AOVV al eens besproken dus nu Ward.

Ward is voor mij altijd een wat ongrijpbare user geweest, zelfs een wat onzichtbare ook al kom ik hem wel eens tegen.
Niets is hem vreemd: van donkere wave naar hip-hop, van indiebandjes naar electronic.
Nergens tekenen zich torenhoge favorieten af: Ward lijkt op zoek te zijn naar sterke muziek en dan doet de naam die er op geplakt wordt er niet zo veel toe. De muziek moet prikkelend zijn maar overdrijven is ook een kunst.
Hierdoor tekent zich een eclectische smaak af die de moeite waard is maar eigenlijk wat onderbelicht doordat Ward zich wat bescheiden opstelt.

Het mooie van Eric, de gestroomlijnde, is dat het begrip schaamte hem vreemd is.
Iemand die de PIxies en de Rondspetterende Pompoenen net zo kan waarderen als de edel kitsch van een Marc Almond; prachtig !!
En wie durft er hier verder eerlijk toe te geven dat hij wel eens naar Susan Boyle luistert?
Geweldig; ik houd van die eigenzinnigheid.

Verder zit hij blijkbaar op een of andere manier dicht bij de bron, want vaak is hij er erg vlot bij een zinnige recensie of bijdrage te schrijven over nieuw, of nog uit te komen materiaal.
Schrijft hij bijvoorbeeld over Prince, dan lees ik het altijd, en weet ik vaak genoeg: wel of niet luisteren.
Er is hier ook bijna niemand die het ook zo goed kan verwoorden.

Dus alleen maar veren en aaien over de bol?
Nee.
Ik begrijp werkelijk helemaal niets van zijn Eurovisie Songfestival passie...

Maar dat maakt Eric tot wie hij is; wars van de norm, lekker zichzelf.


edit: en Eric: 7 van de 10 albums in jouw top 10 waardeer ik zeer, staan alleen net niet in die van mij, maar zijn er niet ver van verwijdert..dus overeenkomsten zijn er wellicht meer dan je denkt.

Wat Ward betreft heeft Eric het weer eens prima verwoord: kom hem ook weinig tegen bij de dingen waar ik me hier mee bezig houd.

Wie Oldfart zegt, zegt Wipers.
Voor de rest ruim georienteerd in de 50ties, 60ties, 70ties en 80ties in mindere mate in de 90ties en in huidige millenium niet bijzonder.
Oldfart is wat zijn smaak en voorkeuren betreft en man van zijn jeugdjaren, waar mee ik niet stel dat de huidige muziek totaal aan hem voorbij gaat, maar er moeten wel duidelijke raakvlakken met het verleden in de hedendaagse muziek zitten om hem te kunnen bekoren.
Hij is dus niet zo als sommigen van zijn leeftijds genoten vast geroest in het verleden, maar staat open voor nieuwe ontwikkelingen mits deze zich voor doen in de genre's waar hij affiniteit mee heeft.

Het roze bloed in mijn aderen wellicht?!

Leuke stukjes telkens over iedereen.

Dat onzichtbare is ook niet zo vreemd. Ook al ben ik bijna dagelijks op mume te vinden, ben ik een vrije passieve user. Die 2000+ berichten zijn dan ook meer van jaren terug, toen ik wel vrij actief hier was. Nu meng ik me af een toe in een topic of een spelletje, maar kijk ik verder rustig toe van een afstandje.

Verder leuk om te lezen (same goes voor AOVV) Grappig dat mijn eclecticisme hier zo vaak wordt genoemd, zo heb ik mijn smaak zelf nooit bekeken. Ook al begrijp ik wel waar die bestempeling vandaan komt, denk ik zelf dat er toch wel een soort rode draad door mijn stemmen loopt.

Oldfart, mijn generatiegenoot is opgegroeid in de jaren zestig en zeventig en daardoor, als bijna vanzelfsprekend, kenner van een groot aantal albums uit die jaren. Ik beschouw hem hierdoor dan ook als muziekverwant.
Na de ontdekking dat hij een groot liefhebber is van de band Little Feat kan hij bij mij al helemaal niet meer stuk. Meneer is een kenner! Veel bands en artiesten uit de (folk) rockscene van enkele decennia geleden krijgen zijn goedkeuring. Zo nu en dan dringt, hoewel met enige terughoudendheid, ook de nieuwste generatie tot hem door. Indien de muziek met roots doordrengt is krijgt het een kans. Hiphop, dance en electronica worden daarentegen uitgesloten.
Toch kan je Oldfart niet betrappen op een eenzijdige muzikale smaak, want jazz, funk, soul, wereldmuziek uitstapjes en kwaliteitsreggae (Linton Kwesi Johnson!) zijn ook zo nu en dan aan hem besteed.

