Van deze top 200 vind ik alleen de onderste 50 a 75 niet zo. Simpelweg omdat daar voornamelijk nummers van 1998 - 2011 in zitten. Niet bepaald mijn favoriete periode. Reveal vind ik zelfs hun minste album op twee of drie nummers na. So. Central Rain, driver 8 en 7 Chinese Bros. mogen van mij ook veel hoger staan.

17. Sweetness Follows (Luigi 21, Johan 26)




Na het verdriet en de pijn van het toch wel ingetogen doch ook majestueuze Everybody Hurts is het even na-dazen in de New Orleans Instrumental dat qua klank al de toon zet voor volgend nummer: Sweetness Follows, waar we toekomen aan de "Grief"-fase.
De toon wordt gezet, met een sombere akoestische gitaar en droevige cello. Geweldige klanken, het is net of je in een troosteloze nacht naar de rimpelingen in het water van een vijver in maanlicht kijkt. Enter Mike met bijpassend maanlichtorgel en Michael met kraakheldere stem en diep gevoel in de zang, met prachtige lyrics.
Automatic For The People is een conceptalbum over dood, verlies, ouder worden en aanverwante thema's. Peter was degene die deze kant op wilde met dit album, ook vanwege het thema "30 worden" en wat dat met een mens doet, een verandering van levensfase. Nu was Peter zelf al wel de 30 ruim gepasseerd, hij is ook wat ouder dan de andere bandleden.

Dit nummer gaat dus over verlies van familieleden en wat dat doet en je afvragen wat het betekent en of het wel zoveel moet betekenen voor je, aangezien je ook moeilijke verhoudingen kan hebben binnen de familie zelf, klinkt misschien een beetje cru, maar het is voorstelbaar. De dingen waar je mee kan zitten, soms in een diep gevoel door moeilijke gebeurtenissen, maar hij eindigt wel met Sweetness follows, dus er is een verzachting/verlichting daarin na verloop van tijd. Anyhow, that's just my take on this song .

Nogmaals, muzikaal is dit thema prachtig omlijst, met ook halverwege nog een schurende feedbackgitaar om aan te geven dat zo'n proces niet makkelijk en pijnlijk kan zijn. Een bijzonder mooie en ontroerende song, hopelijk zijn jullie het daar mee eens!


Readying to bury your father and your mother
What did you think when you lost another?
I used to wonder, why did you bother?
Distanced from one, blind to the other

Listen here my sister and my brother
What would you care if you lost the other?
I always wonder, why did we bother?
Distanced from one, blind to the other

Oh, but sweetness follows

It's these little things, they can pull you under
Live your life filled with joy and wonder
I always knew this altogether thunder
Was lost in our little lives

Oh, but sweetness follows
Oh, but sweetness follows

It's these little things, they can pull you under
Live your life filled with joy and thunder
Yeah, yeah we were altogether
Lost in our little lives

Oh, but sweetness follows
Oh, but sweetness follows

Ik heb nog niets gezegd over dit superproject, geloof ik. Heb zelf een tijd terug een top 20 gemaakt van R.E.M. Of eigenlijk is het geen top 20, want ik heb ze niet gerangschikt. Eigenlijk alleen van de albums van Lifes Rich Pageant t/m Automatic for the People, aangevuld met wat nummers van R.E.M. - In Time (2003) . Volgens mij is mijn hele top 20 langsgekomen of komt nog langs. Op zich niet zo verwonderlijk daar volgens mij zo'n beetje alle albums uit de genoemde periode integraal in de top 200 staan.

Dit topic is een mooie gelegenheid om die voorliefde voor R.E.M. uit te breiden naar de overige albums. Ben benieuwd wie er bovenaan terecht komt. Zelf heb ik geen uitgesproken favoriet. Ik verwacht in ieder geval The Sidewinder Sleeps Tonite nog wel, ondanks dat het nummer volgens mij niet bepaald populair is bij de die hard R.E.M.-fans. De populariteit van It's The End Of The World As We Know It (And I Feel Fine) snap ik dan weer niet.

P.S. Leuk dat het uitermate swingende Underneath The Bunker de lijst gehaald heeft.

