ik zou zeggen dat de meeste gewoon van pop en rock muziek houden.

mijn gevoel zegt dat er vrij weinig metal-fans op mume zijn, ook met metal-albums in de mume top 250 valt het mee.

er zijn vrij veel metal fans volgens mij hoor...maar niet zoveel als pop en rock fans...

met name heel weinig lui die zich echt met meer experimentele dingen bezighouden, of mensen die totaal 100% voor electronica gaan.

En ondertussen toch ook een stevig hip-hop compartiment ? In ieder geval actief op het forum

Dat begint inderdaad steeds groter te worden. Het overgrote deel blijft echter pop/rock fan, zoals de gemiddelde Westerse mens.

inderdaad, was ik die groep zomaar vergeten...erg veel hiphop en rap liefhebbers...

En één of twee soulliefhebbers

Vraag:"Zijn er veel mensen op Musicmeter die van Filmmuziek houden"?

....alle users die er op willen reageren (en om dit leuke topic meer leven in te blazen):

Hoe houden jullie het leuk op Mume?

Op dit moment verheug ik me op de New Wave KO.
Ik ben wel een KO mannetje.

hoop doet leven, zo hoop ik altijd weer een reactie te zien bij een leuk album of topic. Het gebeurt maar zelden, maar als het gebeurt, is het ook meteen goed

Verder skip ik zo'n 99% van de site...dus doe geen moeite om het daar leuk te maken

Door goed te gaan zitten voor de mooie recensies die sommigen hier neertikken.
Door me te laten enthousiasmeren over allerlei muziek.
Door me niet al te druk te maken over het KO-gedruis, maar er wel aan mee te doen.

Zoiets.

Ik had altijd al eens een vraag aan Onderhond, dus daarom kick ik dit topic even omhoog.

Dus, Onderhond, het is algemeen bekend dat jij rock een verschrikkelijk genre vindt (of ovedrijf ik nu?) maar is er ook rock die jij nog wel weet te pruimen, zo ja, welke, en zo nee, wat voor rock vind je dan het minst verschrikkelijk? Vroeg ik me altijd al af.

Misschien moet je hem even PM'en, want zo actief is ie niet meer helaas.

Hey wat leuk dat dit topic weer naar boven is gehaald. Ik heb de eerste pagina's zojuist weer eens doorgelezen en het is best boeiend wat sommigen hier te melden hebben. Zeker even een pm sturen Arrie, want Onderhond was op die eerste pagina's ook serieus in zijn uitgebreide antwoord en dat is echt leuk te lezen.

Wat ik me altijd al heb afgevraagd, is de minimale leeftijd op MuMe van de ´actieve´ gebruikers rond de 30 of hoger ? Of valt dat wel mee...

De veelstemmers zijn logischerwijs ouder, maar bv. Arno is een zeer actieve gebruiker en is 19,52 jaar.

Had ik al gedaan.

Of even in Trance KO berichtje achter laten, daar is hij wel actief

En mensen als ik halen het gemiddele flink naar beneden

Ik denk niet dat je overdrijft. Tussen de 16500+ nummers die ik thuis heb, zit welgeteld 1 echt rock nummer. Het percentuele statistiekje laat ik aan een ander over, maar het zegt genoeg denk ik.

Rock is een genre dat een aantal elementen samenbrengt waar ik binnen muziek helemaal niks mee heb.

* Mannelijke zang. Ik heb er niks mee, vind het absoluut niet mooi en ken eigenlijk geen enkele zanger die ik echt goed vind zingen. Ik zeg wel specifiek zang, want zowel bij rap als samples heb ik geen last van mannelijke stemmen. Zolang ze dus maar niet beginnen zingen.
* Gitaren. Vind ze een erg lelijke klank hebben, in veel rocknummers zorgen ze er ook voor dat de muziek zelf één grote brei wordt. Een papje dat mij weinig aanspreekt.
* Zeurderigheid/depri. Zeer persoonlijk uiteraard, aangezien sommige mensen rock blijkbaar ook opbeurend vinden, maar ik vind het vaak erg slepende muziek, deprimerend en zeurderig. Wordt er vaak nogal moedeloos, prikkelbaar en log van als ik er naar luister.

Uiteraard komen de kenmerken hierboven niet terug in elk rocknummer, de nummers die ik wel kan pruimen of aardig vind wijken hier dan ook vaak vanaf. Erg veel voorbeelden kan ik je niet geven, er zijn geen subgenres of zelfs groepen die erbovenuit springen, maar enkele nummertjes kan ik je wel geven:

* Garbage - When I Grow Up (heb ik dus thuis)
* The Offspring - Pretty Fly (For A White Guy)
* System of a Down - Chop Suey

Als er dan toch groepen moet genoemd worden, dan kom ik waarschijnlijk uit bij zaken als Tool, misschien Sigur Ros (voor zover dat onder rock valt?). Muzikaal wel degelijk, al verlies ik snel interesse wanneer de vocalen erbij komen.

Verder zijn er ook een beperkt aantal cross-over dingen die ik nog wel kan appreciëren. 65daysofstatic en een Capitol K bijvoorbeeld. Maar die vallen al lang niet meer onder gewone rock, voor velen ook gewoon electronic.

Het zal nooit wat worden tussen mij en rock muziek, staat meestal recht tegenover wat ik zoek in een nummer. Sommige nummers kan ik beter verteren dan andere, maar uit mijzelf zet ik het nooit of nimmer op.

Hoop dat dit voldoende antwoord is

Dat heffen mensen als ik wel op.

Laten we het oorspronkelijke concept van het topic weer oppakken, dat was wel leuker dan de discussies die allemaal door elkaar heen lopen zoals nu.

