Wanneer komt de nieuwe update kobe bryant fan?

Nog even geduld!

Dat hebben we niet.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Jimmy_Geduld

90. G.F. Händel - Tuva Semmingsen - Lascia ch...

Album: / (1707/1711, Duitsland) Klassiek

Recentst ontdekte nummer uit mijn top 100, ik kende de beste man enkel van naam maar na zijn muziek gehoord te hebben in de briljante film 'Antichrist' van Von Trier besloot ik om zijn werk op te zoeken. Het mooie vind ik de balans die hier beweert werd tussen net enorm krachtig, melancholisch en hoe het tegelijk leunt tegen de kitsch. Het raakt me toch wel dit stuk!

89. EL-P - Request Denied

Album: Cancer 4 Cure (2012, Verenigde Staten) Hip-Hop

EL-P op z'n best, zonder twijfel!
Request Denied klopt zelfs Tasmanian Pain Coaster als beste albumopener.
De track is zoals we gewoon zijn: futuristisch, gelaagd, bruut, melodieus,... en ook nog eens allemaal tegelijk. De lange instrumentale opbouw van Request Denied is briljant en de raps van EL-P op het eind maken het geheel werkelijk af!

88. Oneohtrix Point Never - Still Life

Album: R Plus Seven (2013, Verenigde Staten) Experimental Electronic

(Track staat jammer genoeg niet volledig op Youtube, enkel een verkorte versie van Warp incl. nieuwe intro)

Oneohtrix Point Never moet een van de meest innovatiefe projecten van de laatste 10 jaar zijn. De manier waarop hij zijn samples en voornamelijk vocalen verknipt tot heuse melodieën en ze zelfs als ritmesectie laat werken is briljant! Hier en daar zijn er zelfs momenten dat je een heuse trap beat verwacht erin te knallen, maar waar andere producers voor die weg zouden gaan zorgt hij voor de ene wending na de andere.

87. Oathbreaker - The Abyss Looks Into Me

Album: Eros Anteros (2013, België) Metal

En daar zijn de eerste Belgen, aangevoerd door een vrouw die de longen uit haar lijf krijst, maar ook erg goed weet te 'zingen'. The Abyss Looks Into Me is een epos die ruim 9 minuten klokt, spannend van begin tot eind, slepend, duister en alles verwoestend.

86. William Bonney - Drug Lord

Album: Good Vibes (2011, Verenigde Staten) Punk-Rock

Tijd voor lekker wat puberale punkrock, duidelijk beïnvloed door La Dispute maar dan allemaal wat luchtiger, voorspelbaarder en zomerser. Ja, ik heb wel een zwak voor zulke bands.
William Bonney mag dan wel niet zo zwaar op de maag blijven liggen als een La Dispute doet, tekstueel is het zeker niet vrolijk. Maar als het in zo'n zomers, puberaal jasje wordt gestoken kan je ook niet anders dan lekker meeschreeuwen.

85. J Dilla - Last Donut Of The Night

Album: Donuts (2006, Verenigde Staten) Hip-Hop

Als er nu iemand briljant kon afmixen, dan was het Dilla! Warmer, vol, dynamisch, je hoort direct waar Flying Lotus zijn inspiratie haalt.
Last Donut Of The Night is instrumentale hip-hop, hoe het moet!
De wijze waarop hij met zijn chops speelt en nieuwe melodieën bouwt is erg sterk en bovendien origineel. Hetzelfde deed later ook Four Tet met Rounds.

84. Hans Zimmer - Time

Album: Inception (2010, Verenigde Staten) Score

Zelden heb ik een beter combinatie gezien tussen film en beeld dan het 'limbo' gedeelte met dit nummer in Inception. Ik zat werkelijk met de mond open in de cinemazaal. De manier waarop Zimmer stukje per stukje opbouwt naar een magistrale finale met de blazers en je vervolgens verstomt achterlaat bij het pianogedeelte is briljant!