heicro... een user waar ik mezelf over een aantal jaren hopelijk mee kan vergelijken: leeftijd mag geen invloed hebben op het genieten van muziek en daar ook over kunnen meepraten.
Ik kom heicro niet zo heel vaak tegen bij albums maar als dat wel zo is dan merk ik wel dat ie weet waar hij het over heeft.
Geen user die je vaak bij de nieuwe (hippe) artiesten aantreft. Misschien een soort berusting 'alles is al eens geweest'? In elk geval een solide smaak en kennis van zaken.

Ik ga me hier ook maar eens aan wagen.

User hierboven heeft een plaat op nummer 1 staan die fantastisch is. Verder nog een paar dingen waar ik ook wel wat mee heb, maar meer waar ik persoonlijk minder tot niks mee heb.
Houdt zo te zien ook wel van wat "moeilijkere" muziek, maar wel echte liederen. Het mag/moet uitdagend en gevarieerd zijn.

Prince, Kravitz en Stress.... allemaal wel een beetje in elkaars verlengde en dan denk je de hoek van Bakema NL te pakken te hebben maar niets is minder waar want metal is zeer goed zichtbaar en dan ook nog eens Jean Michel Jarre. Meer uiteenlopend lijkt haast niet mogelijk, geen grip op te krijgen en zo te zien wars van trends.
Wat mysterieus zoals ook de avatar al een beetje aantoont.

Hoewel ik niet weet wat voor invloed Aero´s oude vioollessen hebben gehad op de ontwikkeling van zijn smaak (wellicht ook juist een averechtse) blijkt wel duidelijk uit zijn voorkeuren enige kennis over muziek, de structuur van muziek en de rol van verschillende instrumenten. De makkelijkste weg naar interesse vanuit Eric is dan ook goed te arrangeren, niet per se vernieuwend maar wel smaakvol, goed gekozen en met een duidelijk eigen karakter.

De andere constante is een fascinatie voor androgyne en wat theatrale mannelijke performers. Erics complete top tien bestaat zo'n beetje uit artiesten die daaraan voldoen én goed arrangeren.

Buiten die gouden combinatie luistert hij zo'n beetje alles wat er uitkomt in de popmuziek tot aan de lichte tot middelzware rock en jazz en modern klassiek, en wil hij het liefste alles snel beoordelen en omschrijven. Soms lijkt het bijna een kluslijstje dat hij moet afvinken, maar de bijna onovertroffen gretigheid waarmee hij nieuwe dingen tot zich neemt en de betrokkenheid waarmee hij reageert op kritiek op zijn favorieten, tonen aan dat hij op een of andere manier nog steeds in contact staat met die tiener die dertig jaar geleden (?) compleet werd weggeblazen door een plaat van Prince. In een wereld waar veel zestienjarigen al cynisch en blasé zijn geworden kan ik dat alleen maar toejuichen.

Sandokan-veld is een user met een groot muzikaal geweten. De grote pijlers van zijn collectie zijn free jazz en licht alternatieve rock, niet persé een alledaagse combinatie. Daarnaast is hij ook zeker niet vies van een klein uitstapje naar andere genres, al blijven rock en jazz wel de hoofdmoot. Zijn top 10 bevat enkel grote, MuMe-fähige namen, maar opvallend vaak niet de bekendste of meest gewaardeerde plaat van die artiest. Het geeft ook aan dat Sandokan-veld niet met alle winden meewaait; hij weet duidelijk wat hij zoekt in muziek.

Na die van herman is Titmeister's stemmenlijst de meest waardevolle voor mij gebleken. Er zijn een hoop overeenkomsten. Zo is er de voorkeur voor zwaarmoedige rock en hebben we dezelfde favorieten in de hiphop, metal, IDM en jazz. En dan hebben we het nog niets eens gehad op zijn uistekende kijk op dance. Zijn house & techno top 50 zou verplichte kost op de scholen moeten zijn. Ook reggea/dub valt bij hem in de smaak, dat is bij mij dan weer niet echt van toepassing. Je kunt dus wel stellen dat hij van alle markten thuis is. Toch ontbreekt er iets en daarin verschilt hij ook van mij. Er lijkt bij Tit namelijk helemaal geen ruimte te zijn voor wat simpelere, luchtigere muziek. Hij noemt die saaie 80's synth bands dan ook maar al te graag Blaat Blaat en de Simpele Zielen. Heeft ook een schurfthekel aan MOR en andere mainstream meuk. Mainstream bashen is leuk, maar op zijn tijd heb ik wel eens wat minder serieuze muziek nodig.

