Daar kom ik graag even uitgebreid op terug, Hill. Maar niet nu, want ik heb even geen tijd om me daar in te gaan verdiepen.

Dat vind ik een leuke vraag, want ik deel een grote liefde met hem voor bepaalde muziek heb ik gemerkt

Het belangrijkste voor mij is het ontdekken van (voor mij) nieuwe muziek. Dat is altijd mijn leidraad geweest en ben altijd onbewust bezig een bepaald genre of stroming uit te diepen. Daarbij is het internet natuurlijk vreselijk handig! Het begon eind jaren 90 met hiphop. Begonnen met het standaardwerk, maar door veel te lezen (ik herinner me de helaas opgeheven website HipHop Infinity nog goed) en vooral door veel nieuwsgierigheid kwam ik steeds dieper bij de kern van het hiphop genre en leerde geweldige "underground" (vreselijke term!) hiphop kennen.

Vandaag de dag doe ik eigenlijk nog steeds hetzelfde. Met als enige verschil dat ik mij niet meer tot 1 genre beperk, maar juist het liefst zo gevarieerd mogelijk. Ik laat mij in eerste instantie (hoe gek het ook moge klinken) het meeste leiden door albumhoezen. Zie ik een mooie hoes dan wil ik altijd weten wat het is. Albums met lelijke hoezen moeten bij mij veel meer moeite doen om aandacht te krijgen. Verwijzingen naar andere artiesten en invloeden vind ik ook altijd zeer waardevol. Altijd even checken of het wat is.

Een paar websites die ik regelmatig bezoek:
Almost Cool Music Reviews
Dusted Magazine
Foxy Digitalis
Stylus Magazine
Tiny Mix Tapes
Pitchfork Media
Alt-Country.nl
Coke Machine Glow
Kindamuzik
Fake Jazz
Slightly Confusing To A Stranger

Daarnaast zijn blogs natuurlijk ook ontzettend handig om nieuwe dingen te ontdekken. Maar net als met review sites is het heel belangrijk om niet enkel op de reeds bekende dingen te klikken. Een recensie van een album dat ik al ken vind ik niet zo interessant. Ik klik juist op de albums die ik nog niet ken. Een aantal van mijn favoriete blogs:

Said the Grammophone
Everything Is Fire
Music For Robots
Bradley's Almanac
Caleidoscoop

Ik download de nummers en luister ze een paar keer terug tijdens het internetten. Sommige blijven hangen en dan ga ik verder op onderzoek uit. Maar soms zijn er nummers die zo geweldig zijn de eerste keer dat ik 'm hoor dat ik het album al besteld heb voordat het nummer is afgelopen. Het nummer Restless van Jana Hunter is daar een recent voorbeeld van.

Online radio luister ik weinig. Ik luister wel elke week naar Hatch op WFMU.

Voor de Americana dingen heb ik een abonnement op No-Depression, maar die lees ik vooral voor de achtergrond verhalen. Niet echt om nieuwe ontdekkingen te doen. Al heb ik Grayson Capps wel recentelijk ontdekt door No-Depression.

Tot slot, labels zijn natuurlijk ook ontzettend waardevol. Kom je een leuke band of artiest tegen, ga dan ook meteen eens luisteren naar de andere bands en artiesten op dat label. Er is niets leuker dan het uitpluizen van een nieuw label.

Hopelijk is dit een beetje antwoord op je vraag.

bubba, laatst een website gevonden die jij denk ik ook wel kan waarderen...

http://storing-zine.net/

Mag je er nog eentje voor iemand anders bedenken.

@Bubba
Veel van de sites die je noemt bezoek ik ook regelmatig, maar heb jij nou ook niet dat al die informatie soms té overweldigend wordt? Ik heb momenteel 80 nieuwssites/blogs in mijn RSS-reader zitten, ik kom er meestal gewoon niet meer aan toe om meer te doen dan even snel scannen en hop naar de volgende.

Jij was niet aan de beurt Yak

Jahoor, dat ken ik wel. Dat er zoveel nieuwe dingen op je afkomen (die allemaal steevast tot band/plaat/single/hype van het jaar gebombardeerd worden) dat je gewoon niet meer weet waar je naar moet luisteren. Op die momenten zet ik mijn computer uit en ga ik lekker een plaatje draaien!

Thanks! Ik zie meteen al een recensie van 'Es' op de voorpagina. Nog steeds niet in huis....

En een artikel over Drekka, waar ik ook nog steeds niets van heb. Op zaterdag 29 maart 2003, om 17:41 heb ik het nummer Fractured gedownload van Drekka vertelt mijn computer mij. (zeer nuttige informatie...) En deze wordt nog steeds regelmatig gedraaid. Mooi nummer.

