Muziek / Toplijsten en favorieten / Johan en Luigi Talk About the Passion, de R.E.M. Top 200
zoeken in:
0
geplaatst: 5 augustus 2016, 00:32 uur
Stand is voor mij top 10 waardig. Wat een heerlijk nummer is dat toch!
1
geplaatst: 5 augustus 2016, 09:12 uur
De intro voor 'Stand' tijdens de Green tour was altijd geweldig (heb wat live-opnames daarvan liggen). 'this next song stands alongside such great classics as Gershwin's Rhapsody in Blue, Samuel Barber's Adagio, and... this song stands as one of the most artistic, ingenious, inspired and most audicious pieces of music... ever written... by man...' en toen het zwengelende startgeluid van Stand. Briljant toch!
1
geplaatst: 5 augustus 2016, 09:25 uur
Nou ja gezien een ander topic waar we actief zijn kan dit ook weer niet als een extreem grote verrassing komen toch?
Leuk liedje maar 13 is wel heel hoog

0
geplaatst: 5 augustus 2016, 11:46 uur
SirNoodle schreef:
De intro voor 'Stand' tijdens de Green tour was altijd geweldig (heb wat live-opnames daarvan liggen). 'this next song stands alongside such great classics as Gershwin's Rhapsody in Blue, Samuel Barber's Adagio, and... this song stands as one of the most artistic, ingenious, inspired and most audicious pieces of music... ever written... by man...' en toen het zwengelende startgeluid van Stand. Briljant toch!
De intro voor 'Stand' tijdens de Green tour was altijd geweldig (heb wat live-opnames daarvan liggen). 'this next song stands alongside such great classics as Gershwin's Rhapsody in Blue, Samuel Barber's Adagio, and... this song stands as one of the most artistic, ingenious, inspired and most audicious pieces of music... ever written... by man...' en toen het zwengelende startgeluid van Stand. Briljant toch!
Klopt, ja, zo ging het ook op Pinkpop toen. Dat was wel een hoogtepunt in de set toen, maar we komen nog wel een paar hoogtepunten van die set tegen

0
geplaatst: 5 augustus 2016, 11:53 uur
Dat was mijn alleerste Pinkpop en mijn allereerste concert van R.E.M.
Ik stond toen ergens vooraan. Stonden jullie naast mij?
Ik stond toen ergens vooraan. Stonden jullie naast mij?
0
geplaatst: 5 augustus 2016, 12:02 uur
Idem voor mij!
Mooi, was je op tv?
Nee, ik stond ergens rechts vooraan, 10-15e rij.
Mooi, was je op tv?
Nee, ik stond ergens rechts vooraan, 10-15e rij.
0
geplaatst: 5 augustus 2016, 14:17 uur
61. Monty Got a Raw Deal (Johan 61, Luigi 66)
Nu volgen de Automatic-tracks elkaar opeens snel op. Monty gaat over de onlangs 50 jaar geleden overleden acteur Montgomery Clift. The Clash hadden op hun legendarische album London Calling ook al een nummer over hem, The Right Profile. Maar waar zij meer zijn grote successen en zijn bijna fatale ongeluk bezingen, concentreert R.E.M. zich in hun ode aan Monty meer op zijn tragiek en de vluchtigheid van zijn roem en leven. Helemaal in lijn met de rest van het album dus. En op het hoogtepunt van hun roem richt Michael de blik uiteraard ook op zichzelf in het besef dat het, net als bij Monty, allemaal zo voorbij kan zijn.
Ik vind het een geweldig nummer, muzikaal gezien ook, en zeker een van de (vele) hoogtepunten van een nagenoeg perfect album.
