Ja,zo'n 20 van mijn meningen zijn nog erg verschillend, erg zoekende.
Nu heb ik wel mijn standaard vorm en opbouw gevonden met ruite voor een uitzondering.

Heb je het over een album van Charles Mingus? .

Nee, maar die heb ik net eens gelezen, en vind ik erg mooi eigenlijk. Geeft mij ook duidelijk aan wat je van het album vindt en waarom.

Het is jammer dat de roep om recensies naar de wens van sommigen ertoe leidt dat bepaalde eigenzinnige schrijvers ophouden met schrijven.

Het gaat mij om de liefhebberij en het enthousiasme. Met professionle recensies wordt je al zo vaak geconfronteerd.
Deric Raven schrijft nauwelijks over de muziek die te horen is. Des te meer over de gevoelens die het bij hem losmaakt
Ik vind zijn recensies prachtig. Bijna ging ik een album van Keane helemaal uitluisteren.

Anderen letten op de productie en weer anderen letten meer op de muzikaliteit en de composities en weer anderen doen van alles een beetje. Uiteindelijk weet ik altijd de grote gemene deler er wel uit te halen en in die zin kunnen de schrijfselen, zowel de goede als de minder goede, uiterst waardevol zijn.

Ik snap deric wel. Ik lees steeds vaker kritiek op recensies. Altijd is er wel wat te zeuren en dat is jammer, juist omdat je hiermee de mensen die zich toch inzetten om de site wat levendig te houden ontmoedigt, persoonlijk bedoeld of niet.
Juist als de criticasters zelf niet zoveel bijdragen op dat gebied of zelf niet verder komen dan 'ik vind dit een mooi album' is dat wat zurig. Het is namelijk niet zo dat je alles moet of hoeft te lezen.
Als we naast het bekritiseren van albums nu ook recensies van anderen gaan beoordelen haak ik ook snel af denk ik. Ik schrijf voor mezelf (perfecte manier om geconcentreerd naar een album te luisteren en tegelijkertijd daar wat over te schrijven: tja dan kan het lang worden) en als anderen dat leuk vinden is dat mooi en als ze de stukken vreselijk vinden slaan ze die maar fijn over.

Ik snap echt dat niet iedereen kan waarderen wat er geschreven wordt. Dat niet iedere stijl jouw stijl is. Dat is logisch en terecht. Maar het doel van dit soort topics ontgaat me wel, zeker als er gezegd wordt dat het niet persoonlijk is. Wat wil je er dan mee? Wees eerlijk en zeg dat het wel degelijk kritiek is, of ergernis of wat dan ook. Niet een topic starten om vervolgens terug te krabbelen.
Dat users dan gaan afhaken zoals deric aangeeft kan een gevolg zijn. Ik vind dat jammer maar begrijpelijk.
Ik vind overigens niet dat de criticasters daar voor verantwoordelijk zijn. Dat is een beslissing van de betreffende user zelf.

Ik schrijf ook wel eens een stukje bij een album. Wat ik dan schrijf, en in welke vorm, dat hangt grotendeels af van hoeveel zin ik heb om te schrijven, om na te denken etc. Soms bespreek ik een album nummer per nummer, soms ook niet. Ik probeer wel altijd te beschrijven wat ik erbij ervaar. Ik noem mijn stukjes liever geen recensies, trouwens, want ik zelf vind ze daar niet goed genoeg voor. Het zijn gewoon stukjes tekst die voor mij enige waarde hebben, en af en toe ook eens voor een mede-user. Ik schrijf graag (heb ik altijd al leuk gevonden), en ik ben een fervent muziekluisteraar, en hier kan ik beide combineren: schrijven over muziek. En dat is voor mij ideaal.

Daar kan ik me prima in vinden Eric.

Is dat nou gewoon expres verkeerd vertaald of ben je in dat blog op zoek naar de zin van je leven?

Is Paalhaas een verkeerde vertaling van Paashaas?

