Momenteel ben ik op een korte vakantie in Tallinn, dus ik ben niet in staat wat te posten.. Zondag hoop ik dit in te halen door 10 nummers te posten!

En is 't all inn? Badum-tsss... *duikt weg*

Myth

Rode kaart! Maar het is een hele fijne stad, de oude stadskern is prachtig en de mensen zijn erg vriendelijk en laid-back. In dat opzicht doet het me wel een beetje aan Nederland denken. Kan iedereen aanraden Tallinn eens te bezoeken

70. Mobb Deep - Shook Ones Pt. IIhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/0/22.300.jpg
Over deze klassieker is al genoeg gezegd. Over een geweldig harde koude beat wordt er een grimmig beeld geschetst van het leven op de straat in New York. Ik refereer u graag naar alle voorgaande nominaties van dit nummer voor meer details.

69. Paysage D'Hiver - Eishallehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/186000/186735.jpg?cb=1522943556
Paysage D’hiver is het soloproject van Tobias Möckl, ook wel bekend als gitarist en vocalist van de ambient black metal band Darkspace. Als Paysage D’Hiver maakt hij zowel ijskoude black metal als zeer atmosferische ambient. Ik ben groot fan van dit project, zowel van de muziek als van het artwork en de vormgeving van alle releases. Zelden heb ik albumhoezen gezien die de sfeer van de muziek zo goed weten te vangen. Eishalle is een fantastische atmosferische ambient track die een mysterieus gevoel oproept. Mede door de albumhoes doet het me een beetje denken aan Het Slot van Kafka, een boek dat voor een deel eenzelfde soort sfeer uitdraagt: kou, hopeloosheid en mysterie. De geweldige opbouw en het gefluister en de stemmen in de laatste 5 minuten maken het af. Dit is sfeermuziek pur sang.

68. Isis - So Did Wehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/17000/17418.300.jpg
So Did We is een geweldige albumopener omdat alle remmen meteen los gaan, we krijgen een heldere muur van geluid op ons afgevuurd waar toch genoeg melodie in te ondtekken valt. De productie is ook nagenoeg perfect. Wat volgt is een rustige atmosferische opbouw naar de eerste climax. De tweede helft van het nummer is nog beter dan de eerste, een nog betere opbouw naar nog dikkere climax. Isis weet als geen ander de balans tussen hard en zacht te vinden.

67. Vril - Torus XXXIIhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/453000/453039.300.jpg?cb=1530877367
Door met een held van het Giegling label, maar geen Prince of Denmark! Voor dit nummer geldt zeker: less is more. Torus XXXII is minimale maar voor mij zeer emotionele techno. De beat ratelt zes minuten op hetzelfde tempo door met daarover een laag zacht geruis en wat constant evoluerende waves. Dan komen langzaam maar zeker het baslijntje en de melodielijn inzetten, prachtig hoe de verschillende lijnen aanzwellen en dan weer afzakken. Dit is misschien niet voor iedereen weggelegd, maar ik vind het geweldig mooi.

66. Gorguts - Nostalgiahttps://www.musicmeter.nl/images/cover/12000/12779.300.jpg
Gorguts is een gestoorde unieke band. De meeste mensen prijzen Gorguts vooral om het instrumentale aspect maar ik wil ook de zanger even benoemen. Wat een heerlijke intense stem. Instrumentaal krijgen we uiterst technische en dissonante death metal te horen, maar tegelijkertijd groovet de band echt de pan uit. Het tussenstuk op 2.45 is zo modder en moddervet, om na een minuut weer een tandje lager door te beuken. Een geweldig album van een geweldige band.

65. Opgezwolle - Parkhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/38000/38777.300.jpg
Nederlands’ beste rap ensemble mag ook in mijn top 100 natuurlijk niet ontbreken. Zoveel geweldige nummers, een favoriet kiezen was wederom geen gemakkelijke opgave. Uiteindelijk is het Park geworden, voor een deel vanwege de geweldige beat, voor een deel vanwege de onpretentieuze tekst. We horen een ode aan het park, een plek waar iedereen zichzelf kan zijn. In een park heerst bijna altijd een goede sfeer. De perfecte plek om mensen te observeren en ideeën voor teksten op te doen, en dat blijkt.

