ik kan het ergens wel volgen hoor, en het blijft natuurlijk een indiciduele perceptie. eigenlijk vind ik het gewoon een sterk verhaal alhoewel ik het er niet helemaal mee eens ben

Het is gewoon gigantische bullshit.

Leg uit...
Het slaat gewoon helemaal nergens op om albums na een paar jaar gedateerd te noemen. Er zijn genoeg albums die misschien wel tien jaar geleden zijn gemaakt en waarvan je niet hoort dat ze zo oud zijn. Andersom heb je dat ook, albums die niet eens een jaar oud zijn en klinken alsof ze 10 jaar oud zijn.
Kijk, ik had het ook nog wel enigszins kunnen begrijpen, als het bij een of ander jaren 80 album (met duidelijke jaren 80-sound) stond ofzo. Maar bij een album uit 2007? En stellen dat High Violet over twee jaar ook gedateerd klinkt? Nee, daar kan ik helemaal niks mee.

Uiteindelijk is alles gedateerd. Het gaat erom hoe lang de houdbaarheidsperiode is.

ja, twee jaar vind ik misschien ook wel wat overdreven maar in wat zij in essentie zegt kan ik wel enige consistentie ontdekken. een muzikant van nu is meer bevooroordeeld in zijn creaties dan een muzikant van vroeger.

Ik kan ook best volgen, en ik vind het zelfs een mooie redenatie. Neem nu Beck's Sea Change: prachtige plaat die Beck schreef over een op de klippen gelopen relatie, maar ondertussen al gedateerd: Beck zal er ondertussen wel over heen zijn (mbv tientallen groupies) dus kan hij de nummers live niet meer brengen met eenzelfde gemeende passie, want die oorspronkelijke gevoelens zijn door de tands des tijds nu eenmaal afgebot. Andere voorbeeld zou Bruce Springsteen - The Rising (over 9/11) zijn.

Op eenzelfde manier kan een plaat luisteren die je twee jaar geleden helemaal van je sokken blies nu nogal mat aanvoelen - toen kon je je er helemaal in inleven door omstandigheden of weet-ik-wat; terwijl het je nu gewoon doet terugdenken aan de gebeurtenissen van toen, waar je ondertussen al lang over bent. Alsof je op de radio een random zomerhit hoort van enkele jaren terug en je moet terugdenken aan dat ene meisje op die ene locatie, even glimlacht, en dan bij jezelf denkt: kutnummer.

Misschien is gedateerd niet echt het juiste woord wel, maar dat terzijde.

and the shows goes on

Ben het enigszins wel eens met Diana. Als ik een album stuk speel, en het na een tijd niet meer op zet omdat ik er geen plezier meer aan beleef, dan gaat het dalen in quotering.

Van dit soort zinnen houd ik nou:

(bij Murcof - The Versailles Sessions)

Mooie zin ja.

Ik vond de post van Diana ook onzinnig. Het proces wat Improvision en Gajarigon beschrijven is toch heel wat anders, denk ik. Diana's benadering doet me meer denken aan mensen die alleen naar de top 40 luisteren: zodra het eruit is, is het per definitie niet meer leuk. Voor mij is muziek emotie en die kan ik net zo goed terugvinden in een album uit de jaren '60 als de jaren '00.

Bij Night at the opera:

Zo klinken ze trouwens ook.

Als je 'm doortrekt?

Nee, alsof er iemand bovenhangt. Of beter nog, Dinand klinkt alsof hij een boodschap moet doen.

Ik vond dit wel een aparte foute uitdrukking:


Niet per se grappig ofzo, maar ik zit me nu al een dag af te vragen wat abstracte hersenen zijn.

De ultieme abstracte hersenen zijn helemaal geen hersenen meer, denk ik dan.

Je denkt niet goed herman. Abstracte hersenen hebben gewoon diverse chaotische kleurtjes en veranderen continu van plek.

hij bedoelt te zeggen dat je veel verbeelding en imaginatie nodig hebt om dat te kunnen luisteren volgens mij.

bedoel je dat het een tautologie is? dit was nodig om het wat duidelijker te maken

Inderdaad, plus dat ik 'imaginatie' wel heel lelijk vind. Klinkt me in de oren als een fout anglicisme, volgens mij bestaat het woord niet eens.

imaginatie bestaat gewoon hoor, volgens vandale.nl.
ik hanteer overigens waar of het kan latijns-afkomstige woorden, die swingen meer dan die houterige germaanse woorden. nu gebruik ik ze beiden omdat ik niet zeker wist of iedereen het woord imaginatie zou kennen.

Dat lijkt me duidelijk, maar ik vond de manier waarop hij het zei nogal ongelukkig.

Ik vind het wel een mooie verwoording eigenlijk .

Die vind ik pas memorabel

ipv een boodschap brengen.. Wel leuk .

Je weet toch wel waar een boodschap doen voor staat he? Met een boodschap brengen heeft het niet veel te maken.

Ik zal wel nooit meer naar Dinand kunnen luisteren zonder aan de stoelgang te kunnen denken. Doet me denken aan een meisje dat vroeger in de buurt woonde. Haar ouders hadden haar en haar broer expres namen met twee lettergrepen gegeven omdat dat zo heerlijk uitroept tijdens het poepens. Ik hoop niet dat Carrr! Men! nu mee leest.

Herrr-Mannn!