Wellicht. Maar ik doelde vooral op het contrast met de huidige lijst.

Begrijp ik, maar als dan een andere user over zondes begint, word ik wat kriegelig.

http://forums.macresource.com/smileys/facepalm.gif

Je moet er een dag op wachten maar dan heb je ook wat. Mooie lijst, goede keuze van de Smiths ook. Inderdaad een van hun betere.

En Duke is ook gaaf, kende deze remix nog niet.

Jij begrijpt me best, maar die ander van wie ik de naam niet wil noemen, faalt soms op het gebied van ironie en semantiek.

Een mens zijn smaak is GEEN constante - en "zonde" was puur overdrachtelijk. Iedereen legt zijn eigen muzikale weg af en die is veel interessanter dan de eindbestemming

75. Pink Floyd - Careful with that axe, Eugene [Relics, 1971]

Over smaakevolutie gesproken.
Ten tijde van mijn inschrijving op MuMe in 2005 was is dus helemaal waus van Pink Floyd. later dat jaar zou ik voor de Top 2000 lijsttrekker (volgens mij is da een eenmalig iets geweest van Radio 2) zijn van 'Shine on you crazy diamond', mijn favorietste nummer. Daarvoor hing ik zelfs nog met Cygnus aan de telefoon voor een interview voor 'De Limburger'. Wij kenden elkaar overigens niet van MuMe, maar van het Arrow Rock forum. Pas in maart 2007, tijdens de MuMe-meeting in Den Bosch ontdekte ik dat degene die mij toen interviewde tegenover me een glas bier zat leeg te drinken.
Enfin, ik was Floyd-fanboi, maar nu niet meer. Ook geen 'Shine on..' in de lijst, maar wel deze, hun beste.

74. God - Bloodstream [The anatomy of addiction, 1994]

Het afgelopen jaar ben ik dan toch eens tot een God bekeerd. Gezellige experimentele industrial rock met vleugjes dub, ambient, free jazz en noise rock. God bestaat in de kern uit Kevin Martin en Justin Broadrick (Godflesh). Op o.a. dit album spelen ook oa Tim Hodgekinson (Henry Cow), Lou Ciccotelli (Laika), Dave Cochrane (Head of David).

73. Holden - The inheritors [The inheritors, 2013]

Daar is dan de eerste van liefst vijf noteringen van deze plaat in de lijst. Vijf is wellicht wat veel, maar voor een plaat die momenteel op de bovenste trede in mijn top 10 staat is het misschien zelfs wat karig, aangezien de plaat zelf 14 nummers bevat. Het titelnummer nu dus.

72. Chris Isaak - Wicked game [Heart shaped world, 1989]

Hoewel ik de notering voor dit nummer heb gebaseerd op de albumversie, geef ik jullie een linkje naar de officiële video, vanwege de fraaie natuurscènes.

71. John Coltrane - My favorite things [My favorite things, 1961]

Hoewel 'A love supreme' mijn favoriete Coltrane-album is, vind ik de nummers los toch iets minder uit de verf komen. Nee, dan 'My favorite things'. De rest van het album is helaas niet zo spannend, maar de opener staat als een huis.

Held

Staan weer tal van verrassingen voor me in, En zowaar tot nu toe 2 platen die we allebei in onze top100 hebben staan! The Smiths (How soon is Now) en Tori Amos, natuurlijk...

1 op 15. Dat is geen verkeerde score.

Fijn dat het je toch gelukt is Paap. En je gaat in een lekker tempo door.

Wicked Game. Gladde pracht.

Prachtige compositie inderdaad . Dit is dan nog een van de meest toegankelijkere versies. Coltrane wilde het nummer in live-setting nog wel eens omvormen tot een monsterlijke, angstaanjagende trip. Check deze versie bijvoorbeeld maar eens. De beste variatie op My favourite things staat, mijn inziens, op "Selflessness"

70. The Velvet Underground - Venus in furs [The Velvet Underground & Nico, 1967]

Van elk van de eerste drie VU platen staat er één nummer in deze lijst. Daaruit maken we op dat ik 'Venus in furs' de beste van 'de banaan' vind.