64. The National - Cardinal song https://www.musicmeter.nl/images/cover/28000/28729.300.jpg
Verder met een MuMe favoriet: The National. De discografie van The National heb ik chronologisch beluisterd, iets wat ik bij meer artiesten probeer te doen maar wat in de praktijk vaak erg lastig blijkt. Het self-titled debuutalbum is vrij oninteressant, daarom was de sprong naar de eerste drie nummers van Sad Songs for Dirty Lovers des te groter. Zowel dit nummer als Slipping Husband en 90-Mile Waterwall zijn voor mij namelijk 5* The National nummers. Cardinal Song is een beetje een vreemde eend in de bijt vergeleken met de rest van The National’s oeuvre maar wel héél erg goed. Een heerlijk meanderend nummer met een wat aparte opbouw. De laatste anderhalve minuut sluiten het nummer perfect af.

63. Darkthrone - Transilvanian Hungerhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1082.300.jpg
Ik ben groot fan van Darkthrone en hier laten ze horen waarom. Dit is Black Metal perfectie. De ijskoude riff, de stampende bas, de pijlsnelle repetitieve drums. Maar vooral die riff, die mag van mij voor eeuwig doorgaan. Transilvanian Hungeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer. Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah.

62. Sun Kil Moon - I Watched The Film The Song Remains The Samehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/412000/412873.300.jpg
Een mooie overgang: van de herrie van Darkthrone naar de rust van Sun Kil Moon. Mark Kozelek is een geweldige artiest en verteller met een prachtige stem. Zoals ik al eerder schreef luister ik bijna nooit naar de teksten als ik naar muziek luister maar om een of andere reden is het bij Mark Kozelek precies andersom. Ik doe niks liever dan te luisteren naar wat Mark allemaal te vertellen heeft. Op de laatste twee albums is hij misschien een beetje doorgeschoten, maar toch valt er ook op die albums nog genoeg te genieten. Ik ben dan ook bijzonder blij dat ik hem volgend jaar voor de tweede keer live ga zien. Soms komt Mark misschien wat grof uit de bocht, maar het volgende stukje bewijst voor mij dat het eigenlijk een schat van een man is.

Though I kept to myself and for the most part was pretty coy
I once got baited and had to clock some undeserving boy
Out on the elementary school playground
I threw a punch that caught him off-guard and knocked him down

And when I walked away the kids were cheering
And though I grinned, deep inside I was hurting
But not nearly as much as I'd hurt him
He stood up, his glasses broken and his face was red

And I was never a schoolyard bully
It was only one incident and it has always eaten at me

I was never the young schoolyard bully
And wherever you are, that poor kid, I'm so sorry

61. Mrs. Jynx - My friend t3 (remix of resynthesize)https://www.musicmeter.nl/images/cover/120000/120806.300.jpg
Mrs. Jynx is wederom een artiest die ik via de top 10 van Bas ontdekt heb. Het allerbeste aan dit nummer vind ik eigenlijk het intro, wat een heerlijk geluid. De rest van het nummer is nog steeds 5* IDM, ditmaal niet te ingewikkeld maar gewoon ultiem chill, relaxt en warm. Geweldige hoes trouwens ?

Ho, ho, ho. Park, Shook Ones

Park , zo tof ook als je er 500 meter vandaan woont!

Mooie update weer. Sun kil moon ❤️❤️❤️

Geweldige update idd, ik wil er So Did We en Cardinal Song nog aan toevoegen

Ik vind vooral de electronische keuzes erg leuk, benieuwd naar de volgende paar!

60. Young Thug - Halftimehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/489000/489698.300.jpg
Thugger is geweldig en heeft een compleet eigen stijl binnen de trap. Samen met Future is hij voor mij de crème de la crème van de trap rappers. Wat dit nummer en Barter 6 zo geweldig maakt is dat Young Thug samen met zijn maten gewoon lekker gek aan het doen is. Heerlijk schijt hebben en doen waar je zin in hebt, maar dan in muziek gegoten. Let ook op de epische skrrt van ruim 10 seconden op 0.45 en het gebruik van een vocoder in het midden en op het eind, deze man heeft een hele fijne sound.

59. Deafheaven - Violethttps://www.musicmeter.nl/images/cover/216000/216528.300.jpg
Ongelofelijk mooie en intense black metal. De eerste vier minuten bestaan uit een prachtige gevoelige opbouw om vervolgens volledig los te barsten in een geweldige muur van geluid. Ik heb nogal ‘last’ (ik vind het zelf niet storend) van rusteloze benen en bij het snelle gedeelte van dit nummer gaan ze automatisch op mach 10 meetrillen. Het einde van het nummer is dan weer wat langzamer maar ook hier komen weer hemeltergend mooie gitarenpartijen voorbij. Kippenvel gegarandeerd.

