Orange Crush: in Amerika is Crush ook een frisdrank-merk, met daarbij ook de variatie 'orange'. Bij mijn eerste trip naar de US lang geleden dan ook met veel plezier 2 zo'n blikjes gekocht, de lege blikjes zorgvuldig de hele trip gespaard om ze dan thuis netjes bij de albumcollectie te plaatsen.

En het is een geweldig goed nummer

Krijg je er geen afgebladderd gevoel van, van die Orange Crush?

Er mag worden ingezet op de top-5.
Volgens zijn alle top-10'en inmiddels al kansloos voor de eindzege

Phoeh, Nightswimming mocht wel op 1 van mij. Absoluut mijn ultieme R.E.M.-favoriet, wat. een. song.
En werkelijk waar prachtig beschreven luigi, echt, petje af, ik kon het zeker niet beter hebben gedaan. Echt exact wat ik ook voel bij dit nummer. Weergaloos!!!

De top 5:
5. E-bow the letter
4. Try not to breathe
3. Find the river
2. Country feedback
1. World leader pretend

1 nummer waar ik het echt niet voor heb (E-bow the letter, nooit geklikt met mij, maar ik snap de hele adoratie rond Patti Smith ook niet zo goed), 1 typisch albumnummer van REM (Try not to breathe), 1 goed nummer vanop automatic maar geen persoonlijke favoriet (Find the river), en dan 2 absolute toppers die bij mij ook de top 10 zouden halen.

Boven mijn volgorde, jullie volgorde vermoed ik zal zijn:
5. Try not to breathe, 4. World leader pretend, 3. Country feedback, 2. E-bow the letter, 1. Find the river.

het helpt goed tegen een licht branderig gevoel in de maag

Laat ik eens een gokje wagen:

5. E-bow The Letter
4. World Leader Pretend
3. Country Feedback
2. Try Not To Breathe
1. Find The River

5. Try Not To Breathe
4. E-bow The Letter
3. World Leader Pretend
2. Find The River
1. Country Feedback

5. Country Feedback
4. Try Not To Breathe
3. E-Bow the Letter
2. World Leader Pretend
1. Find the River

(misschien dat voor de nummer 1 wel wat geldt dat de wens de vader van de gedachte is )

01. Find the River
02. Country Feedback
03. World Leader Pretend
04. E-Bow the Letter
05. Try Not to Breathe

5. Try Not To Breathe (Luigi 12, Johan 15)




I need something to fly over my grave again
I need something to breathe

Het 2e nummer van Automatic For The People, geen single, maar zeker wel een van hun beste niet single-nummers. Bij ons allebei niet in de top 10, maar door deze duo-format toch maar mooi in de top 5 . Dat krijg je bij bepaalde sterke nummers en soms een (klein) smaakverschil, verrassingen .
Prachtige song weer deze, met prachtige lyrics. Ik blijf me telkens verbazen over de muziek die ze weten te maken bij Michael's lyrics, of eerlijk gezegd andersom, want R.E.M. is meestal gewend geweest aan het feit dat Mike, Peter en Bill demo's maken en die dan overhandigen aan Michael, die er poëtisch op los mag gaan, of misschien al een boel geschreven heeft in de tussentijd.
De dood hier weer duidelijk het thema, in dit geval iemand die een goed leven geleefd heeft en klaar is om het leven te eindigen in de hoop dat zijn nabestaanden hem/haar zullen herinneren op een goede manier, zoals de persoon altijd was. Hij stelt ze ook gerust en vraagt hen ook om hem te laten gaan en niet te dwingen te blijven leven: "Don't dare me to breathe".
De tekst is ook bekritiseerd geweest , omdat het een vrijbrief zou lijken voor suïcide, om die reden is het album vaak weggehaald op verschillende plekken waar geestelijke gezondheidszorg werd verleend.
Ik kan me voorstellen dat je het erin kan lezen, maar ik heb me altijd meer in de eerste lezing kunnen vinden.

