Zo kun je het ook zien. Ik keek meer naar de stijl, en ik hoor hier weinig "zwarte muziek" stijlen in zoals ik dat in de rest wel hoor. Daarom vond ik het nummer direct bij het voor het eerst horen van de plaat afwijken. Hoewel.. Reflection.. Hoe dan ook gewoon luisteren Deric.

Ga ik doen, afgelopen week Around the World in a Day opnieuw gehoord en die beviel ook veel beter dan vroeger.
Parade vond ik weer wisselvallig.
Zeer sterke nummers maar ook genoeg zwakkere.

Cinnamon Girl is één van zijn weinige goede, politieke nummers. Another Lonely Christmas staat minimaal 150 plaatsen te laag!!!!
Wereldnummer!

God vind ik -mits in de goede bui- een prachtig nummer.
The Holy River is wel een lekker poppy nummer.
The Continental heeft me nooit kunnen pakken.
Extraloveable is wel lekker.
Cinnemon Girl vind ik ondergewaardeerd.
Another Lonely Christmas behoort inderdaad tot een van de weinige echt goede kerstnummers.

Ja die heb ik ook. Ik kocht in de jaren '80 alleen 12 inches van Prince vanwege die lange versies.

En wat heerlijk om jullie bijdrages te lezen

178. Temptation

Everybody on this earth has got a vice
And mine, little darlin', mine is the opposite of ice
Mine is the running hot water of the daughter of morality
In other words, this little prince thinks a lot about U, see?
Baby, baby, baby
I'm guilty in the first degree




Purple Rain zorgde ervoor dat ik als 14-jarige een enorme fan werd. Around the World in a Day was het eerste album waar ik naar kon uitkijken. Het werd een stuk minder goed ontvangen maar niet door mij. Ik was gelijk verslaafd aan het album. Achteraf gezien best opvallend. Ik was 15 en deze nummers stonden toch verder af van Purple Rain en waren wat complexer.

Temptation is en blijft een übergeil nummer. De hoofdrol voor de saxofoon was ook best opvallend. Sheila E. bandlid Eddie M. was hiervoor verantwoordelijk. Bijzonder omdat Prince tot nu toe de blazers verving door synths wat de Minneapolis sound juist zo kenmerkte. Gierende gitaren en gekrijs... ik smulde er toen van, ik smul er nog steeds van. Ook te laag? Ja, misschien wel.

177. Rocknroll Loveaffair

She believed in fairy tales and princes
He believed the voices coming from his stereo
He believed in rock and roll




Honey Take Me with U....... oh nee, die komt nog. Dit nummer doet me daar toch wel sterk aan denken. Opzet van Prince ook dacht ik. Er schijnt een Jimi Hendrix hook in te zitten: 3rd Stone from the Sun. En oh, wat zijn die blazers toch heerlijk.
Een relaxed nummer van het laatste album, maar al eerder als losse single verschenen.
Niet de rockende Prince, niet de funky Prince, maar de pop Prince en die vind ik eigenlijk altijd wel sterk.

Nu ik met deze top 200 bezig ben, zie ik natuurlijk heel veel voorbijkomen (ook andere dingen die niet in de top 200 staan: interviews, tv optredens, concerten). Ik merk dat het prettig is, maar het de pijn en het gemis wordt er niet minder door. Ik blijf dat toch iets aparts vinden. dat het zo enorm raakt. Misschien is dat wat er gebeurt als een artiest al zo lang de belangrijkste rode draad is in je grootste hobby: muziek.

Nogal ja.

Briljant nummer. Prachtige instrumentatie inderdaad met die saxofoon, de gitaarsolo, maar ook elk piano riedeltje en de typische Prince keyboards.

"Oh, silly man, that's not how it works.
You have 2 want her 4 the right reasons."
I do!
"U don't, now die!"
Zo lekker resoluut. Ik moet er altijd om lachen.

Ik hou van Around the world in a day. Bijzonder album voor me want vanaf hier was ik helemaal into Prince. Na Sign O the times ook nog mijn favoriet denk ik.

Ik was fan na Purple Rain, had ook alle singles en maxi singles, maar ook voor mij gaat dit op. Juist dit album zorgde voor die speciale band.