Mooi! Volgens mij wordt-ie snel wakker

16. The Sidewinder Sleeps Tonite (Luigi 5, Johan 40)




Call me when you try to wake her up

chevy93 wordt op zijn wenken bediend

We vervolgen de lijst met wederom een song van Automatic For The People. Ik heb zelfs nog even overwogen om dit nummer op plek 1 te zetten, maar alsnog top 5 zie ik .
Wat een fantastisch en ultiem opzwepend nummer. Ik word er altijd heel uitgelaten en vrolijk van. Toen het album net uit was vond ik dit nummer wel aardig, maar vreemdsoortig en anders dan de rest van het album, dat een serieuzere toon heeft. Maar de band wilde destijds voor de balans van het album een lichtvoetiger nummer toevoegen, anders zou het wel een heel serieuze business worden, iets wat ze in "hindsight" toch liever niet gedaan hadden. Ik persoonlijk ben blij dat ze destijds besloten hebben dit nummer er toch op te zetten, ik vind het ook echt bij het album passen, of ik weet inmiddels niet beter . Zoals Chevy hierboven aanhaalt is dit nummer geloof ik geen ultieme allemansvriend, maar wordt het wel beter gewaardeerd dan Shiny Happy People. Het was de 3e single van het album, maar was nergens echt een hele grote hit, onbegrijpelijk trouwens, maar goed. Op de B-kant staat een cover van The Lion Sleeps Tonite trouwens, ook een invloed voor dit nummer .

Geweldig nummer dus, we knallen er meteen lekker full band-style in. Drums, gitaar, orgel en Michael met een vermakelijk hoog stemmetje en de drive zit er meteen goed in, wat een vrolijkheid en wat een heerlijk, dansbaar ritme .
Erg mooie, enigszins obscure lyrics. Een sidewinder is zoals jullie wel weten een ratelslang, maar ook een ouderwetse telefoon met zo'n typische gedraaide snoer en daar gaat het hier ook over. Verder ook met de fameuze zin "Call Me When You Try To Wake Her Up", vaak misverstaan als Coney Jah Waker, Come And Eat Your Bacon Now en Calling Jamaica . Halverwege het 2e refrein doen de strijkers hun intrede, strijkers die we elders op het album ook veelvuldig tegenkomen, gearrangeerd door John Paul Jones van Led Zeppelin. Schakelen we over naar een mooie, ietwat bezinnende bridge om daarna vol de finale in te gaan met een steeds uitgelatener geworden Stipey en de sweeping strings die het geheel naar een nog grotere, lieflijker hoogte brengen. Voor mij eigenlijk pure bliss dit nummer, heerlijke videoclip ook en ik had m eigenlijk toch op 1 moeten zetten


This here is the place where I will be staying
There isn't a number, you can call the pay phone
Let it ring a long, long, long, long time
If I don't pick up, hang up, call back, let it ring some more, oh
If I don't pick up, pick up
The sidewinder sleeps, sleeps, sleeps in a coil

Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her, oh

There are scratches all around the coin slot
Like a heartbeat, baby trying to wake up
But this machine can only swallow money
You can't lay a patch by computer design
It's just a lot of stupid, stupid signs

Tell her
Tell her she can kiss my ass
Then laugh and say that you were only kidding
That way she'll know that it's really, really, really, really me

Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her, oh

Baby, instant soup doesn't really grab me
Today I need something more sub-sub-sub-substantial
A can of beans or black-eyed peas, some Nescafe and ice
A candy bar, a falling star, or a reading from Doctor Seuss

Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her, oh

The cat in the hat came back, wrecked a lot of havoc on the way
Always had a smile and a reason to pretend
But their world has flat backgrounds and little need to sleep but to dream
The sidewinder sleeps on his back

Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
I can always sleep standing up. Call me when you try to wake her, oh

Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
I can always sleep standing up. Call me when you try to wake her, oh

Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her
I can always sleep standing up. Call me when you try to wake her, oh

We've got to moogie, moogie, move on this one


Over het nummer:

Mike Mills said: "It's about somebody that doesn't have a place to stay. Part of it is also about what man can do that machines can't. The rest of it – I don't have any idea what it's about."

Mills also allegedly said, "Half of the song is about somebody trying to get in touch with someone who can sleep on his floor. The other half - you're on your own."

In the liner notes for Part Lies, Part Heart, Part Truth, Part Garbage 1982–2011, Stipe said the song has one of his favorite lyrics: "'Their world has flat backgrounds and little need to sleep but to dream.' Cartoon characters never just get sleepy, they always have to have a dream of some floaty kind."