58. Pandit Pran Nath - Raga Yaman Kalyanhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/489000/489720.300.jpg
(Mijn liefde voor) Indiase klassieke muziek heb ik ontdekt via La Monte Young, die een student van Pandit Pran Nath geweest is. Op dit album speelt La Monte Young ook mee, namelijk op de tanpura. De tanpura is één van mijn favoriete instrumenten, het is eigenlijk een soort akoestische drone en een voor mij volstrekt uniek geluid waar ik geen genoeg van kan krijgen. Vaak worden er bij een raga nog extra instrumenten toegevoegd zoals een sitar of fluit, maar deze raga wordt puur gehouden met enkel tanpura, tabla en stem. Pandit Pran Nath is een geweldig vocalist en hij is degene die deze (en vele andere) raga’s naar een hoger niveau tilt, ongelofelijk wat deze man met zijn stem kan. Ook bewonderingswaardig is de zeer subtiele opbouw en de vocale climax in de laatste tien minuten. Geweldige muziek!

57. Peter Christopherson (Sleazy) - Untitled (Soisong)
Sleazy - Soisong | Releases, Reviews, Credits | Discogs
Peter Christopherson aka Sleazy is vooral bekend door zijn werk als Coil, maar na de dood van John Balance heeft hij solo ook nog zeer interessante muziek gemaakt. Dit nummer is na zijn dood uitgebracht als deel van de mogelijke helft van de Soisong split release (waarvan CoH - Soisong (2012) de andere niet bijster interessante helft is). Wat we te horen krijgen is een duister maar über vet electronisch nummer met een van de dikste synth(?) lijnen die ik ken. Op Youtube omschreef iemand dit nummer als 'The sound of the world tearing itself apart’ en dat vind ik eigenlijk wel een passende omschrijving. Ik herhaal, die hoofd (melodie) lijn, mijn god, wat een geluid

56. HTRK - Chinatown stylehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/413000/413638.300.jpg
HTRK is een Australisch duo dat dromerige, trage elektronische muziek met daarbij erg mooie vrouwenzang. Instrumentaal horen we een erg lage maar zeer sfeervolle beat. De geluiden die hier gebruikt worden zijn niet je standaard electronica en synth geluiden, dat geeft het nummer een exotische tintje en maakt het voor mij heel sfeervol. Tel daarbij de mantra achtige zang en je hebt een heerlijk diep en loom nummer om in te verdrinken. Het hele album is geweldig goed trouwens, een grote aanrader voor iedereen die dit nummer wel kan waarderen.

Valt weer wat te ontdekken. HTRK staat op het affiche van Rewire Festival volgend jaar.

Jeetje, lang niet allemaal mijn smaak, maar al tijden niet zo'n gevarieerde top-100 gezien! Respect hoor.

Ik dacht even dat dat iets frituren in een deeglaagje was, maar dat blijkt tempura te zijn. Ik leer nog elke dag wat bij hier.

55. Migos - Slipperyhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/659000/659679.300.jpg
Het één na laatste trap nummer in mijn lijst! Het genre waar ik de laatste jaren compleet verslingerd aan geraakt ben, maar waarvan geen enkel nummer mijn top 50 heeft gehaald. Dit kan zeker nog komen, maar ik weet nu gewoonweg nog niet of deze muziek voor mij de komende jaren net zo sterk gaat blijven. Slippery heeft één van de allerlekkerste beats die ik ken: heerlijk wavy, kraakhelder, ongebruikelijke drumpatronen, gewoonweg geweldig. De Migos zijn voor mij ook de meester in het gebruik van ad-libs, zowel de random ad-libs als quavo die met zijn stem en een berg autotune wat extra melodieën verzorgt. Het is alleen jammer dat er vrij veel kwaliteitsverschil in de raps zit: Offset is overduidelijk de beste, gevolgd door Takeoff. Quavo is leuk voor de hooks maar rappen is niet zijn sterkste punt. Gucci Mane is ook een held en zijn bijdrage op dit nummer is meer dan prima. Dit is niet voor niets mijn meest beluistere hip-hop nummer ooit.