83. P.O.S - Never Better

Album: Never Better (2009, Verenigde Staten) Hip-Hop

You, you, nothing's better than aiming at nothing and hitting your mark
Everyone's famous, now we can just sit in the dark, and wait

Never Better was een opbaring voor mij omdat ik tentijde van mijn ontdekking eindelijk gevonden had waar ik al een tijd naar opzoek was. Namelijk rauwe, donkere hip-hop met invloeden vanuit rock. Het titelnummer is dan ook het prijsnummer van de plaat.
Ondanks dat er genoeg gebeurt, voelt Never Better erg leeg en open, duister en tegelijk pompend.

82. Delta X & Elo Method - Ghostly Lights

Album: / (2012, Oekraïne, Rusland) Future Garage

Alhoewel beiden producer solo meer om hun dance werk bekend staan, resulteerde uit hun samenwerking een briljante Garage track die wederom heel wat gelijkenissen met Burial vertoont. Het is dromerig, melancholisch en schetst een mooi nachtbeeld.
De combinatie van piano en synthesizers werkt hier erg goed, sowieso hoop ik dat Burial in de toekomst zelf hier wat meer gebruik van gaat maken.

81. Bark Psychosis - Pendulum Man

Album: Hex (1994, Verenigd Koninkrijk) Avant-Garde

Man, wat is dit geweldig om bij weg te dromen. De hele plaat straalt een geweldige lome vibe uit die me doet denken aan een warme zomeravond. Pendulum Man is het absolute hoogtepunt!
Alsof je buiten op je rug ligt en 's nachts in slaap valt tijdens het kijken naar de sterren.

interessante vondst mbt de nummering...

Ja, hij is wel bij 105 begonnen.

maar ja, dan nog...

hij nummert eerst netjes van 105-89, dan gaat ie naar 97, neer tot 93, dan 2 keer nummer 92 en nog een keer 91... De volgorde waarin ik ze moet luisteren is me nog niet helemaal duidelijk

Opgelost!

Weet je het zeker...?

Nu wel!
Ik was in de war blijkbaar.

Dat nummer van Oathbreaker is echt geweldig. Mijn zelflerende autocorrectie wilde trouwens Oathmomentje schrijven, maar dat terzijde.

Ik snap hem niet.

Jezusmina, teringjantje, wat een pletwals die Oathbreaker inderdaad! Wat een fijne ontdekking.
Bark Psychosis is lekker dromerig, een soort instrumentale Talk Talk.
J. Dilla is dope, leuke videoclip ook

Ja, komt goed deze lijst.

Dat nummer van Oathbreaker is lang niet zo meedogenloos als ik had verwacht, maar het is wel een dijk van een nummer, hoor. Ook dat nummer van Sarah Neufeld is een mooie ontdekking.

En ik heb ein-de-lijk eens een nummer van P.O.S geluisterd. Deze quote: "nothing's better than aiming at nothing and hitting your mark" haalde me over.

Ondanks het onbreken van een aantal tracks nu ook te volgen op Spotify!

80. Teknian - Sorga

Album: / (2012 , Zweden) Garage

Sorga mag dan wel rauw en voorspelbaar startten, hoe deze Zweed stukje per stukje zijn synths aanzwelt en de track gevoeliger per bijkomend laagje is fantastisch!
Mooi hoe hij vooral de focus op zijn synths legt en de drums soms zelfs naar de achtergrond verdwijnen, wat niet echt gebruikelijk is in het genre.

79. Brihang - Lichaam

Album: Periode Jalisco (2013, België) Hip-Hop

"haar stem spreekt de woorden van haar handschrift, elke letter is verdwaald van 't alfabet"

Dat Brihang's 'Periode Jalisco' voor mij nu al bij de 5 beste Hip-hop platen hoort staat vast.
Brihang produceert - enkel deze beat niet - zijn eigen beats waarmee hij duidelijk geïnspireerd is door Flying Lotus, maar hij weet er toch zijn eigen draai aan te geven.
Tekstueel is het allemaal erg poëtisch, onderwerpen als liefde en kunst weet hij perfect te vertalen naar poëtische, organische hip-hop. Om in de gaten te houden!