Ik merk een hoop overeenkomsten. Leuk. Ik neem aan dat we zo ongeveer dezelfde leeftijd hebben.

Veeeeel jonger: 43
Wel echt de vormende leeftijd die periode inderdaad.

En ik kan me ook vinden in wat je zegt over het zien van al het mooie materiaal wat nu te vinden is. Ik zit ook veel te kijken de laatste tijd. Ook door dit fijne topic.

Rocknroll Loveaffair loopt vooral erg lekker.

Fuck yeah, temptation. Wat is dat een vette track zeg.

Prince laat zijn gitaar daar het werk doen en hoe. Mooi hoe hij vocaal ook lekker los gaat.

Een song met een moraal... love is more important than sex.

Het stuk waarin God hem dat vertelt is een wat raar einde aan zo'n killer track, maar past er wel gewoon bij qua verhaal..

Rock 'n roll love affair vond ik met zijn eerste release niet echt bijzonder. Te makkelijk en te simpel. De versie op hitnrun part 2 is door een paar aanpassingen ineens een stuk leuker geworden.

En hier meteen het bewijs dat niet altijd de eerste versie als leukste wordt ervaren Funky Bookie

176. Stare

First things first, we'd like you to stare
We used to go on stage in our underwear
We changed up, we got a brand new beat
Now we got the summers poppin' in the street
They all stare, can I help you?
Everybody jam cause this party's goin' ham
Just stare, can I help you?
Ain't nobody stoppin' cause we got this party poppin' now




Hoe funky wil je het hebben met zo'n baspartij? En dan de toevoeging van de blazers. Ook dit nummer is te vinden op HitNRun: phase two.
Het meest opvallend aan dit nummer is natuurlijk het gitaarstukje uit Kiss en het gehijg van Sexy Dancer.
Toch zat daar misschien wel een beetje het probleem voor mij aangaande de laatste jaren. Ik vond dat hij wel heel erg moest teren op zijn oude werk. De man die ooit zo spannend was moest dat nu alleen maar onderstrepen, maar het lukte niet meer om opnieuw te verrassen. Zoiets wat Bowie met Blackstar voor elkaar krijgt (of het je smaak is of niet) dat lukte Prince helaas niet. Had ie het nog in zich? We zullen het nooit weten.
Hierdoor bleven veel nummers wel degelijk leuk, maar dat was het dan. Herkenbaar, leuk, swingend, rockend, maar urgent? Nee, dat voelde ik niet meer helaas.

Temptation duurde ff voor ik die kon waarderen, maar wat een heerlijk nummer.
Stare in de lijst, heel goed! De referenties naar oude nummers en de bas maken dit 1 van de betere nummers van de laatste jaren.
Ik snap je commentaar op het spannende wel. In de studio was de magie weg, maar live vond ik de man nog altijd bovennatuurlijk.

Temptation vind ik waarschijnlijk het beste nummer van Around The World In A Day.
Ik ben nog niet bekend met de HitNRun albums. Maar die zal ik ooit wel gaan aanschaffen. Het klinkt in ieder geval niet slecht, maar lyrisch wordt ik ook (nog) niet van.

Het begin van Temptation spreekt mij minder aan, maar vanaf het Full Monty gedeelte is het smullen.
Hierbij moet ik wel aan Darling Nikki denken.
Fijn die sax erbij, gelukkig beviel het hem goed, waardoor Candy Dulfer later ook lekker bij kon verdienen.

Rocknroll Loveaffair doet inderdaad aan Take Me With You, misschien was zijn conditie toch al zo slecht dat hij terug viel op oudere stukken en die herbewerkte.
We zullen het helaas nooit weten.
Wel een prachtige bewerking trouwens.
Misschien is zijn laatste album wel een waardige afsluiter, maar moet het kwartje nog vallen.

Stare gebruikt dus ook elementen uit het verleden, maar waarom niet citeren uit eigen werk?
Als het maar goed gebruikt wordt, dan heb ik er geen moeite mee.
Tot nu toe verrassen de nummers van zijn laatste album mij op een zeer positieve manier.

