54. Roses (Johnny Marr: 24, ArthurDZ: 80)

Nu al? Nu al. Misschien wel zijn meest hartverscheurende nummer samen met Hey Mama. Het gaat dan ook over een zeer gevoelig onderwerp: een geliefd persoon die op sterven ligt bezoeken in het ziekenhuis. Eén van zijn meest persoonlijke en intieme nummers. Heeft ArthurDZ een steen waar normaal zijn hart moet zitten? Nu, misschien moet ik wel toegeven dat ik 'm misschien ietsje te hoog heb gezet, rond plek 30 zou ook al goed zijn geweest. 80 vind ik dan weer vééél te laag. Zal wel de waan van de dag zijn geweest, niet Arthur?

Lyricaal heeft hij nooit dit niveau nog gehaald, de beat is dan misschien wat minder speciaal hier maar die achtergrondvocalen en flow maken toch wel alles goed. Het is ook een maatschappijkritisch numer, waarin Kanye kritiek heeft op het hospitalisatiesysteem van de Verenigde Staten. Het nummer die gesampled wordt is van de hand van Bill Withers, toepasselijk genaamd "Rosie".

Er zou ook wat onenigheid geheerst hebben met producer Jon Brion tijdens het maken van deze track. Brion had aanvankelijk synths toegevoegd aan het nummer, maar daar moest Kanye niks van weten. Hij heeft dan maar heerlijk sneaky achter de rug van Brion het hele nummer herbewerkt, dit tot (on)genoegen van Brion, die het akkefietje vergeleek met Prince die last-minute de baslijn van "When Doves Cry" weghaalde.

I know it's past visiting hours
But can I please give her these flowers?
The doctor don't wanna take procedures
He claim her heart can't take the anaesthesia
It'll send her body into a seizure
That lil' thing by the hospital bed, it'll stop beepin
Hey chick, I'm at a loss for words
What do you say at this time? Remember when I was 9?
Tell her everything gon' be fine, but I be lyin'
Her family cryin', they want her to live, and she tryin'
I'm arguin like what kind of doctor can we fly in
You know the best medicine go to people that's paid
If Magic Johnson got a cure for AIDS
And all the broke motherfuckers passed away
You telling me if my grandma's in the NBA
Right now she'd be okay? But since she
Was just a secretary, worked for the church for 35 years
Things 'sposed to stop right here
My grandfather tryin to pull it together, he's strong
That's where I get my confidence from
I asked the nurse "Did you do the research?"
She asked me, "Can you sign some t-shirts?"
Bitch, is you smokin reefer?
You don't see that we hurt? But still

I smile, when Rosie comes to see me
And I can't wait for a sunny day (seeing it through your eyes)
Can't wait for the clouds to break


Toch maar die hele eerste versie hier neergeplempt, cuz geniousness

Deze heb ik te laag ja. Vond het eigenlijk altijd een van de hoogtepunten van Late Registration, alleen toen ik die plaat nog eens opnieuw luisterde voor mijn Kanye-lijstje viel ie me plots wat tegen. Onlangs nog eens voorbij laten komen en nu vind ik 'm weer zeer goed. Was dus inderdaad waan van de dag. Dat kan al eens gebeuren, Roses is er wel de dupe van. Had wel een plek of twintig hoger gemogen bij mij.

Die 'So many Aunties we could have an Auntie Team'-lyric is trouwens mijn favoriet. Ontwapenend knullig.

Een plaats of 30 te vroeg imo... Fantastisch nummer. Er staan wel 10 tracks op LR die minder goed zijn.

