De definitie "instrumentaal(tjes)" wordt hier soms wel erg vrijblijvend gehanteerd. De nodige zang en herhaalde stemgeluiden komen best wel voorbij.

The Eve Of War zou voor mij de absolute nr. 1 zijn kwa tunes/instrumentaaltjes. Huiveringwekkend gewoon. Magisch.
The chances of anything coming from Mars
Are a million to one, they said..
The chances of anything coming from Mars
Are a million to one, but still, they come...

Maar ja, die is al zijdelings benoemd en dan weet je al hoe laat het is, in een top-40. Van dazzler.

De stem van Orson Welles valt - laat staan klinkt - hier sowieso amper op MuMe.
Ook Manowar werd door Orson Welles bediend.

Ik had The Eve of War er ook graag bij gehad.

Over die gesproken intro viel te onderhandelen.
Maar justin Hayward moest zonodig beginnen zingen.

Een gelijkaardig geval dat vocaal iets te ver ging:
Michael Zager Band - Let's All Chant (1977).

Maar de ontboezemende videoclip heb ik jullie toch niet willen onthouden.

Best streng allemaal, maar waar trek je de grens?
Misschien zijn de criteria voor Volume 2 iets milder.
Maar dat is dus voorlopig toekomstmuziek.

37. FRANK MILLS - Music Box Dancer (1978)
http://s18.postimg.org/ex4885oft/R_1127978_1198969110_jpeg.jpg

Volgens de info van de single was het nummer al vier jaar oud toen het een hit werd.
Frank Mills zou onsterfelijk worden door het muziekdoosje dat door zijn piano werd aangedreven.

Sprankelend is het juiste woord en Music Box Dancer roept ook herinneringen op
aan een Duitse pianist die met zijn ballade aan de poort van dit topic is blijven staan.
Er is genoeg materiaal voor een Volume 2. En die tweede reeks komt er wel, maar later.

38. MEZZOFORTE - Garden Party (1983)
http://s28.postimg.org/ez14y36ml/mezzoforte_garden_party_steinar_records.jpg

Jazz in het synthpop tijdperk. Na Herbie Hancock is het nu de beurt aan Mezzoforte.
"De Ijslandse formatie" luidde het vaste prefix als Garden Party werd afgekondigd op de radio.
Heerlijke muziek die het een beetje tegen de wil van de titel in tijdens de winter van 1983 goed deed.

Hoe bestaat het toch dat zo'n band toch dat ene onsterfelijke nummer weet te scoren?
De rest van hun repertoire ligt ongetwijfeld in het verlengde van dat hippe maar fijne jazzgeluid.
En toch is het Garden Party dat het verschil maakt op de radio en in de annalen van de popmuziek.

Ja ja. En MFSB - TSOP (The Sound Of Philadelphia) dan? Dat begint met een onschuldig "Tuuptuuptudeleduu Tuuptup tuupdtuuoptudeleduu" maar al gauw worden daar de eerste enthousiaste - en meerdere - strofen gezongen. "It's time to get doowwnnnn..
Bepaald geen instrumentaaltje.

Wel swingt het de pan uit, dus een terechte notering. Nood breekt wet.

Potverdorie! Het venijn zit in de staart.

Altijd gedacht dat de versie van The Three Degrees vocaal was en die van MFSB instrumentaal.
Ik neem dat nummer even in beraad met de vraag of ik het niet moet vervangen door een ander.

Wordt vervolgd.

In feite moet je de grens trekken bij geen zang noch stem. Puur instrumentaal. Een kuchje op de achtergrond omwege gebrekkige productie- of opnamefaciliteiten is het maximale wat toegestaan kan. Instrumentaal is instrumentaal.
Maar het element nostalgisch is minstens zo interessant. Dus in voorkomende gevallen heb ik liever een reflexie naar het leven van de jonge dazzler - of een ander forumlid die inhaakt - en mooie herinneringen dan dat een mooie en onovergetelijke tune niet in aanmerking komt omdat er toevallig heel eventjes iets wordt gezongen.