69. The Beloved - Sweet harmony [Conscience, 1993]

Glad, cheesy (die sax!) maar op een of andere manier vrij verslavend. En blote vrouwen in de clip. Kijken dus.

68. Arcade Fire - Neighborhood #4 (7 kettles) [Funeral, 2004]

Dit nummer kom ik veel te weinig tegen in discussies waarin de beste nummers van AF worden besproken. Onterecht dus. Deze laat o.a. 'Tunnels', 'Laika' en nog 4 andere nummers van 'Funeral' achter zich. AF's andere platen zijn helemaal niet vertegenwoordig (al kwam het titelnummer van 'The suburbs' dichtbij.)

67. Jan Swerts - Singelstraat 11 [Weg, 2010]

Jan Swerts heb ik ooit per ongeluk ontdekt via deze site. Gelukkig maar. Aanvankelijk was ik huiverig om de Nederlandse titels (ik ben geen fan van muziek gezongen in onze moedertaal), maar gelukkig zingt Jan gewoon in het Engels. Minimale piano-/vioolbegeleiding is voldoende om een mens in vervoering te brengen.

66. Can - Spray [Future days, 1973]

Daar is-ie dan: de eerste Can. De Can-dichtheid ligt vooral wat dieper in de finale hoog. Mijn fanboischap is helaas te groot om daar verandering in te brengen. Toch staat er van 'Future days' slechts één nummer in de lijst. En dat betekent dat 'Moonshake', 'Future days' en 'Bel air' ontbreken. Zonde eigenlijk

Sweet Harmony

Sweet Harmony en Spray. Dat zijn hier ook kanshebbers.

Neighborhood #4 (7 kettles) is inderdaad het beste nummer dat arcade fire ooit op plaat heeft gezet.

Zat jij daar ook al... zo leren we nog eens wat.

Ook nog maar een enigszins verlaat bedankje aan vigil voor de tot op heden fijnste lijst alhier. Misschien wel goed dat ik daar niet direct achteraan kwam, dan werd het ook zo'n eenvormig gebeuren hier, maar na Raymond zal ik er wel klaar voor zijn.

Sweet Harmony, daar zag ik nou niet direct een Paapfavje in.

Wat dus betekent dat er nog drie nummers van Funeral komen?

Nog geen slecht nummer tegengekomen in deze lijst, chapeau

Slimme jongen, een sticker van de juffrouw voor jou

65. Alcatraz - Give me luv [1996]

Toen ik afgelopen zomer een Spotify-lijstje aan het maken was van leuke Top 40-hits uit de periode 1995-2001, herontdekte ik dit. Geweldige clubklassieker.

64. Holden - Seven stars [The inheritors, 2013]

Weer een Holden. Wat 'Seven stars' zo goed maakt kan ik niet uitleggen. Dat geldt een beetje voor bijna alle muziek in deze lijst. Holden maakt gebruik van een zeer bijzonder klankpalet en in dit nummer weet hij door middel van continue herhalingen op te bouwen naar een heerlijke climax.

63. Unrest - Imperial [Imperial F.F.R.R., 1992]

Bijzonder minimalistisch, dromerig door de lijzige zang en het steeds herhaalde dalende loopje. Er hangt een bijzondere sfeer om dit nummer heen.

62. Drive Like Jehu - Do you compute? [Yank crime, 1994]

Als wiskundige moet ik toch in elk geval een band met math rock hebben, en de vraag 'Do you compute?' zal ik dan ook bevestigend beantwoorden. 'Yank crime' is uitgegroeid tot een bij mij zeer geliefde plaat.

61. The Black Heart Procession - A light so dim [2, 1999]

Een favorietje van Lukas (en er zullen er meer volgen), maar dit is niet de reden dat het nummer in m'n lijst staat.

60. Matthew Halsall - Music for a dancing mind [On the go, 2011]

Geweldige modal jazz is niet voorbehouden aan de Coltranes en Davis' van deze wereld.

59. Deaf Center - White lake [Pale ravine, 2005]

Vanaf de eerste noot hakt dit er in. Kippenvel gegarandeerd.