53. All Falls Down (ArthurDZ: 39, Johnny Marr: 64)

Pas zijn derde single als leadartiest, maar toch al zijn tweede top 10-hit, way to hit the ground running Ye! All Falls Down gaat over Kanyes haat-liefdeverhouding met meedraaien in de consumptiemaatschappij. Langs de ene kant houdt hij wel van mooie kleren en dure uurwerken enzo, en beroemd worden is echt wel zijn (hier nog) droom, maar terzelfder tijd beseft hij ook dat het ook wel een beetje belachelijk is allemaal. Hij gebruikt zichzelf en een verzonnen all-american black girl als voorbeelden om het allemaal een beetje bloot te leggen. Een paar favoriete lines:

“Man, I promise, she's so self-conscious
She has no idea what she doin' in college
That major that she majored in don't make no money
But she won't drop out, her parents'll look at her funny”

“It seem we livin' the American Dream
But the people highest up got the lowest self-esteem”

“Drug dealer buy Jordan, crackhead buy crack
And the white man get paid off of all of that
But I ain't even gon' act holier than thou
'Cause fuck it, I went to Jacob with 25 thou
Before I had a house and I'd do it again”

Ik heb de maatschappijkritische Kanye altijd wel sympathiek gevonden eigenlijk!

De hook, gezongen door grammy-genomineerde zangeres Syleena Johnson, is eigenlijk een stukje uit Lauryn Hill's Mystery of Iniquity. Omdat Kanye de sample niet op tijd kon clearen, heeft ie het maar zo opgelost. Het maakt de song in ieder geval extra lekker, hoe catchy!

52. The New Workout Plan (ArthurDZ: 28, Johnny Marr: 75)

Ah, The New Workout Plan. Al sinds mijn eerste College Dropout-luisterbeurt een grote favoriet van me. Vol catchy elementen (het refrein!) en in het rond stuiterende gekkigheid. Nergens op zijn debuut klonk onze vriend zo poppy.

Tekstueel is het nummer een parodie op, jawel, een workout tape, waarin Kanye zijn vrouwelijke luisteraars belooft hun lichaam zo strak en sexy te zullen maken, dat de rijken der aarde om de vinger draaien nooit meer een probleem zal zijn (ook al stelt hij niet veel anders voor dan sit-ups en crunches ). Met andere woorden, een slimme kritiek op het cliché dat vrouwen bloedmooi en mannen steenrijk moeten zijn om mee te tellen in het leven.

Helemaal hilarisch wordt het wanneer tegen het einde van het nummer een paar vrouwen komen getuigen over hoe het nieuwe workout plan hun levens materialistisch verrijkt heeft. Leuk weetje hierbij is dat de stem van Ella-May (“from Mobile, Alabâââma”) werd ingesproken door de betreurde Anna-Nicole Smith. John Legend neemt dan weer het “that’s right put in work...”-stukje voor zijn rekening. Beide komen ook voor in de videoclip van het nummer.

51. Murder to Excellence (Johnny Marr: 45, ArthurDZ: 57)

Weer eens eentje van Watch the Throne, en wel een vrij politiek getint nummer. Murder to Excellence handelt over het onderwerp racisme en geweld in de Verenigde Staten, specifiek het geweld die gebruikt wordt door (veelal blanke) politieagenten op (veelal zwarte) jongeren. Ook de gelimiteerde sociale mobiliteit voor Afro-Amerikanen wordt hier aangekaart.

De sample die prominent doorheen het nummer wordt gebruikt is, toepasselijk getiteld, "LA LA LA" van Indiggo, een muzikale tweeling uit Roemenië. Vreemd dat wij hier nog nooit van hebben gehoord, niet ArthurDZ? Kid Cudi verleent ook nog wat achtergrondvocalen met z'n prachtige stem.

Verder is dit lyricaal samen met No Church in the Wild absoluut het beste nummer op Watch the Throne. Een greep uit enkele fantastische verses die hier worden afgeleverd:

And I’m from the murder capital where they murder for capital
Heard about at least three killings this afternoon
Looking at the news like "damn! I was just with him after school"

Is it genocide?
Cause I can still hear his mama cry
Know the family traumatized
Shots left holes in his face about piranha-sized

Yeah it’s all messed up when it’s nowhere to go
So we won’t take the time out 'til we reach the T-O-P
From parolees to hold G’s, sold keys, low keys
We like the promised land of the OG’s
In the past if you picture events like a black tie
What the last thing you expect to see, black guys?
What’s the life expectancy for black guys?
The system’s working effectively, that’s why!