Ben trouwens benieuwd wat het onderwerp van de volgende editie wordt.
Aan voorspellingen waag ik me al lang niet meer. Het pakt in Alle 40 Beter toch altijd anders uit dan je denkt. En veelal ten goede.

39. CONQUISTADOR - Argentina (1978)
http://s18.postimg.org/7tc542tq1/conquistador_argentina_s_1.jpg

Laat ik eens een lans breken voor het songwritersduo Janschen & Janschens.
Achter die twee detectives uit de Kuifje albums schuilen Hans van Hemert en Piet Souer.

Ze schreven een rits hits voor Nederpop acts als Luv' en Maywood.
Hun muziek is zonovergoten en van een hoge meezingbaarheidsfactor.

Zelfs een instrumental als Argentina nodigt uit tot zingen, zo niet meefluiten.
Een voetbalthema eigenlijk dat Oranje moest aanmoedigen op het WK in Argentinië.
De finale werd bereikt, maar andermaal verloren tegen het thuisland.

Voor mij zou Oranje pas een begrip worden
met Nederland Die Heeft de Bal (1980) van André van Duin.

40. JONATHAN RICHMAN & THE MODERN LOVERS - Egyptian Reggae (1977)
http://s29.postimg.org/nib8z32nr/R_446572_1143486330_jpeg.jpg

De woestijndans hebben we al gehad op nummer 30.
Een jaar eerder werden we vergast op de kamelendans.

De Amerikaanse proto-punker Jonathan Richman scoorde
tot zijn eigen verbazing een wereldhit met deze fijnbesnaarde instrumental.

Sommige instrumentals gaan een eigen leven leiden als dans.
Deze sirtaki van de woestijn zou daar een goed voorbeeld van blijken.

Maar geen Egyptian Reggae zonder Ice Cream Man (1977).
En zo gaat het ondertussen achtjarige jongetje zoet naar bed.

alle 40 beter
NOSTALGISCHE INSTRUMENTAALTJES

CD1

01. James Last - Biscaya (1981)
02. Peter Henn - Flip Flap (1973)
03. Herbie Hancock - Rockit (1983)
04. Bomb the Bass - Beat Dis (1988)
05. Yannis Markopoulis - Who Pays the Ferryman (1978)
06. The Alan Parsons Project - Mammagamma (1982)
07. Average White Band - Pick Up the Pieces (1974)
08. Brighouse & Rastrick Brass Band - The Floral Dance (1977)
09. Vangelis - Chariots of Fire (1981)
10. Art of Noise - Moments in Love (1985)
11. Van McCoy - The Hustle (1975)
12. The Korgis - Rovers Return (1980)
13. Yvan Guilini - Winter Memories (1976)
14. Nova - Aurora (1982)
15. The Stranglers - Hot Club (1984)
16. A Flock of Seagulls - D.N.A. (1981)
17. Space - Magic Fly (1977)
18. Jean Michel Jarre - Oxygene (1976)
19. New Order - Elegia (1985)
20. Mike Oldfield - In the Pool (1984)

CD2

21. Gheorghe Zamfir - The Loneley Shepherd (1978)
22. Howard Jones - Tao Te Ching (1984)
23. Paul Desenneville & Olivier Toussaint - Dolannes Mélodie (1985)
24. Ennio Moricone - My Name Is Nobody (1973)
25. M/A/R/R/S - Pump Up the Volume (1987)
26. The Edgar Winter Group - Frankenstein (1973)
27. Love Unlimited Orchestra - Love's Theme (1973)
28. Jeff Wayne - The Eve of the War (1978) **
29. Soft Cell - ...So (1982)
30. Abdul Hassan - Arabian Affair (1978)
31. Orchestral Manoeuvres in the Dark - Dazzle Ships (1983)
32. Van Lukas - The Waltz (1984)
33. Jan Hammer - Crockett's Theme (1987)
34. Harold Faltermeyer - Axel F (1984)
35. Ricky King - Verde (1976)
36. Fancis Goya - Nostalgia (1975)
37. Frank Mills - Music Box Dancer (1978)
38. Mezzoforte - Garden Party (1983)
39. Conquistador - Argentina (1978)
40. Jonathan Richman & The Modern Lovers - Egyptian Reggae (1977)

