Ik zou graag een stuk of 100 exemplaren van deze single in m’n bezit hebben. $ 3000,- neertellen voor een 7” single is krankzinnig, nou ja, eigenlijk zijn dat de mensen die dat bedrag betalen voor een zo’n singletje! Nog geen jaar later had een andere koper het geluk meer aan zijn zijde, toen dezelfde single enige tijd geleden werd geveild op eBay, werd iets meer dan de helft van die $ 3000,- behaald. Al is dat bedrag alsnog aanzienlijk fors. Altijd leuk die statistiekjes, vind ik tenminste. Verder natuurlijk irrelevant.

Enfin, Harvey Scales is niet echt een bekende naam in de wereld van soul, ondanks dat hij materiaal opnam voor onder andere Stax, Chess, Atlantic en ook Casablanca. Niet de minste labels, lijkt mij. Het meest interessant zijn echter de singles die hij opnam voor Magic Touch Records, en veel singles van dat label zijn te koop voor gemiddeld zo’n $ 20,00,- tot $ 30,00,- – wat dan wel weer erg meevalt als je het vergelijkt met die ene, misschien wel zijn beste. Ik heb het over Trying to Survive, een stukje rauwe funk met fantastische tekst. Armoede in de samenleving, of specifieker: de armoede (door de ogen) van Harvey Scales and the Seven Seas. Heb hier verder - alweer - vier letters over te zeggen: C U L T.




En ach, ik doe er nog maar eentje bij die ik jullie (ook) niet wil onthouden: Early Clover and the Georgia Soul Drifters’ Freedom. Early Clover behoeft verder geen introductie. Hij is niet bekend of zo, maar een biografie is te vinden op zijn website, en ook veel andere bronnen vermelden iets over hem (mocht je tenminste meer over hem willen weten). In ieder geval een (h)eerlijk stukje funk, alleen jammer dat die eikel die hem uploadde alleen maar snippets laat horen, en dus niet het hele nummer; dat verklaart het abrupte einde. Je kan verder wel een goede impressie krijgen van het nummer, dus check it out!

Roy Lee Johnson: 6,5
Harvey Scales: 8
Hier hou ik wel van.
Early Clover: 7,5
Ook een lekkere track.

Roy Lee: aardige track, niet heel bijzinder: een 6.
Harvey Scales: mooi, maar waarom dit weer cult heet...: een 7.
Early Clover vind ik nog het interessantst klinken!

Harvey: 8 Kan je beter de cd kopen, staan alle onbetaalbare singles op.
Early: 7,5

Edit: ik zit even te kijken naar die cd (ik heb even andere nummers beluistert, en ik ben geïnteresseerd geraakt), daar vragen ze ook hoge prijzen voor. Op iTunes zie ik echter dat hij 15 november uitkomt. Is dat een re-release die ook op cd komt? Ik kan er niets over vinden, behalve deze site: Harvey ? Juno Records - juno.co.uk Dan zou hij dus op een dubbel lp uitkomen?

De CD persing is al out of print sinds hij in 2009 verscheen! Voor zover ik weet, ziet het er niet naar uit dat er een heruitgave op CD komt. Er gaan inderdaad geruchten dat de betreffende compilatie op 2LP zal gaan verschijnen, al heeft Juno Records vaker albums "to be released" albums op hun site staan die uiteindelijk door rechthebbenden worden teruggetrokken. Veel andere retailers berichten er niets over, dus echt duidelijk is het niet. Dat op iTunes staat dat hij op 2011 opnieuw uitkomt zegt niks. Ter voorbeeld: van Jantje Modaal is in 1969 een album verschenen op het XXX Label, die rechten worden in 2011 opgekocht door het ZZZ Label en beschikbaar gesteld op iTunes, dan staat er (automatisch) "uitgebracht in 2011". Heeft te maken met het beschikbaar stellen / eerste publicatie van de MP3-files.

Ik pak even als voorbeeld het Young Hearts Run Free album van Candi Staton. Zoals je ziet suggereert het jaartal dat het album in 2004/2005 is uitgebracht, terwijl de daadwerkelijke datum van verschijning 1976 is. Daarnaast is het album alleen op CD uitgebracht als "2 LP on 1 CD" set, en niet als losse CD. Behalve in Japan ergens in de jaren '90, maar dat terzijde. Kortom: aangegeven jaartallen zeggen niks.

Je zou kunnen overwegen om dit album bijvoorbeeld te kopen, het is wel een soort van bootleg versie en staat het nummer dat ik eerder postte niet op de betreffende compilatie. Ik ken deze compilatie niet, maar het schijnt om soortgelijke opnamen van Harvey Scales te zijn (maar zonder zijn backingband).

Ok, duidelijk. Wel erg jammer. Ik kom steeds meer albums tegen die ik wil kopen, maar die out-of-print zijn en nu dus verschrikkelijk duur, zoals bijvoorbeeld Lee Moses en Chuck Brown. Het is niet anders en misschien als ik geld heb, dat ik ze een keer koop...