Laat ik dit topic weer eens wakkerschudden. Ik heb hier nog nooit iets gezegd.

Ik ken de smaak van Teunnis niet door en door, maar hij is voor mij vooral de man van Regina Spektor en dance. Niet dat hij niet meer dan dat luistert, maar dat hij de laatste jaren steeds meer into electronic en dance is geraakt, is mij het meest bijgebleven - waarschijnlijk omdat hij dat zelf graag aanstipt. Verder is hij redelijk een manusje van alles, die ook af en toe dingen als jazz en hiphop goed kan smaken. Ik heb ook niet het idee dat hij harde vooroordelen heeft over genres, en anders denk ik dat hij open staat voor nieuwe dingen. Desondanks gaat hij niet als een bezetene alle genres af, of is hij ontzettend op zoek naar extremen. Hij is volgens mij iemand die graag de hoeken waarvan hij al weet dat het hem bevalt verder uitdiept. Hardere genres zijn volgens mij niet zo aan hem besteed, ik kan mij althans niet herinneren hem tegengekomen te zijn bij een punk- of metalalbum, dus misschien is dat een aanrader om in de toekomst eens te proberen? Ik denk dat we samen in een café prima zou kunnen lullen over muziek, aangezien er zat overeenkomsten te vinden zijn in onze smaak.

niels94 is een luisteraar met verschillende gezichten. Hij brult graag in een gebreide trui mee met Neutral Milk Hotel maar ook wil hij gangsta zijn met de vele hip-hop waar hij naar luistert. Ook heeft Niels de laatste jaren een liefde gekregen voor extremere genres als screamo. Als je kijkt in de stemmenlijst van Niels zie je echt een verscheidenheid aan genres.

Hoewel hij best een breede smaak heeft, associeer ik 'the don' vooral met (extreme varianten op) metal, vooral ook door zijn wekelijkse lijstjes in de MuMeAfrekening. Hij heeft, ondanks zijn relatief jonge leeftijd, toch al op heel wat albums gestemd. Een echte veelvraat dus, die zowel zijn geliefde metalgenre uitdiept als zich stort op klassiekers uit andere genres.

Bovendien raad ik Don Cappuccino aan om heel snel meer Sonic Youth te luisteren. Daydream Nation kan je zo te zien enorm goed waarderen, en dat is niet eens hun beste album.

Ik heb Goo ook al maar die moet ik nog beoordelen.

Ah fijn is dat! Goo is op dit moment mijn favoriet van de band, met bovendien ook nog een van de mooiste albumhoezen in de muziekgeschiedenis

My Friend Goo begint spontaan in mijn hoofd te spelen terwijl ik dit typ!

Rock of Ages is een juiste term voor de muzieksmaak van ArthurDZ. Het is namelijk rock van alle tijden, die de klok slaat in huize de Zutter. Of dat nou 60´s singer/songwriter, 70´s classic rock, 80´s wave, 90´s britpop of 00´s indie is, solo of in bandformaat, gruizig of juist liefelijk, de mannen (en incidentele vrouwen) met gitaren voeren duidelijk de boventoon in Arthur's collectie. Zo sterk zelfs, dat hier nauwelijks ruimte is voor andere genres.

Dat klopt. Binnen de rockmuziek is mijn smaak dan wel behoorlijk breed, erbuiten.. not so much inderdaad. Niet dat ik niet opensta voor andere genres, maar rock bevalt me gewoon het allerbeste.

Titmeister: Een duizendpoot. Die zowel niet vies is van wat Electronic.
Zo staat het geweldige Kirlian Selections op 2 in z'n top 10 (bij mij op 6), maar ook The Last Resort, Untrue en Tides. Ook houdt hij van gezellige warme rock/folk.
En klassiek.

kobe bryant fan: jong en altijd op zoek naar uitdaging die vooral in de post-rock gezocht moet worden.
Het doet me beseffen dat de oudere users onder ons het vroeger wat lastiger hadden om op die leeftijd al zo ver de muziekwereld in te duiken. De mogelijkheden zijn nu veel groter en als je je best doet zoals kobe bryant fan dat doet dan kom je nog eens ergens.