78. Nothing - Hymn To The Pillory

Album: Guilty Of Everything (2014, Verenigde Staten) Shoegaze

"Spent Winters locked away, the snow would swallow everything. And Drown.
A pendulum hangs over me. Forever swinging violently. Come Down. Please come down on me"

Dat bovenstaand citaat een speling kan zijn op zijn 2 jarig verblijf in de gevangenis lijkt mij goed mogelijk. Volgens de zanger gaat het nummer ook over isolatie.
Die isolatie weet de hele band schitterend over te brengen, het klinkt allemaal zo koud en afstandelijk maar tegelijk ontroerd het mij. Hymn To The Pillory barst geweldig open na een rustige intro om je daarna minutenlang met open mond te doen staren.

77. The Field - Over The Ice

Album: From Here We Go Sublime (2007, Zweden) Dance

Alhoewel The Field nu al jaren gebruik maakt van dezelfde werkwijze, blijft het interessant!
Zelden heb ik Dance zo koud en afstandelijk gehoord.
Ik ben er zelfs nog niet uit of dit wel dance is, want dit werkt even goed als muziek om lekker bij weg te dromen.

76. Rachel's - Esperanza

Album: Systems/ Layers (2003, Verenigde Staten) Klassiek

Ongeloofelijk sfeervol stukje muziek, dat je helemaal meeneemt in een oud winters verhaal.
Geen idee of dit al in een film is gebruikt, maar dat het filmisch is dat is zeker!
Hopelijk krijgen we deze winter nog een paar sneeuwdagen, want ik kijk er naar uit om daarbij Esperanza als metgezel te hebben terwijl we de koude trotseren.

75. VVV - Sky City

Album: / (2014, Verenigde Staten) Electronic

Ja, veel epischer dan dit wordt electronic niet.
Nee, Sky City bevat geen geweldige climax of opbouw, het is de vibe die enorm episch klinkt. VVV maakt absoluut de titel waar, het klinkt allemaal zo open en alsof het op een wolkenkrabber is opgenomen.



74. Foxing - Rory (live)

Album: The Albatross (2013, Verenigde Staten) Hipster Punk

"So why don't you love me back?"

Geweldig hoeveel beter dat de live versie wel niet is ivm de al zo sterke albumversie.
Rory is een emotionele rollercoaster die oa. punk met post-rock mixt en een climax heeft zoals we het al eerder hoorden in Fake Empire van The National.
Volgens mij gaan we nog veel moois van deze mannen te horen krijgen.

73. Venetian Snares - Hajnal

Album: Rossz Csillag Alatt Született (2005, Canada) Breakcore

Hajnal vliegt er direct lekker in met een scheut uitgesponnen, nerveuze klassieke muziek.
Na een kleine 2 minuten valt de eerste percussie in, het tempo daalt aanzienlijk en Hajnal wordt een mysterieuse song die zeker zou passen in een detective. Maar na zo'n 3 minuten keert het eerste segment terug maar deze keer met geweldige breakcore. Wat volgt zijn ong. 5 minuten aan melodieuse, spannende en erg originele breakcore, waarbij de ene wending na de andere volgt.

72. Khanate - Skin Coat

Album: Khanate (2001, Verenigde Staten) Doom

"I wear a human shield"

Het blijft me luisterbeurt na luisterbeurt verbazen hoe ranzig dit wel niet klinkt.
Skin Coat is loodzwaar en enorm traag, de feedback piept het hele nummer lekker door en de vocals mogen zelfs concurreren met Colin van AmenRa.
Khanate is je ergste nachtmerrie vertaald naar muziek.

71. Envy - Your Shoes And The World To...

Album: All The Footprints You've Ever Left And The Fear Expecting Ahead (2001, Japan) Screamo/Post-Rock

Aan al degenen die bij voorbaat dit nummer niet gaan beluisteren omdat dit om 'screamo' gaat (oa. chevy93 ) vraag ik toch een poging te wagen.
Dit is namelijk een pak diverser dan een Orchid of Ampere.
De track begint met een fantastische post-rock opbouw van 3:30min om vervolgens het distortion pedaal in te drukken en de ene wending na de andere op de luisteraar af te vuren.
Envy verlaat de luisteraar zelfs met pakkend akoestisch gitaarspel.

Heel aantal ontdekkingen gedaan, vooral Envy slaat hier in als een bom
Bark Psychosis zal mijn lijst zeker ook halen!

Inderdaad, een zeer geslaagde en diverse lijst. Mijn complimenten, heel benieuwd naar de rest. Met name binnen het genre punk-rock, hipster-punk en de diverse klassieke stukken.