Monty this seems strange to me
The movies had that movie thing
But nonsense has a welcome ring
And heroes don't come easy
Now nonsense isn't new to me
I know my head, I know my feet
But mischief knocked me in the knees
Said, just let go, just let go
I saw the ocean meet the man
I saw you buried in the sand
A friend was there to hold your hand
Said, walk on by
So, I went walking through the street
I saw you strung up in a tree
A woman knelt there said to me
Said, hold your tongue, ma, hold your tongue
You don't owe me anything
You don't want this sympathy (waste your breath)
Don't you waste your breath (waste your breath)
For the silver screen
Nu volgen de Automatic-tracks elkaar opeens snel op. Monty gaat over de onlangs 50 jaar geleden overleden acteur Montgomery Clift. The Clash hadden op hun legendarische album London Calling ook al een nummer over hem, The Right Profile. Maar waar zij meer zijn grote successen en zijn bijna fatale ongeluk bezingen, concentreert R.E.M. zich in hun ode aan Monty meer op zijn tragiek en de vluchtigheid van zijn roem en leven. Helemaal in lijn met de rest van het album dus. En op het hoogtepunt van hun roem richt Michael de blik uiteraard ook op zichzelf in het besef dat het, net als bij Monty, allemaal zo voorbij kan zijn.
Ik vind het een geweldig nummer, muzikaal gezien ook, en zeker een van de (vele) hoogtepunten van een nagenoeg perfect album.
Monty this seems strange to me
The movies had that movie thing
But nonsense has a welcome ring
And heroes don't come easy
Now nonsense isn't new to me
I know my head, I know my feet
But mischief knocked me in the knees
Said, just let go, just let go
I saw the ocean meet the man
I saw you buried in the sand
A friend was there to hold your hand
Said, walk on by
So, I went walking through the street
I saw you strung up in a tree
A woman knelt there said to me
Said, hold your tongue, ma, hold your tongue
You don't owe me anything
You don't want this sympathy (waste your breath)
Don't you waste your breath (waste your breath)
For the silver screen
0
geplaatst: 5 augustus 2016, 14:27 uur
johan de witt schreef:
Idem voor mij!
Mooi, was je op tv?
Nee, ik stond ergens rechts vooraan, 10-15e rij.
Idem voor mij!
Mooi, was je op tv?
Nee, ik stond ergens rechts vooraan, 10-15e rij.
Gekkigheid. Voor mij is de 15e rij ook vooraan. Ben 1,93 dus alle kleine meisjes tikken op je schouder en willen voor je staan. Dan ben je zo een paar rijen naar achteren.
0
geplaatst: 5 augustus 2016, 14:51 uur
EttaJamesBrown schreef:
Gekkigheid. Voor mij is de 15e rij ook vooraan. Ben 1,93 dus alle kleine meisjes tikken op je schouder en willen voor je staan. Dan ben je zo een paar rijen naar achteren.
Gekkigheid. Voor mij is de 15e rij ook vooraan. Ben 1,93 dus alle kleine meisjes tikken op je schouder en willen voor je staan. Dan ben je zo een paar rijen naar achteren.
Ha ha, ik ben 1.96 dus we zullen elkaar vast gezien hebben. Wat waren de kansen dat we het er 27 jaar nadien op een muziekforum nog eens over zouden hebben

0
geplaatst: 5 augustus 2016, 15:04 uur
60. Half a World Away (Johan 44, Luigi 83)
Van een middensong van Automatic naar eentje van voorganger Out of Time. Ook dit vind ik een geweldige albumtrack, met een mooi melancholisch late-zomeravondgevoel. Het nummer maakte ook vast deel uit van de akoestische promo-tour die ze in 1991 ondernamen vlak na de release van Out of Time en die ze onder andere bracht naar de Bullet Sound Studio's in Nederhorst den Berg, voor een live akoestische show (en interview) bij Jan Douwe Kroeske op 3FM. Gesproken over half a world away
Ik zat uiteraard aan de radio gekluisterd! Een prachtige folksong, met net als bij grote broer Losing My Religion een hoofdrol voor Peter's mandoline.