Johan heeft er wat mij betreft meer zicht op met de 40e plek

Haha ja. Erg leuk nummer maar wel erg hoog. Sweetness Follows staat ook erg hoog, maar wel fijn dat een van de betere nummers van automatic iig niet ondergewaardeerd wordt.

The Sidewinder is geen favoriet van mij, zou zelfs geen top 100 halen, maar het is eigenlijk gewoon razend interessant om te zien hoe smaken soms volledig kunnen gelijk lopen (sweetness follows bvb heb ik ook heel hoog zitten) en soms volledig kunnen verschillen (the sidewinder beter dan sweetness follows...), zelfs binnen een bepaalde groep. Is natuurlijk ook de sterkte van de catalogus van REM, en de diepgang erin.

Met nog 15 nummers te gaan heb ik er nog 10 over, maar daarvan komen er 3 bijna zeker niet voor (de dub-droom is voorbij, het is een donkere dag), de andere 7 zie ik wel verschijnen vermeod ik. Maar ik ben eigenlijk eerder benieuwd naar de andere 8, ik vermoed nog wat Automatic-werk dat ik niet staan heb, en zeker nog een New Adventures nummer... spannend !!!

15. Fretless (Luigi 15, Johan 28)




Don't talk to me about being alone

De laatste non-album track van deze lijst, een pareltje vind ik zelf. Tot stand gekomen tijdens de sessies voor Out Of Time, maar nooit op het album zelf terecht gekomen en dat is wel begrijpelijk, omdat het er misschien niet goed op past qua sfeer die anders is dan de meeste songs van dat album. Alhoewel, je hebt toch ook Low en Country Feedback, dus dat had makkelijk gekund .
Peter begrijpt inmiddels zelf ook niet meer waarom zo'n sterk nummer niet op het album verscheen. De bandleden hebben zelf ook mixed feelings over het album, dus Peter stelde ergens een idee voor, een reissue met suggesties naar het publiek toe: haal 2 nummers van het album af en voeg Fretless en It's A Free World, Baby toe, interessant idee. Ze hebben het toch maar niet gedaan als je kijkt naar de tracklist van de Super deluxe edition die later dit jaar verschijnt. Het nummer is te vinden als B-kant van The Sidewinder Sleeps Tonite, op de zeldzame Automatic Box en ook op de Soundtrack van Until The End Of The World.

Ik leerde het zelf kennen via laatstgenoemde soundtrack, die nog meer niet voor de hand liggende juweeltjes van andere bands bevat.
Fretless is een typisch klein, akoestisch klinkend nummer met spaarzame instrumentatie.
We beginnen heel desolaat met kabbelende piano, gitaar -en baslijnen. Vervolgens valt Michael binnen met sterk gepronuncieerde lyrics, waar een soort van wanhoop en eenzaamheid uit spreekt. Het refrein is iets meer up-tempo, maar blijft in dezelfde sfeer. Kate Pierson die al eerder een rol speelde op Out Of Time verschijnt vanaf het 2e refrein met haar karakteristieke stem. Nu alleen niet vrolijk, maar triestig, doch lieflijk, waar Michael er stevig boven uit torent op een duidelijke en ietwat verbeten manier "Don't talk to me about being alone". Halverwege dat refrein verschijnt ook een cello om de pijnlijkheid van de situatie nog eens te onderdrukken. Licht drum -en orgelwerk doen dan ook hun intrede. De tekst zoals jullie kunnen lezen gaat over een familiedrama, moeder en vader die nauwelijks of nooit thuis zijn en het kind die er zijn of haar bespiegelingen over vertelt, pijnlijk!
Ik vind het een heel bijzonder en sfeervol nummer, iets wat verder niet echt lijkt op een andere song van ze. Het raakt me altijd erg als ik deze met diepe gevoelens doordrenkte song draai .


