Heeft hier nou nog nooit iemand van Slakah The Beatchild gehoord? Heb zojuist een album van hem geluistert maar kwam er daarna achter dat het hele album hier nog niet op stond haha. Het album heet Soul Movement Vol.1 trouwens.

Omdat z'n album niet hierop de site staat, betekent niet dat niemand van hem heeft gehoord. Verder een prima nummer, het hele album is sowieso best fijn. Neo-soul met hier en daar wat hedendaagse funk. Daarnaast heeft hij ook een fijne, relaxte stem. Je kan o.a. hier gratis en legaal zijn meest recente beat tape vinden. Een 7.5 namens mij! Things I Do (For Her) is overigens één van m'n favorieten, 'n aanrader!

Ik ben bekend met Slakah. Vooral de EP Something Forever vond ik wel aardig. De producties neigen duidelijk naar Hip-Hop, maar met de zang erbij kunnen we dit inderdaad bestempelen als Neo-Soul. Ik vind wel dat hij zich juist distantieert van andere Neo-Soul met nummers als B-Bof Beef en Things I Do (For Her). Daarin heeft hij de juiste combinatie te pakken, maar deze Enjoy Ya Self vind ik tegenvallen. Het mist karakter en enige ''kick'' - om het zo maar eens te zeggen. Een 6'je voor deze.

6

Tja, ik vind het een beetje saai. Totaal geen interessante instrumentatie. De stem daarentegen vind ik wel mooi, helaas toch een 5,5.

Aardig, maar te weinig (eigen) karakter om echt te boeien: een 5,5.

Mmm, doet me wat aan Dwele denken (maar dan minder). Niks-aan-het-handje-liedje

6

@ Angelo oke top daar was ik al naar op zoek.


Verder vind ik het hele album wel vrij goed klinken. Dit soort muziek spreekt me wel aan. Geen id wat jullie met neo-soul bedoelen btw. Ik ga het maar opzoeken denk.

Neo-soul is een naam om aan te geven dat het om nieuwe soul gaat. Artiesten als Badu, D'Angelo, Maxwell begonnen daarmee.
Voor mij is soul gewoon soul

Ja meer RnB achtig denk? De artiesten die je nu noemt bevallen mij wel allemaal dus dan ga ik me daar maar in verdiepen.

Soul is gewoon soul, inderdaad. Maar neo-soul heeft toch ook wel heel veel weg van R&B, al is het misschien een taboe om dat te vermelden. Persoonlijk vind ik het helemaal geen ramp. Erykah Badu neigt naar mijn mening meer naar authentieke soul en jazz, maar namen als Angie Stone, Jill Scott en India.Arie aan de andere kant, hebben hoorbaar veel invloeden van hedendaagse moderne R&B. Daar is overigens niets mis mee, zolang het maar goed en/of smaakvol gedaan wordt. Overigens vind ik dat Slakah niet onderschat moet worden, de bovenstaande videoclip is misschien niet heel representatief, maar hij is een veelzijdig talent. Naast neo-soul heeft hij ook, zoals Mb. al aangaf, ook veel roots in hip-hop. Voor zijn hip-hop producties, die overigens ook prima zijn, schakelt hij echter veelal gastartiesten in. De nummers waarop gezongen wordt, zingt hij meestal zelf in. Nu nog redelijk underground, maar een eventuele doorbraak zou ik persoonlijk niet uitsluiten. Hij heeft echt genoeg talent + originaliteit.

Maar de term neo-soul kwam toch wel in de wereld toen die hype stond Jill Scott, Badu, D'Angelo etc was.

Ben ik zeker met je eens, maar dat had vast niet (alleen) te maken vanwege het geluid dat hun muziek weergeeft. Ik denk dat de term neo-soul ook vooral zijn oorsprong vindt in de teksten, "music" ofwel "food for the soul". De gemiddelde R&B-nummers tussen 1995-2000 hadden op tekstueel gebied nou niet bepaald veel diepgang. Als je dan opeens een D'Angelo, een Erykah of een Lauryn Hill hoorde, om maar eens wat voorbeelden te noemen, dan was dat toch wel hele andere koek. Zij hadden nummers met meer betekenis, meer diepgang. Qua instrumentatie leunt het, naar m'n persoonlijke mening, toch best wel vaak richting R&B. Zoals gezegd vind ik dat geen punt – alleen roept het bij sommigen nogal 'ns negatieve associaties op omdat R&B in z'n algemeenheid wordt beschouwd als een "zwak" genre.