This could be the saddest dusk
I've ever seen
Turn to a miracle
High alive
My mind is racing
As it always will
My hand is tired, my heart aches
I'm half a world away here
My head sworn
To go it alone
And hold it along
Haul it along
And hold it
Go it alone
Hold it along and hold, hold
Oh, lonely deep sit hollow
I'm half a world
Half the world away
My shoes are gone
My life spent
I had too much to drink
I didn't think
And I didn't think of you
I guess that's all I needed
To go it alone
And hold it along
Haul it along
And hold it
Blackbirds, backwards, forwards and fall and hold, hold
Oh, this lonely world is wasted
Pathetic eyes high alive
Blind to the tide that turns the sea
This storm it came up strong
It shook the trees
And blew away our fear
I couldn't even hear
Van een middensong van Automatic naar eentje van voorganger Out of Time. Ook dit vind ik een geweldige albumtrack, met een mooi melancholisch late-zomeravondgevoel. Het nummer maakte ook vast deel uit van de akoestische promo-tour die ze in 1991 ondernamen vlak na de release van Out of Time en die ze onder andere bracht naar de Bullet Sound Studio's in Nederhorst den Berg, voor een live akoestische show (en interview) bij Jan Douwe Kroeske op 3FM. Gesproken over half a world away
Ik zat uiteraard aan de radio gekluisterd! Een prachtige folksong, met net als bij grote broer Losing My Religion een hoofdrol voor Peter's mandoline.This could be the saddest dusk
I've ever seen
Turn to a miracle
High alive
My mind is racing
As it always will
My hand is tired, my heart aches
I'm half a world away here
My head sworn
To go it alone
And hold it along
Haul it along
And hold it
Go it alone
Hold it along and hold, hold
Oh, lonely deep sit hollow
I'm half a world
Half the world away
My shoes are gone
My life spent
I had too much to drink
I didn't think
And I didn't think of you
I guess that's all I needed
To go it alone
And hold it along
Haul it along
And hold it
Blackbirds, backwards, forwards and fall and hold, hold
Oh, this lonely world is wasted
Pathetic eyes high alive
Blind to the tide that turns the sea
This storm it came up strong
It shook the trees
And blew away our fear
I couldn't even hear
0
geplaatst: 5 augustus 2016, 15:09 uur
johan de witt schreef:
Klopt, ja, zo ging het ook op Pinkpop toen. Dat was wel een hoogtepunt in de set toen, maar we komen nog wel een paar hoogtepunten van die set tegen
Klopt, ja, zo ging het ook op Pinkpop toen. Dat was wel een hoogtepunt in de set toen, maar we komen nog wel een paar hoogtepunten van die set tegen
Pinkpop heb ik ook als opname, met ook een andere schitterende intro van Stipe met zijn stokje, "We live, as we dream, alone. To break the spell we mix with the others. We are not born in isolation. But sometimes it seems that way. We live, as we dream, alone"... overgaand in mijn absolute nummer 1 die volgens mij ook wel echt hoog zal staan bij jullie

1
geplaatst: 5 augustus 2016, 15:16 uur
luigifort schreef:
Chance?
Chance?
Neen, zo goed is dat nu ook weer niet, wel top 50 natuurlijk

Chance, chance, chance, chance
Swarming like a dozen crushing blows
All those glances, midtime dances
Chance
Guys, this is very tedious, stop
0
geplaatst: 5 augustus 2016, 15:27 uur
SirNoodle schreef:
Pinkpop heb ik ook als opname, met ook een andere schitterende intro van Stipe met zijn stokje, "We live, as we dream, alone. To break the spell we mix with the others. We are not born in isolation. But sometimes it seems that way. We live, as we dream, alone"... overgaand in mijn absolute nummer 1 die volgens mij ook wel echt hoog zal staan bij jullie
Pinkpop heb ik ook als opname, met ook een andere schitterende intro van Stipe met zijn stokje, "We live, as we dream, alone. To break the spell we mix with the others. We are not born in isolation. But sometimes it seems that way. We live, as we dream, alone"... overgaand in mijn absolute nummer 1 die volgens mij ook wel echt hoog zal staan bij jullie
Klopt, dat intro is van de Gang of Four!