Bij mijn weten niet, hoor. Ik snap ook niet helemaal wat je daarmee bedoelt, geloof ik. (Ik bedoelde zelf natuurlijk dat 'meaning' in het Nederlands niet 'mening' maar 'betekenis' betekent.)

Dat je bij het invoeren van je naam een l schreef in plaats van een s.
Zo moeilijk was ie niet Teun

O haha, nee het invoeren van mijn naam is destijds geheel volgens planning verlopen.

Hier ga ik ook helemaal in mee; recensies zijn vooral voor mezelf 'nuttig', omdat ik dan even stil te staan bij een album, en op te schrijven wat ik ervan vind. Als ik dan later dat album zie staan in mijn stemmenlijst met 3*, dan kan ik snel eens kijken waarom dat zo is. En als iemand mijn mening niet wil lezen, dan doet 'ie dat maar niet .

Daar ga ik ook helemaal mee akkoord.

Het is ook weldegelijk kritiek. Ik wil ook niet laten lijken dat dat niet zo is, anders zou ik dit topic inderdaad niet starten.

Maar persoonlijk is het zeker niet. Omdat ik ervaar dat een bepaalde stijl van recensies niet echt interessant is om te lezen.


Over het algemeen vind ik het interessant om te lezen wat anderen over muziek te zeggen hebben, en juist in de lange stukken tekst hoop ik zelf nieuwe inzichten te kunnen krijgen of interessante meningen mee te krijgen. Wanneer ik dan een recensie lees die alleen zegt: Het album begint zo, en in het middenstuk gebeurt er dit en dat, om vervolgens zo af te sluiten, kan ik het niet onderdrukken dat ik me wat belazerd voel, zo'n hele tekst gelezen te hebben.



Hier kan ik wel weer inkomen. Dat verklaard dan ook meteen waarom er bij elk nummer gezegd wordt wat zo typerend aan dat nummer is, zodat bij teruglezen meteen bedacht kan worden over welk nummer het gaat.


Ook wil ik erbij zeggen dat ik zo'n topic open, omdat ik ook weer benieuwd ben naar de andere kant. Er wordt nu verteld waarom mensen zo'n recensie schrijven, en dat biedt mij weer de mogelijkheid daar meer begrip voor te hebben!

Ik kan me helemaal vinden in wat Lakai schrijft. Dat er "steeds vaker kritiek op recensies" komt is niet iets wat ik direct herken, maar dan nog, dit is een discussiesite gewijd aan muziek. Als je dan een recensie schrijft (of honderd stuks), dan is het toch niet meteen het eind van de wereld als je daar wat opbouwende kritiek op krijgt?

Dat iedereen zelf moet weten hoe hij zijn als "mening" gemarkeerde stukken invult, lijkt me een alleszins redelijke bottomline, maar ik bemerk bij mezelf dat ik de stukken die wezenlijk langer dan een alinea of 3 zijn meestal ook automatisch oversla.

Ik bewonder het des te meer als iemand tijd en energie in steekt om een uitgebreide beschrijving te geven van zijn of haar ervaringen. Ik denk dat heel veel mensen door een enthousiaste recensie het album ook zijn gaan ontdekken en hebben leren waarderen. Andersom waarschijnlijk ook. De kunst is juist om voor jou de krenten uit de pap te halen en daar jouw voordeel mee te doen.

Eens, maar tegelijkertijd wordt er nogal eens hardop geklaagd dat (kennelijk) weinig mensen de recensieknop nog weten te vinden. En aan de andere kant wordt er dan weer geklaagd over de recensies die sommige mensen afleveren. Een gezonde discussie over wat als goede recensies beschouwd worden, doet de site wat mij betreft dan ook beslist geen kwaad.