Waar dit topic al niet goed voor is! Zullen we eens aan een gezamenlijke luistersessie moeten onderwerpen ja

Maar goed, zo zitten we nu mooi op de helft van deze helse onderneming. Het optimale moment om eens te recapituleren dus. Dit is al allemaal gepasseerd:

51. Murder To Excellence
52. The New Workout Plan
53. All Falls Down
54. Roses
55. I Am A God
56. School Spirit
57. Drive Slow
58. 30 Hours
59. Hell Of A Life
60. Waves

61. The Morning
62. Family Business
63. All Day
64. Good Morning
65. Paranoid
66. Coldest Winter
67. Touch The Sky
68. Send It Up
69. See You In My Nightmares
70. That’s My Bitch

71. Clique
72. To The World
73. New God Flow
74. H*A*M
75. Fade
76. Never Let Me Down
77. Don’t Like
78. Feedback
79. Primetime
80. Stronger

81. Cold
82. Guilt Trip
83. Made In America
84. Champion
85. I’m In It
86. Freestyle 4
87. Amazing
88. New Day
89. Niggas In Paris
90. Highlights

91. Gotta Have It
92. We Major
93. Late
94. Welcome To The Jungle
95. Bring Me Down
96. My Way Home
97. Barry Bonds
98. Why I Love You
99. Street Lights
100. Big Brother

Mooie lijst al! Volg dit topic vrij intensief en ik kan me vrij vinden in deze nummering. Sommige nummers verdienen wel een hogere spot, maar dat ondervinden jullie zelf naderhand ook. Hij heeft ook te veel goede tracks deze man

Ben benieuwd naar de rest van de lijst en ook waar mijn persoonlijke favorieten gaan belanden..

Zoals zo vaak wordt Late Registration ondergewaardeerd. Nummers als Roses, Drive Slow, Touch the sky en my way home moeten imo altijd de top 50 halen. Daarnaast mochten ook Good Morning en Family bussiness in die top 50.

Dat is het mooie aan muziek. Zelfs fans van dezelfde artiest, verschillen in hun mening over het oeuvre. Fijn topic jongens!

50. Facts (Johnny Marr: 43, ArthurDZ: 59)

Keiharde banger van The Life of Pablo die voornamelijk gaat over Kanye's akkefietjes met verschillende sportmerken. Hij heeft het over z'n befaamde schoenenlijn, de zogenaamde "Yeezy's" en over z'n overstap van Nike naar Adidas. Lekker boeiend allemaal, maar het gaat me hier toch om de stuiterende beat die heerlijk de kamer doordendert. Ik ken eigenlijk enkel de Charlie Heat versie zoals die op het album te vinden is, maar die is zo goed dat ik het origineel zelfs niet wil horen.

"Yeezy, yeezy just jumped over jumpman" slaat op het feit dat alles wat Kanye qua kleding de wereld instuurt in korte tijd uitverkoopt, terwijl grote merken als Nike hun schoenen de winkelrekken met moeite uitkrijgen (hoewel Kanye z'n Yeezy's natuurlijk in veel beperktere oplagen uitbrengt). Jumpman slaat op Jordan Brand wat een bepaald schoenenmerk is dat toebehoort aan Nike. Ik dacht altijd dat het iets te maken zou hebben met het gelijknamige nummer van Drake en Future (niet het originele, is niet meer op YouTube te vinden helaas), maar niet dus.

Hij had het hier ook al over in New God Flow ("Hold up, I ain’t trying to stunt, man
But the Yeezys jumped over the Jumpman"). Echt een brag-n-boast nummer dus, maar wel een erg goede wat mij betreft. Mensen zullen er voor of tegen zijn.

