Hmm niet helemaal my cup of tea deze 3. Ofja wel allemaal lekkere tracks (vooral Hey Mama), want Ye heeft bijna geen lelijke nummers, maar niet voor deze regionen. Als WTH wat helderder geproduceerd was had ik die wellicht lekkerder gevonden. Klinkt beetje dof.

19. Flashing Lights

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/2/2a/Flashinglights.png

She don't believe in shootin' stars
But she believe in shoes and cars

Ha, weer zo'n nummer waar ik snel op verliefd raakte destijds. Wat een heerlijk, pompende productie heeft dit nummer zeg, haast zwevend, je ziet zo de spotlights naast je aangaan. Kanye kan niet stoppen met denken aan een imposante dame, eentje die graag in de spotlights staat dus. Prachtig hoe die beat naadloos aansluit op de tekst!

Ik dacht altijd dat West zelf het refrein verzorgde, nope, Dwele dus. Die stemmen lijken dus best wel op elkaar. Het schijnt zelfs dat het de bedoeling was dat Charlie Wilson het refrein ging verzorgen, maar blij dat het toch Dwele is gebleven...

Top 10 materiaal
Bijhorende clip ook natuurlijk, one shot als ik het goed heb?

18. Jesus Walks

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/4/4e/Kanye_West_-_Jesus_Walks_-_CD_single_cover.jpg

God show me the way because the Devil's tryna break me down

Van alle bekende Kanye-tracks wellicht wel de meest iconische. Het sloeg - als ik mijn bronnen moet geloven - ook als een bom in destijds, bij de release. Blijkbaar was het toen vrij controversieel om een dergelijk Christendom-gerelateerd nummer te maken.

Ondanks dat dit een klassieker met een grote k is, is het nooit een op-en-topfavoriet geweest bij mij. Bedoel, als de soldatencadans weer wordt in gezet krijg ik altijd weer kippenvel, maar een top 10 heeft het nooit echt aangetikt. Maar dat is ook helemaal niet erg, vooral als je kijkt wat hierna nog komt
De achttiende plek betekent wel veel natuurlijk: hoe relevant is dat nummer nog steeds, zeg.

Weelde

Dat ligt in België

17. Homecoming

https://www.raprnb.com/wp-content/uploads/2019/05/75a557af6e76c7479eaba6843036f855.300x300x1.png

Reach for the stars, so if you fall, you land on a cloud

^ Dit blijft één van mijn favo Kanye-lines.

Ooit, ooit, in een verleden beschouwde ik dit als het beste nummer ooit gemaakt. Dat soort bold statements maakte ik al op mijn twaalfde, haha, maar goed. Ook bij mijn terugkeer op MuMe in 2017 stond deze track hoog in aanzien bij mij. Nu vind ik al 16 ye-tracks beter, maar goed, als ik deze opzet - zeker in i.c.m. The Glory - blijft er een walm van gelukzaligheid over mij heen komen. Prachtig hoe de beat zo soepel erin komt glijden!

Tevens is dit dé track waarmee ik zijn muziek leerde, een mooi startpunt voor een artiest met vele gezichten. Trouw stem ik bijna elk jaar op de track voor de Top 2000, want het blijft toch de eerste, hè. Homecoming heeft mijn muzikale wereld geopend en daar blijf ik ye altijd dankbaar voor.

Flashing Lights . Mooiste productie van Graduation

Homecoming had ik nog hoger verwacht, prachtige pophoptrack

Stuk voor stuk geniale nummers

16. Blood on the Leaves

https://www.musicmeter.nl/images/cover/365000/365268.300.jpg

I just need to clear my mind now
It's been racin' since the summertime

Nummer 47 in de lijst refereerde al naar dit nummer, nu is-ie dan eindelijk daar. Ook gelijk de eerste van Yeezus die voorbijkomt, terwijl MBDTF nog op gang moet komen.

Neemt niet weg hoe verschrikkelijk geniaal dit nummer is - mijn voorganger hadden deze óók erg hoog in de lijst, Jeffrey zelfs op plekje twee. De intro met Nina Simone gevolgd door de beat die er snoeihard inklapt, het blijft een mokerslag: het nummer houdt je dan ook 6 minuten in zijn greep, het feit dat 6 producers kwamen kijken bij de productie zegt wel genoeg denk ik. Want ja, hoe kan je Strange Fruit's sample (of beter gezegd, de boodschap) matchen met de context van Kanye zijn tekst? Nou, zo dus.