Die staat nog maar mooi op je gum review-lijst

Ja inderdaad, langzaam maar zeker kom ik er wel

Ik voeg mezelf ook toe aan de lijst.

- Dwejkk
- sandokan
- Fathead
- Sammael
- Gajargo
- titan
- jasper1991
- Arno
- The Eraser
- Masimo
- Lying Mouth
- herman
- Joerii
- nclo
- remcodulac
- itchy
- Ferre
- Weirdo Wizzy
- Titmeister
- freitzen
- McSavah
- catdog
- staralfur
- Pepino
- VladTheImpaler
- Stefan1979
- Edgar18
- Linus Van Pelt
- Johnny Marr
- Gretz
- -SprayIt-
- Misterfool
- stoepkrijt
- Lukk0
- deric raven
- Grafmat
- tbouwh
- jassn
- trebremmit
- uffing
- thelion
- Rudi S
- jspr_g
- dumb_helicopter
- 00.0
- Bardt1980

70. Talvekoidik - The Tree Knows A Secret

Album: Negotiate The Distance (2012, Estland) IDM

Wat een heerlijk bass man!
Maakt van deze epische, spannende en donkere track een simpelweg briljante track.
Waarbij ratelende percussie en de bass de hoofdrolspelers zijn in een filmische IDM track waarbij ik lekker kan wegdromen ondanks de stevigheid van de track.

69. Tortoise - TNT

Album: TNT (1998, Verenigde Staten) Jazz-Rock

Niet de beste omschrijving van het genre uiteraard, maar nog steeds kan ik er precies een etiket op plakken wat dit nu net is. Al vanaf bij de eerste luisterbeurt werd ik ontroerd en in een soort van trance gebracht. Beginnend bij de fantastische drumintro, zweverig, jazzy, speels, nostalgisch,... zelden zo veel gevoel in een drumpartij gehoord. Maar dat de hemel zich pas echt openbaart bij het invallen van de gitaar staat vast - en dat geschreven door een atheïst - al moet misschien dan het beste nog komen, want die blazers zijn verdomd mooi!
TNT is de perfecte soundtrack voor op een frisse lente dag waarbij toch al de eerste zonnestraaltjes te voelen zijn.

68. Blackfilm - Stalingrad

Album: Blackfilm (2008, Verenigd Koninkrijk) IDM

Waar TNT nog de soundtrack voor een frisse lente dag was is Stalingrad de koudste winter.
Dat Blackfilm zich laten inspireren door de koude oorlog is op verschillende manieren te horen of zien. Eeuwige zonde dat de beste man maar één lp en een samenwerkingsplaat op zijn naam heeft staan. Stalingrad moet zowat het hoogtepunt zijn binnen de filmische IDM, spannend, emotioneel, donker, ruisig,... een compositie om u tegen te zeggen en een sound die de luisteraar zich erg klein laat voelen. Blackfilm weet met de strijkers enige authenciteit in zijn werk te brengen om dat vervolgens volledig te contrasteren met koude, grootse electronic. Verdient veel meer aandacht, deze man!

67. Saetia - Venus And Bacchus

Album: A Retrospective (2001, Verenigde Staten) Screamo

"I look into eyes, I look into stone
It's better to be stepped on than left all alone...
So now I choke on yesterday when I was someone
And I wonder where 'forever' went
And how our 'everything' came undone
I opened my eyes and beneath us the heavens died."

Dat de mannen van Saetia geschiedenis binnen de screamo hebben geschreven, ondanks dat ze maar één lp hebben afgeleverd is bekend. Volledig terecht ook als je het mij vraagt.
Met dit nummer als magnum opus; zowel tekstueel als instrumentaal is dit volgens mij het beste wat ze bij elkaar hebben gespeeld.