I stuck to my roots, I'm like Jimmy Fallon
I ain't dropped the album but the shoes went platinum

49. Mercy (Johnny Marr: 49, ArthurDZ: 52)

Redelijke eensgezindheid over deze, en voor mij staat ie precies waar ie moet staan. Alweer een knallende bangplaat die ik al op menig feestje te horen heb gekregen. Het is afkomstig van Cruel Summer, de compilatieplaat van z'n label GOOD Music. Kanye wordt hier vergezeld door o.a. Big Sean, Pusha T en 2 Chainz, niet de minste namen dus (in de moderne hiphopwereld dan toch).

Het dancehall nummer "Dust A Sound Boy" van Super Beagle wordt hevig gesampled hier. Zeker een luistertip want het is een dikke classic in het genre! Nu ik toch bezig ben met het uitdelen van tips, doe er dan meteen maar de videoclip achterna, erg leuk gedaan. Ik post 'm hieronder.

Lyricaal moet je hier trouwens niet te veel van verwachten, het is de allround dancehallvibe waardoor dit nummer me bij m'n kl*ten grijpt. Sean heeft het over z'n bezoekjes aan verschillende striptenten (en nee, Sean houdt niet van stripverhaaltjes ). Pusha T filosofeert over z'n uitgebreide sportautocollectie. Kanye disst mindere rappers en stoeft over z'n rijkdom en modellenvriendinnetjes (hardste verse komt sowieso van Yeezy zelf trouwens). 2 Chainz tenslotte heeft het over helemaal niets. Of ja, toch; over z'n Louis Vuitton rugzakje en z'n ketting van zwarte diamanten.

48. New Slaves (Johnny Marr: 35, ArthurDZ: 65)

Hé, hé, wat een verrassing: weer een nummer over racisme, segregatie en de stereotypering van Afro-Amerikanen in de Verenigde Staten. Volgens Kanye is het slavernijtijdperk nog steeds niet helemaal voorbij, het is enkel in een modern jasje gestoken. We zijn slaven van modemerken, van onze auto's, van onze iPads en smartphones, ...

Lyricaal één van de slimmere nummers op het meesterwerk Yeezus. Ik zou heel de song hier kunnen quoten, maar dat ga ik maar niet doen. Wel ga ik vermelden dat ik de gastbijdrage van Frank Ocean hier één van de beste gastbijdragen ooit vind. Wat. Een. Outro.

De première van dit nummer was ook best indrukwekkend te noemen. Op 66 verschillende plaatsen over de hele wereld werd een videoclip van dit nummer geprojecteerd op gebouwen, (voornamelijk hoge flatgebouwen), o.a. op de Boekentoren in Gent, vlakbij m'n kot destijds, helaas was ik toen niet in Gent aanwezig Heb ik tot op de dag van vandaag nog altijd heel veel spijt van.

You see it's leaders and it's followers
But I'd rather be a dick than a swallower

47. Last Call (ArthurDZ: 44, Johnny Marr: 55)

Het laatste nummer van The College Dropout, toepasselijk Last Call geheten, is dan wel een mastodont van bijna dertien minuten, eens goed naar de hele tekst luisteren geeft je wel heel wat inzicht in de persoon Kanye. De sleutellyrics zijn wat mij betreft:

Some say he arrogant. Can y'all blame him?
It was straight embarrassing how y'all played him
Last year shoppin my demo, I was tryin' to shine
Every motherfucker told me that I couldn't rhyme
Now I could let these dream killers kill my self-esteem
Or use my arrogance as the steam to power my dreams
I use it as my gas, so they say that I'm gassed
But without it I'd be last, so I ought to laugh

Het heeft inderdaad genant lang geduurd voordat Kanye, in zijn eerst jaren op de scene vooral gezien als anonieme producer, zijn kans kreeg om het als rapper te mogen proberen. In Last Call vertelt Ye onder andere over de platenlabels die hem afwezen, collega’s die hem niet serieus namen, en company executives die hoopten dat hij snel zou falen, zodat al zijn beste beats weer naar de artiesten uit hun stal zouden gaan.