15. Lost In The World / Who Will Survive In America

https://images.genius.com/5550e82b6628d7662c67be6a9f4b9ea4.300x300x1.jpg

You're my devil, you're my angel
You're my heaven, you're my hell

Vooruit, laten we een MBDTF-track erin knallen, met alsnog het gevaar dat er kritiek komt. Want ik kan me voorstellen, dat bij de Kanye-liefhebbers deze afsluiter van het befaamde album een grote favoriet is. Uiteraard reken ik WWSIA mee als track, ik kan ze niet los zien (lees: luisteren) van elkaar.

Een betere manier om het album af te sluiten is er niet. De intro van Bon Iver, waarna nog één keer alles uit de kast wordt getrokken om de plaat te eindigen met een zinderende climax. De onopgemerkte overgang naar de spoken-word van Gil Scott-Heron is de kers op de taart.

14. Love Lockdown

https://img.discogs.com/hsvLXaVPg3PfBxf9-YUyaJ-n0Bs=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1680349-1556112474-6220.jpeg.jpg

So you never know, never, never know
Never know enough, 'til it's over love

Ook 808's levert haar laatste wapenfeit in, wat een prachtige veertiende plaats oplevert. Van alle emotionele, diepgaande taferelen op dat album is dit toch wel de mooiste, vind ik. Ik zie de clip nog steeds voorbij komen op tv, op MTV dacht ik?

De innerlijke leegte die Kanye voelt, wordt versterkt door het hevige gebruik van autotune. Het is de broodnodige touch, ik kan me het nummer ook niet voorstellen als ye zijn "normale" stem gebruikt. Als later op de track wordt overgegaan op de tribale drums, dan kan je mij helemaal opvegen, vooral het slot is echt fantastisch gedaan.

13. Devil In A New Dress

https://img.discogs.com/ViYb3HNuqKHAdNUU-sQ8S5z2my0=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-2563767-1547728728-8529.jpeg.jpg

Lookin' at my bitch, I bet she give your ass a bone
Lookin' at my wrist, it'll turn your ass to stone

De kans bleef natuurlijk groot dat elke eerstvolgende track eentje van dat album uit 2010 ging zijn, ook bij deze moet ik aangeven dat 'ie wel in de top 10 mocht. Iets met plaatsgebrek, want DIAND is mij zeer dierbaar.

Ten eerste al die gitaarsample, hoe vloeiend stuwt 'ie dat nummer voort? Ik hoor dat men niet de grootste fan is van dat soort samples, maar hoe die op deze track wordt gebruikt is prachtig. Klinkt haast gospel-achtig. Sowieso ervaar ik deze track alsof ik haast zweef, totdat je wakker wordt geschud door de realiteit: Rick Ross komt even binnenwandelen met zijn verse. Het feit dat Ross zijn verse een dag voor de release heeft opgenomen, blijft één van de coolste feitjes van het album.



Eerlijk is eerlijk, Rozay outshinet West dan ook dik op die track.

Ondertussen wel kunnen vinden, geweldig sfeervolle liveplaat.

12. Real Friends

https://www.raprnb.com/wp-content/uploads/2019/04/8081e8ac10f2d6d81e23afa8b750152f.300x300x1.jpg

I had a cousin that stole my laptop that I was fuckin' bitches on
Paid that nigga 250 thousand just to get it from him

Ah, TLOP, het was alweer eventjes geleden dat er een track voorbij kwam daarvan. Zeer onderschat album, ik blijf het zeggen, met name door deze parel en nog eentje (die laat nog wel op zich wachten, spoiler alert!). Al zullen de meeste wel mijn grote liefde voor die track weten, als ze mijn persoonlijke top 100 hebben gevolgd elders op dit forum.

Eerst deze nog, Real Friends. Een inkijkje van Kanye in zijn leven, wat betreft de struggles qua familie- en vriendenbanden. De song reflecteert mooi het beeld hoe een persoons levensstijl invloed kan hebben op relatie, de keerzijde van succes. De pijnlijk mooie beat (misschien wel dé Kanye-productie die je keihard in het hart raakt) versterkt dat alleen nog maar. How many real friends?