Ja, het leunt zeker naar de R&B. We zeggen het gewoon.

Say it out Loud!!!
It contains R&B, and it's proud!!

Neo-Soul associeer ik vooral met acts als Jill Scott en Raheem DeVaughn. Qua geluid neigt het naar de moderne R&B en qua beeldvorming neigt het naar de ''grown black man'' or ''grown black woman'' om het zo maar eens te zeggen. Het is sowieso een lastig begrip, want een Raphael Saadiq ziet men ook als Neo-Soul, maar daar hoeft dat ''neo'' wat mij betreft niet zo.

Bij de kringloop een stuk of 15 singles met Soul en Funk (The O'Jays, Roberta Flack, George Duke, Instant Funk, The Whispers, The Manhattans etc.) gescoord:




Eigenlijk wilde ik er een van George Duke (I Am For Real (May The Funk Be With You)) posten, maar die kan ik nergens vinden. Vinden jullie dit leuk?

Dit is natuurlijk een bekende en gaat zelfs richting evergreen. Ik hou hier wel van: 8,5.
Slakah krijgt van mij een zesje.

Inderdaad, een hele bekende. Hun bekendste denk ik zelfs! Persoonlijk ben ik nooit écht gecharmeerd geweest van dit nummer. Ten eerste vind ik dat ze betere nummers hebben uitgebracht, en ten tweede houd ik zelden van het jaren ’80 geluid. Dit zou je - volgens mij - ook wel een beetje kunnen zien als de voorloper van R&B en dance. Volgens mij is dit nummer ook wel honderd keer gesampled, een paar voorbeelden: Mr. Malik, of CJ Lewis, ook Monie Love, en natuurlijk de bekendste van Will Smith. Ik moet eerlijk zeggen dat ik al deze versies leuker vind dan het origineel. Er zullen vast nog wel meer liedjes zijn waarin deze van The Whispers werden gesampled, maar deze schieten me als eerste te binnen.

6.5’je dan maar.

Ach, ik vind het ook niet hoogstaand ofzo maar ik vind het grappig om af en toe te luisteren. Ik kende hem overigens niet, je kunt ook niet alles kennen... Die George Duke kennen jullie zeker dan ook wel (volgens mij waren de singles van een dj die ze heeft gedumpt), een preview via Amazon.com: Follow the Rainbow: George Duke: Music nr. 6.

Het nummer mist een beetje variatie, waardoor het van mij een minuutje eerder mocht eindigen. Desondanks vind ik het een prima nummer: een 7. Ik kende het nummer overigens nog niet, maar ironisch genoeg kende ik wel al die nummers die Angelo opnoemde.

Goed nummer, maar voor mij ook niet bepaald de grootse klassieker: een 7.
Die van George Duke herken ik zo op het eerste gehoor niet meteen.

Fijne vondst trouwens, die singles!

Ik weet even niet meer of ik deze site al een keer had genoemd, maar het Funk My Soul Blog is na bijna 3 maanden weer online (zou dat door Griekenland komen ). Ik heb er al veel nieuwe albums ontdekt: -op advies van Mb. de link maar even weggehaald-

6.75

Ik weet dat het niet de bedoeling is zo snel een nieuwe te posten, maar ik moet dit echt even met jullie delen:



Dit album van Stax is mijn ontdekking van vandaag! Ik heb hem ook zojuist toegevoegd.

7+. Net iets leuker als die vorige.

PS: dit topic leeft weer. Yay.

Leuk! Klinkt goed!

Iets van een 7, wellicht dat ik het album 'ns beluister! Die Ezy & Isaac bevielen over een heel album heen ook al goed!

Een 7 voor de laatste.

The Whispers zijn echt ultiem jeugdsentiment uit mijn kindertijd: 7,5

Slakah: 5
The Whispers: 7,5
Roy Lee Johnson: 6

Mooi nummer, het album is sowieso best tof. Kan ook bijna niet anders met Stax als label. Wel jammer dat ze maar één album hebben gemaakt. But then again, het zijn wel de artiesten en/of groepen die bij Stax één album hebben gemaakt die het meest interessant zijn. Best opvallend
nu ik er zo over nadenk. Persoonlijke favoriet van hen is, denk ik, I Can't Stand This Loneliness.

7+.

7.25