Voor diegenen die het nog niet wisten. Op Around The World In A Day is het voor het eerst dat de sax in de muziek van Prince wordt gebruikt. Eddie M.(innifield) uit de toenmalige band van Sheila E. valt de eer te beurt om de eerste saxofonist in de band van Prince te zijn.
Zijn vervanger is de in Prince land legendarische Eric Leeds.

175. Art Official Cage

Welcome home class
U've come a long way
(U've come a long way and heaven knows)
Mine damer og herrer
Konger og dronninger og alt der imellem
Velkommen til timen
Vi er ved at gøre noget, der vil forandre dit liv for evigt




Horen we hier nu Deens? Ja, we horen hier Deens. Ida Nielsen, bandlid van 3rdEyeGirl (bas) komt uit Denemarken. Vandaar.
Opvallend is dat het album Art Official Age heet en dit nummer dus Art Official Cage.

Prince hield zich voor zijn doen aardig lang koest. Het album 20Ten kwam uit in 2010 en we moesten vier jaar wachten vooraleer er nieuw werk verscheen. wel gelijk in de vorm van twee albums. Eentje met 3rdEyeGirl (Plectrumelectrum) en Art Official Age dus.
Een wisselvallig album met een paar wel leuke nummers, zoals wel vaker het geval was met zijn laatste worpen. Ik vond Plectrumelectrum leuker.
Dit nummer is een lekkere discostamper. Vrij opvallend ook wel in zijn oeuvre. Joshua Welton was de mede-producer en die meneer had die jaren toch aardig wat invloed blijkbaar (getrouwd met 3rdEyeGirl bandlid Hannah Welton). Onder fans werd wat lacherig gedaan over zijn bijdrage. Live op het podium verscheen hij regelmatig met een koebel, maar Prince dacht daar heel anders over blijkbaar.
Misschien een beetje fout, maar wel erg lekker.

Bij deze hoor ik niet gelijk Prince in terug, maar wat is dit leuk.
Prince op de Daft Punk toer, en ook hier komt hij weer prima mee weg.
Nee, ik vind deze dus helemaal niet fout.

Jij ontdekt zo nog eens wat deric raven

Dat laatste album staat inmiddels op mijn verlanglijstje, ik zal er met Prinsjesdag eens naar op zoek gaan.

Zullen we op die dag ook het laatste album op de eerste plek in de rotatielijst zetten?

Het kan niet allemaal aanspreken natuurlijk, maar dit vind ik toch een behoorlijk dieptepunt. Dance geluidjes, een hele slechte rap.. Nee, niet aan mij besteed dit.
This Could Be Us en de R&B van Clouds met de sexy klinkende Lianne La Havas (en het daarbij aansluitende Affirmation III) vond ik nog wel leuk, maar die dance dingetjes waar hij zich op HITnRUN phase one ook schuldig maakte trok ik echt niet.

Van die HITnRun Phase one vond ik alleen de laatste twee nummers wel goed (1000 X's & O's en vooral June). Phase two vind ik een stuk beter! Stare, Rocknroll love affair en Xtraloveable horen bij de leuke nummers inderdaad.
De jazzy nummers Look at Me, Look at U en Revelation zijn ook zeker het noemen waard.

Een beetje treurige constatering, maar van de albums na 3121 zou ik haast één leuke plaat (vooruit, een dubbelaar met wat nummers van Lotusflower en Planet Earth) kunnen samenstellen. Gelukkig was Prince live nog altijd fantastisch en gevarieerd.

Te veel automatische piloot, te veel hangen in het verleden, te weinig magie. Klopt allemaal. Ik vond het ook wat treurig worden onderhand.

Maar live bleef hij onovertroffen en voelde ik de magie telkens weer. Misschien dat zijn dood daarom extra pijn doet. We gaan dit nooit meer meemaken. Nieuwe albums zoals hij ze al jaren afleverde.... ach.... dat vind ik minder erg dat we die niet meer krijgen.

Toch had ik echt mijn twijfels bij zijn laatste piano tour. Het was voor mijn gevoel toch wel 1 groot uitgerekte pianomedley zoals hij ze bij zijn tours altijd wel wist in te bouwen. Voor het eerst ging ik zelfs twijfelen aan zijn live reputatie. Ik kan er niet over oordelen, Carré bleef slechts een gerucht en ik weet niet of ik aan kaarten zou zijn gekomen.