Ain't nobody expect Kanye to end up on top
They expected that College Dropout to drop and then flop
Then maybe he stop savin' all the good beats for himself

Ondertussen kon Kanye de eindjes amper aan elkaar knopen (hij werd zelfs uit zijn appartement gezet), maar hij bleef geloven in zichzelf en weigerde te spelen met de crappy kaarten die het lot hem blijkbaar gedeeld had. Ik zal zijn ‘I Am A God’-gedrag niet snel goedpraten, maar die arrogantie heeft hem dus wel van een onvolmaakt en anoniem bestaan gered. Zo is zijn ego eigenlijk zijn beste vriend en grootste vijand in één.

Maar goed, gelukkig was er Roc-A-Feller Records, het label van Jay Z, dat hem een kans wilde geven (Jay Z opent trouwens het nummer, in één van de mooiste bromance-momentjes tussen de twee). De rest is geschiedenis: The College Dropout werd een groot succes, Kanyes stijl van produceren werd plots door iedereen geïmiteerd, en het geld stroomde binnen. Mr. West had het al die tijd bij het rechte eind gehad. En zo bleef de arrogantie aan boord

Het nummer gaat maar door en door en door (net als dit tekstje), maar blijft toch onderhoudend (mijn tekstje hopelijk ook). Dat heeft niet alleen te maken met de interessante lyrics, maar ook met de terugkerende sample in de eerste helft van de song. Bette Middler’s in deze context zeer toepasselijke Mr. Rockafeller vormt een prachtige basis voor de ronduit schattige beat. Voor je het weet loop je er dagenlang mee in je kop rond, maar storen gaat het nooit. Die eerlijke, open houding en die knuffelbare beats, dat is die ‘old Kanye’ die mensen zo missen. Gelukkig duikt deze figuur nog steeds af en toe op in zijn recente werk (op Yeezus na dan).

Hoe is het trouwens nog met de stil meelezende homies? Like als je dit topic nog steeds leest in 2017!

Last Call is geweldig, iets te laag gezet.

Fantastische outro, ik vind em ook niet perse te laag staan. Het nummer is een combinatie van muziek met wat spielerei. Muzikaal erg leuk, prachtige sample, leuke bars hier en daar maar vooral een manier om het album af te sluiten en de luisteraar een soort van blauwdruk mee te geven over hoe het album tot stand kwam. Gek genoeg ook meteen een blauwdruk voor heel zijn carrière. Je hoort een open bijna kwetsbare Kanye die twijfelde maar uit arrogantie doordreef. En dat is hij blijven doen en, ironisch genoeg, is dat wat hem tegelijk hatelijk maar ook geniaal maakt.

46. Blame Game (Johnny Marr: 17, ArthurDZ: 82)

Er zijn maar weinig nummers waar we het zo oneens over zijn als over Blame Game. Arthur vindt dit het minste (!) nummer van MBDTF, terwijl het voor mij één van de ultieme hoogtepunten is van het zowat hoogtepunt van de muziekgeschiedenis.

Het nummer heeft een sensuele vibe door de piano-driven beat en de zoetsappige zang van John Legend. Ik kan z'n bijdrage heel erg waarderen, maar de outro "Best Birthday Ever" featuring Chris Rock is voor mij een onmisbaar onderdeel van het nummer. Ik kan het nummer niet draaien zonder.

Aphex Twin wordt hier blijkbaar gesampled, het nummer "Avril 14th" (toevallig mijn verjaardag). Wist ik niet tot op vandaag. Kanye heeft het hier voor de zoveelste keer over onbeantwoorde liefde en partnergeweld, maar deed het nooit beter dan op Blame Game. Hartverscheurend mooi.

Wat laag. ?

On a bathroom wall I wrote
"I'd rather argue with you than be with someone else"

en al die fans in Amerika hun badkamers maar volkliederen

Jij snapt het. Wat een prachtige top 10 heb je trouwens. Enkel Deltron 3030 ken ik (nog) niet.

Dank! Ben nu veel genres aan het (her)ontdekken, dus de kans is aanwezig dat er binnenkort aanpassingen gaan komen ?