54. Amon Amarth - A Fury Divinehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/18000/18428.300.jpg
Amon Amarth is een van mijn eerste metal-liefdes. Net als System of a Down weten deze mannen harde en intense maar toch zeer herkenbare en catchy nummers te maken. De oudere albums zijn een stuk rauwer dan de nieuwere albums en dat bevalt mij wel. Er gaat een enorme kracht van deze muziek uit, misschien ook omdat de teksten vooral gaan over het tamelijke ruige leven als heidense Viking. Het feit dat de manner er zelf ook als halve Vikings uitzien maakt dit voor mij een hele leuke en sfeervolle band om naar te luisteren. Ik weet alleen niet precies waarom ik A Fury Divine zo ontzettend goed vind. Het is gewoon een oerdegelijk en verslavend melodieus death-metal nummer. Het beukt heerlijk door en bevat een outro om van te watertanden.

53. Slowdive - When the Sun Hitshttps://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3388.300.jpg?cb=1561518147
Meer shoegaze! Muzikaal (technisch) is Slowdive misschien wat braver en en minder interessant dan een band als Ride, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door een enorme lading dromerigheid en wazigheid. When the Sun Hits is een heerlijk nummer om op weg te dromen.

52. Future - Thought it was a droughthttps://www.musicmeter.nl/images/cover/499000/499405.300.jpg
Daar is ‘ie dan, mijn favoriete en meest beluisterde rapper ooit. Future is de goat binnen de trap en DS2 is het beste trap album ooit. De teksten mogen dan wel niet diepgaand zijn, maar klagen over teksten bij Future is een beetje als naar de McDonals gaan en klagen dat het eten niet van hoge kwaliteit is. Wat verwacht je dan als een album wordt geopend met de zin: 'I just fucked your bitch in some Gucci flip-flops'. Wat Future wel kan is hele nummers voorzien van heerlijk flowende lyrics, elke keer weer. Future is (net als Young Thug) ook uiterst veelzijdig in zijn stemgebruik, veelzijdiger dan bijna alle andere (classic) rappers die ik ken. Hier doel ik niet op iets als rijmschema’s maar puur op intonatie, stemgeluid, tempo, de hoeveelheid autotune etc. Bij een nieuw project van Future is het altijd weer een verrassing hoe hij gaat klinken. Dit is iets wat hem onderscheidt van bijna alle andere rappers en waarom ik hem zo enorm kan waarden. Dit is alleen wel iets wat je pas gaat merken als je echt veel naar Future´s muziek gaat luisteren. Daarnaast knalt dit hele album (en dit nummer) ook gewoon heerlijk hard. Toegegeven, zijn output is te groot en er zit ook best wat troep tussen, maar de albums en nummers die wel goed zijn zijn dan ook het beste wat er binnen de trap te vinden is (volgens mij hè ?).

51. Burzum - Jesus' Todhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/5000/5267.300.jpg
De eerste vier albums van Burzum zijn legendarische black metal albums en Filosofem is zijn absolute meesterwerk. Dionysus heeft mijn mening over Burzum ooit perfect verwoord in een post op dit forum, beter dan ik het zelf zou kunnen omschrijven (ik vind mijn eigen stukjes tekst ook niet goed maar soit), dus voor deze keer ‘leen’ ik even een stukje tekst als beredenering:

'De muziek van BURZUM is diep en brengt de luisteraar als het ware in trance door de depressieve, repeterende riffs en epische klanken. De sfeer die de muziek oproept is op elke CD iets anders, maar ongeëvenaard. Het is gewoon kunst. Kunst die aan elke moraal voorbij gaat. Daarom is BURZUM ook niet voor iedereen weggelegd. Je kan de muziek niet mooi vinden, je kan je verslikken in de productie, je kan de zang niet trekken, kan allemaal. Maar je kan het nooit afschrijven als inhoudsloze herrie, simplistisch gepiel en dergelijke onzin; want dat is het gewoon niet. BURZUM raakt je, of doet dat niet, zoals bij elke kunst.'

Die hoes trouwens Deze plaat (en In Rainbows) zijn de enige albums die ik op zowel cd als lp heb, en van Filosofem heb ik ook een hoodie

Deze top, ik snap er niks meer van. Bami met zuurkool, suikerspin met schimmelkaas na, ik vind het verrassend lekker. Je rekt het begrip brede smaak op wat mij betreft

Thugger, Migos en Future, afgewisseld met Slowdive. Heerlijke lijst!

Ik heb van de trappers wel weer net andere favorieten, maar dit zijn ook fijne nummers.

Ik snap wat je bedoelt, maar desondanks voel ik toch m'n ontbijt weer naar boven komen als ik dit zo lees.