** TSOP van MFSB terecht uit het overzicht verwijderd omwille van toch vocaal aan het einde.
The Eve of the War heeft ook vocalen aan het einde, maar Justin Hayward zingt eerder een krantenkop.
De single versie laat de gesproken intro vallen, dus op die manier kon ik het nummer alsnog selecteren.
Het instrumentale thema van The Eve of the War is zo overweldigend en iconisch, dat hij erbij moest.

alle 40 beter
DE JAREN VAN DE BEVRIJDING

In 1945 werd Europa bevrijd uit de klauwen van Hitler.
Amerikaanse film, muziek en televisie overspoelden Europa.

Het zou nog duren tot Rock around the Clock uit 1955 voor die populaire cultuur
zou doorbreken tot bij alle lagen van de bevolking. Wij focussen op de periode 1945-1954.
Die tien vaak vergeten, maar sprankelende jaren die aan die doorbraak van de pop vooraf gingen.

We volgen uitsluitend de Amerikaanse hits van toen.
De big band jaren van Glenn Miller waren voorbij en Elvis liep nog school.

Een periode waarin de zangers en zangeressen op de voorgrond traden.
De naam van de orkestleiders verdween definitief van de affiche.
Want de nieuwe sterren waren jonge dames en heren.

Dit klinkt als een ontdekkingsreis. Mij schiet alleen 'la vie en rose' te binnen en ik weet niet eens zeker of die wel uit de juiste periode komt. Spannend.

Deze richting hadden weinigen kunnen bevroeden. De nieuwe editie.
Gossie.
USA na WOII: Rock 'around the clock.
Spannend.

01. ANDREWS SISTERS - Rum and Coca-Cola (1945)


13 weken top 3 -- 7 op 1 / 4 op 2 / 2 op 3

En daar zijn de Amerikaanse soldaten.
Dapper wordt Europa bevrijd uit de klauwen van Hitler.

De Andrews Sisters waren de lievelingen van de special forces.
En dat van die coca cola was niet gelogen: het drankje zou dra Europa overspoelen.

De drie zussen waren van meet af aan toppers.
Hun namen gingen die van hun orkestleider (Vic Schoen) vooraf op de affiche.
Dat was een privilegie dat alleen de allergrootsten gegund was.

Al werd dat na de bevrijding dus anders.
Een muzikantenstaking in 1942 bleek funest voor de status van het orkest.
Artiesten namen noodgedwongen met gitaar of in close harmony nieuwe nummers op.
En de namen van de zingende jongens en meisjes zouden voortaan op de hoezen pronken.

02. LES BROWN - Sentimental Journey (1945)


14 weken top 3 -- 9 op 1 / 5 op 2 / 0 op 3

En hier is Doris Day aan de zijde van orkestleider Les Brown.
Ze scoorden een vette nummer 1 hit met My Dream Are Getting Better All the Time.
Maar het was de opvolger Sentimental Journey die tot op vandaag het populairst blijft.

Slow en sensueel kringelt de nog jonge Doris Day de luisteraar tegemoet.
Een filmcarrière wenkte, maar ze zou tot in de vroege jaren 60 hits blijven scoren.

1945 zou het jaar voor Les Brown blijven. Die twee charttoppers bleven zijn enige knallers.

Helemaal niet bekend met deze periode van de muziek, ik weet eigenlijk ook niet of ik het heel erg interessant ga vinden maar goed we'll meet again zullen we maar zeggen!

Doorbijten bij de tragere orkeststukken en langzaamaan verwonderd geraken
over de soms erg leuke novelty hits en het sluipende verlangen om uit de pan te swingen.

Met Bill Haley en Rock around the Clock uit 1955 was het hek van de dam.
Maar die climax wordt eigenlijk opgebouwd in de tien jaren die daaraan vooraf gingen.
Alsof met de bevrijding de zin in muziek waarop je al dansend je zorgen kon vergeten toenam.

