86. Eurythmics ‎– Sexcrime (Nineteen Eighty·Four) (1984)


Het zal inmiddels duidelijk zijn dat voor mij de jaren tachtig het hoogtepunt waren qua muziek. Dat is niet helemaal correct. Ik vermoed 1977 - 1993. In 1977 was ik 6 jaar in 1993 was ik 22 jaar oud. Dat zijn natuurlijk ook de jaren dat je alles meekrijgt en volgt, de eerste schoolfeestjes, fuifjes en het zakgeld dat allemaal op ging aan muziek. In 1984 was ik 13 jaar oud. Eerste MAVO-jaar. Brugpieper met al snel ondergekalkte schooltas en volgeplakte RIJAM-schoolagenda. En dan dit soort nummers waar je mij de dansvloer mee op kreeg.

85. The Irrisistible Force - Nepalese Bliss (Fila Brazillia Mix) (Nepalese Fish Dances) (1998)


Gelukkig pikten we later nog wel eens iets op hoor. The Irresistible Force eigenlijk al wel als duo in 1988. I Want To / Guns werd aardig gedraaid in Het Front/Frontline. I Want To was Coil-achtige homo-erotica en Guns was een vol met James Brown-samples zittende dancetrack. 10 jaar later was Mixmaster Morris alleen overgebleven. Het origineel is al geweldig, maar de remix van Fila Brazillia scoort nog net iets hoger. Ik ben niet zo heel vast in al die subtermen, maar ambient house noemen we dit geloof ik. Ben ik ook helemaal weg van. Het was eigenlijk The Orb in 1991 die me ook echt flink de housescene introkken. Al hoorde ik de allereerste acid house natuurlijk ook al bij de VPRO. Mijn toenmalige vriendje was trouwens helemaal into acid en was DJ op de allereerste rave in Arnhem. Toen nog met al die stroboscoop toestanden. Ik stond die avond achter de bar. Dus zelfs daar nog een flinke tik van meegekregen al was dat natuurlijk allemaal een stuk alternatiever dan al die megafestivals van tegenwoordig. Maar we gaan ff chillen nu.

84. Ian Dury And The Blockheads ‎– Hit Me With Your Rhythm Stick (1978)


TopPop! Dat was de voornaamste bron voor nieuwe muziek voor mij. Radio werd denk ik pas rond 1981 een factor. Daar zag je de hits. Videoclips waren toen ook nog uitzondering. En al die muzikanten trokken van TV-studio naar TV-studio om hun hit te playbacken. Later in het MTV-tijdperk vond ik dat altijd een beetje onzin. Dan had ik gewoon liever de clip dan iemand die een beetje stond te playbacken bij Toppop of Countdown. Maar dit was nog een paar jaar voor het MTV-tijdperk.

83. Kraftwerk - Musique Non-Stop (1986)


Sommige acts daar kan je natuurlijk niet om heen. Kraftwerk is echt een hele grote naam, zeker als je niet vies bent van wat synthesizers. Het 1986 album wordt wel eens een beetje als wat minder gezien, maar bij mij is dit juist één van de favorieten. Was zelf nog moeilijk kiezen tussen Techno Pop en deze. Deze is het geworden omdat deze nog verwerkt zat in één van de allereerste megamixen die Ben Liebrand ieder jaar maakte. Dat was natuurlijk ook non-stop zo'n mix. Dat was ook de enige dat ik zo'n TDK-120 bandje kocht. Iedereen wist het, was ook zo, maar die liepen regelmatig uit in tapesoep in je cassettedeck, maar om nou halverwege de mix het bandje om te draaien dat kon natuurlijk ook niet. Dankzij Spotify hebben we nu zo'n 1500 playlists paraat. Sommige zelfs die wel 10 dagen duren, maar dat is natuurlijk wel wat ik wil. Non-stop muziek, geen DJ's, spelletjes, weerberichten en dat soort gedoe tussendoor. Het filenieuws!! WTF ik zit gewoon thuis die Coentunnel zal mij een zorg zijn. Singleversie wijkt wel af van de albumversie. Begint eerst nog met Boing Boom Tschak om vervolgens naar Musique Non-Stop te gaan. Schijnbaar is de albumversie niet beschikbaar op YouTube.

82. Liz Phair - Girls! Girls! Girls! (1993)


Denk nou overigens dat ik zo'n heel aardig meisje ben. Echt wel dingen geflikt waar ik misschien achteraf niet helemaal zo trots ben, maar soms moest er gewoon wat geregeld worden geld, sigaretten, drank, huis. En dat wist ik dat altijd wel los te peuteren één of andere kerel. Dat ging meestal wel goed, meestal...