En om daar dan mijn bijdrage maar aan te leveren: binnen de MuMe-context vind ik doorgaans een recensie het bruikbaarst als deze in 2 á 3 alinea's een album goed kan duiden. Hierbij mogen best een paar nummers uitgelicht worden (bijvoorbeeld een hoogte- en een dieptepunt), maar op een liedjesplaat met twaalf nummers liever niet alle twaalf. Een beetje context van buiten het album (betreffende de band, het genre, etc.) kan ook nooit kwaad.

Dat wil dus niet zeggen dat ik alle recensies die daar niet aan voldoen maar meteen van de site wil hebben, ik geef alleen aan wat ík bruikbare 'meningen' vind. En volgens mij hadden bijvoorbeeld aERodynamIC en deric raven verder toch geen klagen over positieve feedback op hun recensies.

Dat lange lijstjes die alleen op de nummers in gaan niet de meest fijne recensies zijn vind ik ook, al moet ik toegeven dat ik er hier en daar ook wel een paar geschreven heb. Mijn recensie van de nummer 1 van mijn top 10 is er zelfs zo eentje. Ik moet er wel bij zeggen dat er geen woord in die recensie staat dat ik niet kwijt wilde. Ik zou mezelf als reviewer tekort gedaan hebben als ik niet op 11 van de 13 nummers in was gegaan. Vanuit die hoek kan ik de lijstjesrecensenten goed begrijpen.

Een beetje koppeling aan persoonlijke ervaringen en achtergrondinformatie vind ik wel altijd fijn om in recensies te lezen. Het maakt me niet uit als het hele levensverhalen worden, vind ik juist leuk . Vooral mee door gaan!

Maar wat wil je hier nu mee zeggen? Ja het is kritiek, nee het is niet persoonlijk. Bepaalde stijl niet boeiend. Bla bla.... vaag!
En so what dat niet alles interessant is om te lezen. Dat lijkt me niet meer dan logisch. Dus wat is dan je punt? Wees eens helder. Maar dat wil je niet want dan wordt het persoonlijk. Ja, dan snap ik niet wat het nut van het topic is.


Sorry hoor, maar je hebt snel genoeg door om te zien dat het voor jou geen info geeft. Zelfs info die overal vandaan gehaald moet worden (niet meer dan normaal) kan prettig samengevat worden in een eigen brouwsel waar users wat aan hebben. Jij niet, maar anderen misschien wel. Dat wil je in dit topic laten horen. Ja en dan? Bovendien proberen mensen steeds beter te worden in het schrijven van hun mening. Dat lukt de ene keer beter dan de andere. Is dat zo erg?


Welke andere kant? Waarom moet je begrip hebben voor een recensie? Waarom zeg je niet duidelijk in je openingsstuk, dat je een 'andere kant' wilt horen?
Ik vind het echt vaagheid troef en om de hete brij heendraaien. Wees gewoon duidelijk.
Je vindt een aantal stukken van users gewoon kut. Mag je helemaal vinden, maar ik vind het geen topic waardig. Althans niet op deze manier.

Maar goed ik zal het wel verkeerd begrijpen allemaal. Toch vind ik het jammer, als je zo nodig kritiek wilt leveren zie ik liever een directe benadering dan dit gedraai er omheen. Maar ik snap je probleem wel: dat is nogal lastig en pijnlijk (en persoonlijk vind ik dat ook niet nodig omdat je recensies kunt negeren zoals ik de berichten 'mooi album' negeer).

Ik zie een aantal users die zich steeds vaker wagen aan leuke stukken. Ik hoop dat ze dit voort blijven zetten en zich niet laten ontmoedigen.
En daar is dan ook weer een topic voor


Die mis ik dan toch echt in dit topic. Het was meer een klacht over het feit dat er 'waardeloze stukken' worden geschreven. Dat is een mededeling, geen opbouwende kritiek. daarom ontgaat mij dus ook het nut van dit topic in deze vorm.