Het is nog onduidelijk hoe deze specifieke muziekhistorie en ook de afgemeten - korte - periode van slechts 9 jaar: 1945-1954 gelinkt kunnen (moeten) worden aan dazzlers persoonlijke muzikale wereldreis. Het gaat over muziek van voor ie nog maar geboren was.
Wanneer is dazzler hier dan (later) in geinteresseerd/gefascineerd geraakt, en waarom?

Sluit me aan bij Vigil: ook helemaal niet bekend met deze periode en deze muziek.
Maar..

"Die tien vaak vergeten, maar sprankelende jaren die aan die doorbraak van de pop vooraf gingen."

..dwingen je dit topic met ingehouden adem te volgen.
Elvis liep nog school idd, en moest later nog in militaire dienst.
Wie waren dan de grondleggers voor de latere pop. Popmuziek uit 1946
Bevrijdingshymnes?

Het is natuurlijk erg om de oorlog mee te hebben gemaakt maar hen voor wie dat geldt is het natuurlijk een enorm voordeel dat je dan ook de bevrijding hebt meegemaakt. Dat moet iets met niets te vergelijken zijn geweest: de oorlog is voorbij! De geallieerden die de straten komen binnen rijden.
Er zijn steeds minder mensen die nog leven en de bevrijding hebben meegemaakt.
Maar de muziek staat geregistreerd op geluidsdragers, en leeft, na wat stof af blazen, voort.

03. JOHNNY MERCER - On the Atchison, Topeka and Santa Fe (1945)


13 weken top 3 -- 7 op 1 / 6 op 2 / 0 op 3

De vlotte Johnny Mercer zingt werkelijk als een trein.
Of beter gezegd, het orkest van Paul Weston tsjoekt er lustig op los.
Bijgestaan door het veel gevraagde achtergrondkoor van The Pied Pipers.

We nemen dus samen de trein voor een gezellig dagje uit.
Heel mooi om zien hoe het hele nummer zich soepel over de rails begeeft.
In de titel worden drie beroemde locomotieven bij naam genoemd.

Het doet mij denken aan wat Walt Disney ons in Dumbo liet horen.
We schrijven 1941 als locomotief Casey Junior door het landschap swingt.

04. HARRY JAMES - It's Been a Long Long Time (1945)


8 weken top 3 -- 3 op 1 / 1 op 2 / 4 op 3

We nemen waardig van het big band tijdperk met Harry James.
Hun liedjes hebben lang genoeg geduurd, zoals de titel al doet vermoeden.

Maar het was natuurlijk ook lang geleden sinds de soldaten het thuisfront hadden verlaten.
Ze mogen nu terugkeren op het hunkerende stemgeluid van hun teerbeminde Kitty Kallen.

Merk op hoe Kitty Kallen dit nummer 100% geloofwaardig vertolkt.
Orkestleider Harry James schudt nog een doorleefde solo uit zijn trompet.

Bing Crosby had gelijktijdig een nummer 1 hit met zijn versie van het nummer.
Zo ging dat in de jaren 40: de songwriters waren belangrijker dan de uitvoerders.

05. INK SPOTS - The Gypsy (1946)


13 weken top 3 -- 10 op 1 / 2 op 2 / 1 op 3

De Ink Spots waren witte raven.

Je hoort wel eens beweren dat de rock & roll bijdroeg tot de democratisering van de zwarte muziek.
Die redenering gaat natuurlijk op maar tegelijk deels voorbij aan het succes van de jazz muziek.

Het kapitaalkrachtige (en dus platen kopende) blanke publiek
maakte kennis met close harmony (wat in de jaren 50 doo wop zou gaan heten).
Het ging om zoetgevooisde stemmen die met elkaar versmolten tot hemelse melodieën.

Met een naam als Ink Spots wist je als blanke muziekliefhebber dat je een zwart goud in huis haalde.
Een goed voorbeeld van het soort muziek dat door de muzikantenstaking van 1942 op de voorgrond trad.

En opnieuw kom ik uit bij Walt Disney die in Dumbo muzikaal een vinger aan de pols hield.
Ik had het over witte raven. In 1941 koos DIsney voor zwarte kraaien: When I See an Elephant Fly.

