hoe moeilijk het ook is, een top-lijstje met songs zie ik wel als een uitdaging. Een proces van elimineren, maar vanavond moet ik er wel eentje hebben.

Neil Young toplijstje nummers, alhoewel natuurlijk wel een momentopname. De volgorde was ook vrij lastig, dus tja, och, maar in ieder geval ben ik tot 10 nummers gekomen. Da's al heel wat (alhoewel ook niet standvast, maar och, nou ja, komt 'ie:)

1. For the Turnstiles
2. Don't Let It Bring You Down
3. Ambulance Blues
4. Comes A Time
5. Cowgirl in the Sand
6. My, My, Hey Hey (Out Of The Blue)
7. Tell Me Why
8. The Needle and the Damage Done
9. Tonight's the Night
10. Peaceful Valley Boulevard

dus.

De nieuwe plaat beviel trouwens ook erg goed, vooral de langere nummers echt heel tof.

En zo komen we aan het einde van de week. Een heugelijke week, maar het is tegelijkertijd jammer dat het topic nu alleen nog maar kan kelderen. Wel jammer dat er relatief weinig mensen meededen, had wel wat meer ervaringen willen lezen. Ik sluit nog even af met Neil & Crazy Horse in Cotati 1975, een maand na het verschijnen van Zuma. Een unieke show, omdat er ook enkele nummers van Crazy Horse's Crazy Moon gespeeld worden (op dat album speelt Neil leadgitaar).

Oh, maar ik heb wel meegedaan hoor, Stijn. Bijna alle Young-albums die ik bezit zijn weer meermaals in de cd-speler beland, en ik heb ook voor het eerst kennisgemaakt met Rust Never Sleeps. Ik had ook nog Greendale op tijd willen beluisteren (kwestie van het nieuwere werk ook wat te leren kennen) maar dat is er niet meer van gekomen. Sowieso deze week nog.

Misschien dat ik later vandaag nog eens alle beluisterde albums nog eens kort bespreek, maar pin me daar niet op vast