11. Gorgeous

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/f/f0/My_Beautiful_Dark_Twisted_Fantasy.jpg

Ain't no question if I want it, I need it

Net buiten de top 10 strandt weer een MBDTF-track, waardoor het een overheersing van dat album lichtjes voorkomt in de top regionen. Toch moeten er nog 6 komen van zijn magnum opus.

Ook dit nummer bevat weer een gitaarsample, al is deze wel veel zwoeler en subtieler dan bij Devil in a New Dress, waardoor ik hem ook nét iets fijner vindt. Al is het verschil klein! Het nummer heeft echt een relaxte vibe, wat voornamelijk door het bluesy karakter. Kanye stuwt over deze productie boze woorden over het sociale systeem. Letterlijk elke verse is raak, quotes voor op de tegels.

Raekwon's verse dan, ik had pas na tig luisterbeurten door dat hij dat was. Wisten jullie dat het eigenlijk niet zijn intentie was om te featuren? RZA, die ook meerapt op het album, heeft hem overtuigd. Maar daarover later meer.

Zo, de top 10 komt eraan. Mensen die een gokje durven te doen wat er nog kan komen en in welke volgorde?

Dit is er al voorbij gekomen : ye 100 on Spotify - open.spotify.com

Dus zeven keer MBDTF in de top-11 en negen keer in de top-15. En dan Lost in the World / Who Will Survive in America als laagste van die negen

Overigens zouden dezelfde negen minus Blame Game ook wel heel hoog in mijn Kanye-lijst staan.

Ik vond het ook heel lastig hoor, Teunnis. Maar LITW moet het vaak bij mij afleggen bij de rest

Gokje op totaal niks gebaseerd (en in spoilers als iemand verrast wilt worden):

1. Runaway
2. Dark Fantasy
3. No More Parties in LA
4. So Appalled
5. Can't Tell Me Nothing
6. All of the Lights
7. Monster
8. Through The Wire
9. No Church In The Wild
10. Blame Game / The Best Birthday

Wat ik wel goed gokte - met name dankzij de hint dat er nog 6x MBDTF komt - was welke nummers er nog langskomen. Nja, alleen No Church in the Wild vond ik pas na wat speurwerk.

Hallelujah. Ik snap dat de verse van Nicki op MBDTF buitencategorie is, maar voor mij is de verse van Rick het hoogtepunt.

En dan is de back-up keuze, Flashing Lights, ook al geweest. Foei!

Voorspelling:

01. Runaway
02. Dark Fantasy
03. No More Parties in LA
04. So Appalled
05. All of the Lights
06. Can't Tell Me Nothing
07. No Church In The Wild
08. Through The Wire
09. Monster
10. Blame Game / The Best Birthday

10. Dark Fantasy

https://www.musicmeter.nl/images/cover/204000/204862.300.jpg?cb=1546871837

You might think you've peeped the scene
You haven't, the real one's far too mean

We trappen de top 10 af met de albumsopener van MBDTF, het beroemde en beruchte Dark Fantasy. Waar die ruim in de top 3 werd voorspeld, zal het bij mij moeten doen met plek tien. Nu is dat een meer dan logische notering, maar dit vond ik altijd de minste track op het album.

Dat kwam echt door de productie. Die vond ik op het eerste gehoor maar vlak en onaf, echter dat zijn wel de ergsten: de beat is echt onder de huid gekropen bij mij. Hoe kan het ook anders, met een RZA van de Wu-Tang die het fundament legde voor de track. Hij had namelijk een beat, die werd aangevuld met o.a. drums opgesnord door Pete Rock en de intro van Nicki Minaj. De puzzel klopte en Kanye kon zijn gang gaan, om het te perfectioneren, zoals hij dat zelf later ook aangaf: "I showed people that I understand how to make perfect. “Dark Fantasy” could be considered to be perfect. I know how to make perfect.".

Ik trap er elke keer nog in rond drieënhalve minuut, waar ik denk dat het nummer is afgelopen. "Can we get much higher?" en dan begint de volgende track alweer. Steeds besef ik dan, dat ik het naar beste album ooit aan het luisteren ben. En van mij mag hij dat zelf best zeggen.