06. EDDY HOWARD - To Each His Own (1946)


14 weken top 3 -- 5 op 1 / 5 op 2 / 4 op 3

In 1946 zijn de knallende orkesten naar de achtergrond verschoven.
De vocalisten (vanaf nu crooners genoemd) treden zoals gezegd in het voetlicht.
Merk op dat op het plaatje Eddy Howard & His Orchestra te lezen staat. Howard doet beide.

To Each His Own is daar een schoolvoorbeeld van.
Een erg traditionele crooner van een song. Zoek niet naar een beat of een swing.
De hele compositie staat in het teken van de vocale melodie. Instrumenten accentueren.

Het lied was zo populair dat ook collega Frank Sinatra en de Ink Spots er een top 3 hit mee hadden.
Eddy Howard schoot de hoofdvogel af. Misschien omdat hij het nummer de nodige tederheid schonk.
In totaal stond To Each His Own welgeteld 8 weken op nummer 1.

07. FRANKIE CARLE - Rumors Are Flying (1946)


10 weken top 3 -- 8 op 1 / 1 op 2 / 1 op 3

Veel van de grote orkestleiders waren zelf blazers.
Frankie Carle was een pianist en op die manier past zijn ingehouden aanpak bij 1946.
De sensuele stem van Marjorie Hughes croont zich meesterlijk doorheen het lied.

1946 was het jaar voor Carle die ook een nummer 1 scoorde met Oh What It Seemed to Be.
Het valt op dat ook in die tijd elk jaar zijn superster had die daarna weer wat weg deemsterde.
De tijden zijn bovenaan de hitparade wat dat betreft geen spat veranderd.

Wie bang is van muziek zonder beat of swing, maar toch gevoelig is voor mooie melodieën,
kan volgens mij niet onbewogen blijven bij een prachtig lied als Rumors Are Flying. Proef maar.

08. SAMMY KAYE - The Old Lamp-Lighter (1946)


12 weken top 3 -- 7 op 1 / 5 op 2 / 0 op 3

Vanaf de eerste tonen van dit lied waan ik me in een sneeuw scene van een Disney film.
Als men mij vraagt vanwaar mijn liefde voor de forgotten forties komt, is dat mijn antwoord.
Ik ben iemand die het sentiment uit zijn kindertijd niet verafschuwt en kwam via Disney soundtracks
terecht bij die heerlijke muziek uit de jaren 40 en 50 die aan de doorbraak van de rock vooraf ging.

Sammy Kaye was een oud gediende (Swing and Sway with Sammy Kaye lees ik op het plaatje).
Het is nog geen Rock and Roll natuurlijk, maar het geeft te kennen dat dit amusementsmuziek is.
Een pretentieloos kerstliedje dat werd ingezongen door Billy Williams, nog een oude rot in het vak.

We kennen allemaal White Christmas van Bing Crosby uit 1942.
Dat nummer zou elke decembermaand van de jaren 40 opnieuw de top 10 vinden.
Maar zo'n gezongen kerstkaart als The Old Lamp-Lighter ontroert me minstens zo hard.

09. TED WEEMS - Heartaches (1947)


14 weken top 3 -- 12 op 1 / 0 op 2 / 2 op 3

Ook in 1947 bestonden er al oldies.
Heartaches was al een hit voor Ted Weems in 1933.
Er ligt hoorbaar meer stof op de opnames van dit instrumentale nummer.

Eigenlijk nog een hit uit het pre-big band tijdperk.
Big bands waren orkesten van grote omvang die met veel power ten dans schalden.
Dat die tijd definitief voorbij was, heb ik al belicht, maar Heartaches onderstreept dit feit.

In de jaren na de bevrijding hield men weer van een tikkeltje exotiek.
Het ritme maakt van Heartaches een soort lambada van zijn tijd: uitdagend en prikkelend.
Sterk is de relativerende fluitpartij van Elmo Tanner die er een zorgeloos avondje uit van maakt.

Het grootste retro element zit naar mijn aanvoelen in de percussie.
Daar denk ik spontaan een zwart-wit cartoon van Disney uit de oude doos bij.
Mickey Mouse kon anders ook een potje fluiten zoals in Steamboat Willie (1928).