81. Thomas Dolby - Dissidents: The Search For Truth Part I (1984)


Ik en Joy hebben het heel goed verdeeld. Thuis draai ik de muziek, maar in de auto is Joy de baas. We rijden in een blauwe of groene Subaru, toch, dacht ik, of was dat nou de vorige. In ieder geval ook nog met een mooie pinup op de motorkap. En dan sta ik soms nog bij de zwarte Tesla van de buurman te wachten. Maar goed, gelukkig hebben Joy en ik een aantal flinke overlappen en scheuren we vaak weg met Howard Jones, New Order of The Cult. Soms ook met ach best leuk Billy Ocean of Jon & Vangelis. Soms heb ik pech en dan is het Enya, Within Temptation of Rammstein. Maar over één ding zijn Joy en ik het helemaal eens Thomas Dolby is echt geweldig. Dit nummer staat bij ons echt vaak op.
Iemand nog een idee wat een dissident ook alweer was, hoor je niet meer zo vaak. De Sacharov-brug noemt "iedereen" tegenwoordig de Pleijbrug.

80. Jeffrey Lewis & The Voltage - LPs (2019)


Yes! We krijgen weer even iets recents. Wel over LP's natuurlijk. Ik had er een stuk of 1500. Vermoedelijk ook nog zo'n 1500 CD's. Twee planken vol met singles. Ik zie dat ik sinds 2008 op Last.fm zit, dus daarna was het ook snel afgelopen en ging alles online. Maar kom ik ergens op een rommelmarkt of zo nog een bak vinyl tegen, dan moet ik toch altijd even doorheen. Gedeelte is verkocht, misschien vind je bij de Waaghals of via Discogs nog wel oude LP's van me. De laatste paar honderd heb ik gegeven aan de zoon van vrienden die net een platenspeler had gekocht, dus hopelijk heb ik het virus nog wat door kunnen geven.

79. Space - Magic Fly (1977)


De "verplichte" Franse bijdrage. Aah gaan we eindelijk beetje kwaliteit krijgen. La chanson etcetera wat zal het zijn een MM-meter favoriet a la Brel of Gainsbourg. Wellicht echt iets chique Aznavour of Piaf wellicht? Euh nee ... een paar mannetjes met ruimtehelmpjes op!

Misschien zie ik iets over het hoofd, maar dit is toch niet juist? De Nelson Mandelabrug start in het centrum van de stad en de Andrej Sacharovbrug in het oosten, met daar tussenin de John Frostbrug (nog zo'n held).

Verder trouwens fijne betogen en nummers, ga zo door!

Je hebt helemaal gelijk. De Sacharovbrug bestaat nog steeds, dat is de Pleijbrug. Ik heb het even aangepast.

De John Frostbrug en de Nelson Mandelabrug daar ga ik wel eens overheen. Nog wel een leuk feitje dat buitenlandse artiesten die ik in Arnhem tegenkwam vaak vroegen welke brug het nou was van die Bridge Too Far. Die hadden toch wel redelijk benul van operatie Market Garden.

78. Blue Murder ‎– Stalking the Deerpark (1986)


De Nederlandse Blue Murder. Met de broertjes van der Ploeg die al eerder in Soviet Sex zaten. Toen zat ook Peter Klashorst er nog in. Nu met o.a. drummer (Niet Alle Meisjes Zijn Verliefd Op) Kors Eijkelboom. New wave van Rietveld Academie. Bijna-hit scoorden ze met "Talk Talk Talk". Opvolger "Stalking the Deerpark kreeg wel redelijk wat airplay, maar niet genoeg voor de Tipparade. Pinkpop en volgens mij deed de LP "La La Love" het redelijk goed. Geproduceerd door Ernst Jansz. Er waren veel leuke Nederlandse bandjes destijds in de eighties. Iedereen was werkeloos in de jaren tachtig dus er was veel tijd om muziek te maken en heel Nederland zal vol met jongerencentra en kraakpanden waar je als bandje kon spelen en anders was er wel een feesttent bij de kermis.

77. Black Country, New Road ‎– Science Fair (2020)


Beste plaat van dit jaar, so far. Zal niet heel verbazingwekkend zijn dat ik dit soort neo-post-punk erg leuk vindt. Dit zijn de kinderen van mijn generatie die bij pa en ma in de platenverzameling hebben zitten neuzen en daar hun eigen draai aan geven. Single was vorig jaar al beschikbaar. Grote kanshebber voor het album van het jaar.