De kans dat die nog komt is wel groot, ja

1
geplaatst: 5 augustus 2016, 19:08 uur
Ik heb nu al zo'n 30 nummers langs zien komen hier die ik Top 10-waardig vind, en er komen er nog wel wat denk ik zo. Wat een band 

0
geplaatst: 6 augustus 2016, 01:16 uur
Klopt, viel bij mij ook niet mee om een top-10, laat staan top-200 te maken.
Hoewel je in dat laatste geval wat minder darlings hoeft af te maken.
Maar de volgorde kostte me hoofdbrekens genoeg.
Nog 59 toppers te gaan!
Hoewel je in dat laatste geval wat minder darlings hoeft af te maken.
Maar de volgorde kostte me hoofdbrekens genoeg.
Nog 59 toppers te gaan!
0
geplaatst: 6 augustus 2016, 05:12 uur
59. Finest Worksong (Johan 41, Luigi 86)
De derde single uitgebracht van Document, na de twee krakers The One I Love en It's the End of the World. Een nieuwe sound voor R.E.M. toen, vrij industrieel, en zo zou je ook de video kunnen omschrijven. Het zet als openingsnummer heel mooi de toon voor het politieke Document. Een oproep aan de werker om in opstand te komen. Een ontzettend krachtig en positief nummer, en ook live werkte het perfect. Het was altijd het openingsnummer op de Work-Tour van 1987, die niet voor niets die naam meekreeg. Op de Green-tour kondigde Michael dit nummer overigens vaak aan als 'Workest Finesong'.
The time to rise has been engaged
You're better best to rearrange
I'm talking here to me alone
I listen to the finest work song
Your finest hour, your finest hour
Another chance has been engaged
To throw Thoreau and rearrange
You are following this time
I beg you not, beg to rhyme (blow your horn)
Your finest hour (blow your horn), your finest hour
Take your instinct by the reins
Your better best to rearrange
What we want and what we need
Has been confused been confused (blow your horn)
Your finest hour (blow your horn), your finest hour
De derde single uitgebracht van Document, na de twee krakers The One I Love en It's the End of the World. Een nieuwe sound voor R.E.M. toen, vrij industrieel, en zo zou je ook de video kunnen omschrijven. Het zet als openingsnummer heel mooi de toon voor het politieke Document. Een oproep aan de werker om in opstand te komen. Een ontzettend krachtig en positief nummer, en ook live werkte het perfect. Het was altijd het openingsnummer op de Work-Tour van 1987, die niet voor niets die naam meekreeg. Op de Green-tour kondigde Michael dit nummer overigens vaak aan als 'Workest Finesong'.
The time to rise has been engaged
You're better best to rearrange
I'm talking here to me alone
I listen to the finest work song
Your finest hour, your finest hour
Another chance has been engaged
To throw Thoreau and rearrange
You are following this time
I beg you not, beg to rhyme (blow your horn)
Your finest hour (blow your horn), your finest hour
Take your instinct by the reins
Your better best to rearrange
What we want and what we need
Has been confused been confused (blow your horn)
Your finest hour (blow your horn), your finest hour
0
geplaatst: 6 augustus 2016, 06:10 uur
58. Get Up (Johan 37, Luigi 88)
En van het ene krachtige kom-in-actie-lied naar het andere. Mooi dat ze zo naast elkaar in de lijst staan. Dat ze toch zo van elkaar verschillen komt vooral doordat Document en Green zo verschillend zijn. Get Up is veel poppier en veel meer bubblegum, waar Finest Worksong pure rock is. Michael Stipe beweerde op de Green-tour (en dus ook op Tourfilm) dat Get Up zijn favoriete R.E.M.-song was. Iets te veel eer wat mij betreft, maar ik denk dat hij daarmee eerder bedoelde dat het zijn favoriete song was om te performen. Want hadden we het laatst over de live-favorieten van de Green-tour dan is dit er zeker eentje. Er gaan zoveel positieve energie van dit nummer uit. Het nummer heeft zeker ook wel wat van Stand. Als er een vierde single van Green gekomen was, was dit hem ongetwijfeld geweest. Nu kwam er alleen een promo ten tijde van het uitbrengen van Tourfilm in 1990.