66. The Smiths - Reel Around The Fountain

Album: The Smiths (1984, Verenigd Koninkrijk) Pop/Rock

"Fifteen minutes with you
Well, I wouldn't say no
Oh, people said that you were virtually dead
And they were so wrong"

Misschien over het algemeen het meest gewaardeerde of genoemde nummer van hen - alhoewel ook allesbehalve onbekend of onbemind - maar voor mij staat dit mijlen boven hun andere, ook geweldige, werk. Typisch zo'n lach en een traan nummer, prachtig hoe melancholie en haast vreugde hand in hand gaan. Zeker in de lead riff hoor je dit erg goed, fantastisch werk van Marr.
Let ook bv. op die geweldige orgel of de piano die er later bijkomt. Qua compositie zaten ze dus al vanaf hun start op hun hoogtepunt.

65. Hecq - 0002

Album: 0000 (2007, Duitsland) IDM

Dat IDM in deze rij al heel wat langs is gekomen is jullie ondertussen duidelijk geworden, gok ik. Alhoewel ik jullie kan verzekeren dat de verdere lijst nog maar weinig van dit prachtige maar ook zo diverse genre zal bevatten. Dat 0002 één van de sterkste tracks en 0000 één van de beste platen is (binnen het genre) wordt me luisterbeurt na luisterbeurt weer duidelijk.
Hecq heeft een enorm originele werkwijze, ik bespaar jullie de details, en dat hoor je ook.
De synths zweven prachtige tussen de pulserende kicks die dan weer mooi voor houvast zorgen.
Het resultaat is een op het eerste gehoor vrij repetitieve track, maar niks is minder waar. Hecq speelt enorm op details en subtiele veranderingen. Niks spannends misschien, 0002 bevat daarnaast ook geen knallende finale maar de hele vibe die het nummer meedraagt zorgt ervoor dat 0002 zeker zijn plek in mijn lijst verdient.

64. Richard Youngs - Soon It Will Be Fire

Album: Sapphie (1998, Verenigd Koninkrijk) Folk

De man met zijn gitaar, een bekend concept, maar er ook iets goeds - laat staan memorabel - meedoen is weinigen weggelegd. Youngs is één van de gelukkige, zijn repetitieve gitaarspel met subtiele veranderingen gaat wonderwel samen met zijn uitzonderlijke stem.
Een stem die mij de eerste luisterbeurten toch deed twijfelen of ik het nou net vreselijk of prachtig vond, de tijd heeft aangetoond dat het duidelijk het laatste is.
Leuk feitje, de plaat is blijkbaar opgedragen aan de overleden hond van een vriend van Youngs.

63. Charles Mingus - Solo Dancer
Album: The Black Saint And The Sinner Lady (1963, Verenigde Staten) Free Jazz

Dat Mingus een muzikaal genie was maakte hij met deze plaat wel meer dan duidelijk.
Origineel, spannend en daarbij bedriegelijk. Mingus lijkt soms houvast te bieden om daarna genadeloos van richting te veranderen. Ik heb daarnaast ook nog een groot zwak voor hoe hij zijn blazers kan laten klinken, de laatste minuut is bv. het beste wat ik binnen de jazz al heb gehoord.

62. Cult Of Luna - Owlwood

Album: Eternal Kingdom (2008, Zweden) Post-Metal/Sludge

"
Fear roams throughout this land.

Where no man dare tread.
Dark shapes protect the one, not bound by laws or flesh.

Days of isolation.
Regret dominates.
Unwilling to face what awaits outside.
When lights are gone, woodland comes alive.
Fire is born into their eyes.

Ghost of this age.
What the creek take.
From a wretched state rose the willing."

Dit nummer was mijn kennismaking een aantal jaar geleden met de betere metal.
De rest van de plaat ging wat aan me voorbij toen, maar Owlwood had een vreemde aantrekkingskracht. De loodzware gitaren, de gitzwarte sfeer, de zang (toch wat anders dan wat Opeth deed, wat toen mijn enige referentie was), idd, alle elementen die ook de andere nummers bevatten. Maar ik denk dat het nog wat te overweldigend was. Maar jaren later is dit , op de voet gevolgd door Echoes, nog steeds mijn favoriet van hen.
Memorabel moment ook rond 4:30 als het tempo omslaat!