Natuurlijk vinden we die tour allemaal heel bijzonder nu hij dood is, maar als ik heel eerlijk ben naar mezelf..... ik twijfel toch wel een beetje.

Zelfs al zijn laatste optredens waren toch ook niet meer te vergelijken met die van de jaren '80. Ik had daar soms ook wel het gevoel Prince op de automatische piloot te zien. Maar zelfs zo'n Prince was pure magie vergeleken met heel veel andere artiesten en dat toont aan hoe goed ie was.
En ja, als je dan een optreden in Paradiso te zien krijgt dan vind je al snel alles te gek. M'n hoofd zei bij die optredens misschien wel 'been there done that Prince' maar mijn hart ging altijd als een razende tekeer en ik ging er weer volledig voor.

Toch zag ik hem nog jaren performen als oude artiest in van die kleine jazz of rhythm and blues clubs. Charisma is ie nooit kwijtgeraakt en dat heeft hem altijd gered ook bij wat mindere optredens.

Ik weet niet hoe 2 uur piano zou bevallen, maar de losse stukken die ik heb gehoord (met name een favoriet nummer opgevoerd in Sydney dat vast nog wel in wat voor uitvoering ook in jouw lijst komt) vind ik toch wel erg mooi en verre van op zijn retour oid. Gewoon nieuwe geweldige performances wat mij betreft.
Ik had met 3 vrienden de afspraak naar de volgende gelegenheid in Nederland weer eens te gaan. Uiteraard wel afhankelijk van de run op kaarten. Die keer kwam dus nooit en daar heb ik veel aan gedacht bij zijn overlijden.
Ja, een beetje jazzy jammen op zijn oude dag. Dat zag ik ook wel zitten.

Mocht ik er bij zijn geweest dan had ik ongetwijfeld in de gloria stemming geweest en mezelf afgevraagd waarom ik twijfels had

Toch toont het wel aan dat ik kritischer werd of dat het me allemaal iets minder ging raken dan voorheen. Maar ik geef toe dat die enorme opwinding bij concerten sowieso minder vaak voorkomt. Misschien een beetje verwend geraakt of gewoon te veel gezien en gehoord inmiddels.

Art official age... dat ie überhaupt in deze lijst staat verbaast me.

Eerst vond ik t helemaal niks, nu kan ik t wel aanhoren, maar een persoonlijke top 200 zou hij niet halen. Sowieso een van mijn minder favoriete albums van de man.

Live... 3rd eye girl vond ik zijn minste band, maar zelfs dan was het echt nog steeds genieten. Mooie uitvoeringen van something in the water en she's always in my hair.. en nog meer.. live was de man echt nog op zijn top ook al viel ie met bepaalde onderdelen (sampler set) wel enorm in de herhaling. Maar dan nog.. Al deed ie dat 100 keer.. ik bleef er van genieten.

Live was hij de allerbeste. Bruce... fantastisch live, en leuk dat is zo lang speelt, maar niemand... maar dan ook niemand haalde het niveau wat Prince live liet zien. Ook niet in zijn laaste jaren op deze aarde.

Dat is ook wat ik het meeste ga missen... de spanning...de garantie op een feest...het genot van zijn gitaarspel...

174. Papa

There was 1 September day that Papa worked 2 hard
First he crucified every dandelion out in the yard
Then he screamed at baby twice 4 throwin' rocks at passin' cars
Baby didn't listen, so like a priceless work of art
He got snatched by his Papa who then opened up the closet door
And pushed the four-year-old down, onto the closet floor
Baby cried "I'm sorry, I won't do it no more"
Papa said "Yeah, I know, that's what this here's 4"




Dat Prince ook heel persoonlijk uit de hoek kon komen wisten wel al door het nummer Sister. Op het genante af. Ook dit nummer vind ik vrij ongemakkelijk. Toch heeft hij blijkbaar aangegeven dat het half-autobiografisch is. Volgens zijn moeder viel het allemaal wel mee, en dat ging ook op voor wat Purple Rain suggereert. we zullen het nooit echt weten. Op zich is het goed dat hij het onderwerp aankaart: "don't abuse children - or else they turn out like me"

Ja top song van een wat minder album.