He's got his work and she comes easy
They each come around when the other is gone
Me, I think I got stuck somewhere in between
I wouldn't confide in the Prodigal Son
The die has been cast, the battle is won
The bullets were blanks, a double aught gun
I couldn't admit to a minute of fun

They come and they come and they come and they come
I accepted with a gentle tongue
No words spoken, no need to speak

Take it, stomp twice, ring the bell
Tether that ring and phrase
Enough with the rifle and talk already
We all know what it means
Take this conversation to your great divide
I can only swallow what I ate
And I don't hate him
And I don't hate her

They come and they come and they come and they come
I accepted with a gentle tongue
No heart broken, no need to speak

(Don't talk to me)
Don't talk to me about being alone
(Don't talk to me)
Don't talk to me about being alone
(Don't talk to me)
Don't talk to me about being alone

Reach for each other before you leave
Reach peace with a E-A-C
Don't threaten me with a gentle tease
Don't threaten me with angry
Please, please, please
Don't try to tell me what I am

They come and they come and they come and they come
I accepted with a gentle tongue
No heart broken, no need to speak

(Don't talk to me)
Don't talk to me about being alone
(Don't talk to me)
Don't talk to me about being alone
(Don't talk to me)
Don't talk to me about being alone
(Don't talk to me)
Don't talk to me

(Talk to me)
Don't talk to me
(Don't talk to me)
Don't talk to me
(Talk to me)
Don't talk to me about being alone

Heerlijk!

Gezien eerdere opmerkingen over aantallen per album komen er denk ik nog 6 van Automatic voorbij

Dat zou wel heel absurd zijn. Prachtig album hoor, maar voor mij van hetzelfde niveau als de paar ervoor en erna. Maar goed, dit is de ggd van Johan en Luigi. En anderszijds is het ook wel heel leuk dat de klasse van een aantal albumtracks (ik heb er ook 1 van Automatic in mijn REM-top 10) die nog niet geweest zijn wordt onderkend.

Fretless vind ik wel heel verrassend. Toevallig laatst nog alle Out of Time-rarities weer eens gedraaid, maar dit nummer is me nooit zo enorm opgevallen. Zal hem vanavond nog eens draaien.

Bij beide staat dit album op een 5,0 en vinden ze dit het beste of bijna het beste album van R.E.M. Aangezien je toch regelmatig tegenkomt dat 1 nummer bij de een Top 10 staat (vooral Johan) en de andere rond de 40 a 60 is het best logisch dat je dadelijk nummers gaat krijgen die bij beide in de Top 20 staan die bij beide niet de Top 10 hebben gehaald. Ze zijn nu bij nummer 15 en daar is de optelsom 43. Krijg je dadelijk bv. bij de ene nummer 10 en de ander nummer 12 dan zit je op de helft van dat getal en sta het nummer gemiddeld denk ik wel dik in de Top 10.

Muziek kan inderdaad heel therapeutisch werken, maar dat bedoel je waarschijnlijk niet.

Overigens eens vwb je opmerking over Automatic for the People.

Klopt inderdaad, je zag het al bij Sweetness Follows. Bij mij en Luigi niet in de top 20, maar gezamenlijk toch op 17. Zoals ik al zei is mijn favoriete periode 1982-1992 en Luigi's 1991-1997, dus dan is de overlap relatief oververtegenwoordigd. Maar ik heb daar geen moeite mee, zeker in het geval van Automatic For the People niet, al bijna 25 jaar in mijn top-10
Toch heb ik maar twee nummers van Automatic in mijn top-10.
Overigens zijn mijn nummers 3, 4, 6, 7, 8 en 10 al gesneuveld, en van Luigi alleen nummers 5, 7 en 8, dus hij doet het beter qua ggd

Zonder muziek zat ik bij de ggz

14. Man on the Moon (Johan 9, Luigi 28)



De tweede single van Automatic for the People. Het werd niet zo'n grote hit als Drive en Everybody Hurts. Het haalde nummer 30 in de US en nummer 18 in de UK. Dat zal ook te maken hebben met z'n lengte van vijf minuten, wat wellicht een struikelblok was voor radiostations in 1992. De clip was wel all over MTV herinner ik me. In ieder geval is het sindsdien uitgegroeid tot een van hun bekendste songs. Ongetwijfeld heeft de latere film daar ook aan bijgedragen. Net als de film is het lied een ode aan komiek Andy Kaufman, zoals wel bekend zal zijn.
Een lied als een warm bad. Zelfs in 1992 klonk het al zo vertrouwd als R.E.M. dat het, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Drive of Everybody Hurts (of Sidewinder), al meteen het predicaat classic R.E.M. verdiende.
24 jaar later mag ik hem nog altijd erg graag horen.