76. Forrest - Rock the Boat "High Dynamic 12 inch remix by Ben Liebrand" (1982)


Ben Liebrand was natuurlijk een held. Iedereen zat in die tijd zelf remixen te maken. Je had tijd voor dat soort hobby's in het pre-internet tijdperk. Lex Harding draaide altijd een eigen mix van een luisteraar in de uitzending van De Nederlandse Top 40. En Ferry Maat had de bond van doorstarters in de Soul Show. Liebrand was redelijk vaan geniaal. Geweldige scratch version van Fun Fun's "Happy Station". En deze hele geweldige update van vroege disco hit van de Hues Corporation uit 1973. Steady 115 bpm. by (LINN) DRUMS-computer dat je dat ook maar even weet.

Wat een tempo. En een fijne notering van Science Fair, supervet.

Donkergroene Hyundai Lantra Wagon. Green Devil heet ie.

Blue Murder

En dank voor je snelle tempo: hou ik van. Dan verslapt de aandacht niet en zit je er lekker in.

75. The Orb - Earth (Gaia) (1991)


Ik hou ook wel van een beetje tempo, minimaal 3 op een werkdag, maar op een vrije zondag als vandaag verwacht ik de 9 wel te halen. The Orb vind ik nog steeds te gek, ook de platen die ze nu nog uitbrengen. Dit kwam wel echt goed binnen op mijn golflengte, te beginnen natuurlijk met die Fluffy Clouds. Dit is de tweede track van het album er direct achteraan, en daar beginnen we meteen met een sample uit Flash Gordon (1980). Één van mijn allereerste bioscoopfilms, toen nog in het oude Luxor. Klasgenootje was idolaat van Queen. Trouwens is dat ook mijn favoriete Queen-LP. Maar we dwalen mensen ooit nog baas dat een elektronisch act Pinkpop af mocht sluiten. Gek genoeg waren bij ons de punkers, de ravers, de grungers gewoon allemaal dezelfde mensen.

74. Moderat - Bad Kingdom (2013)


Ook alweer zo'n instant classic. Geweldig nummer. Mooie onheilspellende clip die er goed bij past en dan gestoken in een prachtige hoes met vinyl op 10" formaat. 10" jammer dat het maar zo weinig werd gebruikt. Ik vind het een prachtig formaat. Amphetamine Reptile bracht nog wat 10"-es uit in de jaren 90. 5 tot 6 nummers per plaat. De 10" van Bad Kingdom bevat het origineel op kant A en de instrumentale versie op kant B.

73. 2 Belgen - Lena (1985)


Iemand enig idee wat de overeenkomst is tussen gekookte spaghetti en draad van je koptelefoon? Ja we zijn weer los!

2 Belgen... één van de mooiste jaren '80 nummers!

Wat een hoop heerlijkheid komt er voorbij.

72. Sonic Youth - Bull in the Heather (1994)


Meest gedraaide artiest: Sonic Youth, al word ik 100, die zijn waarschijnlijk nooit meer in te halen.

1. Sonic Youth (2654 scrobbles)
2. The Fall (2264 scrobbles)
3. David Bowie (2034 scrobbles)
4. Guided by Voices (1724 scrobbles)
5. Black Flag (1669 scrobbles)
6. Elvis Presley (1611 scrobbles)
7. New Order (1524 scrobbles)
8. The Smiths (1522 scrobbles)
9. Minutemen (1520 scrobbles)
10. Depeche Mode (1370 scrobbles)

Geen spoilers, nou ja een klein beetje, maar van deze 10 hebben er 5 de Top 100 gehaald. Helpt dus als je een flinke discography hebt en gedurende je hele carrière relevant blijft. Guided by Voices en Minutemen hebben ook lekker veel korte nummers dus dat ook nog lekker aan. Sonic Youth begon voor mij met Evolin 1986. En dat was meteen liefde op het eerste gezicht. Sister uit 1987 is mijn favoriet en tijdens de Daydream Nation (1988) tour zag ik ze ooit nog live. Leken er altijd te zullen zijn, tot het sprookje plotsklaps eindigen door de scheiding van Kim en Thurston. En Thurston Moore was hier wel de ontrouwe lul. Sprookjes duren niet eeuwig en dat Youth gedeelte van de bandnaam. Ik vermoed dat ze destijds niet hadden verwacht dat het zo lang zou gaan duren.
Goo (1990) en Dirty (1992) gingen iets meer de alternatieve grunge rock hoek in. Goede platen verder, maar ik was toch wel blij dat ze vanaf Experimental Jet Set, Trash And No Star (1994) weer iets grilliger werden. Bull in the Heather is nog steeds één van mijn favorieten, ik had ook 30 x Sonic Youth in de lijst kunnen zetten, maar ik ga ook voor de 1 per artiest.