Deltron is zeker een aanrader. Alleen de titelsong al, goud.

Ik zou hem checken, volgens mij vind jij dat heel tof!

Kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die wel into hip hop zijn maar Deltron 3030 niet diggen...

Ze zullen er vast zijn, maar goed punt.

45. Father Stretch My Hands Pt. 1 +2 (Johnny Marr: 47, ArthurDZ: 51)

Dit nummer hebben we voor het gemak maar gezien als één deel. Het zou voor mij ook een haast onmogelijke opgave zijn om een favoriet deel te kiezen, beide stukken zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De gospel heeft net als veel nummers op Pablo duidelijk de bovenhand.

Het nummer met dezelfde titel van T.L. Barrett wordt prominent gesampled in het eerste deel, terwijl grote stukken van Desiigner's Panda worden gebruikt in deel twee, wat zeer duidelijk hoorbaar is. Vind ik wel leuk, altijd een fijne guiltypleasure banger gevonden

Voor de rest vind ik dit misschien wel de meest typische song op TLoP, het nummer dat het geluid van het album het meest vertegenwoordigt, aldus een chaotisch doch recht-voor-de-raap-van-de-hak-op-de-tak muziekstuk. Weet verder ook niet wat ik er nog meer over kwijt moet, gewoon weer de zoveelste fantastische verwezenlijking van deze geluidskunstenaar.

Ik alvast niet. Heb dit weekend een paar nummers van dat album geluisterd en ik vond het best goed! Bedankt voor de tip jongens!

44. Good Life (ArthurDZ: 46, Johnny Marr: 52)

Kijk eens aan, nog een nummertje waar we het zo goed als over eens zijn. Een van zijn meest poppy liedjes, maar met een sample van Michael Jacksons PYT aan de basis, kon dat ook bijna niet anders. Wie niet kan genieten van dit soort pure popvreugde, moet wel onredbaar cynisch zijn.

Good Life heeft ook heel sterk die Graduation-vibe waar ik het bij Stronger en Champion ook al over had. Dat levenslustige, optimistische en licht futuristische sfeertje dig ik gewoon ontzettend. Zweverig gezegd: het is alsof Kanye die liedjes heeft opgenomen in een droomwereld waar je tijdens het luisteren nog net de contouren van kan waarnemen.

Now throw your hands up in the sky iedereen, like we always do in this town!

43. Robocop (ArthurDZ: 15, Johnny Marr: 83)

Op 43 vinden we Robocop, een prachtliedje dat in mijn beleving een van de sleutelsongs op Kanye’s 808s-album is, de mid-album breakdown als het ware.

Want ja, een vriendin hebben die zo jaloers is dat ze je doet denken aan Kathy Bates’ personage in Misery (een psychopaat die haar favoriete schrijver kidnapt) en zelfs aan robocop, zoals ze je altijd in de gaten blijft houden, het kan geen pretje zijn.

Kanye smeekt het meisje ook “there’s some things [you] don’t need to know” en “you need to drop it” (een referentie naar Robocops catchphrase) maar het haalt allemaal niks uit. Ondertussen zwellen de violen hoe langer hoe meer aan naarmate Kanye dieper afdaalt in de krochten van deze giftige relatie. Alles komt uiteindelijk samen in een emotionele finale, waarin Kanye zijn lief eindelijk zegt dat hij er genoeg van heeft. “You’re just an L.A. girl", zegt hij zelfs, sowieso een van de ergste dingen dat je kan zeggen tegen zo’n L.A. girl volgens mij, even met één simpel zinnetje haar hele levensstijl met de grond gelijk maken. Er is geen haat in zijn stem, alleen berusting. Hij heeft eindelijk zijn lot in eigen handen genomen. Misschien net daarom dat Robocop me zo bij de lurven grijpt.