58. Big Black - Kerosene [Atomizer, 1986]

Van glashelder, breekbaar, beeldschoon naar lomp, industrieel en agressief. SET ME ON FIIIREEEE.

57. Massive Attack - Teardrop [Mezzanine, 1998]

Deze kennen we allemaal wel. Teardrop is een juweeltje. Geweldige opbouw en een prachtige video.

56. Red House Painters - Katy song [Red House Painters (I), 1993]

Weeral zo'n prachtig nummer. Met name het outro doet me toch vaak een traantje wegpinken De mooiste van Mark Kozelek.

Nou Paap, daar staan mooie nummers tussen! Divers ook.

Ik heb wel je lijstje voor de V500 uit 2008.

Ben benieuwd of Black nog steeds zo hoog staat.

Die jongen die can ook maar 1 band in 2008

Paap_Floyd ik wist dat we best op 1 lijn zaten muzikaal gezien en dat is nog niet echt heel erg veranderd sinds ik je laatste lijst zag. Hele fijne platen zie ik voorbij komen in elk tiental minstens 4 waarvan mijn hart een sprongetje maakt.

Ga zo door jongen.

Op naar de helft:

55. Nine Inch Nails - Eraser [The downward spiral, 1994]

De 'white noise', snoeiharde drums en het gezellige 'LOSE ME HATE ME SMASH ME ERASE ME KILL ME KILL ME KILL ME...' maken dit tot een ultiem afreageernummer.

54. Holden - Gone feral [The inheritors, 2013]

Weer een rondzingen van allerlei bliepjes en ruisjes. Wederom fantastisch opgebouwd. Wat verheug ik me erop hem in november live te zien/horen.

53. Butthole Surfers - Cherub [Psychic...powerless...another man's sac, 1984]

Ontzettend grappige doch geniale band. Bijna al hun jaren 80 werk is zeer de moeite waard, met als hoogtepunt deze plaat.

52. Jason Molina - Long desert train [Pyramid electric co., 2004]

Wat een kaalheid, wat een pracht, wat een gemis. R.I.P. Jason.

51. Can - Mary, Mary so contrary [Monster movie, 1967]

Malcolm Mooney die Andy Murray toezingt. Althans, dat bedenk ik me steeds wanneer er steeds Mary, Mary, Mary, Mary... klinkt). Lekker snerpend gitaartje van Michael Karoli ook. Can was in 1968 al niet minder dan briljant

Eraser

Ah dat is zo'n gekke lijst nog niet Maar 'Black' is inderdaad verdwenen. Dat was in 2006/2007 wel m'n onbetwiste favoriet, en die heb ik ook tot in het oneindige gedraaid

Weldra de nummers die ik niet ken uit je top 100 eens opsnorren, want degene die ik wel ken zijn zeker de moeite!

50. Terry Callier - Dancing girl [What colour is love?, 1973]

Naast Cans Malcolm Mooney een van de weinige soulvolle noteringen in de lijst. Maar wat voor eentje. Een klassieker.

49. The Modern Lovers - Pablo Picasso [The Modern Lovers, 1976]

Dat verstopteneusgeluid van Jonathan Richman is vet, de drammerige beat met gitaargepiel is vetter en die tekst... verzin het eens.

48. Nine Inch Nails - Hurt [The downward spiral, 1994]

'Hurt' leerde ik kennen in de versie van Johnny Cash, en deze versie vond ik ook heel mooi. Aanvankelijk dacht ik dat NIN's versie een cover was. een waardeloze cover. Die hele plaat vond ik kut en gaf ik 2*. Een jaar of 5 later stonsd het al in mijn top 3 favoriete platen. Veel onderhuidser gaat het niet.

47. Fuck Buttons - Brainfreeze [Slow focus, 2013]

Zo, deze komt even lekker binnendenderen. Vanaf luisterbeurt één overdonderd.

46. Tim Buckley - Lorca [Lorca, 1970]

Uitermate enge muziek. Bijzonder virtuoos. Tim in bloedvorm. En mijn moeder vindt het verschrikkelijk.