Het beste advies dat ik je kan meegeven, Jasper: zodra je merkt dat 'n album dat je graag wilt hebben wordt heruitgebracht op CD of Vinyl, moet je het gelijk kopen. Nu denk ik dat jij waarschijnlijk je recent pas aan het verdiepen bent in soul en funk (?), dus begrijp ik hoe vervelend het is dat je 'n album niet meer kunt kopen die je graag hebben wilt, maar zo gaat het regelmatig. Soul en funk (her)uitgaven op het Kent-label bijvoorbeeld kun je nog steeds allemaal kopen, zelfs na meer dan tien jaar. Maar als je bijvoorbeeld het indie-label Castle erbij pakt (waar ook Lee Moses op is verschenen), dan kom je snel tot de conclusie dat ze na korte tijd niet meer worden gemaakt. Daardoor zijn ze (vrij) snel zeldzaam en dat betekent $ voor de handelaren. Ik heb Lee Moses ooit eens in m'n handen gehad bij Kroese, die in Arnhem, een paar jaar geleden. Kostte maar 20 euro. Meegenomen: nee. Reden: al m'n geld was op omdat ik koos voor albums van Aretha Franklin en Wilson Pickett. Ik heb nog steeds spijt, aangezien de albums die ik kocht nog volop leverbaar zijn. Maar ja, het is ook zo lang geleden, ik was 16 of 17.

Een 7'je voor Harvey. Ik snap dat je het als cult benoemt, maar ikzelf zou die stempel niet zo snel geven. De instrumentatie is uiterst strak, maar verder niet heel wereldschokkend, en Harvey mist, naar mij mening, een beetje karakter in zijn zang. Het nummer suggereert er wel naar, maar tot echt spektakel komt het niet. Ik mis het geduw en het getrek dat een cultheld betaamt.

Harvey Scales: 8.25
Early Clover: 7,75

Ik denk dat wij dan een totaal andere beeldvorming hebben van het begrip “cult”, Max. Hoe iemand zingt, hoe iemand eruit ziet, of het repertoire dat iemand vertolkt staat voor mij volstrekt los van “cult”. Ik schaar alles onder cult wat binnen een kleine groep mensen (extreem) geliefd of bemind wordt. Dat is het geval bij de veel gezochte, en schaarse single van Harvey. Het is echt niet zo dat ik het eerste beste onbekende album, liedje of artiest met het c-woord bombardeer, maar als ik op (het) internet echt heel veel loftuitingen lees over één van het voornoemde, dan krijgt het van mij absoluut die stempel. Cult is nooit een garantie voor kwaliteit, wel voor zeldzaamheid en obscuriteit. Daarom is deze van Harvey cult.

Ik begreep dat al, lieve Angelo. Je houdt de officiële definitie aan, maar ik prefereer toch de officieuze definitie. Dit nummer van Harvey had naar mijn mening net zo goed een breed publiek kunnen trekken, want op zich heeft het niet echt een geluid dat zich erg distantieert van het wat bekender geraakte funkspul, maar dat is dus waarschijnlijk niet gelukt door een verscheidenheid aan redenen (bijv. verkeerde label, etc..). Daarom zie ik dit niet als cult.

..maar dat doet verder niks af aan het nummer. Nogmaals: een prima 7'je.

@Angelo: ik ben me inderdaad pas sinds ongeveer een jaar echt aan het verdiepen in Soul en Funk (wel al zo'n 3 jaar in andere genres, vandaar dat ik dus al een vrij grote collectie heb), dus niet alleen de 'standaard' albums (ben ook pas 18). Inderdaad koop ik een album nu meteen, zoals Bobby Boyd Congress om dezelfde reden die jij noemt. Het is te hopen dat de albums die ik wil ooit nog een keer worden uitgebracht.

P.S. Sorry voor het off-topic aan de ander deelnemers van dit topic

@ Japsuh: Angelo lijkt misschien alles wetend, maar hij is zelf ook pas rond de 20 jaar oud.




Het is eens tijd voor totaal iets anders: electro-soul! Ja, daar maak ik nu een term van.

Luister ook vooral het nummer Lights Off. Mooi hoor!

Electro-soul, ach als het beestje maar een naam heeft......

6.75

20 jaar inderdaad. “Alles wetend” is ook wel overdreven. Het feit dat ik al op 'jonge' leeftijd naar soul luisterde werkt gewoon in m’n voordeel. Verder wel 'n aardig liedje, de stem van de zangeres doet me soms een beetje denken aan die van Duffy? Elektronische muziek is weer helemaal "hot" dit jaar dus er is keuze genoeg, en dan vind ik deze van 14th Music toch niet helemaal geslaagd. 't Klinkt meer als zo’n nummer dat in omstreeks 1992-1995, toen was de elektronische muziek toch ook een hype (?), gemaakt had kunnen worden dan iets recents. Goapele’s Play klinkt bijvoorbeeld veel frisser en moderner, om maar 'ns een voorbeeld te noemen. Verder, zoals gezegd, een prima nummer. 6.5’je.

Gek. Die van Goapele vind ik dan weer helemaal niks. Overigens is die opmerking over 1992-1995 geheel correct, want de producer in 14th neigt ook om dat geluid te benaderen. Ik zelf vind dat wel leuk (beetje raar om moderniteit als criterium te gebruiken trouwens?). Verder vind ik het best frisjes hoor.