JonnieBrasco en kornuiten: ik heb jullie nooit meer gehoord over de reis naar Stockholm op 8 december. Jullie zijn sindsdien zo angstvallig stil. Vielen de drie (of waren het er nu vier) heren live toch een beetje tegen?

LOL

Op 8 december zette ik om 7 uur voet buiten de deur....
Aan het fluiten van de vogeltjes en de bloemen aan de bomen viel al te merken dat het die dag een mooie dag voor de muziek zou worden.

De reis ging eerst richting de stad Groningen, waar het plan was onder het genot van een drankje, eens in real-life met elkaar kennis te maken. Maar voor ik in Groningen aan zou komen moest ik eerst een treinreis van een uurtje (vanuit Zwolle) ondernemen. En wat voor een betere gelegenheid om mijn trommelvliezen alvast in opperste staat van paraatheid te krijgen door het draaien van de (op MuMe al behoorlijk geroemde) plaat van het befaamde Trio te beluisteren.
Voor ik het wist was de reis over, en stond ik op het station in Groningen naar enkele andere leden van ons gezelschap te zoeken. Na even rondgekeken te hebben viel mijn oog op enkele personen die ik herkende uit het foto-topic (is dat toch nog ergens goed voor).

Hierna besloten we eens even op een terrasje te gaan zitten om, bij het lekkere zonnetje een biertje, of een ander drankje te consumeren. Na een praatje met een paar MuMe-leden kwam ik erachter dat dit de mensen waren waarvan ik had gedroomd dat ze zouden bestaan. Mensen die net zo gepassioneerd naar de muziek van het magische Trio konden luisteren als ik.

Na even gebabbeld te hebben besloten we om eens richting de vertrekplaats van onze boot te reizen. Met een autootje waar we net allemaal in pasten (dank daarvoor Jonnie) begaven we ons richting de noordkust, alwaar onze boot al op ons wachtte.
Op de boot aangekomen (na de paspoortcontrole en de tickets) besloten we eens op het onderdek op een bankje te gaan zitten en elkaar eens flink wat goede muziek onder de neus te wrijven. Hiervoor vonden we mp3-spelers en discmans het ideale medium. Hier leerde ik dankzij obsessed de geniale band Alamaailman Vasarat (is echt een goede band) kennen. Ook hoorde ik hier enkele andere free-jazz artiesten, die ik beter kon waarderen dan het solo-werk dat ik van BRT-man Henne Andersen gehoord had.

Op zee werd het weer nog even wat onstuimig, waardoor enkelen van ons (waaronder ik) ons even wat minder goed voelden en besloten maar even te gaan liggen. Dit kon omdat er op de banken in de boot meer dan genoeg ruimte was. Tijdens mijn fijne lig heb ik ff van Tool genoten, en ik kon ook zien dat Jonnie plezier had in zijn cd, hoewel ik nog steeds geen idee heb wat hij toen op had staan. Na eens lekker op de boot gegeten te hebben en nog met de anderen flink aan de praat te zijn geweest kwamen we dan eindelijk aan in Stockholm....

Hier moest het dus allemaal gebeuren, het was inmiddels 7 uur 's avonds en we besloten ook in Stockholm maar even op een terrasje te gaan zitten. Het was erg warm weer en de jassen die we hadden meegebracht bleken dus overbodige bagage te zijn. (We hadden niet verwacht dat het op 8 december 26 graden zou zijn in Stockholm.) Hier viel het bier ook erg goed te drinken, en even later was het dus half negen en werd het tijd om naar de Anders Goransson Hallen te gaan waar de heren op zouden treden.

Met de taxi kwamen we allemaal veilig op de bestemming aan, en we waren net op tijd om lokale volksheld Peter Limpar het voorprogramma te zien verzorgen, een gezonde mix van Folk en Rap van een man die niet bijzonder getalenteerd was, maar ons desondanks goed in de stemming wist te brengen. En even later was het zover, de felle gele lichten sprongen ineens aan, en met een razende vaart kwam gitarist Björn Hollmer het podium opgestormd om onze oren eens goed te trakteren op wat we van de geweldige plaat gewend waren. Ook de zanger wist ons niet in gebreke te laten, en ik had niet van Zachary verwacht dat hij zo geëmotioneerd mee kon schreeuwen met deze reggae. Hierna volgde nog 2 uur feestelijke hits (wat is die zanger een sfeermaker zeg) begeleid door fantastische lichteffecten, veel geel, maar de blauwe en paarse uitspattingen deden het hem. De geluidskwaliteit was niet heel goed, maar daar gaf niemand om, het was ons Trio, en dat was het belangrijkste. Toen na 2 uur de lichten weer aangingen was dan ook niemand teleurgesteld.

