herman schreef:
Geen Sly bij de beste 40. Een van de beste en meest vernieuwende bands uit die tijd...

Don Cappuccino schreef:
Bij The Zombies staat een hoes van The Kinks.

Rudi S schreef:
Het is niet alleen de hoes van The Kinks, klik

avdj schreef:
Rationeel gezien is het wederom een steengoed album dat Sgt. Pepper... op sommige momenten zelfs overtreft. Iedere artiest die met iets dergelijks op de proppen komt zal overladen worden met lovende kritieken. Het zegt alles over de status van The Beatles dat deze in hun oeuvre nooit naar voren komt.

En zo kom ik 'gewoon' op 5*

iemand74 schreef:
Bijzondere plaat. De meest oprechte, rijke en hartverscheurende soulplaat die ik ken. Isaac vertelt verhalen, met zo'n overtuigende, beeldende ziel en diepte dat dit voor mij eigenlijk bijna een film is. De instrumentatie is perfect.

vantagepoint schreef:
The Band is een album dat het echte Amerikaanse gevoel opwekt, dat terug gaat naar de Blues uit de jaren 20 en 30. Het was een goede kennismaking voor de jongeren in de jaren 60 om terug te gaan naar de roots van de Amerikaanse muziek. Het klinkt nog altijd even “modern”, omdat je nu ook terug het gevoel krijgt dat je terug naar Robert Johnson en Woody Guthrie bent aan het luisteren. De nummers zijn eigenlijk allemaal opgebouwd rond de folk, maar met wat rock ‘n roll invloeden erbij. Ze gaan op dit album ook verder waar ze op Music From Big Pink waren gestopt. Voor mensen die dit album wel smaken luister ook eens naar Music From Big Pink, en ook naar The Basement Tapes van Bob Dylan.

unaej schreef:
We hebben stuk voor stuk briljante thema’s, we hebben een haast overbezielde Coltrane en interessant geluid daarom heen. We hebben een mijlpaal in de jazz-geschiedenis, een universele verstandhouding over hoe “goed” dit wel is. En als we de liner notes voor “waar” aanzien hebben we een God die om ons geeft. Als je het zo ziet opgesomd, zou je haast van het leven gaan houden...

Rudi S schreef:

Die oproerkraaier en herrieschopper

chevy93 schreef:
Leek lang de top 40 niet eens te halen, maar uiteindelijk twee punten meer dan de nummer 41 en 42, toevallig ook twee zwarte artiesten: Sly & The Family Stone - Stand! (1969) en Dr. John - Gris-Gris (1968)

Robbie Robertson schreef:
I pulled into Nazareth, was feelin' about half past dead
I just need some place where I can lay my head
"Hey, mister, can you tell me where a man might find a bed?"
He just grinned and shook my hand, and "no", was all he said

Lou Reed schreef:
Oh no man, I haven't got the time time
Too busy sucking on a ding dong
She's too busy sucking on my ding dong
Oh, she does it just like Sister Ray said

Bartjeking schreef:
En wat Sister Ray betreft, tja wat moet ik hier nog over zeggen. Misschien dat ik het nog wel eens moet luisteren in hogere sferen, maar dat ben ik niet zo vaak; eigenlijk brengt het nummer je al in hogere sferen bedenk ik me nu....opgelost dus.

Lennaert Nijgh schreef:
Aan mijn broertje dat zo graag wil gaan studeren,
laat ik met plezier 't adres na van mijn kroeg.
Waar ik teveel dronk om een vrouw te imponeren
en daarna de klappen kreeg waarom ik vroeg.

Nieuwstad schreef:
Het liefst heel smerig

Parachute Woman is daar ook goed in, je voelt de drank, rook, zweet en sex gewoon door je speakers heen komen

Mick Jagger schreef:
Oh help me, please doctor I'm a damaged
There's a pain where there once was a heart
It's sleepin, its a beatin'
Can't ya please tear it out, and preserve it
Right there in that jar?

chevy93 schreef:
|
Dit jaar legt White Light / White Heat het af tegen het derde, gelijknamige, album.