Filosofem is een mijlpaal van eenzame grootte. Volstrekt origineel, tijdloos en invloedrijk. Elke seconde op die plaat is precies goed en ik draai hem dan ook nog nog steeds met regelmaat, zelfs na 20 jaar en ook hardlopend is 'ie heerlijk.

Het staat in schril contrast met de weerzinwekkende persoonlijkheid van de man die er verantwoordelijk voor is.

We zijn officieel over de helft! De onderste 50 nummers gaan denk ik wel ietsjes conservatiever zijn dan de bovenste 50. De indeling van de nummers per blok van 20 is trouwens vrij arbitrair. Een nummer dat op 60 staat had ook op 80 kunnen staan en de nummer 80 op 60, het zijn voor mij allemaal ongeveer even geweldige nummers. De top 20 is wel iets vaster maar ook hier zijn sommige plaatsen inwisselbaar.

50. Dj Richard - Banehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/505000/505152.300.jpg
Dj Richard heb ik dit jaar ontdekt en zijn album Grind sloeg bij de eerste luisterbeurt in als een bom. Wat een heerlijk duistere en sfeervolle techno maakt deze man. Er staan 3 5*+ nummers op het album die hier allemaal hadden kunnen staan maar Bane is toch het aller tofste. De synths in dit nummer zijn zo ontiegelijk vet, en de constante minimale variaties zorgen ervoor dat dit nummer geen seconde gaat vervelen. Wie dit kan waarderen, check ook zeker Savage Coast en Vampire Dub!!

49. Gustav Mahler - Symphony No. 5 - 4 Adagietto
Door met de eerste van de twee klassieke stukken in mijn lijst. De Adagietto van Mahler’s vijfde symfonie is een bijzonder teder en liefdevol stuk muziek, naar het schrijnt ook geschreven als liefdeslied voor zijn vrouw Alma. Een prachtig stuk muziek om bij tot rust te komen. Er wordt erg mooi gebruik gemaakt van de harp en het einde levert me vaak kippenvel op.

48. Joy Division - New Dawn Fadeshttps://www.musicmeter.nl/images/cover/0/310.300.jpg
Joy Division kan natuurlijk niet in mijn lijst ontbreken als liefhebber zijnde van donkere en droevige muziek. New Dawn Fades is een nummer dat een gevoel van wanhoop en frustratie uitstraalt. De duistere instrumentatie combineert ook perfect met de intense zang van Ian.

47. Time Machines - 7-Methoxy-ß-Carboline (Telepathine)https://www.musicmeter.nl/images/cover/32000/32238.300.jpg
Één van de beste drone nummers ooit gemaakt? Coil heeft onder de naam Time Machines misschien wel mijn favoriete drone album gemaakt. Voor de open-minder muziekluisteraar is dit een auditieve reis van jewelste. Laat je meevoeren door de synth die het hele nummer lang verlangzaamt, versnelt, uitrekt, inkrimpt en om je heen draait met jou als middelpunt. Dit gaat dieper dan diep. Deze muziek kom het beste tot zijn recht als je in bed ligt met een goede koptelefoon of oordopjes in.

46. Paysage D'Hiver - Kältehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/199000/199192.jpg
Paysage D’Hiver is één van de weinige artiesten die twee keer in mijn top 100 voorkomt. Ik heb een uitzondering gemaakt omdat hij zowel ambient als black metal maakt en deze muziekstijlen toch vrij ver uit elkaar liggen. Kälte als gevangen zijn in een sneeuwstorm die je overvallen heeft terwijl je bovenop een berg loopt. Wat een geweldig atmosferische en intense muur van geluid. Door de brei van geluid zijn echter wel heerlijke gitaarlijnen te horen en bijzonder intense schreeuwen. Rond de 7e minuut is er nog een kort rustpuntje waarin de storm lijkt te gaan liggen maar schijn bedriegt, de storm komt langzaam maar zeker weer opzetten. Geweldig gitaargeweld.

45. Songs: Ohia - Whenever I Have Done a Thing in Flames https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4631.300.jpg
Jason Molina heeft een unieke stem die uit duizenden te herkennen is. In het begin van het nummer staat zijn stem nog niet helemaal goed afgesteld waardoor het klinkt alsof Jason heel ver van de microfoon af staat te zingen. Naarmate het nummer vordert wordt zijn stem steeds duidelijker en intenser. Dit gaat in perfecte pas met de instrumentatie die prachtig subtiel speelt maar ook steeds intenser wordt. In verdriet gedrenkte muziek maar o zo mooi.