10. TEX WILLIAMS - Smoke! Smoke! Smoke! (That Cigarette) (1946)


9 weken top 3 -- 6 op 1 / 3 op 1 / 0 op 3

De legende wil dat roken pas als ongezond bestempeld werd na de tweede wereldoorlog.
Cowboy Tex Williams was er dan ook erg vroeg bij met zijn hekelsong aan de kankerstaafjes.

De door Amerikaanse soldaten uitgedeelde stinkstokken
waren nog niet allemaal opgerookt toen dit nummer ons wilde waarschuwen.
De tekst is behoorlijk hard, maar de doorrookte stem van Williams zorgt voor wat ironie.

En dat country elementen tot hoog in de hitparade binnen sijpelden is bij deze bewezen.
Eén van de belangrijke basisingrediënten van de latere rockabilly natuurlijk. We zijn onderweg.
Trouwens, zo'n vioolsolo mag er best wezen en in de achtergrond plukt een elektrische gitaar.

Eigenlijk is dit een heel merkwaardig nummer, want in de intro hoor ik een jazz ritme
dat later nog ondersteund wordt door wat blazers. En de backing vocalen zijn close harmony.
Met die country elementen en die elektrische gitaar echt wel een eclectisch nummer in de charts.

11. FRANCIS CRAIG - Near You (1947)


15 weken top 3 -- 12 op 1 / 1 op 2 / 2 op 3

Nog een orkestleider aan de piano.

Met een jazzy intro die het adrenalinepijl de hoogte injaagt.
En net als je denkt te maken te hebben met de vader van Jerry Lee Lewis
draait zanger Bob Lamm de klok terug met een volbloed crooner interpretatie.

Near You is een song die swingt en tegelijk modern wil klinken.
Het is de vindingrijkheid in het pianoarrangement dat hier het verschil maakt.

12. VAUGHN MONROE - Ballerina (1947)


14 weken top 3 -- 10 op 1 / 4 op 2 / 0 op 3

Vaughn Monroe is zonder twijfel één van de meest succesvolle artiesten
van de tweede helft van de jaren 40. Een orkestleider die een breed palet aan muziekstijlen
integreerde in zijn hit palmares en dat alles stevig peperde met zijn eigen bariton stem.

Zo had hij in de winter van 1946 een nummer 1 hit met Let It Snow Let It Snow Let It Snow.
Een nummer dat talloze malen gecoverd zou worden op menige kerstsong verzamelaar.
En we zullen hem nog terugzien met een andere klassieker met een country toets.

Zijn nummers hadden een zeker musical gehalte.
Niet zo verwonderlijk aangezien de opmars van de populaire muziek en de geluidsfilm
hand in hand gingen. Heel wat zangers werden acteurs. Een trend die tot in de jaren 60 duurde.

13. PEGGY LEE - Mañana (Is Good Enough for Me) (1948)


13 weken top 3 -- 9 op 1 / 2 op 2 / 2 op 3

De blonde Peggy Lee kennen we natuurlijk van de klassieker Fever uit 1958.
Maar dat nummer werd eigenlijk niet veel meer dan een bescheiden top 10 hit.

Haar allergrootste succes boekte ze al in 1948 met het latino Mañana.
Het zal niet meer verbazen dat ik ook daar weer Disney connecties in hoor.

In 1944 mikte Disney op de Latijns-Amerikaanse markt met films als The Three Caballeros (1944).
De reden moest je niet ver gaan zoeken: Europa was als oorlogsgebied geen goede afzetmarkt meer.

Maar de sensuele Peggy Lee zou in 1955 Disney ook zelf een onschatbare dienst bewijzen.
Ze nam een aantal stemmen en het arrangement van de meeste liedjes uit Lady & The Tramp op zich.
Met als meest hallucinante resultaat The Siamese Cat Song (1955) waarin ze zichzelf dubde.

Peggy Lee begon haar carrière trouwens als zangeres bij onder meer Benny Goodman.
Net als Frank Sinatra (actief bij Tommy Dorsey) zet zij in late jaren 40 de stap naar een solo-carrière.