Jim Morrison schreef:
Strange days have found us
And through their strange hours
We linger alone
Bodies confused
Memories misused
As we run from the day
To a strange night of stone

Sandokan-veld schreef:
Ik heb altijd vermoed dat deze dubbelaar zijn goddelijke status onder Beatlefans dankt aan zijn geloofwaardigheid: De witte is de minst dweperige en meest eigenzinnige van de Beatlesplaten, en blijft daardoor het beste overeind bekeken vanuit moderne idealen voor gitaarmuziek (zie punk, Neil Young e.d.).

Natuurlijk is het niet eerlijk persé een verborgen agenda te willen zien bij mensen die er een andere mening dan jij op na houden. Op deze site gebeurt dat al te vaak. Prima dan: veel mensen vinden de witte dubbelaar schijnbaar oprecht, en om muzikale redenen, de beste Beatlesplaat.

vantagepoint schreef:
Are You Experienced is voor mij toch echt wel de plaat waar we de talenten van Hendrix echt horen. Maar bij Electric Ladyland evolueerde het nog meer. Ook Mitch Mitchell toont zijn kunnen met op alle nummers de drums voor zijn rekening te nemen en er zitten ook fantastische baslijnen in van Noel Redding die eerst een goede gitarist was bij onder meer The Loving Kind maar dan een fantastische overschakeling heeft gemaakt naar de basgitaar.

De productie verrast mij keer op keer hoe goed ze wel gedaan is voor toen en zeker voor een debuutplaat. Ook hoe fris de nummers wel blijven klinken, er zitten veel solo's in en gitaarlijnen die nog niemand echt heeft kunnen bereiken.

LucM schreef:
Meesterwerk van the Who, niet alleen een rockopera maar op de eerste plaats een klassieker in de popgeschiedenis. Zowel muzikaal als tekstueel een topalbum. Het was ook het eerste conceptalbum in het oeuvre van the Who, al waren de Kinks eerder met het uitbrengen van conceptalbums. Maar dit is ongetwijfeld een album dat op alle vlakken geslaagd is en die ook heel wat popklassiekers voortbracht zoals "Overture", "The Acid Queen", "Pinball Wizard" en "I'm Free".

Pete Townshend schreef:
Ever since I was a young boy,
I've played the silver ball.
From Soho down to Brighton,
I must have played them all.
But I ain't seen nothing like him
In any amusement hall.
That deaf, dumb and blind kid
Sure plays a mean pinball!

Lou Reed schreef:
Skip a life completely, stuff it in a cup
She said money is like us in time
It lies but can't stand up
Down for you is up
Linger on, your pale blue eyes

Rollingstone schreef:
Heavy metal would not exist without Led Zeppelin, and if it did, it would suck. Led Zeppelin were more than just a band — they were the perfect combination of the most intense elements: passion and mystery and expertise.

Read more: 100 Greatest Artists: Led Zeppelin | Rolling Stone - rollingstone.com

psychonaatje schreef:
Voor de sceptici: beluister dit album. Luister nog eens goed naar het welbekende Son of a Preacher Man. Geen soul zegt u? Soul light zegt u? Mag ik u een idioot noemen? Overigens is dit heerlijke nummer niet eens mijn favoriete nummer van dit album. Dat is het openingsnummer Just a Little Lovin', met de geweldige tekst Just a little lovin'/Early in the morning/Beats a cup of coffee for starting off the day en later This ol' world wouldn't be half as bad/Wouldn't be half as sad/If eacht and everybody in it had (just a little lovin'). Vanaf dit openingsnummer begint een rustig, maar ontzettend soulvol album, rijk, met zijn vele violen, behoorlijk wat toeters en natuurlijk de onvermijdelijke bellen.