Sleep delays my life (get up, get up)
Where does time go? (get up, get up, get up)
I don't know, oh
Sleep, sleep, sleepy head (get up, get up, get up)
Wake it up, up (get up, get up)
You've got all your life (way up ahead)
(Get up, get up, get up)
Dreams, they complicate my life (dreams, they complement my life)
I've seen you lay and pine (get up, get up)
I've seen you lay and pine (get up, get up)
Life is rough, rough (get up, get up, get up)
I've seen you laying down (get up)
With the loving kind (get up, get up)
I know life is hard, hard (where goes your time?)
Where to turn, where to turn? (get up, get up)
Dreams, they complicate my life (dreams, they complement my life)
En van het ene krachtige kom-in-actie-lied naar het andere. Mooi dat ze zo naast elkaar in de lijst staan. Dat ze toch zo van elkaar verschillen komt vooral doordat Document en Green zo verschillend zijn. Get Up is veel poppier en veel meer bubblegum, waar Finest Worksong pure rock is. Michael Stipe beweerde op de Green-tour (en dus ook op Tourfilm) dat Get Up zijn favoriete R.E.M.-song was. Iets te veel eer wat mij betreft, maar ik denk dat hij daarmee eerder bedoelde dat het zijn favoriete song was om te performen. Want hadden we het laatst over de live-favorieten van de Green-tour dan is dit er zeker eentje. Er gaan zoveel positieve energie van dit nummer uit. Het nummer heeft zeker ook wel wat van Stand. Als er een vierde single van Green gekomen was, was dit hem ongetwijfeld geweest. Nu kwam er alleen een promo ten tijde van het uitbrengen van Tourfilm in 1990.
Sleep delays my life (get up, get up)
Where does time go? (get up, get up, get up)
I don't know, oh
Sleep, sleep, sleepy head (get up, get up, get up)
Wake it up, up (get up, get up)
You've got all your life (way up ahead)
(Get up, get up, get up)
Dreams, they complicate my life (dreams, they complement my life)
I've seen you lay and pine (get up, get up)
I've seen you lay and pine (get up, get up)
Life is rough, rough (get up, get up, get up)
I've seen you laying down (get up)
With the loving kind (get up, get up)
I know life is hard, hard (where goes your time?)
Where to turn, where to turn? (get up, get up)
Dreams, they complicate my life (dreams, they complement my life)
1
geplaatst: 7 augustus 2016, 00:52 uur
57. Pilgrimage (Luigi 60, Johan 64)
Take a turn
Take a turn
Take a fortune
Take a fortune
Michael in de echo als een langzaam aankomende trein, prachtig effect om een song mee te beginnen!
The pilgrimage has gained...... momentum
De zin die voor altijd in je hoofd blijft hangen als je dit nummer een paar keer beluisterd hebt, maar dat is niet erg
.
Ok, waar te beginnen, dit nummer zit zo ingenieus in elkaar.
Soms denk je dat het nummer alleen maar een monoloog van Michael's praten is, maar dan gaat het over in het pilgrimage-refrein dat dan middenin nog een paar keer heen en weer switcht in verschillende tempo's, verbijsterend mooi!
Ik heb na het lezen van de lyrics nog steeds niet echt een duidelijk idee waar het nummer over gaat, maar Michael zingt het vol overgave, zoals hoort bij een pelgrimstocht
Geweldig drumwerk op dit nummer, maar dat geldt voor heel Murmur, misschien wel Berry's beste werk. Vooral vlak voordat Michael "momentum" zingt klinken de drums ook vertraagd, als weer die aankomende trein. Ik hoor prachtig gitaarwerk, geweldig effect van de xylofoon geloof ik, en Mike Mills op achtergrondzang, ook al zo geweldig, helemaal in de harmonies met Michael.
Come to think of it, na net nog een aantal maal beluisterd te hebben, hoort dit eigenlijk wel in mijn top 20 te staan.
