100. Built to Spill - Velvet waltz [Perfect from now on, 1997]

Ooit was PFNO mijn nummer 1, en ging ik naar 3 optredens op rij waar deze plaat integraal werd gespeeld. 'Velvet waltz' blijft het hoogtepunt.



99. Faust - Krautrock [Faust IV, 1973]

Omdat ik nou eenmaal een krautrock-b0i ben



98. Joanna Newsom - Only skin [Ys, 2006]

Stond net als nummer 100 ooit in de top 5. Ys beluister ik niet zo vaak meer. Het wordt tijd voor een nieuw album Jo.



97. Tori Amos - Winter [Little earthquakes, 1992]

Twee vrouwen op rij. Dat betekent dat er niet veel overblijft in de overige 96 platen. Wonderschoon nummer, maar op een dag als vandaag niet gepast.



96. Chameleons - Soul in isolation [Strange times, 1986]

Die wavers vinden 'Strange times' allemaal niet zo leuk als het eerdere 'Script of the bridge'. Ik geef ze ongelijk. De eerste vier nummers zijn magnifiek met deze voorop.

Wat een begin! Vooral kudo's voor Joanna Newsom en Faust.

Ondanks de handigheid die embed YouTube-videos kunnen bieden, ben ik toch bang dat dit topic op deze manier heel lang gaat duren om te laden.

Velvet Waltz, Only Skin en Winter zijn prachtig, die andere twee moet ik eens opzoeken dus.

En verder heb ik ook liever linkjes ipv embedjes.

only skin

Dat nummer van Faust is inderdaad fantastisch, erg toffe ontdekking, ik moet duidelijk Faust eens wat beter leren kennen. The Chameleon is prima voor hun doen, maar zoals wel meer van hun mist het voor mij toch wat. Gewoon prima muziek, maar ik heb geen klik met de band. Maar met vier fantastische nummers is het geen slecht begin.

Haha, deze update. Even een aantal van mijn favoriete nummers selecteren in de eerste update Gaat een lekker lijstje worden dit. (Verwachte dan ook niet anders)

Vooral Velvet Waltz is ultieme kippevel. Echt een nummer dat je het album direct weer doet opleggen.

Ok sorry ik ga wel linkjes plaatsen dan

wohow, deze top 100 ga ik zeker blijven volgen
Dat nummer van Faust, wat een schitterende ontdekking
Velvet Waltz en Only Skin zullen hoogstwaarschijnlijk ook in mijn top 100 staan!

95. Charles Mingus - Solo dancer [The black saint and the sinner lady, 1963]

Op één of andere manier doet de muziek van deze plaat het toch beter in de omlijsting van het album dan los. Zodoende is dit de hoogste notering afkomstig van deze top 10-plaat.

94. Cows - 39 lashes [Sexy pee story, 1993]

Een vijfeneenhalve minuut herhalende riff met een mooie opgebouwde gekkigheid. En educatief, want we leren gewoon tellen tot en met 39! En als Paap Tel vind ik dat natuurlijk leuk.

93. The Smiths - How soon is now? [Meat is murder, 1985]

Een nummer van (een latere uitgave) van 'Meat is murder', toepasswelijker kan vandaag niet. Het is vandaag immers de eerste dag van het slachtfeest. En van dierendag. Hoe verzinnen ze het? Als bonus dan ook het titelnummer van deze plaat erbij.

92. Yann Tiersen - Comptine D'un Autre Été (L'Après-Midi) [Le fabuleux destin d'Amélie Poulain, 2001]

Kitsch? Veel te kort? Er zijn vast nog wel meer redenen te bedenken waarom dit niet is deze lijst moet staan. Het hoofdthema is echter zo sterk dat ik toch elke keer ontroerd word door deze pracht. Is de film eigenlijk de moeite?

91. Magazine - Motorcade [Real life, 1978]

Hoewel 'Secondhand daylight' misschien wel de betere plaat is, stonden er slechts 0 nummer op de long list van deze top 100, tegenover 3 nummers van 'Real life'. Twee van hen ('Parade' en 'The great beautician in the sky') hebben het niet gehaald. 'Motorcade' dus wel.

Permafrost van Second hand daylight ook niet
En jij hebt er nog wel zo lang over kunnen nadenken

Nee die ook niet

Leuk om bands als Cows tegen te komen. Bepaald geen boeh tot nu toe!

Goed bezig Pa!

Verrassend, die 39 lashes blijkt 'gewoon' een cover te zijn van Andrew Lloyd Webber's Jesus Christ Superstar (Trial before Pilate). In de filmversie is het al een erg ongemakkelijk stuk (alle 39 slagen worden getoond en opgesomd), in deze versie klinkt het als 18+...

Laten we de vaart er een beetje in houden.

90. Foetus - Descent into the inferno [Nail, 1985]

Bevreemdend. Dat is Foetus. waanzinnige goed opgebouwd. En een dalende baslijn doet het bij mij altijd goed.

89. Espers - Widow's weed [II, 2006]

Weeral van die huiveringwekkende muziek. Nu met een vrouw aan het woord. Deze was ik vergeten toen ik m'n inleiding tikte, dus er in toch nog meer dan 5% vrouwenzang in deze lijst.

