Ja

Overigens heb ik het nummer ooit ook leuk gevonden, want in '91, toen het weer op 1 stond, heb ik de cd-single gekocht. En in Wayne's World 2 zit natuurlijk een legendarische scene met BoRhap. Maar ik heb meer affiniteit met Innuendo en van de top 2000-mastodonten vind ik Stairway to Heaven (al is dat geen nummer dat ik zo naar voren kan halen in mijn hoofd) en Child in Time leuker.

Dat is natuurlijk helemaal waar. Ik geef ook 5***** aan het album A night at the Opera, als geheel. Het is een klein meesterwerk, er is maar weinig mis mee.

Destijds, met de single Bohemian Rhapsody, een hele sensatie.
Dat feit op zich zal nooit meer kunnen worden uitgewist. De toekomst zal uitwijzen hoe het zal gaan aflopen met de blijvende populariteit van dit album. Maar eerlijk gezegd denk ik niet dat het een album is dat in de vergetelhoek zal belanden.

Elk album ontmoet op een gegeven ogenblik de weerstand vanwege de ouderdom er van. Een nieuwe generatie lijkt er dan niet meer aan te willen, alleen al niet vanwege de leeftijd. Dat lot lijkt voor elk album te zijn weggelegd.

Wij zouden een rare site zijn, nu alle kritiek op de oudere nummers te spuien en over 25 jaar zelf ook nog steeds OK Computer van Radiohead bovenaan te hebben staan. Dat zijn we toch van hetzelfde bloed als degenen die nu nog steeds kiezen voor nummers als Hotel California en Bohemian Rhapsody. En al helemaal niet consequent in onze kritiek.

Vraag mij er over 200 jaar nog eens naar. Ben zeer benieuwd, welke band en welke albums tegen die tijd hebben overleefd.

Er schijnen trouwens ook mensen op te stemmen op Bohemian Rhapsody omdat ze vinden dat het nummer hoort bij de laatste minuten van het jaar. Op die manier is het een self-fulfilling prophecy waar we nooit van af raken.

Ik denk vooral dat de meeste mensen die stemmen het allemaal nèt iets minder serieus nemen

Precies dat. mensen vinden het een terechte afsluiter van de Top 2000-beleving, eerder dan het allerbeste liedje dat er ooit was.

Overigens vind ik Innuendo veel grotere kitsch dan BohRhap.
Dat is voor mij echt het tot muziek verworden fantasyschilderij in een woonwagen.

Waarbij het ook nog eens zo is, dat het destijds ook op 1 stond in de Top 40 rond de Kerstdagen en Oud en Nieuw.
Het gevoel dat Bohemian Rhapsody aan het einde van het jaar thuis hoort, vindt daar al z'n oorsprong. Volgend jaar is dat precies 40 jaar geleden, dus maak jullie borst alvast maar nat

Ik kwam er toevallig achter dat Radio 2 sinds 1 oktober een nieuwe zendermanager heeft. Het zal mij benieuwen hoe conservatief Jurre Bosman is als het gaat om veranderingen aangaande de Top 2000. Hij was onder andere eindredacteur bij 3FM en Radio 6 en dat is wel positief te noemen. Misschien betekent dat op termijn meer ruimte/aandacht voor genres die nu nauwelijks vertegenwoordigd zijn.

Ach, het Queenverhaal is bekend. Een verguisde band. Misschien ook wel omdat je nooit helemaal wist waar je aan toe was met hun merkwaardige zijsprongen.
Maar wel een slimme band. Ze wisten precies wat ze wilden.
We kunnen laag of hoog springen. De top 2000 is een volkse aangelegenheid met her en der best goede muziek.
En natuurlijk willen we wat meer eigenzinnigheid horen. Maar het is radio voor de massa. No big deal verder.
Kon in ieder geval nog een song van Tim Buckley kiezen.

BhoRap was al bij het uitkomen in 1975 een love/hate-song en nu nog steeds. Hetzelfde geldt ook voor Queen zelf. Een nummer dat bv. 40% van de luisteraars fantastisch vindt en de rest kut zal veel meer oogsten dan een nummer dat iedereen wel aardig vindt maar niet goed genoeg om erop te stemmen.
Ik vind niet alles van Queen goed maar in hun topperiode (1974-1975) waren ze briljant. Van Tim Buckley mag beslist ook iets in de top-2000 verschijnen maar het probleem ... hij scoorde geen hits, dus geen nummers in de keuzelijst.

Mee eens Luc. Niets aan toe te voegen.

De top 2000 is de meest democratische lijst die er bestaat, aldus de heer Staverman in een krantenartikel

Hoeveel nummers uit de Top 2000 vindt de gemiddelde MuMe user eigenlijk "fantastisch goed"? Wie kan daar een percentage op zetten? Ik wil wel een voorzet doen...