Muzikaal gezien ook weer een heel interessant nummer, we beginnen de song met lichte doch snelle percussie van Bill alsof de tijd dringt of afloopt. Vervolgens 2 gitaren tegelijk, de ene beheerst op de achtergrond, typisch Peter's gitaarstijl, de ander harder, helderder en alle kanten opgaand in de lucht. Michael's zang is vergelijkbaar met die 2e gitaar en gaat ook alle kanten op, met vrolijkheid en dankbaarheid gezongen, vol levenslust nog eigenlijk. Verder horen we ook een orgel op de achtergrond, dat zijn de wat zwaardere grondtonen van de aarde die nog aan hem trekken. En toch hoor je de drang in hem om naar het einde te snellen. Het refrein is prachtig en nog lieflijker met rake klappen van de drums en weidsheid in de muziek, met in de echo de stem van Mike (de herinnering/de dood die roept?) Vervolgens een ietwat bezinnende bridge met schurende gitaar en gaan we naar het einde waar de gitaar weer heerlijk heen en weer schiet en ook backingvocals van Mike, maar nu helder, misschien als stem van het leven of als extra ondersteuning voor de persoon die nu echt gaat.
Wat mij betreft een parel .


I will try not to breathe.
I can hold my head still with my hands at my knees.
These eyes are the eyes of the old, shiver and fold. 
I will try not to breathe.
This decision is mine. I have lived a full life
And these are the eyes that I want you to remember. Oh.

I need something to fly over my grave again.
I need something to breathe.
I will try not to burden you.
I can hold these inside. I will hold my breath
Until all these shivers subside,
Just look in my eyes.

I will try not to worry you.
I have seen things that you will never see.
Leave it to memory me. I shudder to breathe.
I want you to remember. Oh. (you will never see)
I need something to fly (something to fly)
Over my grave again. (you will never see)

I need something to breathe. (something to breathe)
Baby, don't shiver now.
Why do you shiver now? (I will see things you will never see)
I need something to fly (something to fly)
Over my grave again. (I will see things you will never see)
I need something to breathe. Oh. Oh. Oh.

I will try not to worry you.
I have seen things that you will never see.
Leave it to memory me. Don't dare me to breathe.
I want you to remember. Oh. (you will never see)
I need something to fly (something to fly)
Over my grave again. (you will never see)

I need something to breathe. (something to breathe)
Baby, don't shiver now.
Why do you shiver now? (I will see things you will never see)
I need something to breathe. (something to breathe - I have seen things you will never see)
I want you to remember.

Door 3 van de 5 juist voorspeld

zo is dat Ik ben benieuwd wanneer en of we nog onder de 10 gaan met de som van beide posities (met de nummer 1 vast wel).

Ja bizar he hoe dat werkt..op 12 en 15 en dan op 5..

2 van de 5, toch?

SirNoodle ook.

Ja, ik had de "kleine lettertjes" gemist.

Er komen nog twee nummers die we beiden in de top-10 hebben (waaronder inderdaad de nummer 1) - en uiteraard Luigi's nummer 1 komt ook nog
Wel een goed teken dat het zo uit elkaar ligt, dat geeft wel aan dat ze veel topsongs hebben.

Zat vandaag in de auto, moest voor overleg naar Amsterdam. Komt prompt Nightswimming op de radio! Ff wat harder gezet uiteraard. Is een prachtig nummer, verdiend in de top 10. Denk dat alleen Find the River nog mooier is van Automatic for the people.

Wat de Neil Young top 200 betreft; Stijn heeft helaas voorlopig ff geen tijd. Wordt hopelijk vervolgd.

Best kans dat die nog komt

Mmm gemengde gevoelens over Try Not To Breathe. Heb wel een zwak voor het nummer maar vind de tekst, en de achtergrondzang van Mills, toch wel een beetje over het randje soms. Daarom nooit een echte favoriet geworden bij mij.
Voordeel is dat er nu nog vier absolute topnummers aan gaan komen nu!