44. Near The Parenthesis - I Remember It Differentlyhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/54000/54227.300.jpg
Bloedmooie knisperende fluisterelectronica. De kleur van de hoes past perfect bij de sfeer van de muziek, warm, knus, mooi, scherp in zijn subtiliteit maar over het algemeen heel zacht. Dit is muziek die ik elk moment van de dag kan luisteren, of ik nou net wakker ben of bijna ga slapen en altijd is het even prachtig. Die drop op 3.35 is zó fijn.

43. Six Organs Of Admittance - Spirit's Abandonedhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/20000/20631.300.jpg
Six Organs of Admittance is zo’n typische Musicmeter artiest in de zin van: zonder Musicmeter had ik waarschijnlijk nog nooit van deze man gehoord. Spirit’s Abandoned heeft een hele exotische en etherische sfeer. Instrumentaal gezien zou ik niet snel gokken dat dit uit Amerika komt. Geweldig gitaarspel in combinatie met dat orgeltje, de laatste twee en een halve minuut zijn fenomenaal.

42. Yung Lean - Stay Downhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/531000/531225.300.jpg
Een van mijn grootste helden en (samen met Future) mijn favoriete rapper. Yung Lean heeft een volledig eigen stijl en bracht op zijn zestiende al zijn eerste album uit vol referenties naar van alles en nog wat. Bijna al zijn nummers zijn geproduceerd door vrienden uit Zweden, eigenlijk is dit gewoon muziek gemaakt door een zeer getalenteerde groep vrienden. Stay Down is een ongelofelijk lomp en zwaar nummer met lichtelijk apathische raps. Het album Warlord is gemaakt in een periode dat het niet zo goed ging met Lean en dat is wel terug te horen in de muziek. Het blijft jammer dat de beste muziek vaak samen gaat met artiesten in de problemen.

41. Burial - Kindredhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/241000/241635.300.jpg
Burial is een sfeermeester en dit nummer bevat alles wat Burial zo goed maakt. Een aparte intro met ruis en regen, heerlijke garage breakbeats, ronkende synths, perfect gebruik van samples en zeeën van sfeer.

Near the Parenthesis en Burial

Wow, wat een briljante lijst tot dusver! Erg leuk om de stukken te lezen en op de metal na (misschien ook nog maar eens induiken) komen er voortdurend grote favorieten langs.

Paysage d'Hiver geluisterd... fantastisch! Precies de black metal/drone/dark ambient crossover die ik al heel lang zoek.

Daar ga ik eens helemaal in duiken deze (hopelijk witte) kerst.

Laat die witte kerst maar komen! Ik ga volgende week naar Fins Lapland dus dat moet wel goedkomen

40. Kanye West - Real Friendshttps://www.musicmeter.nl/images/cover/530000/530292.300.jpg
Kanye West: weer zo’n artiest waarbij het nagenoeg onmogelijk is een favoriet nummer te kiezen. Bij Kanye is het heel gaaf om te zien wat voor evolutie hij heeft doorgemaakt in zijn albums. Elk album is weer anders, je weet nooit hoe zijn volgende album uit gaat pakken. Real Friends heeft een moeilijk geniale beat en ook de samenwerking met Ty Dolla $ign pakt geweldig uit, heerlijke chemie tussen de twee. Gave tekst ook: als je zo rijk en bekend wordt als Kanye, hoeveel échte vrienden houd je dan nog over? En natuurlijk een outro om bij weg te dromen.

39. King Crimson - Waiting Man (Live)https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4963.300.jpg
Over chemie tussen artiesten gesproken: heel veel beter dan dit wordt het niet. King Crimson is een band waar mijn vader groot fan van is. Van kinds af aan al hebben we dan ook bijna alle cd’s en lp’s in huis en er werd geregeld wat King Crimson gedraaid in de huiskamer. Het eerste album dat ik zelf van ze hoorde is The Power to Believe en op de bassischool was dit dan ook een van mijn meest gedraaide albums. Na het vrij ruige The Power to Believe waren de eerdere albums ook goed te behappen. Nu zijn denk ik Red en Discipline uitgegroeid tot mijn favoriete King Crimson albums. Waiting Man staat op het album Beat, een wat poppier album dat zijn eigen charmes heeft (Neal and Jack and Me!). Vooral de eerste 4 en een halve minuut zijn hemels.