Ik heb in de beginperiode van de Top 2000 de lijsten ieder jaar behoorlijk uitgespit op zoek naar (door mij) nog onontdekte pareltjes. Ik was nog onbekend met MusicMeter... Die nummers heb ik bijna allemaal nog in een playlist staan; het zijn er welgeteld 75. Daarbij opgeteld de nummers die ik al kende en ook heel erg goed vind, ik schat ook zo'n 75, kom ik op 150 echt goede nummers in de Top 2000. Da's 7,5% van de lijst. Veel nummers kan ik goed verdragen, maar doen me verder niet veel. Helaas heb ik ook regelmatig dat een nummer me dusdanig irriteert dat ik het liefst het volume even een paar minuten op 0 zet. Aangezien dit behoorlijk veel vaker voorkomt dan dat er een echt goed nummer voorbij komt, schat ik wel 15% van de lijst. Oftewel: keigoed: 7,5%, mwah: 77,5%, bagger: 15%.

Hoe kijken andere MuMe users hier tegenaan?

Die 15% van je is helaas slechts 7,5%.

Overigens vind ik BohRap nog altijd een aardig nummer. Ik zal het niet zelf kiezen, of opzetten, (dat geldt overigens voor heel weinig nummers uit de top van de Top 2000) maar ik vind het zeker op zijn plaats als nummer 1. Het heeft wat mij betreft een zekere eeuwigheidswaarde, al is dat wel een zwaar woord.

Ach ja, pas 't snel aan...

Om maar weer even advocaat van de beolzebub (who has a devil put aside for meeeeeee) te spelen: in welke mate vind je Paranoid Android dan níét een verzameling van eigenlijk niet perfect bij elkaar passende stukken, en hoezo verschilt dat dan van Bohemian Rhapsody? Ik moest namelijk ook ontzettend wennen aan al die wendingen in Paranoid Android, ook Bohemian Rhapsody vond ik eerst maar een raar nummer. Maar om eerlijk te zijn vind ik ze nu beide fantastisch - al voelt het soms wel als een soort coming out als je op dit soort sites 'durft toe te geven' dat je BoRhap een goed nummer vindt

Als er één band is die ik tijdens mijn verblijf op MuMe steeds meer ben gaan waarderen is het Radiohead. Moest er altijd weinig van hebben, maar na constante blootstelling en op enkele 'toevallige' momenten waarop het opeens klopte, zijn bij diverse nummers kwartjes gevallen. Met Paranoid Android heb ik echter nog steeds niet zoveel. Vind het inderdaad wel een soort '90-s Bo Rhap, voor mij is dat dus niet per se een positieve associatie

Ik vind bij Paranoid Android de overgangen iets natuurlijk aanvoelen. Verder scheelt het dat PA maar uit 4 delen bestaat, waar het bij BR liefst 7 zijn. Voor mij is het belangrijkste positieve verschil ten opzichte van BR dat het niet overdreven theatraal klinkt. Dat operagedeelte van BR vind ik gewoon pure kitsch. PA is lang niet het beste nummer van Radiohead (kan zo 15 betere opnoemen), maar het is in tegenstelling tot BR geen nummer dat je na verloop van tijd tegen gaat staan.

Dan ben je een van de weinigen voor wie BoRhap na verloop van tijd nog beter wordt. Prijs je daar maar gelukkig mee. En iedereens smaak is wel op de een of andere manier eigenaardig, dat we iets goed vinden wat veel andere mensen verschrikkelijk vinden. Ik heb liever dat gewoon iedereen openlijk uitkomt voor z'n smaak, dat levert nog wel eens een leuke discussie op.

Nou, dan moet ik ook maar eens uit de kast komen. Daar gaat m'n street cred....

En hier is alles wel zo'n beetje mee gezegd:

Staat genoteerd.

Over smaak valt niet te twisten, dus waarom zou je beide nummers niet goed kunnen vinden. Maar er bestaat hier wel een enorme drang aan zich "muzikaal correct" manifesteren. Waarbij ook nog gedacht dat het gelijk aan hun zijde is.

Het is een stuk veiliger om je op musicmeter als Radiohead liefhebber op te stellen, terwijl het erkennen van de kwaliteit van een nummer als Bohemian Rhapsody op onze site blijkbaar aanvoelt als uit de kast komen.

Als grote groepen mensen in Nederland anoniem het stemhokje ingaan, blijkt Radiohead (hoewel al geruime tijd actief) toch minder aanhangers te hebben, waar Bohemian Rhapsody het eerste jaar na het uitbrengen al hoog in de Top 100 aller tijden binnenkwam. Het lijkt mij sterk, dat de "jeugd van toen" het nu nog steeds voor het zeggen heeft en dat aan de andere kant de "jeugd van nu" geen enkele invloed meer zou kunnen uitoefenen.

Het doet me denken aan politieke partijen in Nederland die precies weten wat er aan de hand is in dit land, waar het naar toe moet. De leden van de politieke partij zijn het ongetwijfeld eens met de partijlijn maar de anonieme kiezer in het stemhokje bepaalt uiteindelijk wie de verkiezingen wint.

Dan hoeft het nog steeds niet je smaak te zijn. Maar er moet bij Bohemian Rhapsody ook niet te worden gedaan alsof er sprake is van een creatief wangedrocht, alleen maar omdat dat, muzikaal correct als de criticasters zijn, dat hier beter uitkomt.