Gretig absorbeert hij nieuwe muziek en je vraagt je soms af waar hij uiteindelijk gaat uitkomen (of zal hij altijd blijven zoeken).

Bedankt.
Ik hoop dat het blijven zoeken blijft.

aERodynamIC is een van de vooraanstaande users op deze site, met name door zijn grote kennis van muziek en goede recensies. Maar ook omdat je weet wat je krijgt. Ondanks dat zijn smaak behoorlijk breed is, is er een algemene deler, namelijk goed gearrangeerde, theatrale, ietwat androgyne popmuziek. Met zo'n smaak is natuurlijk niet raar dat je guilty pleasures voornamelijk in de Eurovisie-hoek te vinden zijn.

Titmeister.... de wat stoute boef onder de users: beetje tegendraads, roeiend tegen de stroom in en niet bang om ongezouten zijn mening te geven. Tot ergernis van de één, tot hilariteit van de ander (waar ik zelf vaak toe behoor).
Een muziekliefhebber die wars van trends kan zijn maar er ook zeker niet vies van is op z'n tijd.
Daardoor soms wat moeilijk te volgen over wat nu echt zijn smaak is. Die is niet vast te leggen blijkt wel en daarom interessant om te volgen maar soms ook vermoeit.
Titmeister = tegenstellingen.

Grappig; dit klopt tot op zekere hoogte wel. Ik laat mijn mening over muziek namelijk niet beïnvloeden door hypes of trends, maar als iets populair is, wil ik wel vaak mijn mening erover kunnen vormen, dus zou je kunnen zeggen dat ik trends volg in mijn keuze welke muziek ik beluister. Overigens wordt dat wel minder met de jaren. 5 jaar geleden kende ik zo'n beetje elke nieuwe hype, tegenwoordig merk ik dat ik me steeds meer puur focus op de muziek, waarvan ik verwacht dat ik die echt goed vind.

Titmeister heeft een top 10 waar ik me wel in kan vinden. Met name onze wederzijdse liefde voor Benn Jordan AKA The Flashbulb is hier misschien wel het beste voorbeeld van.
Titmeister gaat het liefst voor sfeervolle muziek waar soms de melancholie vanaf druipt. Het liefst onderuit gezakt in zijn chesterfield met een goede single malt in zijn hand is hij iemand die tijd en ruimte maakt om van zijn muziek te genieten. Hij heeft geen voorkeur voor een bepaald genre, en mede door zijn brede smaak zou hij zich daarom ook prima vermaken op festivals.

Bart zijn muziek smaak is erg divers, met wel een hele mooie nummer 1.

Rock, electronic, folk , pop ja zelfs hiphop (edIT, Flying Lotus) ligt in zijn brede smaak. Dat hij ook nog een streekgenoot is (noord-limburger) maakt het geheel nog gezelliger, die zijn er niet zoveel op deze site.

Bart is dus van veel markten thuis, en komt graag in gelegenheden waar afwisselende muziek gedraait wordt. Ik denk ook dat als Bart iets hoort wat hij mooi vind en niet kent, toch even Soundcloud gaat gebruiken.

Kane is in ieder geval geen favoriet van Bart.

Klopt een heel eind al gebruik ik geen soundcloud, als ik iets hoor wat mijn aandacht trekt ga ik er zeker achteraan. En Kane tja, Ik heb nu eenmaal iets tegen het gros aan 3fm bandjes dat zo nodig amerikaantje wil spelen. Kane is hier in mijn ogen de personificatie van. Het is technisch allemaal best ok, maar ik krijg er jeuk van.

Iemand met Asaf Avidan in zijn top 10 moet een geweldige muzieksmaak hebben. Maar het muzikale palet is breder. Logisch dat hij in user Titmeister verwantschap ziet want beide users gaan echt alle kanten op zonder er een echt duidelijke lijn in te ontdekken valt (vooruit: progrock een beetje).
Ook Bardt1980 gaat volkomen zijn eigen gang want juist Takk van Sigur Rós in je top 10 i.p.v die o zo bekende andere 2 grote albums zegt al iets. Maar niet genoeg want The Doors zijn met hun titelloze album ook vertegenwoordigd.
Moeilijk peil op te trekken en waarschijnlijk ook de reden voor een altijd durende zoektocht naar net even die ene leuke band, of dat bijzondere album.
Als user op deze site wat bescheiden zijn eigen gang gaand. Het past wel in het beeld dat ik van hem heb.