Hierna besloten we no even het nachtleven van Stockholm te gaan verkennen, er viel echter niet heel veel te beleven in deze (toch behoorlijk grote) stad. Na even in de ijs-bar gezeten te hebben besloten we dat het beteer was om weer naar het hotel te gaan, want de boot zou de volgende ochtend immers om 10 uur weer vertrekken. In een niet al te bijzonder hotel (waar ze overigens erg lekker kaas-croissantjes hadden) vermaakten we ons prima en de volgende dag was iedereen tip-top in orde voor de terugreis.

De terugreis per boot verliep ongeveer zoals de heenreis, en op deze reis moest ik toch toegeven dat ik diep onder de indruk was van Spiderland, nadat Paalhaas mij had gepusht er nog een keer goed naar te luisteren. Deze reis verliep wat rustiger dan de heenreis en we waren zo weer terug in Groningen. Hier moesten we afscheid van elkaar nemen, de meesten iig. Na een kort afscheid vertrok de trein naar Zwolle, en was ik teleurgesteld dat ik de enige op die trein was .

Op deze treinreis heb ik onder invloed van "Loveless" ff goed weggedroomd, en binnen de kortste keren was ik weer in zwolle, een hele muziek-ervaring rijker, vind het wel jammer dat er niet meer mensen van MuMe mee waren gegaan, maar ja, toch was het erg gezellig. (Moeten we nog een keer doen)

Ik hoop dat dit je vraag een beetje beantwoord

Mooi verhaal Scientist . Daar heb ik helemaal niks aan toe te voegen

Tja, obsessed, maar jij en Scientist waren ook de gehele reis knetterzat na al die sixpacks Oranjeboom (Hoe kwamen jullie erbij??? ) die jullie in de trein naar Groningen (en ook nadien) hebben zitten oplurken. Een waarheidsgetrouwer relaas volgt wellicht later van mijn hand, maar nu moet ik nog snel even 3 uur gaan slapen voor ik moet gaan werken...

Pff 'al die sixpacks'... dat viel allemaal best nog wel mee. Dat jij nou stug vasthield aan je sappendieet

Tja, als je vriendin je een ultimatum voorlegt, dan heb je weinig keus...

Angsthaas

Ja, maar wat wil je ook als je 's ochtend om 7 uur al met de trein gaat, dan wil je toch wat drinken. Bovendien hadden we die dingen nog over van de pre-BRT party (was echt jammer dat je er niet bij aanwezig kon zijn). Ik kan me alleen niet voorstellen dat deze kleine hoeveelheid oranjeboom mijn oordeelsvermogen dusdanig heeft beinvloed dat het stukje wat ik hierboven heb staan niet behoorlijk dicht bij de waarheid in de buurt komt.

En kom op zeg, sappendieten van je vriendin ....
wat een lam excuus....

Wie waren er dan op de pre-BRT party? Of was het een gemaskerd pre-BRT party?

Iedereen was er die later ook naar het concert zou gaan, met uitzondering van Paalhaas. En ik denk dat zijn vriendin daar wel eens een grote rol in kan hebben gespeeld.

Denk je dat ik na die paar 6-packs oranjeboom nog de avond ervoor kan herinneren?

Nou, waarheidsgetrouw is het wel enigszins, maar de sappige details blijven helaas achterwege... Lijkt wel of je de leukste dingen niet wilt vertellen.

ow, je bedoelt die aggressieve-zweedse-vissen-dans die obsessed en ik in het hotel hebben uitgevonden? Of Jonnie, die op de terugreis iedereen op de boot wilde overtuigen van de kracht van het BRT?

Kun je ff mijn geheugen opfrissen (met een glaasje sap )

*zucht*, ander keertje maar, hè? ik moet nog wat sapjes mixen.

Ik weet iemand die in ieder geval wel door de drank wordt beinvloed

Maar omdat we toch een beetje off-topic beginnen te raken zal ik maar eens een nieuwe vraag stellen:

En deze stel ik aan de MuMe user die de room op Soulseek is begonnen, wie ben je? en hoe ben je op het idee gekomen?

Jammer genoeg kon ik mij niet vervoegen bij dit uitgelezen gezelschap muziekavonturiers, omdat ik toen in Deurne een seminar bijwoonde van de heer Willy Goris, de nieuwe assertiviteitstrainingsgoeroe.

Volgende keer ben ik erbij, zeker weten

Hoi .

Gewoon omdat ie er niet was.