71. Sebadoh - Healthy Sick (1988)


Amsterdam had de grotere acts, Vera had de hipste bandjes en in Gelderland was het wat dat betreft een beetje achter het net vissen. Arnhem had WillemEen en de Goudvishal. Nijmegen had Doornroosje. En we hadden platenzaak de Waaghals die zo rond deze tijd aardig bezig de lo-fi-scene een beetje te promoten en allerlei kleine labeltjes en zo stond op de jaarlijst in Arnhem/Nijmegen vol met obscure bandjes waar ze in de rest van Nederland nog niet eens van gehoord hadden. Palace Brothers, Strapping Fieldhands, Thinking Fellers Union Local 282, Simon Joyner, Tall Dwarfs, Smog en Sebadoh, met Lou Barlow die toen Dinosaur Jr. uitgeschopt was. Dat is denk ik ook de reden dat er een cover staat op Palomine van Bettie Serveert. Dit was de nieuwe alternatieve muziek op dat moment in Gelderland.
De Betties waren een soort 4-koppig monster dat meestal in De Breton te vinden was. Herman Bunskoeke kwam ik nog wel eens los tegen. Zijn bandje de Furtips oefende tegelijkertijd met mijn bandje in de Jacobiberg en hij stond ook achter de bar bij Oase-concerten. Dat waren concerten in de Goudvishal die niet in het punk/hardcore-genre vielen. Dat kon garagerock zijn of experimenteel. Wel goede dingen gezien. Op een avond vroeg hij of ik naar zijn nieuwe bandje kwam kijken. Bettie Serveert eerste optreden in de WillemEen kroeg en het was magisch. Inclusief Healthy Sick.

Ik heb nog niet echt tijd gehad om nummers uit de lijst te luisteren maar de stukjes die je erbij schrijft zijn leuk! Ik ben mijn bril nog eens verloren in de Goudvishal waardoor ik soort van blind (ik had toen al -4 aan beide ogen) én doof (het geluid stond niet normaal hard) mijn weg naar huis moest terugvinden. Mooie herinneringen.

De eerste plaat van Bettie blijft magisch! Zo'n mooie, ongrijpbare sfeer. Healthy Sick vind ik nog het minste nummer en dat is een compliment want ik ben een enorme Sebadoh-fan. Doe mij maar het origineel, alhoewel het ook nooit mijn favoriete Sebadoh-nummer zal zijn. Van die hele obscure dingen herinner ik me uit het blote hoofd ook nog New Radiant Storm King, Refrigerator,Further en Thinking Fellers Union Local 282. Bijzondere tijd...

Sonic Youth is ook een van mijn favoriete bands, maar ik heb wel andere favorieten qua albums. Experimental etc vond ik destijds maar lastig, relatief rustig, en na alles wat ze tussen EVOL en Dirty hadden laten horen niet helemaal waar ik op hoopte. Opvolger Washing Machine vond ik weer veel beter. Bull in the Heather natuurlijk wel een mooi nummer en leuk die clip met Kathleen Hanna.

Sebadoh heb ik denk ik gewoon via de vpro ontdekt maar het feit dat zowel Bettie als Breeders als Superchunk ze gecoverd hebben hielp vast ook qua interesse.
Ik heb ze een paar keer gezien, laatste keer in Utrecht waar de dj vooraf wat muziek draaide, bij het laatste nummer zat Lou wat mee te doen en toen het afgelopen was zei hij iets als: 'that was Flipper, right? '. Ah, die naam kende ik wel (oa van cover van It dockumer lokaeltsje) maar de muziek niet, wel erg interessant.

70. Glen Campbell - Wichita Lineman (1968)


In allerlei beste-landjes-lijstjes scoort Nederland best aardig, vaak een stuk beter dan de VS. Hoogstens dat ze in Scandinavië nog iets gelukkiger zijn dan wij. Maar wat we niet hebben, weidse vlaktes, eindeloze prairies waar je niemand tegenkomt. Allen wat elektriciteitsmasten en telefoonpalen tegenkomt. En Glen Campbell die er op uit gestuurd voor reparaties. Ik heb eigenlijk geen idee wat er nou allemaal aan de hand is met die Lineman.
I am a lineman for the county
And I drive the main road
En dan ben ik inmiddels Wichita al voorbij en in iets dat we maar als een hemel kunnen beschouwen. Ik ben niet gelovig, maar als de hemel bestaat en ze hebben er muziek, dan klinkt het waarschijnlijk zo.