Helemaal prima, maar dat kwam er in de eerste post (en achterliggende gedachte om dit te starten) niet echt goed uit.
En daarbij denk ik dat je snel klaar bent: de één gruwt van lange stukken, de ander ervaart ze als zeer nuttig. De één wil serieuze info, de ander vindt sfeerschetsen geweldig.
Over het aanvinken van de meningknop is al discussie geweest in een ander topic en daar heeft zelfs Jordy zijn licht over laten schijnen.
Was er de vraag gesteld wat voor soort recensies jou als user het meest aanspreken en waarom, dan krijg je al een heel ander gevoel bij zo'n topic.


Klopt. Zoals ik ook lees dat men het vaak te lang vindt (en er niks mee kan). Dat is nu eenmaal niet anders.
Nogmaals: ik zou het jammer vinden als andere users die ik steeds actiever bezig zie op dit vlak nu afgeschrikt worden en het er bij laten omdat ze niet meer durven.

Ik denk dat de start van dit topic een beetje kneuterig is waardoor er nu misverstanden ontstaan. Dat is denk ik een gemis. Maar goed. Kan ook aan mij liggen

Laten we trouwens één ding niet vergeten: we zijn geen profs die hier wat over albums schrijven.

Ik ga het in ieder geval niet laten, stukjes schrijven. Al boor je me in de grond, ik blijf schrijven tot ik mezelf ook in de grond ga boren, als het echt zo slecht is. Ik beschouw mezelf als mijn eerste criticus.

Dat doet Khadaffi ook .

Nee, jammer dat het beestje niet bij de naam wordt genoemd in dit topic. Ik denk dat niemand in beginsel iets heeft tegen een mooie lijvige recensie waar mensen hun best op doen. De recensies van modernvideo bij Random Spirit Lover - Sunset Rubdown, of (nog extremer) die van sxesven op de Merzbox zijn opzettelijk enorm compleet, en toch niet storend.

En zelfs oeverloos gezwam stoort mij niet, heb ik mezelf ook schuldig aan gemaakt. Muziek kan veel oproepen, en we hebben allemaal wel eens dagen dat we denken grote poëten te zijn .

Maar als dit topic refereert aan het malwerk van Deric Raven en volgers, dan zie ik het punt helemaal.

Nogmaals: niet dat een bericht niet hoogdravend mag zijn (pretenties maken de man), maar als de hoogdravendheid gepaard blijft gaan met oeverloos vrij associëren, completisme tot de laatste druppel en tonnen spelfouten, dan heb ik het op gegeven moment wel gehad met dat sjabloon.

Voor Deric dan maar de raad: verzin iets nieuws, want wie schrijft, die blijft. Aan de rest: ook vooral blijven recenseren, maar dan bij voorkeur met gebruik van enige volzinnen .

Ik heb er altijd van gedroomd
om al schrijvend over muziek mijn brood te verdienen.

Dat is alvast niet gelukt.

Ik hou van taal en ik hou van muziek
en beide combineren is voor mij een aangename uitdaging.

Toen ik pas op de site kwam, heb ik een hele rits stukjes geschreven
over platen die ik bij wijze van spreken uit het hoofd ken. Ik besprak aanvankelijk
mijn favoriete tracks en legde mezelf op om daar zeer beknopt en kernachtig in te zijn.

Maar naarmate ik het schrijven op MuMe in de vingers kreeg,
gingen die vingers jeuken om wat breder te gaan schrijven en alle tracks
op te nemen in een recensie. Dat gebeurde toen ik echt eens wilde gaan zitten
voor de artiesten die bij mij hoog in het vaandel geschreven staan.
Daar wilde ik me niet te gauw van afmaken.

In een derde fase ben ik gaan schrijven bij nieuw ontdekte platen
of klassiekers die ik nog eens moest heropfrissen. Ook ik schrijf dan
terwijl de muziek speelt en daar zit het venijn. Op zo'n moment hoor ik dan
zoveel associaties en wemelt het in mijn hoofd van de metaforen dat ik
de ene lap tekst na de andere pleeg tot spijt van wie het benijdt.

