Maar dat is dan wel weer een leuk nummer van Starship. Ik zou dat niet met een andere productie willen horen.

Bij het album van Cohen moest ik daar wel even aan wennen. In eerste instantie schrok ik er zelfs van. Maar als je op de teksten let dan blijft het gewoon hele goede muziek.

edit: had de reactie van Orbit nog niet gezien. De hitparade-muziek en de artiesten die daar bij aan wilde sluiten hadden inderdaad een wat steriele productie, de meer authentieke bands die gewoon hun ding deden inderdaad niet.

Inderdaad leuk nummer die van Starship, snap ook niet zo goed wat er mis is met die productie.
En synthdrums zijn natuurlijk ontzettend cool.
http://www.youtube.com/watc...

Het was een feit dat de AOR de Amerikaanse rock in de jaren '80 overheerste. De bands in de alternatieve sector zoals R.E.M., Pixies en Sonic Youth (VS) en The Smiths (GB) kozen net voor een natuurlijke, rauwere productie. Met de grunge in de jaren '90 waren natuurlijke producties terug in en werden syndrums naar de schroothoop verwezen.
De hitparadepop klonk in die tijd ook mechanisch en glad met name de Stock, Aitken & Waterman-producties. Toen hoorde ik voor het eerst de term fabriekspop.

In de rockmuziek bedoel je?

Want die drums gingen gewoon door in de house en hiphop.

808

Maar wie zoekt er dan ook naar Amerikaanse rock? Er is zoveel interessanter muziek dan dat..

En soms voegen drumcomputers juist een extra element toe wat echte drummers niet kunnen, net zoals synths iets brengen wat gitaren niet kunnen. Maar niet altijd positief als je alleen oordeelt op hitparadepop nee, dat snap ik nog wel.

Drumcomputers passen perfect bij dance (Michael Jackson bv. en dat nummer van Afrika Bambaataa) maar bij rock? Neil Young maakte daar ook gebruik van met dit abominabel resultaat.

Kortom: de ouwe rockers hadden van die nieuwerwetse fratsen moeten afblijven, maar bij de acts die toen net opkwamen en vanaf het begin ontdekten wat voor mooie muziek je met die technologie kon produceren, was het een meerwaarde. Lijkt me ook wel logisch

Precies! Weer een artiest die weinig te zoeken had in dat tijdsgewricht, voornamelijk omdat de deur wagenwijd was opengezet voor meer experiment en meer klankkleuren dan alleen gitaar.. het is Young te prijzen dat hij muziek is blijven maken, maar na de 70s heeft hij natuurlijk weinig meer kunnen toevoegen.

De eerder genoemde R.E.M. wist hier wel op een gepaste manier gebruik te maken met synthesizers en drumcomputers. Het is eerder de manier waarop ze worden toegepast. Maar Neil Young deed op een totaal verkeerde manier en probeerde geforceerd hip te zijn.

Maar je kunt natuurlijk geen tijdperk afmeten aan ouwe r(u)ockers die al jaren daarvoor uitgeteld waren en de manier waarop zij hun muziek verkrachtten met techniek waar ze de ballen verstand van hadden

Maar halen we nu niet een klein beetje oorzaak en gevolg door elkaar. De bands die een goede productie hadden in die tijd waren de bands die de test der tijd hebben doorstaan. Maar veel bands(en ook veel populaire bands) hadden dat niet.

Bullshit; als er een artiest een tweede jeugd heeft gehad vanaf de jaren 90 is het Neil Young wel. Hij werd nota bene door een generatie grunge-rockers op handen gedragen. Beluister maar eens Ragged Glory,Weld of Harvest Moon.

Nog grotere bullshit, DM is nog immer immens populair en hun platen uit die tijd tot music for the masses worden door miljoenen op handen gedragen en kunnen zich moeiteloos live staande houden tussen hun latere werk. En daarnaast hadden we het nou juist over de tweede helft van de jaren 80 dacht ik? Ik denk eerder dat de bands die eind jaren 70 begin jaren 80 zijn ontstaan de productie en mogelijkheden hebben uitgevonden en daarom veel beter hebben eigen gemaakt dan bands uit de verouderde jaren 70 afkomstig.

Wetende dat mijn voorbeeld niet mijn argument ondersteunde had ik het al vrij snel weggehaald. Denkfoutje moet soms kunnen met de snelheid van de discussie soms hier.

En nu weer on topic graag

Wow, goed idee. Ben voor.

Is pas 1000 keer geopperd.


Ben benieuwd hoe hoog Get Free van Major Lazer in de lijst staat. Toch wel een hit van de laatste jaren die erin hoort.

Stond die in de keuzelijst dan? Ik denk niet dat dat nummer in de top 2000 komt hoor.

En: wat houdt het tegen?

Jordy heeft argumenten om de manier van samenstellen van de Top 250 zo te houden.

Als je het hier verandert moet het waarschijnlijk ook aangepast worden op Movie-, Boek- en Gamesmeter en dat is waarschijnlijk niet wenselijk.

Ik kon de "cynisch bedoeld" smiley niet zo snel vinden Herman.

Zo gek is de vergelijking tussen de BoRhap en One Direction toch niet? Beide waren/zijn in hun tijd het populairste wat er te vinden was. Zeg van One Direction wat je vindt, maar ze zijn een heel pak populairder (lees: vaker beluisterd) dan Radiohead.

Natuurlijk is One Direction veel populairder (zeker bij tieners) dan Radiohead maar de muziek van Radiohead heeft veel meer eeuwigheidswaarde.
Bay City Rollers waren halverwege de jaren '70 ook erg populair bij tieners maar wordt er nu nog over gesproken of wordt hun muziek nu nog gedraaid? Terwijl RoRap (uit diezelfde tijd) nu nog velen aanspreken.

The Beatles waren ook erg populair onder tieners, waren zelfs de eerste Boyband.
Ik ken trouwens niemand die Bo Rap leuk vindt.

The Beatles waren toch veel meer dan een boyband, trebremmit. Ga je alle bands die geheel door jonge mannen bezet zijn boybands noemen?

The Monkees, Bay City Rollers, The Osmonds, Take That.....etc.
De bakvisjes van deze wereld storten zich veel fanatieker dan jongens op dit soort bandjes.
Straks valt One Direction weer weg en staat er weer een nieuwe groep op.

De vergelijking met Queen gaat niet echt op. Mercury was nu niet bepaald een hele knappe verschijning. May en Deacon hadden iets nerderigs en eigenlijk was alleen drummer Roger Taylor een soort lekkertje voor de dames. Goeie kop en met een uitstraling van een echte rocker. En laten we wel wezen- Queen werd zeker in de 70's gezien als een creatieve rockband. Live erg goed en ze hebben een stel fraaie albums gemaakt.

En Queen hield het ondanks de ups en downs langer vol dan menig boybandje.

Als ik die beelden van toen zie met al die springende meiden in de gracht en al die gierende meiden, dan vind ik ze wel een van de eerste boybands.

Waren ze natuurlijk ook. Waren ook knapper dan The Stones.

Dat is natuurlijk niet zo moeilijk

The Beatles hadden een zekere sexappeal, inderdaad. Maar artistiek hadden ze oneindig veel meer te bieden dan de door bikkel2 voornoemde bands laat staan One Direction. Boysbands waren er overigens al in de jaren '50. Maar die klonken veel natuurlijker en bezielder dan One Direction.