Johan memoreerde het eerder al meen ik, wat een onwaarschijnlijk debuut Murmur is. Ik kan het daar alleen maar mee eens zijn, het lijkt ook in nergens op eerder werk uit de 70s, al zal het daar vast wel op geïnspireerd zijn. Misschien hebben ze later wel mooiere muziek gemaakt, maar misschien ook wel geen innovatievere als sommige nummers op Murmur
.
Speaking in tongues, it's worth a broken lip
Your hate, clipped and distant
Your luck with pilgrimage
Rest assured, this will not last
Take a turn for the worst
Your hate, clipped and distant
Your luck, a two-headed cow
The pilgrimage has gained momentum
Take a turn (Take a turn)
Take your turn (Take a turn)
Take a fortune (Take a turn)
Take a fortune
Take a turn
Take a turn
Take a fortune
Take a fortune
Michael in de echo als een langzaam aankomende trein, prachtig effect om een song mee te beginnen!
The pilgrimage has gained...... momentum
De zin die voor altijd in je hoofd blijft hangen als je dit nummer een paar keer beluisterd hebt, maar dat is niet erg
.Ok, waar te beginnen, dit nummer zit zo ingenieus in elkaar.
Soms denk je dat het nummer alleen maar een monoloog van Michael's praten is, maar dan gaat het over in het pilgrimage-refrein dat dan middenin nog een paar keer heen en weer switcht in verschillende tempo's, verbijsterend mooi!
Ik heb na het lezen van de lyrics nog steeds niet echt een duidelijk idee waar het nummer over gaat, maar Michael zingt het vol overgave, zoals hoort bij een pelgrimstocht

Geweldig drumwerk op dit nummer, maar dat geldt voor heel Murmur, misschien wel Berry's beste werk. Vooral vlak voordat Michael "momentum" zingt klinken de drums ook vertraagd, als weer die aankomende trein. Ik hoor prachtig gitaarwerk, geweldig effect van de xylofoon geloof ik, en Mike Mills op achtergrondzang, ook al zo geweldig, helemaal in de harmonies met Michael.
Come to think of it, na net nog een aantal maal beluisterd te hebben, hoort dit eigenlijk wel in mijn top 20 te staan.
Johan memoreerde het eerder al meen ik, wat een onwaarschijnlijk debuut Murmur is. Ik kan het daar alleen maar mee eens zijn, het lijkt ook in nergens op eerder werk uit de 70s, al zal het daar vast wel op geïnspireerd zijn. Misschien hebben ze later wel mooiere muziek gemaakt, maar misschien ook wel geen innovatievere als sommige nummers op Murmur
.Speaking in tongues, it's worth a broken lip
Your hate, clipped and distant
Your luck with pilgrimage
Rest assured, this will not last
Take a turn for the worst
Your hate, clipped and distant
Your luck, a two-headed cow
The pilgrimage has gained momentum
Take a turn (Take a turn)
Take your turn (Take a turn)
Take a fortune (Take a turn)
Take a fortune
0
geplaatst: 7 augustus 2016, 10:23 uur
56. Leave (Luigi 35, Johan 87)
Het favoriete R.E.M. nummer van Rudi S en ik begrijp wel waarom, het staat hier ook net ff te laag.
Ik kan de dag nog herinneren dat ik dit album (New Adventures In Hi-Fi) kocht op mn 18e. Luisteren in een platenzaak (die helaas niet meer bestaat). Ik kon niet echt geloven dat dit R.E.M. was, zo rockerig en rauw, maar ook een otherworldly feel, zoals in How The West Was Won, E-Bow en zeker dit epische nummer. Was dit R.E.M.? Jazeker, en i loved it, was ook helemaal gek van vooral dit nummer, zo revolutionair, vooral door die voortdurende sirene natuurlijk die een urgente en dreigende toon zet het gehele nummer door. Het wordt heel mooi gebruikt ook in een scene van de film A Life Less Ordinary van regisseur Danny Boyle, een geweldige film vind ik. Het heeft prachtige lyrics, zoals jullie kunnen lezen, het gitaarwerk -en geluid is ook prachtig en Michael's zang past ook bij de sfeer, ingetogen toch wel en een beetje ingepakt in een soort "eerieness" zoals ik het maar noem en zelfreflectie.