Soms wil ik terug naar de kernachtige aanpak.
Maar over sommige muziek valt nu eenmaal zoveel te schrijven ...

Ach, ik weet dat er users zijn die van mijn schrijfsels houden.
En ik weet dat er zijn die er hun neus voor ophalen. So be it.

Maar wat nog belangrijker is ... de meeste users lezen mijn recensies nooit.
Hoe ik dat weet? Omdat ze bij die platen vragen stellen die in mijn stukjes
al een antwoord hebben gekregen. Dus zo erg en storend kan het drama
der lange, alle tracks in ogenschouw nemende recensies niet zijn, toch?

Dat niemand zich ooit laat weerhouden door wie dan ook
om oprecht te schrijven wat een plaat voor hem/haar betekent.

Anders kan deze site wel opdoeken, vind ik.

Volledig mee akkoord.



Gelieve me niet met Khadaffi te vergelijken. Zo lastig ben ik nu ook weer niet

Maar ik snap je punt wel.

Wat ik hier de laatste tijd zie is dat er in recensies maar wat op los wordt geassocieerd, waardoor de recensie door die associaties - het liefst gescheiden door zoveel mogelijk enters - op een gedicht gaan lijken.

Nu is er met een goed gedicht of associaties niets mis, maar soms zie je 'gewone recensies' waarbij na elke zin een enter is gezet om het interessanter te doen lijken. En die associaties die je bij een plaat hebt, allemaal heel leuk, maar in die recensies gaat het helemaal nergens heen. Nu heb ik laatst twee van dit soort gedichten kort-door-de-bocht bestempeld als 'geneuzel' en dat is mijn goed recht. Want dat geassocieer slaat flink door en het lijkt wel alsof het de schrijvers er alleen maar om te doen is om zo absurd of bevreemdend mogelijk te associëren. Alsof de schrijver niet in staat is om zijn gedachten in volzinnen aan elkaar te lijmen. En dan concludeer ik dat deze pogingen beter in het poëzietopic passen.

Begrijp me niet verkeerd, er is niets mis met de associaties die je bij een plaat hebt op papier zetten en veel van die recensies hier vind ik het zout in de pap hier op MuMe. Met name users als Lukas, Omsk, Sxesven en 'wijlen' Zacahry Glass zijn hierin goed. Maar wat deze recensies kenmerkt is dat de associaties zijn omschreven in samenhangende stukken tekst en dat er een punt of conclusie in zit. En juist dat mis ik in die oeverloze associatiegedichten.

Edit: wat Omsk hier een paar etages boven zegt, daar ben ik het helemaal mee eens.

Daar ben ik het roerend mee eens, Frank. Uiteraard wil ik daarmee niet zeggen dat iedereen daar direct mee op moet houden. Nee, ga allemaal vooral uw gang, maar mijn kopje thee is het niet.

Ik zou me aangesproken moeten voelen: de harde return manie.
Al schrijf ik niet alleen de laatste tijd zo, ik doe het al jaren op het net. *

Voor mij heeft dat niets met dichterlijke pretenties te maken.
Het is namelijk zo dat ik hoofdpijn krijg van lappen tekst die maar doordrammen
zonder een spatie, zonder een alinea, zonder een rustpunt met name.

Net zoals anderen hoofdpijn krijgen van de harde return.
Ieder zijn hoofdpijn dus. Zolang we elkaar de kop maar niet inslaan.

* Ook handig om je eigen schrijfsels nadien te editten. Begin maar eens te zoeken
in zo'n grote lap tekst naar die ene zin die je nog gauw wil aanpassen.