61. Murcof - Rios

Album: Remembranza (2005, Mexico) IDM/(Klassiek)

Ik kon toch geen afscheid van jullie nemen zonder deze briljante IDM track te delen.
Alhoewel IDM, Rios of Murcof is een pak breder. Zijn sound is enorm uniek.
Dit bestaat zelfs grotendeels uit een klassieke compositie, strijkers, lang uitgerekte blazers, piano, ... aangevuld met briljant drum-en synthwerk. Het resultaat is één van de mooiste combinaties allertijden. Lapje per lapje bouwt Murcof op naar een prachtig einde om je na een klassiek stuk muziek met een leeg gevoel achter te laten.

Blackfilm heeft echt een schitterende hoes trouwens!

Inderdaad! Beeldt erg goed de sfeer van de plaat uit ook.

Mooie plaat ook, moet hem weer eens opzetten.

Ik vond die maar slap, doe mij die heerlijke Murcof maar! Vooral hoe hij op dat hele album speelt met stilte is geweldig.

Heel fijn om Murcof en Talvekoidik in je lijst te zien, al zijn het niet mijn favoriete tracks van deze artiesten. Such a Perfect Day van Talvekoidik staat sowieso in mijn 100 van hoogsten. Fijne afwisseling in genres heb je, toplijst tot zover!

60. The Flashbulb - Mellann

Album: Kirlian Selections (2005, Canada) Electronic

Natuurlijk mocht ook deze duizendpoot niet ontbreken, drums, producen, sitar, gitaar, bass, synthesizer, piano... hij beheerst het allemaal en dan ook nog eens fantastisch.
Mellann beeldt erg goed de algemene sfeer van de plaat uit en alle aspecten die de plaat zo goed maakt. Namelijk: up-tempo breaks, fantastisch pianospel, glitch en uiteraard een geweldige compositie die alle kanten uitvliegt maar toch erg gecontroleerd overkomt.

59. James Blake - To Care (Like You)

Album James Blake (2011, Verenigd Koninkrijk) Post-Dubstep

Dit nummer vormt samen met Unluck, The Willhelm Scream en I Never Learnt To Share het rijtje tracks waarop zijn debuut toont dat Blake met zijn opvolger gewoon verder moest met deze stijl.
Niet dat Overgrown slecht was, integendeel. Maar op dat rijtje nummers hoor je hoe prachtig Blake experiment en song combineert. Terwijl hij op Overgrown te braaf is en enkel voor de song gaat, nee geef mij dan maar een debuut die af en toe lelijk uit de bocht schiet en een mislukt experiment bevat maar wel een aantal parels bevat en bovendien erg origineel is.
Met To Care (Like You) als hoogtepunt!

58. Neutral Milk Hotel - Two-Headed Boy Pt. 2

Album: In The Aeroplane Over The Sea (1998, Verenigd Koninkrijk) Fuzz-Folk

"And when we break, we'll wait for our miracle
God is a place where some holy spectacle lies
When we break, we'll wait for our miracle
God is a place you will wait for the rest of your life"


Een aantal jaren geleden toen ik dit ontdekte met toen enkel hip-hop en Radiohead, Pearl Jam e.d. als muzikale baggage, wist ik niet wat ik hoorde. Lelijk maar toch greep ik er telkens naar terug, zelfs de valse stem liet me niet onberoerd. Een paar maanden later versierde de plaat voor een lange tijd mijn top 10, nog steeds zit hij in mijn top 20. Veel puurder en krachtiger hoor je ze niet, Two-Headed Boy Pt. 2 als beste voorbeeld. Buiten de zingende zaag intro enkel Mangum en zijn gitaar, een van de meest intrigerende stemmen uit de muziekgeschiedenis. Technisch vreselijk, maar muzikaal erg ontroerend en krachtig!

57. Neurosis - Trough Silver In Blood

Album: Through Silver In Blood (1996, Verenigde Staten) Sludge

De eerste band die ik ontdekte door Cult Of Luna, wat ging er een wereld voor mij open.
Een pak zachter dan Cult Of Luna maar wel een pak donkerder, geen probleem voor mij natuurlijk. Integendeel, toch ga ik met uitzondering voor dit nummer eerder voor Cult Of Luna.
Neurosis mag wat mij betreft af en toe nog wat harder, dit is opzich ook niet zo hard maar het slepende gevoel dat hiermee gepaard gaat zorgt er toch voor dat ik hier met volle teugen van geniet.