Nothing could be bring me closer.
Nothing could be bring me near.
Where is the road I follow
To leave, leave?
It's under, under, under my feet.
The sea spread out there before me.
Where do I go when the land touches sea?
There is my trust in what I believe.
That's what keeps me,
That's what keeps me,
That's what keeps me down,
To leave, believe it,
Leave it all behind.
Shifting the dream
Nothing could bring me further from my old friend time.
Shifting the dream
It's charging the scene
I know where I marked the signs.
I suffer the dreams of a world gone mad
I like it like that and I know it
I know it well, ugly and sweet,
I temper madness with an even extreme.
That's what keeps me
That's what keeps me
That's what keeps me down
I say that I'm a bantam lightweight
I say that I'm a phantom airplane
That never left the ground.
That's what keeps me,
That's what keeps me,
That's what keeps me down,
To leave it, believe it.
Leave it all behind.
Lift me, lift me,
I attain my dream.
I lost myself, I lost the
Heartache calling me.
I lost myself in sorrow
I lost myself in pain.
I lost myself in gravity,
Memory, leave, leave.
That's what keeps me,
That's what keeps me,
That's what keeps me down,
To leave it, believe it,
Leave it all behind.
That's what keeps me,
That's what keeps me,
That's what keeps me down,
To leave it, believe it,
Leave it all behind.
Lift my hands, my eyes are still,
I'll walk into the sea
Shoot myself in a different place
And leave it
I've longed for this to take me,
I've longed for my release
I've waited for the callin'
To leave, leave.
Leave, leave.
Leavin', leavin'
Op het web:
One of Bill Berry’s final major contributions to the R.E.M. catalog was the instrumental basis for “Leave,” the epic centerpiece of New Adventures In Hi-Fi. The title and lyrics seem prescient in retrospect, but since it’s very unlikely that Berry had much to do with either, it’s best not to read too much into that. Though the finished product is certainly a group effort, Berry dominates the track with an urgent, thundering percussion track that holds together a song that rocks back and forth between emotional extremes. The incessant car-siren synthesizer effect that carries through the entire main body of the piece is perhaps the boldest, least orthodox, and most potentially aggravating musical element on any R.E.M. album, but it’s extremely effective in conveying a sense of constant panic, even as the song shifts into a chorus that promises escape and relief. Without that consistent, nagging paranoia, the emotional release may have seemed too easy, but even when it’s buried beneath crunching chords and Michael Stipe’s soaring vocals, the siren is there to remind us that our protagonist hasn’t actually left anything just yet.
If you were wondering, I only have two words to describe the alternate version that can be found on the bonus disc of the In Time compilation: Failed experiment. No, wait, here’s two more: Ruined song. If you don’t understand my point of view on this matter, please read the first paragraph again.
Het favoriete R.E.M. nummer van Rudi S en ik begrijp wel waarom, het staat hier ook net ff te laag.
Ik kan de dag nog herinneren dat ik dit album (New Adventures In Hi-Fi) kocht op mn 18e. Luisteren in een platenzaak (die helaas niet meer bestaat). Ik kon niet echt geloven dat dit R.E.M. was, zo rockerig en rauw, maar ook een otherworldly feel, zoals in How The West Was Won, E-Bow en zeker dit epische nummer. Was dit R.E.M.? Jazeker, en i loved it, was ook helemaal gek van vooral dit nummer, zo revolutionair, vooral door die voortdurende sirene natuurlijk die een urgente en dreigende toon zet het gehele nummer door. Het wordt heel mooi gebruikt ook in een scene van de film A Life Less Ordinary van regisseur Danny Boyle, een geweldige film vind ik. Het heeft prachtige lyrics, zoals jullie kunnen lezen, het gitaarwerk -en geluid is ook prachtig en Michael's zang past ook bij de sfeer, ingetogen toch wel en een beetje ingepakt in een soort "eerieness" zoals ik het maar noem en zelfreflectie.
Nothing could be bring me closer.
Nothing could be bring me near.