88. Jon Hopkins - Open eye signal [Immunity, 2013]

Elektronieke muziek in allerlei soorten en maten doet het best leuk in deze lijst. Zo ook dit pareltje van vorig jaar. Die clip is trouwens ook tof. Lekker bezig Jon.

87. Duke - So in love with you (Pizzaman house mix) [So in love with you EP, 1995]

Een heuze clubclassic.

86. Clint Mansell/Kronos Quartet - Lux aeterna [Requiem for a dream, 2000]

Eén van mijn favoriete films. Dat hoofdmotief is zo ongelooflijk sterk, mede dankzij het dalend tetrachord. Keer op keer kippenvel. Ik moet die film weer eens opzetten.

Ja nu je het zegt!

85. Godflesh - Deadend [A world lit only by fire, 2014]

Veel minder subtiel kan een nummer je gehoorgang niet binnendenderen. Compleet weggeblazen. De nieuwe Godflesh-plaat is misschien wel de beste in het oeuvre. Live schijnen ze ook geweldig te zijn...

84. Miles Davis - All blues [Kind of blue, 1959]

Iets subtieler dan. Op die Holden-plaat van vorig jaar na gewoon nog de beste plaat allertijden. 'Kind of blue' mag dan wel 55 jaar oud zijn, maar er is nog geen rimpel te zien.

83. Foetus - The throne of agony [Nail, 1985]

Nog meer Foetus-gekte. J.G. Thirwell was toch wel redelijk geniaal. En misschien een beetje maf.

82. Charles Mingus - Pithecanthropus erectus [Pithecanthropus erectus, 1957]

Mingus lijkt met alles waar hij mee bezig is geweest een aantal jaar voorsprong te nemen op zijn tijdgenoten. Hoewel 'The black saint...' Mingus' meesterwerk is, is dit wel zijn hoogste notering in deze lijst. Vreemd. :/

81. Van Morrisson - You don't pull no punches, but you don't push the river [Veedon fleece, 1974]

Huh 'Astral weeks'? Huh 'Moondance'? Nee, 'Veedon fleece' vind ik z'n beste plaat. Met dit nummer erbovenuit springend.

Miles en Charles

Scraping Foetus Off The Wheel Jim is super en ik vind Hole echt heel goed.

Heb Inheritors nog maar eens uit de kast getrokken. Beste plaat allertijden, dat is nogal een uitspraak. Ik volg je lijst met interesse verder

Paap is gewoon een aandachtsvrager. Iedereen weet dat hij alleen maar mathcore luistert.

Zeer, zeer toffe lijst!

Foetus, schitterende ontdekking
Tjonge Paap, kan je je lijst niet uitbreiden nog? Van mij mag je na je top 100 je hele longlist posten hoor

Ik had als tussendoortje nog een oude Top 50 uit 2005 willen posten, waarbij Katie Melua twee keer in de top 20, Coldplay op 3,Keane ook ergens in die lijst en meer van zulks. Die lijst ben ik helaas kwijt

Wijsheid komt met de jaren, ik weet er alles van. Dertig jaar geleden had bij mij Derek & The Dominoes, Clapton & John Mayall ook hoog gestaan. Can is over twintig jaar bij jou ook ingeblikt en Holden zullen we wel zien in The Hague.

Coldplay (Parachutes) is een begrijpelijke zonde en Veedon Fleece evenzeer, maar 't blijft een mispeer van je

Requiem for a Dream is overschat!

Vooralsnog overigens een onverwachts fijne lijst tot nu toe.

Goed, nog één update vandaag:

80. The Smiths - Reel around the fountain [The Smiths, 1984]

Ja mooi, vooral het outro. Dat lome gitaartje. De mooiste van deze band.

79. Sun Kil Moon - Carry me Ohio [Ghosts of the great highway, 2003]

Die lijzige zang van Mark Kozelek vindt niet iedereen leuk. Dit is toch een heerlijke wegdromerd, en Kozelek komen we verderop nog een keer tegen.

78. Slowdive - Rutti [Pygmalion, 1995]

De vele Slowdive-fans zullen wellicht juichen als ze hun favoriete band hier voorbij zien komen. Als ik echter vertel dat dit de enige notering is zal er een facepalm volgen. Het is een vreemde keuze, maar ik ben behoorlijk gefascineerd door dit nummer. De etherische laag om 'Rutti' wordt haast hypnotiserend.

77. Radiohead - Exit music (for a film) [OK computer, 1997]

Zowaar een nummer van dé MuMe-plaat. Een masterclass in opbouw naar een fijne climax, met allemaal rare ruisjes, bliepjes die het een bevreemdend geheel maken.

76. Joy Division - Decades [Closer, 1980]

Ook hier speelt het dalend tetrachord weer een hoofdrol. Met name de tweede helft van het nummer vind ik fenomenaal.

Dus geen liedjes van The Smiths meer
Met die opmerking over Veedon fleece kan ik het eens zijn.

Alledrie de artiesten(hoewel ik weinig heb met Katie Melua) hebben goede nummers uitgebracht. Wat veilige muziek wellicht, maar niks om je voor te schamen. Ik snap het nooit zo goed dat mensen zo makkelijk muziek als jeugdzondes betitelen.

Anyway, tot nu zeer sterke lijst. Ik lees met interesse.