4. Country Feedback (Luigi 1, Johan 24)




We've been through fake-a-breakdown
Self-hurt, plastics, collections
Self-help, self-pain
EST, psychics, fuck all

En daar is mijn numero uno! Country Feedback, het meeste favoriete nummer ook van Michael Stipe voor lange tijd, later haalde hij ook andere nummers daar voor aan, maar ik mag nog steeds graag geloven dat het toch deze enige is .
De eerste keer dat ik Out Of Time beluisterde kan ik me nog herinneren dat ik dit wel een mooi nummer vond, maar ook pijnlijk en moeilijk. Het viel me zeker op, maar na verloop van tijd en deze ook veel draaien heeft het bij mij de "epic" status bereikt. Out Of Time is maar een beetje raar album eigenlijk. Voor mijn gevoel moet ik aan zonnig denken, maar met nummers als deze, Losing My Religion en Low ben je toch geneigd anders te denken. En toch als je het album beluistert is het een perfecte mix en heeft het hele album een lekkere flow. Een ontzettend divers album dus, maar meteen ook een geheel!

Deze song verveelt mij nooit en herbergt zoveel gevoel, emotie en drama dat het me altijd pijnlijk raakt en nooit verveelt. Moest ik er 1 kiezen voor de toppositie dan is het deze wel . Helemaal met zulke live-versies als die met Neil Young en vooral die van Later bij Jools Holland. Kijk bij die laatste maar eens continu naar Michael's ogen, vooral naar het einde toe, hij heeft zijn ziel en zaligheid helemaal in dat nummer gegooid en is daarna helemaal leeg..prachtig en ontroerend die leegte en kapotheid in zijn gevoel en ogen . Passend ook bij de tekst en thema van het lied, de teloorgang van een relatie, het uitzichtloze en schrijnende ervan, velen hebben het vast wel eens meegemaakt en in dit geval nog eens prachtig verwoord door Michael in zijn lyrics die nietsontziend zijn, zoals de keiharde realiteit kan zijn.
Heerlijk toch die countrysfeer in de song, de ontheemde pedalsteel-guitar (een sound waar ik sowieso fan van ben). Een diepe depressieve bas, een even treurige orgel, een eentonige gitaar en een electrische gitaar die diepe pijn uitstraalt met fantastische klanken en feedback. Alles lijkt ook dissonant en door elkaar heen gespeeld, een heerlijke chaos en toch is het een prachtige symbiose. Fragmentarische teksten van Michael, die het moment beschrijft waarin de relatie op de klippen loopt, ondanks alle dingen die geprobeerd zijn. Twee mensen die niet meer verder kunnen en het "Crazy what you could've had" maakt het nog wranger en pijnlijker. De electrische gitaar zwabbert gedurende het nummer steeds meer en meer met pijn -en verdrietuitingen en aan het eind lijken we zelfs in de backingvocal een vrouw te horen die Michael's woorden zacht meezingt, misschien om aan te geven dat ze hetzelfde punt bereikt hebben en daarna ieder huns weegs gaan. Misschien hebben ze nog mooiere songs, maar deze weet van allen mij het meest te verpletteren. De studio-versie is mooi, maar het zijn vooral de live versies die t m doen .


This flower is scorched, this film is on
On a maddening loop, these clothes
These clothes don't fit us right
I'm to blame
It's all the same
It's all the same

You come to me with a bone in your hand
You come to me with your hair curled tight
You come to me with positions

You come to me with excuses
Ducked out in a row
You wear me out
You wear me out

We've been through fake-a-breakdown
Self-hurt, plastics, collections
Self-help, self-pain
EST, psychics, fuck all

I was central, I had control
I lost my head
I need this, I need this

A paperweight, junk garage
Wedding ring, a honey pot
Crazy, all the lovers have been tagged