In mijn beleving zou 'A Day In The Life' dan nog boven 'Paranoid Android' en 'Bohemian Rapsody' geplaatst mogen worden.

En laat A Day in the Life dan nog niet eens mijn Beatles top 40 halen..... Paranoid Android is trouwens ook al geen Radioheadfavoriet van me.

Bohemian Rhapsody is de terechte nummer 1 als hij de meeste stemmen heeft gehaald. Zo simpel is het uiteindelijk. Want alles is smaak en smaak is subjectief. Of je het nummer nu een wangedrocht vindt of het beste ooit. Het is allemaal waar.

Voor mij is Queen vooral jeugdsentiment. Ik had vroeger (en dan heb ik het over de basisschool) een vriendje die elke keer als hij een kadootje kreeg (verjaardag, rapport, sinterklaas) een elpee van Queen vroeg. Die elpees ging ik dan bij hem beluisteren. Het was ongeveer de tijd van The Works, Live Aid en A Kind of Magic. Maar ik heb toen zo'n beetje alle Queen-platen regelmatig gehoord. Het was toen ook een van mijn favoriete groepen en ik ben ze tot de dood van Mercury altijd wel een beetje blijven volgen. Wel met steeds minder belangstelling. Mijn muzieksmaak dreef steeds verder van Queen af en het was toen al iets van vroeger, al weet ik nog steeds wanneer ik hoorde dat Mercury dood was (voor ik naar schoolging, bij het ontbijtnieuws van RTL, waarschijnlijk was Jan de Hoop degene die het me vertelde). Bohemian Rhapsody was overigens toen niet mijn Queen-favoriet en is dat ook nooit geworden. Ik ben wel nog steeds behoorlijk thuis in het ouevre van Queen, hoewel ik het vrijwel nooit draai. Voor Queen heb ik nog wel een jeugdsentimentzwak.

Zulke herinneringen heb ik niet aan de andere van de vaste vier seventies-hits. Die kende ik vooral van de top 100 allertijden van het publieke Veronica waar ik vroeger ook vaak naar luisterde. Child in Time vond ik wel interessant omdat het behoorlijk afweek van wat ik toen kende. Stairway to Heaven heeft nooit veel indruk gemaakt en Hotel California vond ik oprecht als kind al vervelend. Als het dan toch een van de eeuwige vier moet zijn, dan had ik liever Led Zep of Deep Purple gehad. Altijd Queen is saai en statisch en aan The Eagles heb ik een hekel. Maar ik zet eigenlijk liever Avond van Boudewijn de Groot op....

Ik denk bij mij eerder: keigoed: 55%, mwah 25% en bagger 20%. En die 20% is dan 90% Nederlandse meuk. Ik (lees ik) vind de Top 2000 veel leuker/beter als de Mume lijst. De Mume lijst is natuurlijk veel afwisselender en misschien muzikaal iets meer verantwoord, maar ik vind het ook een beetje een 'kijk-mij-interessant-doen-met-mijn-muziekkennis'-lijst.

Laat ik maar eens een keer de top 20 voorspellen:
Al bekend:
1. Hotel California - Eagles
2. Bohemian Rhapsody - Queen
3. Stairway to Heaven - Led Zeppelin

Ik denk:
4. Child in Time - Deep Purple
5. Wish You Were Here - Pink Floyd
6. Avond - Boudewijn de Groot
7. Shine on You Crazy Diamond - Pink Floyd
8. Black - Pearl Jam
9. One - Metallica
10. The River - Bruce Springsteen
11. Comfortably Numb - Pink Floyd
12. Hurt - Johnny Cash
13. Nohing Else Matters - Metallica
14. Brothers in Arms - Dire Straits
15. Clocks - Coldplay
16. Piano Man - Billy Joel
17. November Rain - Guns n Roses
18. Happy - Pharell (ik moet wel consquent blijven..)
19. Smells Like Teen Spirit - Nirvana
20. Viva La Vida - Coldplay

maw Black, Smells en Hurt stijgen door. The River zal weer wat zakken. One verdringt Nothing Else Matters. Fix You zal weer flink gaan zakken en One van U2 gaat definitief uit de top 20. Happy stijgt dit jaar extreem, maar zal volgend jaar flink zakken.

Waar is PBTDL gebleven ?

Serieus, zou dat horror nummer 'Viva La Vida' nog steeds zo hoog staan?
En eeuwig zonde voor One van U2 .

Cured Die zakt al jaren (terecht m.i.) weg. Daar zie ik geen verandering inkomen. Vorig jaar van 19 naar 22. Dit jaar denk ik ergens tussen 25 en 35.

Ralph. Viva La Vida laat ik wel zakken (vorig jaar op 15) en komt niet meer terug waar het een paar jaar terug nog stond (in 2011 op nummer 7). En One is ook zo'n nummer waar al jaren vooral een dalende lijn inzit.

Ik vind het vooral erg dat nummers als 'A Whiter Shade Of Pale' & 'House Of The Rising Sun' steeds verder weg zakken. Nog even en die staan niet meer in de top 100. Dan wordt het echt huilen.