09. All of the Lights

https://www.raprnb.com/wp-content/uploads/2019/04/93c0d1b54a6bdd54ca43b09daebf7e31.300x300x1.jpg

(All of the lights), lights
Cop lights, flashlights, spotlights
Strobe lights, street lights (All of the lights, all of the lights)

Deze kan ik me nog erg goed heugen, toen ik de track voor het eerst opzocht op YouTube. Ik werd gewaarschuwd voor beelden die een epileptische avond konden veroorzaken. Nou, dacht ik, dan zullen er wel flink wat toeters en bellen erin zijn verwerkt. De dagen erna stond 'ie constant op repeat. Eerst die prachtige intro, gevolgd door de fantastische productie.

De drums zijn zó fijn, het geeft een geweldige drive aan het nummer en een goede basis: vanaf minuut één (excl. interlude) staat het nummer in de hoogste versnelling, zonder ook maar één moment uit de bocht te vliegen. Naar verluid heeft Kanye ook twee jaar aan het nummer gewerkt, wat ook wel te zien is aan het aantal gastartiesten. Ik kon me oren eerst niet geloven toen ik dat las: sowieso meer dan twaalf artiesten werkten mee aan het nummer, dat vinden ze in free-jazzbands nog veel.

Dat maakt het ook wel zo'n gaaf nummer: werkelijk alles wordt uit de kast getrokken, maar het stelt verre van teleur. Als jullie mij niet excuseren, ik ga weer de interlude + track draaien. Ik krijg nooit genoeg van die overgang.

08. Can't Tell Me Nothing

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/e/ed/Can%27t_Tell_Me_Nothing.jpg

Let up the suicide doors
This is my life, homie, you decide yours

Daar is dan de laatste van Graduation. Wat een geniaal album blijft dat zeg, vooral tijdens de zomer is hij populair bij mij. Lekker in de waggie stappen en dit album vol uit de speakers knallen!

Welk nummer op standje maximaal beland, is uiteraard Can't Tell Me Nothing. Heeft altijd een beetje in de schaduw van Stronger gestaan, want dat was dé hit, maar sinds diens optreden in de film The Hangover heeft de song geen windeieren doen leggen. Mede daardoor is het een anthem geworden, vooral voor mensen die lekker schijt aan het leven hebben. Gewoon lekker doen waar je zin in hebt, laat de haters maar lekker praten.

Dat ongegeneerde gevoel bekruipt me dan altijd als ik 'm luister, maar daarvoor hoef ik niet eens naar de tekst te luisteren: de beat spreekt al boekdelen. Je loopt er bijna letterlijk mee weg. Ik snap wel dat Johnny Marr en Kanye West zelf dit één van de beste nummers van Kanye vinden.

07. Blame Game

https://www.musicmeter.nl/images/cover/204000/204862.300.jpg?cb=1546871837

On the bathroom wall I wrote
"I'd rather argue with you than to be with someone else"

In elke toplijst zijn er verrassingen, velen hadden deze track nooit zo hoog verwacht, maar achteraf gezien vind ik hem zelf nog te laag staan. Dit is misschien wel mijn meest dierbare track uit het oeuvre van West, de figuurlijke arm om de schouder.

Dit nummer is een perfecte representatie van het ongelukkig voelen, maar doen alsof er niets aan de hand is: in de eerste verse is er de frustratie, gevolgd door schuldgevoel en boosheid. Daarna wordt de enorm hilarische skit ingezet, om de positieve aandacht bij hem zelf te houden, terwijl hij dondersgoed weet dat hij zelf fout zat (let's start the blame game).

De sfeer in het nummer is triest, wat voornamelijk gecreëerd wordt door sample van Avril 4th , wat al een prachtige instrumental op zich is. Het gespeel met de vocalen is een manier om de mood swings aan te geven, waar voor de skit nog een cello wordt ingezet voor de extra dramatiek. Maar natuurlijk gaat het om de outro van Chris Rock! This is the best birthday ever!

This is some Cirque du Soleil pussy now, shit

Waar ik All of the lights het zwakste 'normale' nummer op MBDTF vind, vind ik Blame Game zeker een van de sterkste. Ben ook vaak verbaasd dat weinig mensen die track noemen. Zo goed met die Aphex Twin sample ook.

CTMN staat sowieso top 10 bij mij.