38. Meshuggah - Obzenhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/105000/105681.300.jpg
Verder met één van de eerste metalbands waar ik fan van ben geworden! Mijn vader ging vroeger vaak naar de platenbieb en nam dan meestal ook wat cd’s voor mij mee. Ik was er al vroeg achter dat ik harde muziek wel kon waarderen: een van de eerste cd’s waar ik om vroeg was dan ook een ‘hardcore’ cd. Wat hij meenam was een happy hardcore mix-cd, maar ik had al wel eens echte hardcore gehoord dus dit vond ik eigenlijk niet hard genoeg. De tweede cd die hij voor me meenam was de verzamelaar Real Hardcore 2: dit kwam al meer in de buurt maar was eigenlijk nog steeds niet waar ik naar zocht. De derde keer was het raak: ik kreeg de cd Masters of Hardcore XVIII voorgeschoteld. Dit was wat ik zocht: hard en duister.

De stap naar metal was nu al snel gemaakt en één van de eerste metal albums die ik ooit hoorde was Catch 33 van Meshuggah. Ik was meteen verkocht! Zoals je je misschien wel kan voorstellen is je muzieksmaak (binnen de metal) wel een beetje verpest als je begint met Meshuggah, rustigere metal is voor mij nu al snel ‘te soft’ . Het eerste metal album dat ik zelf kocht was Nothing en ook dat is nu nog steeds een grote favoriet van me. Meshuggah is zo kapot geniaal omdat bijna al hun muziek ontzettend groovy is. Ik ken weinig andere artiesten die op zo’n manier zo lekker grooven. Dit is ook de reden waarom ik voor Obzen heb gekozen, dit nummer swingt de pan uit. Wie me niet gelooft, luister het stukje vanaf 3.02, hoe die drums weer in komen zetten, die roffel erna, man man man wat goed.

37. Red House Painters - Medicine Bottlehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1602.300.jpg
Meer Mark Kozelek, maar nu met zijn eerdere band. Dit is een heerlijk meanderend nummer over zijn teenage struggles en liefde voor (o.a.) Valium. Passende titel en tekst ook want het tempo en de sfeer van dit nummer werken ook vrij kalmerend. Let ook eens op die heerlijk subtiele shoegaze-achtige gitaarlijn op de achtergrond.

36. William Basinski - The Delugehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/654000/654034.300.jpg
The Deluge is een variatie op het nummer Cascade van Basinski. De basis van beide nummers is een prachtig pianoloopje. Op Cascade worden de effecten en vervormingen minimaal gehouden terwijl The Deluge een stuk gevarieerder is. Er worden langzaam steeds meer feedback loops toegevoegd tot de er van de originele tape-loop niet veel meer over is dan een wazige brei van hoorbaar oscillerende geluidsgolven. Vooral minuut 8-12 zijn vrij intens. Hierna wordt het weer wat rustiger en sterft de muziek langzaam weg, een trucje dat Basinski graag toepast. William laat hier heel gaaf zien hoe ver hij een op zichzelf simpele melodie uit kan rekken en een eigen leven laten leiden.

Meshuggah & Kanye, dit lijkt wel mijn top Lekker bezig!

Woooow, #45 t/m #41.

Die Near the Parenthesis plaat heb ik al heel erg lang niet meer gehoord, maar ik krijg er direct weer zin in. Hele warme herinneringen aan.

Deze lijst en gebruiker.

35. Gas - Königsforst 5https://www.musicmeter.nl/images/cover/73000/73116.300.jpg
Wolfgang Voigt is met zijn Gas project de koning van de ambient techno. Königsforst 5 is een machtig warm en diep ambient nummer dat tegelijkertijd een heerlijke drive meekrijgt door de ver op de achtergrond geplaatste beat. Er wordt een prachtige soundscape gecreëerd, dit nummer met je ogen dicht luisteren is als het begaan van een warme trip of droomreis. Het is bij dit nummer wel oppassen geblazen: de versie op het originele album is veruit superieur aan de versie op Nah Und Fern. Het nummer klinkt op de Nah Und Fern versie alsof hij door een rare compressie is gegaan, een stuk scheller en lichtelijk glitchy. Het origineel is een stuk minder scherp en daardoor een stuk dieper, het voelt meer als een broeierig geheel. Dit nummer behoort samen met Zauberberg 3 en Pop 4 tot Gas' beste creaties.