Recensies, meningen, reviews. Ik heb de discussie meegemaakt in de desbetreffende topic en ik dacht dat ik één van de aanstichters was om het "mening" te noemen. What's in a name?
Deze "lappen tekst" zoals ik ze vaak met enige zelfspot en zelfrelativering noem, hebben voor mij een dubbel doel.
Ten eerste vertel ik zoals anderen op deze site welke gevoelens dit album bij mij oproept, soms al eens bijgekruid met een persoonlijke anekdote, dat is het voordeel van "oud zijn". Ik noem het de beruchte nostalgiefactor. Het zorgt voor een ietwat persoonlijke toets.
Ten tweede dient het als mijn persoonlijk referentiepunt: het aanklikken van een bericht als "mening" betekent niet dat het album afgewerkt is, dat ik het niet meer beluister. Ik durf nog meerdere malen een goed album te beluisteren en een tijd later verandert mijn mening wel. Ik heb dit genoeg meegemaakt, dank zij de eminente collega's van Het Metal Album van de Week. Het geeft een evolutie weer: ik wil wel eens zien hoe ik er vroeger over dacht want ik kan geen indrukken van een duizendtal albums onthouden, dat kan niemand volgens mij. The point of a journey is not to arrive (Neil Peart, drummer bij Rush).
Wat hierin staat, hangt af van het album natuurlijk en van de gemoedstoestand van het moment: ik kan ook mijn kuren hebben. Laat iedereen hier vrij in om te kiezen op welke manier hij dit doet zolang het maar over de muziek gaat.
Ik tik mijn teksten in een Word-document, makkelijk om eens na te lezen en pas te plaatsen als ik er tevreden mee ben. Dit Word-document telt momenteel 106 bladzijden, er staan nog berichten in die ik "moet" plaatsen, maar mijn smaak verandert voortdurend en dus ook mijn beleving. Er zijn ook praktische overwegingen, niet te snel een bericht plaatsen, goed nalezen op taal- en spellingsfouten maar vooral er geen wedstrijd van maken. In het begin durfde ik hierin te voortvarend te zijn.
Ik probeer er ook een coherent geheel van te maken, inleiding, midden en slot. Als ik kan, stop ik er een boutade in, een vleugje humor want het mag ook niet te ernstig worden, het is tenslotte muziek, muziek dient om plezier te maken en te beleven. Weg met dat oeverloos psychoanalytisch ontledingsgedrag.
Moeten wij alles begrijpen? Laat aub nog iets over voor de volgende luisteraar die misschien werd geprikkeld door het bericht. Een publiek moet je altijd een beetje hongerig achterlaten.
Wordt het ego gestreeld als iemand een "mening" leuk vindt en dat ook meedeelt? Natuurlijk, wie dat ontkent, liegt zichzelf voor. Toch mag dit het doel niet zijn van een "mening" (weeral die aanhalingstekens).
Maar vooral, laat je niet bang maken, niet alle hersenspinsels zorgen voor literaire meesterwerken. Zeg gewoon eerlijk je mening over een album. Na een tijdje kom je wel te weten wie met opbouwende reacties komt en wie niet. Laat je niet bang maken, laat je gewoon eens gaan.

Jammer Deric, wel beter dat je door gaat met schrijven. Je recensies zijn geweldig, (of ik nu wel of niet van het album hou). Heb je toegevoegd aan m'n updates op blogspot, via twitter dan.

Bij mij is dat dan weer het omgekeerde. Ik schrijf een 'mening' (een recensie wil ik het niet noemen, aangezien het vaak niet meer dan vijf regels betreft) zodat diegene die op het album op deze site terechtkomt direct een beeld heeft van de betreffende plaat. Geen nut voor mijzelf, maar voor anderen dus.

Ik ontwijk ineens ook: neen, het zijn geen recensies, die schrijf ik al voor een andere site. Meestal geef ik hier kort een beschrijving van de muziek (genre, geluid, gelijkaardige artiesten) waar mijn eigen mening dan in verscholen zit.

Of het dan als mening mag aangevinkt worden? Jazeker, want het tabblad 'mening' dient nog steeds om beschrijvingen van een plaat te filteren van berichten met een andere strekking.