Dus:



Heb jij weer een vraag voor iemand anders?

ik was dit topic helemaal vergeten...leuk om weer eens in de gaten te gaan houden.

Ik heb niet echt meer een vraag voor iemand, daarvoor ben ik nog te weinig actief op het forum vrees ik. Een ander mag weer in mijn plaats.

Kan ik helemaal inkomen.
Heb dat steeds ook bij van die coldplay/radiohead/zooi-achtige rock. Zo lam en zeurderig.


De enige zeur die ik wel mag is Mustaine, maar door het geniale gitaarspel komt die stem net goed te zitten.

Zegt iemand met een top-tien gezongen door mannelijke zangers

Metal is ook zang (en valt onder rock), hè?

Mijn vraag aan aERo; hoe is die liefde voor Marc Almond ontstaan?

Grappig: toen ik net op deze site was werd ik continue geassocieerd met Prince en de laatste tijd veel meer met Marc Almond.
Alhoewel ik een veel groter fan van Prince was in zijn hoogtijdagen en hem ook heel vaak live gezien heb is het bij Marc Almond allemaal wat stabieler gegaan en vooral gebleven.
Van Prince was ik echt fan en van Marc ben ik dat nooit echt op die manier geweest. Toch merkte ik bij de aanloop van zijn optreden in Paradiso vorig jaar dat het heel lang geleden was dat ik me voelde als een puber die naar zijn eerste concert ooit ging.
De hit Tainted Love van Soft Cell kende ik natuurlijk net als iedereen in die tijd en het was een geheide hit op allerlei feestjes. Een geweldig partynummer en verder eigenlijk niets, totdat ik het album Mother Fist and Her Five Daughters leerde kennen. De klik was er nog niet gelijk, maar ik vond het wel een boeiende plaat. Toen in 1988 de single Tears Run Rings uitkwam was mijn interesse groeiende en het album The Stars We Are waar dit nummer op stond deed het hem uiteindelijk. Ik denk dat dat album in het bijzonder maar eigenlijk de hele artiest Almond precies alles van mijn muzikale voorkeuren samenvat. Het heeft iets kitscherigs, soms neigend naar het randje, het heeft het donkere uit de goot, het is soms experimenteel en er zijn enorm veel samenwerkingen met zeer diverse artiesten. Er is niet echt 1 Almond; er zijn meerdere gezichten. Het opvallende is dat ik elk album sinds Mother Fist ben blijven kopen (uiteraard ook alles wat daarvoor was uitgekomen) en nog opvallender is dat Almond misschien de enige artiest is die ik al die jaren lang ben blijven draaien zonder dat het me is gaan vervelen en het is tevens een artiest wiens muziek ik op elk moment kan opzetten en dat ook echt heel regelmatig doe. Andere grote helden komen en gaan maar Almond blijft bestaan... zoiets
Veel werk is behoorlijk tijdloos (waar ik veel andere artiesten toch meer bij een bepaalde tijd vind horen). En misschien helpt het feit dat ik nooit een zwaar fan ben geweest er ook wel bij. Het is dan ook niet zo gek dat ik juist veel van die samenwerkingsverbanden met (vaak) dance-gerelateerde artiesten erg goed vind maar dat die nummers me na verloop van tijd toch wat minder doen en bij zijn reguliere albums heb ik dat niet. Veel artiesten die Almond als inspiratiebron heeft vind ik trouwens ook behoorlijk tijdloos (ik noem een Jacques Brel, Scott Walker of Peter Hammill). En het helpt ook wel dat hij heeft opgetreden met Nick Cave natuurlijk (Immaculate Consumptives)
Kort samengevat is Marc Almond een constante rode draad in mijn muziekbelevenis. Daaromheen ontwikkelen zich telkens boeiende artiesten of stromingen maar die zijn zelden blijvend.
En ik denk dat ik het ergens ook wel leuk vind dat Almond helemaal niet zo breed geliefd is (integendeel). Op deze manier blijft het toch iets eigens en is het des te leuker om je liefde met een kleine groep medestanders te delen. Want laten we eerlijk wezen: Sigur Ros is natuurlijk ook geweldig maar dat vinden er zoveel

Dan heb ik een vraag aan jou deric raven: nu je vader bent is je leven ongetwijfeld veranderd. Toch ben je nog steeds een user die hier erg actief is en ik heb ook niet de indruk dat je muziekbeleving (of het kopen daarvan) nu zo anders is geworden. Hoe komt dat eigenlijk? Het lijkt mij dat muziek dan toch wat naar achteren zakt maar ik zie dat niet gebeuren bij jou (en zo zie ik dat ook niet bij users als orbit of VanDeGriend). Dat verbaast me toch best wel.

Mijn vrouw en ik winkelen allebij erg graag, en Luna vind het ook leuk om mee te gaan. Tegenwoordig worden er vaak spulletjes voor Luna gekocht, en heeft vader ook de tijd om tussendoor te gaan winkelen in cd-zaken.
Voorheen kon ik daar uren rond neuzen, nu ga ik wel met lijstjes op pad; dus een stuk gerichter.
Het downloaden is wel een stuk minder geworden, de tijd om alles te luisteren is er niet meer; en dat hoeft ook niet meer zo nodig.
Als mijn vrouw werken is en Luna moet rusten, dan heb ik tijd om achter de PC te zitten en muziek te luisteren. Dus vandaar dat ik vaak tussen 12.30 uur en 14.00 uur en vanaf 19.00 uur actief ben, ik draai veel nachtdiensten, dus dan komt dat goed uit.

Toch ben ik een stuk minder actief geworden, en dat zal nog minder worden als Luna minder slaap nodig heeft.

Mijn vraag aan Arno; hoe ben je in aanraking gekomen met die geweldige muziek uit begin jaren 80 (The The, The Sound, Dead Kennedys).