34. Autechre - Surriperehttps://www.musicmeter.nl/images/cover/1000/1144.300.jpg
Van lichtelijke wazige elektronische muziek gaan we verder met ultiem heldere elektronische muziek. Op hun debuutalbum heeft Autechre al laten zien dat ze meester zijn in het produceren van muziek en dit is iets wat ze altijd vol hebben gehouden: alle muziek die ze ooit uitgebracht hebben klinkt kraakhelder, fris en precies zoals het hoort te klinken. Door de tijd heen heeft Autechre wel een evolutie doorgemaakt om u tegen te zeggen. Ze zijn begonnen met warme en chille organisch aanvoelende IDM (Incunabula, Amber), zijn doorgeschoven naar een mechanischere sound (Chiastic Slide) en daarna steeds meer de abstractie ingedoken. Hun laatste twee albums zijn hier het toppunt van: twaalf uur aan volstrekt unieke experimentele muziek. Surripere is een beetje best of both worlds. De eerste drie en een halve minuut zijn diep groovy en gestructureerd maar daarna begint het nummer langzaamaan over zichzelf te struikelen en in elkaar te storten. De drie minuten die volgen zijn ook nog vrij groovy (zei het op een haperige schokkerige manier) en hebben een wat vervreemdend sfeertje. De laatste vijf minuten bevatten een krankzinnige maar o zo fijne beat met daarover vage waves die af en toe klinken of je naar een enorm mechanisch wezen aan het luisteren bent dat zichzelf verstaanbaar probeert te maken. Eigenlijk is het genie van Autechre niet in woorden uit te drukken, het is iets wat je moet ondergaan. Vereiste is wel dat je open moet staan om je volledig toe te geven aan datgene wat op je afkomt.

33. Steve Reich - Music for Mallet Instruments, Voices and Organhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/31000/31980.300.jpg?cb=1565666380
Van weinig structuur naar veel structuur. Steve Reich maakt de mooiste minimal music, of in ieder geval de meest menselijke. Ik houd erg van mallet instruments, het geluid ervan heeft voor mij altijd iets magisch. Als ik ze hoor krijg ik vaak een warm en fijn gevoel van binnen. In moderne pop en rockmuziek worden ze jammer genoeg erg weinig toegepast. Ik had al wel eens stukjes gehoord (bijvoorbeeld in Waiting Man of The Power to Believe II van King Crimson) maar dit was eigenlijk nooit genoeg. Toen ik Steve Reich ontdekte was het daarom een soort klein geschenk uit de hemel voor me. Deze man maakt gewoon muziek waarin mallet instruments centraal staan of zelfs het enig gebruikte instrument zijn! Music for Mallet Instrumens, Voices and Organ doet precies wat het belooft: een prachtig samenspel van de drie elementen ten gehore brengen. Vooral de hoogste pitch die op de negende minuut begin is hemels mooi, misschien wel de mooiste vijf minuten in Reich’s Oeuvre.

32. Grimes - My Sister Says the Saddest Thingshttps://www.musicmeter.nl/images/cover/216000/216031.300.jpg
Grimes is mijn grootste artist crush en een van mijn favoriete artiesten om te volgen (niet per se vanwege de kwaliteit van de muziek maar qua persoonlijkheid). Ze is enorm enthousiast, socially awkward en super creatief. My Sister Says the Saddest Things is een etherisch, droevig, hoopvol, catchy en vooral erg intiem nummer. Wat dit zo geweldig maakt is de veelzijdige manier waarop Grimes haar engelenstem toepast.

31. Earl Sweatshirt - Griefhttps://www.musicmeter.nl/images/cover/486000/486058.300.jpg
Toen ik Grief voor het eerst hoorde deed de beat me meteen aan het eerste nummer van het eerste Gas album denken (https://www.youtube.com/watch?v=jssM2Vhy6Ro), wat uiteraard een groot pluspunt is! Dit is een zeer duister nummer waarin Earl rapt over een duistere periode in zijn leven (denk depressie, verslaving, isolatie etc.) Zijn delivery is keihard en past goed bij de beat. Die vertraging na twee minuten is ook geniaal, het enige wat van mij niet had gehoeven is die instrumental aan het einde. Helaas hebben wel meerdere nummers op Earl’s beste album daar last van.

I just want my time and my mind intact. When they both gone, you can’t buy ‘em back

Dit is echt zo'n lijst waarvan ik in de kerstvakantie eens de tracks die ik niet ken ga beluisteren. Ik zie namelijk veel overeenkomsten qua muzieksmaak. Aangezien je smaak ronduit top is, denk ik dat daar ook genoeg van mijn gading bij zal zitten.