A hotline, a wanted ad
It's crazy what you could've had

It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this, I need this

It's crazy what you could've had
Crazy what you could've had
I need it, I need this

It's crazy what you could've had
It's crazy what you could've had
I need this, I, I need this

It's crazy what you could've had
I need this, I need this

It's crazy what you could've had
Crazy what you could've had
I need this, I need this

Crazy what you could've had
Crazy what you could've had


Over het nummer:

Country Feedback" is a song by R.E.M. from their 1991 album Out of Time. The title describes the music (country rock-influenced, with feedback and pedal steel guitar), rather than describing the song's lyrical content, a series of chaotic, disconnected and keening observations describing the state of mind of a protagonist contemplating the breakdown of a relationship.

Michael Stipe has claimed that he did not even write the whole lyric down, that he "just had a piece of paper with a few words. I sang it and I walked out." The following day, the hastily improvised take was deemed good enough and it was not re-recorded.Peter Buck has gone even further to say that "it's exactly what was on his mind that day. It was real." Stipe has said at concerts that it is his favorite R.E.M. song.

Je hebt helemaal gelijk, luigifort. Dit nummer is zo mooi dat het zo op Pageant of op Fables zou hebben gepast. Terecht in de top 10.

3. E-Bow The Letter (Luigi 4, Johan 14)




I'll take you there
over, let me..
pulls us near
tastes like fear...

New Adventures In Hi-Fi is een van mijn meest favoriete R.E.M. albums en dit is het mooiste nummer daarvan. Ik ben blij dat ie de top 3 gehaald heeft. Ik heb al begrepen hier in dit topic en verder op MuMe dat dit nummer of als heel goed wordt gezien of als niet veel aan.
Dat laatste misschien omdat er te weinig pit in zit of te kabbelend is. Voor mij geldt dat zeker niet, elk nummer heeft zijn eigen merites en ik heb R.E.M. altijd al als een sfeerband gezien, ook al hebben ze veel perfecte popsongs gemaakt met een lekkere drive en catchy hooks.
Monster was misschien een let down voor velen, en vanuit dat gezichtspunt gezien was New Adventures In Hi-Fi meer classic R.E.M. ook al had het een andere sound. Ik vond het destijds als een sterke "comeback" en return to form, zo sterk had ik dat niet meer verwacht eigenlijk. Meestal is het vanaf een bepaald moment downhill voor een band of artiest, dus het was een positieve en aangename verrassing. Na dit album gingen ze juist de weg naar beneden in, ook al is Up nog steeds een heel goed album.
Hoe dan zo'n comeback beter te starten dan met een leadsingle als E-Bow The Letter, niet de meest logische keuze misschien, maar het geeft wel mooi de sfeer van het album weer. De tekst schijnt gebaseerd te zijn op een brief die Michael schreef maar nooit verstuurde aan zijn getroebleerde vriend River Phoenix. Ik vind de tekst zelf werkelijk waar prachtig en het bevat zoveel elementen dat ik eigenlijk vaak geen idee heb waar het over gaat . Maar misschien hoeft dat ook niet, het gaat meer om de sfeer die neergezet wordt. Ik stel me een nacht in een helder verlichte stad voor waarin iemand zich beweegt terwijl er om hem heen allerlei dingen gebeuren, mensen langskomen waar hij geen deel van uit maakt, maar het wel allemaal obseveert. Een van de beste lyrics ook van Michael, episch, misschien wel zijn Howl van Allen Ginsberg .