Mott the Hoople and the Game of Life (yeah, yeah, yeah, yeah)
Andy Kaufman in the wrestling match (yeah, yeah, yeah, yeah)
Monopoly, twenty-one, checkers, and chess (yeah, yeah, yeah, yeah)
Mister Fred Blassie in a breakfast mess (yeah, yeah, yeah, yeah)
Let's play Twister, let's play Risk (yeah, yeah, yeah, yeah)
See you heaven if you make the list (yeah, yeah, yeah, yeah)

Now, Andy did you hear about this one?
Tell me, are you locked in the punch?
Andy are you goofing on Elvis, hey, baby?
Are we losing touch?
If you believed they put a man on the moon, man on the moon
If you believe there's nothing up his sleeve, then nothing is cool

Moses went walking with the staff of wood (yeah, yeah, yeah, yeah)
Newton got beaned by the apple good (yeah, yeah, yeah, yeah)
Egypt was troubled by the horrible asp (yeah, yeah, yeah, yeah)
Mister Charles Darwin had the gall to ask (yeah, yeah, yeah, yeah)

Now Andy did you hear about this one
Tell me, are you locked in the punch
Hey, Andy are you goofing on Elvis, hey, baby?
Are you having fun?
If you believed they put a man on the moon, man on the moon
If you believe there's nothing up his sleeve, then nothing is cool

Here's a little agit for the never-believer (yeah, yeah, yeah, yeah)
Here's a little ghost for the offering (yeah, yeah, yeah, yeah)
Here's a truck stop instead of Saint Peter's (yeah, yeah, yeah, yeah)
Mister Andy Kaufman's gone wrestling
Yeah, yeah, yeah, yeah

Now Andy did you hear about this one?
Tell me, are you locked in the punch?
Hey Andy are you goofing on Elvis, hey baby, are we losing touch?
If you believed they put a man on the moon, man on the moon
If you believe there's nothing up his sleeve, then nothing is cool

If you believed they put a man on the moon, man on the moon
If you believe there's nothing up his sleeve, then nothing is cool

If you believed they put a man on the moon, man on the moon
If you believe there's nothing up his sleeve, then nothing is cool

If you believed they put a man on the moon, man on the moon
If you believe there's nothing up his sleeve, then nothing is cool

Oh ja, deze is zo mooi, briljant net als Andy (hilarisch als Latka, Briljant als Elvis imitator en tragisch (komisch) bij Letterman).

Here's a truck stop instead of Saint Peter's..

Geniaal of wat

Opvallend: (Johan 9, Luigi 28)

Omdat t een feelgoodsong is?
Ja ik ben meer van de IRS

Oh, de belastingdienst

Ik hoorde aanvankelijk "Call Me John Baker" of zoiets. Leuk dat het zo hoog staat, ik vind het ook een heerlijk nummer. Ik heb dit jaar Automatic for the People voor het eerst beluisterd en The Sindwinder Sleeps Tonite is veruit het beste nummer dat ik daardoor leerde kennen (Drive, Everybody Hurts, Man on the Moon en Nightswimming kende ik al).

Ow ik dacht in 't begin iets van Going to the bakery of zoiets. Ik dacht hij zal wel honger hebben of zo

Ik dacht altijd call me the child waker te horen. Nooit de moeite genomen om de tekst op te zoeken.

Van Man on the Moon vind ik dat dat nummer het meest tot zijn recht komt in de context van het album. Op In Time vind ik em zo uit de toon vallen. Al is dat refrein natuurlijk prachtige. Sidewinder is ook wat te lichtvoetig naar mijn smaak maar past perfect in het album. Automatic is ook echt een album dat als geheel werkt waar out of time dat minder heeft. In tegenstelling tot Everybody Hurts daarentegen kan Losing my Religion gewoon niet stuk.

Maar goed, beiden zijn geen Drive en Country Feedback.

Heb voor mezelf een best of gemaakt in spotify met drie nummers per album tot en met 1996. Soms wat pijnlijke afvallers hoor. Met name reckoning. Daar had ik er zeker vier of vijf kunnen kiezen. Van Document Ook.

R.E.M. on Spotify - open.spotify.com

Een mooie lijst met een aantal verrassende keuzes, maar helaas onvolledig

Mijn limiet was drie per album.