Dat en de toch wel prachtige productie. De violen klinken glashelder en zelfs wat glossy, maar in combinatie met de subject matter krijgt het geheel toch iets ontzettend tragisch mee (een bepaalde 'verlopen Las Vegas-ster in een kitscherige luxesuite'-kwaliteit), wat de sfeer van het nummer natuurlijk perfect dient. Geweldige song, jammer genoeg net niet in de top 40.

42. Everything I Am (Johnny Marr: 32, ArthurDZ: 60)

Weer es eentje van Graduation, en misschien wel de meest introspectieve track uit heel z'n carrière. Met scratches van DJ Premier dan nog, bij deze wat reclame voor de DJ Premier K.O. die wel wat stemmers kan gebruiken: klik.

Het nummer was aanvankelijk bedoeld voor Common, het zou op z'n album Finding Forever te komen staan. Common heeft echter een aantal plaatjes afgewezen waarna Kanye het maar op z'n eigen album heeft gezwierd, Graduation dus. Dit kan je ook afleiden uit de openingsregels (Damn, here we go again, Common passed on this beat, I made it to a jam, Now everything I'm not made me everything I am).

Toen Kanye het nummer over de telefoon liet horen aan Primo, en hem vroeg wat hij ervan vond, antwoorde hij doodleuk dat hij de lyrics goed vond en de beat vindingrijk. Hij bood aan om over de beat te scratchen, iets wat Kanye uiteraard niet weigerde. Alhoewel DJ Premier een zevental verschillende scratches uit z'n hoed toverde, en ze verspreidde over de track wat Kanye heel wat ideeën gaf om uit te kiezen, staat dit toch bekend als de meest minimalistische productie van Graduation.

Lyricaal is het nummer zoals eerder vermeld eerder introspectief en zelfreflectief. Hij heeft het o.a. over z'n aversie van het gangster-imago, z'n onwilligheid om zich te kleden en te gedragen zoals elke andere rapper en, natuurlijk, z'n gebrek aan zelfbeheersing Hij komt uiteindelijk tot de conclusie dat hij nooit zal voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij en dat hij altijd nadelig door de mensen zal worden beoordeeld. Het zijn al deze imperfecties die hem maken tot wat hij is. Traantje wegpinken, iemand?

41. Monster (ArthurDZ: 21, Johnny Marr: 69)

Wat een geweldige banger is dit toch, inderdaad echt monsterlijk goed. De intro van Rick Ross zet meteen de toon, de hook is super catchy, en Kanye, Jay Z en ja, zelfs Nicki Minaj komen met moddervette verses. Een ontzettend gretige track dus, in Kanyes oeuvre is er niet veel dat het beter doet op dat vlak.

Ook opvallend is dat er in deze track geen samples gebruikt worden, aldus wikipedia. Sowieso is de productie weer om van te smullen, maar wat verwacht je dan van Kanye ten tijde van My Beautiful Dark Twisted Fantasy? Vooral het creepy, opgejaagde sfeertje en de 808s-era rollende drums zijn wat mij betreft overheerlijk.

Wie het over Monster heeft, mag natuurlijk ook de videoclip niet onvermeld laten. Een van de meest verontrustende videoclips van de artiest in kwestie, en ja, we hebben het over de man die ook ‘Bound 2’ heeft gemaakt. De clip (met horrorthema, wat wil je ook met zo’n titel) begint met de vrij hilarische disclaimer "the following content is in no way to be interpreted as misogynistic or negative towards any groups of people. It is an art piece and it shall be taken as such” en inderdaad, het wordt al heel snel heel vreemd. Vooral omdat de clip volgepropt zit met halfnaakte lijken van vrouwelijke modellen (sommige missen zelfs een paar essentiële lichaamsdelen) maar ook omdat Kanye ze op een bedje herschikt alsof het geraniums zijn, en zelfs met hun afgehakte hoofden op de wandel gaat! En wil Rick Ross er nu eentje van opeten of heb ik dat verkeerd geïnterpreteerd? Vragen, vragen, alleen maar vragen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over alle wtf-momentjes tijdens Nicki’s dubbelrol. The stuff that nightmares are made of.