Muzikaal is het een prachtig nummer. We zetten meteen in met een acoustische gitaar, drumwerk en een electrische gitaar met E-Bow effect. Dat is een klein apparaatje dat zorgt voor "vibration" op de guitarstring en geeft dan een geluid dat op een viool lijkt, prachtig geluid wat mij betreft en hier mooi gebruikt, het geeft een mooie diepe maar ook ijle en weidse nachtelijke sfeer. Als Michael erin duikt met zijn fabelhafte lyrics horen we ook prachtig melodieus gitaarwerk van Peter. In het refrein duikt Patti Smith op, Peter en Michael zijn grote bewonderaars van haar en konden hun geluk niet op dat zij wilde meezingen op deze song. Nou moet ik zeggen, bij een nummer als deze, welke stem past er beter bij dan die van Patti? . Meer nog dan dat, ze trekt de song naar een nog hoger plan met haar manier van zingen .
Af en toe horen we dan ook mooi orgel of synthesizerwerk van Mike en Peter weer waarschijnlijk met een electrische sitar, een instrument bij uitstek geschikt ook bij een nummer als deze. Naar het einde toe krijgt Patti de kans om te excelleren met haar stem en Michael is op de achtergrond te horen, waardoor je een mooie samenzang of gevoel van duet krijgt. We duiken steeds dieper de nacht in en de zelfkant van het stadsleven tot we er helemaal in opgaan en erin verdwijnen, mooi te horen aan de laatste tonen . Epic song!


look up, what do you see?
all of you and all of me
flourescent and starry
some of them, they surprise

the bus ride, I went to write this, 4:00 a.m.
this letter
fields of poppies, little pearls
all the boys and all the girls sweet-toothed
each and every one a little scary
I said your name

I wore it like a badge of teenage film stars
hash bars, cherry mash and tinfoil tiaras
dreaming of Maria Callas
whoever she is
this fame thing, I don't get it
I wrap my hand in plastic to try to look through it
Maybelline eyes and girl-as-boy moves
I can take you far
this star thing, I don't get it

I'll take you over, there
I'll take you over, there
aluminium, tastes like fear
adrenaline, it pulls us near
I'll take you over
it tastes like fear, there
I'll take you over

will you live to 83?
will you ever welcome me?
will you show me something that nobody else has seen?
smoke it, drink
here comes the flood
anything to thin the blood
these corrosives do their magic slowly and sweet
phone, eat it, drink
just another chink
cuts and dents, they catch the light
aluminium, the weakest link

I don't want to disappoint you
I'm not here to anoint you
I would lick your feet
but is that the sickest move?
I wear my own crown and sadness and sorrow
and who'd have thought tomorrow could be so strange?
my loss, and here we go again

I'll take you over, there
I'll take you over, there
aluminium, tastes like fear
adrenaline, it pulls us near
I'll take you over
it tastes like fear, there
I'll take you over

look up, what do you see?
all of you and all of me
flourescent and starry
some of them, they surprise

I can't look it in the eyes
seconal, spanish fly, absinthe, kerosene
cherry-flavored neck and collar
I can smell the sorrow on your breath
the sweat, the victory and sorrow
the smell of fear, I got it

I'll take you over, there
I'll take you over, there
aluminium, tastes like fear
adrenaline, it pulls us near
I'll take you over
it tastes like fear, there
I'll take you over

pulls us near
tastes like fear...

nearer, nearer
over, over, over, over
yeah, look over
I'll take you there, oh, yeah
I'll take you there
oh, over
I'll take you there
over, let me
I'll take you there...
there, there, baby, yeah

Een enorme fan favoriet. Ik vind het een prima nummer maar zo'n torenhoge favoriet is het niet voor mij persoonlijk (staat niet in mijn top 10). Dat het verder een sterk nummer is beaam ik volmondig.

Mooi, de feedback en E-Bow na elkaar

Nog niet eens bij stil gestaan..maar mooi deze 2 zij aan zij ja

Twee keer achter elkaar tranen met tuiten

Ja allebei schitterende tracks.

Stuk voor stuk prachtige nummers aan de top. Ook wel cool dat Try Not To Breathe zo hoog staat, niet meer dan terecht vind ik. Was tijdens de eerste paar luisterbeurten van Automatic For The People als 14-jarige meteen een grote favoriet, en is dat altijd gebleven. I have seen things that you will never see...