Bij reckoning ging het tussen Camera en 7 Chinese Bros. Bij Fables ging het tussen Feeling Gravity Pull en Old Man Kensey. Zonder limiet zou het ook niet bij 33 nummers blijven.

Ik zit eraan te denken om een vergelijkbaar topic met Neil Young songs te doen. Misschien dat Stijn daar voor te porren is.

Probleem is alleen dat ik niet echt een favoriet nummer heb. Vind een favoriet album al een hele opgave!

Niemand heeft ook gezegd dat het makkelijk was Maar leuk is het wel!

Mooie keuzes verder! Op 1 na staan ze ook allemaal in onze lijst

13. Belong (Luigi 6, Johan 31)




Ik ga het voor een keer kort houden hier. Waarom? Omdat je dit nummer moet voelen, alles loslaten en erin mee gaan !
Hieronder kun je de lyrics en de betekenis van deze song lezen, maar zelfs zonder dat ontroert de song me altijd heel erg.
We beginnen de song met vingergeknip, handgeklap, subtiele percussie en bas, de bas staat sowieso centraal in dit nummer. Vervolgens de doffe Berry-drums en de typische kenmerkende kabbelende janglegitaar van vooral de vroege R.E.M. die doet denken aan de Murmur-tijden. Dan volgt Michael als verteller in een soort voice-over en verhaalt met veel gevoel over een moeder-kind ervaren. Dan volgt het prijsgedeelte, het refrein, heerlijk aangezet door een stil kreetje, waarin de verschillende bandleden prachtig mooi en lieflijk harmoniseren met een bijzonder gevoel en heerlijke drive en heerlijk strumming gitaarwerk, het lijkt ook maar door te gaan en geeft een "bittersweet" (eenheids)gevoel, altijd een traantje wegpinken hier .
Zo, toch langer dan gedacht .
Oja en het staat op Out Of Time


Her world collapsed early Sunday morning
She got up from the kitchen table
Folded the newspaper and silenced the radio
Those creatures jumped the barricades
And have headed for the sea, sea

Those creatures jumped the barricades
And have headed for the sea
She began to breathe
To breathe at the thought of such freedom
Stood and whispered to her child, belong
She held the child and whispered
With calm, calm; belong

Stood and whispered to her child, belong
She held the child and whispered
With calm, calm; belong

These barricades can only hold for so long
Her world collapsed early Sunday morning
She took the child held tight
Opened the window
A breath, this song, how long
And knew, knew; belong


Over het nummer:

Written by the band while they were on tour, Michael Stipe explained in the October, 1992 issue of Qmagazine: "(It's) about a mother and child, especially the strong bond that exists between them. The voice is neither hers nor the child's, however. It's someone else commenting on the sense that the bond between a mother and child is the most powerful love of all... I think it's significant to state that it's not a song about defenestration. I took great pains to clarify that in the vocal. There's an event that's occurred somewhere far away that has come to the attention of the woman who's the protagonist of the song, and she realizes how significant that thing is to her child and herself, and she goes to the window to take a breath. I think that when I first wrote the song, it did seem like the woman hurled herself and her child out of the window, but that's not what occurs."

en:

“Belong” can be considered a sequel of sorts of“Disturbance at the Heron House,” at least in the sense that one can interpret the insurrection of the “creatures” as being the animal uprising suggested at the end of “Heron House.” The continuity isn’t all that important — we don’t learn much about that situation, other than the sudden instability is the backdrop for the minor yet potent drama of the song, which finds a mother attempting to face an uncertain future without breaking down in front of her child. The action of the lyrics is essentially bracketed by ellipses, hinting at neither the way “her world collapsed on a Sunday morning,” or what might happen, rather than emphasizing the conflicted emotion of the moment when you know that your world, or maybe the entire world, has changed. Michael Stipe sounds calm and collected in his spoken verses, but the gorgeous harmony carried by Mike Mills on the chorus is the wordless emotional center of the piece in the way it conveys a heartstring-tugging blend of fear, bravery, and sentimentality.

harm1985 prima lijstje, uiteraard zouden we allemaal andere keuzes maken maar ja. Een Neil-lijst door jou en Stijn zou ik zeker volgen!

luigifort Fijn dat je dit nummer in de top 20 hebt gestemd. Ook een grote favoriet van mij, en een ondergewaardeerd nummer. 'These creatures jumped the barricades and have headed for the sea... sea.'