56. Treha Sektori - Ah Estereh Komh Derah

Album: / (2013, Frankrijk) Experimental Dark Ambient

Misschien één van de minder bekende namen uit Church Of Ra, maar deze Fransman is 3 platen ver en heeft daarmee absoluut bewezen dat hij allesbehalve moet onderdoen.
Hij past perfect binnen de typische Church Of Ra sfeer, met het verschil dat dit dark ambient is. Lelijke benaming voor zo'n nummer in principe, want dit is een pak meer, alleen al omdat hij soms gebruik maakt van percussie.
Als we het echt als dark ambient gaan bestempelen is dit sowieso de heilige graal van het genre.
Dit kruipt onder de huid, jaagt je de stuipen op het lijf, beklijft, beweegt, ontroerd,...
(Clip is een enorme aanrader!)

55. Mount Kimbie - Carbonated

Abum: Crooks & Lovers (2010, Verenigd Koninkrijk) Post-Dubstep

Ja, want een helden zijn het toch! Enige duo waarvan ik ook toch wat spijt heb dat ze zich bij Warp hebben aangesloten. Want alhoewel hun laatste erg goed was vind ik dat hun eigen sound en vibe eronder leed. Vooral de toevoeging van live instrumenten werkte niet altijd erg goed.
Maar goed, Carbonated dus, blinkt uit in zijn opbouw. Lang en stukje per stukje, het werkt geweldig en ze weten het interessant te houden tot Carbonated zich werkelijk ontpopt tot een nummer met hart en ziel. Ieder laagje werkt perfect en komt ook nog eens erg goed uit de verf door de heerlijke warme en volle mix! Dat laatste wordt wat mij betreft te weinig gezegd, terwijl ik het toch één van hun sterkste punten vind.



54. Madvillain - Figaro

Album: Madvillainy (2004, Verenigde Staten) Hip-Hop

"It's too hot to handle, you got blue sandals
Who shot ya? Ooh got you new spots to vandal?
Do not stand still, both show skills
Close but no krills, toast for po' nils, post no bills"

Madlib & DOOM, het moet één van de mooiste combinaties binnen de muziek allertijden zijn, samen leverden ze als Madvillain de iconische lp Madvillainy af.
Madvillainy is/was origineel, vernieuwend en zowel vocaal als instrumentaal bij het beste wat al is uitgebracht. De beats klinken zelfs nu 11 jaar later nog steeds voor op zijn tijd en DOOM's raps vervelen nooit.

53. Dälek - Eyes To Form Shadows

Album: Absence (2004, Verenigde Staten) Experimental Hip-Hop

"I sense this social order in decline
Our people's been assassinated by our own blind
Balance bullets off last vertebrae
Yo gunshots and lyrics if well aimed will reverberate
There's no escape
Your false Jesus promised lies
I'm... Serenaded by sincere tears often
The honest only work to afford wooden coffins"

Nog zo'n originele en vooruitstrevende hip-hop plaat uit 2004.
Je hoort duidelijk dat Death Grips soms wel erg goed naar deze mannen heeft geluisterd.
Ruisige, chaotische beats met piepende synths en gitaren vormen de 'basis' met daar boven op of beter gezegd doorheen geweldige monotome raps.

52. Jan Swerts - Driekruisenstraat 107

Album: Weg (2010, België) Pop/Klassiek

Een klassieke bezetting en een haast fluisterende zanger meer bevat dit nummer - en eigenlijk de hele plaat - niet, maar meer heeft het ook niet nodig. Het trage, melancholische pianospel van Swerts contrasteert prachtig met de xylofoon die af en toe speelt. Hulde ook voor de prachtige blazers die er later inkomen, het was tevens de eerste keer dat ik hoorde dat zelfs blazers melancholisch kunnen klinken.

51. Tim Hecker - Music For Tundra

Album: Haunt Me. Haunt Me, Do It Again (2001, Canada) Ambient/Drone

MusicFor Tundra is een prachtig klanklandschap met heel wat lagen waar bovendien haast willekeurig klinkende gitaar-en of percussienoten doorheen de waves prikken.
De droge, warme klank maakt de titel bovendien helemaal waar, het nummer blijft boeiend tot het einde door de geweldige, bewegende compositie van Hecker.