Where is the road I follow
To leave, leave?
It's under, under, under my feet.
The sea spread out there before me.
Where do I go when the land touches sea?
There is my trust in what I believe.
That's what keeps me,
That's what keeps me,
That's what keeps me down,
To leave, believe it,
Leave it all behind.
Shifting the dream
Nothing could bring me further from my old friend time.
Shifting the dream
It's charging the scene
I know where I marked the signs.
I suffer the dreams of a world gone mad
I like it like that and I know it
I know it well, ugly and sweet,
I temper madness with an even extreme.
That's what keeps me
That's what keeps me
That's what keeps me down
I say that I'm a bantam lightweight
I say that I'm a phantom airplane
That never left the ground.
That's what keeps me,
That's what keeps me,
That's what keeps me down,
To leave it, believe it.
Leave it all behind.
Lift me, lift me,
I attain my dream.
I lost myself, I lost the
Heartache calling me.
I lost myself in sorrow
I lost myself in pain.
I lost myself in gravity,
Memory, leave, leave.
That's what keeps me,
That's what keeps me,
That's what keeps me down,
To leave it, believe it,
Leave it all behind.
That's what keeps me,
That's what keeps me,
That's what keeps me down,
To leave it, believe it,
Leave it all behind.
Lift my hands, my eyes are still,
I'll walk into the sea
Shoot myself in a different place
And leave it
I've longed for this to take me,
I've longed for my release
I've waited for the callin'
To leave, leave.
Leave, leave.
Leavin', leavin'
Op het web:
One of Bill Berry’s final major contributions to the R.E.M. catalog was the instrumental basis for “Leave,” the epic centerpiece of New Adventures In Hi-Fi. The title and lyrics seem prescient in retrospect, but since it’s very unlikely that Berry had much to do with either, it’s best not to read too much into that. Though the finished product is certainly a group effort, Berry dominates the track with an urgent, thundering percussion track that holds together a song that rocks back and forth between emotional extremes. The incessant car-siren synthesizer effect that carries through the entire main body of the piece is perhaps the boldest, least orthodox, and most potentially aggravating musical element on any R.E.M. album, but it’s extremely effective in conveying a sense of constant panic, even as the song shifts into a chorus that promises escape and relief. Without that consistent, nagging paranoia, the emotional release may have seemed too easy, but even when it’s buried beneath crunching chords and Michael Stipe’s soaring vocals, the siren is there to remind us that our protagonist hasn’t actually left anything just yet.
If you were wondering, I only have two words to describe the alternate version that can be found on the bonus disc of the In Time compilation: Failed experiment. No, wait, here’s two more: Ruined song. If you don’t understand my point of view on this matter, please read the first paragraph again.
0
geplaatst: 7 augustus 2016, 10:25 uur
0
geplaatst: 7 augustus 2016, 10:26 uur
Tja
ik had m op 35 he
maar is ook nog te laag..zeker top 20 moeten zijn 
ik had m op 35 he
maar is ook nog te laag..zeker top 20 moeten zijn 
0
geplaatst: 7 augustus 2016, 10:34 uur
Uit de laatste greatest hits editie met REM 
8. Leave* (238) (21) en de nummer 1 van dix, Rudi S, Outlaw104, nelis, itchy en Mjuman
Leave een kans op het podium? Toch niet hoor, want hoewel ie heel vaak op 1 stond (slechts 1 ander nummer deed beter) werd ie ook relatief weinig genoemd voor zo'n hoge positie. Dus niet Country Feedback, maar dit nummer blijkt de grootste love it/hate it-plaat van de finale te zijn!

8. Leave* (238) (21) en de nummer 1 van dix, Rudi S, Outlaw104, nelis, itchy en Mjuman
Leave een kans op het podium? Toch niet hoor, want hoewel ie heel vaak op 1 stond (slechts 1 ander nummer deed beter) werd ie ook relatief weinig genoemd voor zo'n hoge positie. Dus niet Country Feedback, maar dit nummer blijkt de grootste love it/hate it-plaat van de finale te zijn!
* denotes required fields.