7,5 van mijn kant.

Mwa, zo raar is dat criterium toch niet? Als iets wat nu uitkomt klinkt als iets wat zo ongeveer vijftien jaar geleden had kunnen worden gemaakt, dan werkt dat niet bepaald in het voordeel van een nummer (of album). Andersom juist weer wel. De truc is juist om iets te creëren dat doet denken aan de tijd van weleer maar met behoud van 2011-normen.

Nou, ik vind het ook een beetje een raar argument. Bijvoorbeeld het album van Lee Fields uit 2009, klinkt alsof het uit de jaren 70 komt. Dat is dan volgens jou niet goed, of begrijp ik het verkeerd?

Vind het wel meevallen, het zou zowel onder dubstep, twostep of de step die ze in 92-95 hadden kunnen vallen. Maar Goapele is inderdaad honderdduizendenmiljoen keer beter: een 6,5.

Ik heb nooit gezegd dat muziek dat oubollig klinkt per definitie niet goed zou zijn, ik heb het nummer immers ook beoordeeld met een 6.5 als cijfer. Ik snap eigenlijk ook niet waar je dat vandaan haalt of uit opmaakt? Ik zeg alleen dat dit nummer ook omstreeks 1992-1995 gemaakt had kunnen worden, en dat dat niet in het voordeel van het nummer werkt. Vooral niet bij een elektronisch(-gerelateerd) genre. Dat hoeft niet altijd zo te zijn, maar wel in het geval van de videoclip die Max plaatste (naar m'n mening).

Lee Fields vind ik een slecht voorbeeld, in ieder geval voor deze discussie. Je hebt het over (pure) funk gebracht door een artiest en backingband die doelbewust proberen om het retro-gevoel op te wekken; het moet zo “authentiek” mogelijk klinken, dan werp je automatisch een andere blik op zijn repertoire. Dat lijkt me niet de gedachtegang van de producer van 14th, die gewoon jaren ’90 invloeden probeert te verwerken in z’n producties (terwijl er bijna niets eigentijds te bespeuren valt – het ís daadwerkelijk gedateerd). Dan vind ik de clip van Aloe Blacc’s Dark End of the Street die ik enige tijd geleden postte een veel passelijker voorbeeld. De traditionele invloeden van de 70’s zijn heel goed hoorbaar, maar de ritmische sectie voelt zeer eigentijds en modern aan. Dát lijkt me juist de bedoeling. Al vind ikzelf Aloe Blacc ook niet helemaal relevant, want het blijft onversneden soul. Het eerste voorbeeld van Goapele vind ik nog het beste, je zit dan ook in dezelfde hoek waardoor het makkelijker is om 'n punt te maken.

Ik heb zojuist mijn stem verhoogd bij het tweede album van Jazmine Sullivan. Zoals Kevin daar ook al neerpende bevat dat album een duidelijke link naar de jaren ’80 sound, en toch klinkt het allemaal bijzonder eigentijds. Dát is de kunst van produceren. Muziek maken dat ouderwets klinkt is allerminst bijzonder, muziek maken dat sterk doet denken aan een willekeurig voorgaand decennium zonder dat het daadwerkelijk zo (gedateerd) klinkt vind ik wel bijzonder. En Lee Fields? Die heeft een vermakelijk album gemaakt, maar briljant is het absoluut niet. Ik luister net zo graag een album uit de jaren ’70, of een modern en hip album. Die van Jazmine bijvoorbeeld. Verder, zoals gezegd, 'n aardig nummer.

Nu overdrijf je wel heel erg of zet je het wel heel cru neer. De producer van 14th wilt suggereren naar o.a. de garage en (de) steps uit de jaren 90' en in dat opzicht vind ik het prima gelukt, maar dat wil niet zeggen dat het niet eigentijds is. Ik vind dit prima in 2011 kunnen. Maar enfin.. het is wel duidelijk dat we een hele andere kijk op muziek hebben. Opinions are just like assholes: everyone has one.

Harvey Scales kende ik al, erg tof! Iets in de vorm van een 8je of zo. Prachtige stem heeft die man..

Early Clover is ook leuk, 7.5. Gave blazers ook.

14h kan ik wat minder mee. Kan sowieso minder met zo'n sound, maar de zangeres doet me ook niet heel veel.. Cijfers: 4 of iets in die richting.. Sorry, Mb..

14th: 3. Two step en dub en al die shit is nooit voor mij weggelegd.
Dat nummer van Goapele vind ik flink tegenvallen. Ik hoop niet dat het representatief is voor haar nieuwe album. Overigens nog dank aan Angelo om me (onbewust) een hint te geven dat er EINDELIJK nieuw materiaal van deze dame is. Ik zal het album eens checken.

Wederom van Stax... Ook zojuist toegevoegd.

7.5

Weinig aan: een 6.

Slakah The Beatchild - Soul Movement vol.1 is ondertussen toegevoegd op de site.

Ook mij doet deze weinig: 5

Mwoah. Ik vind het een prima nummer: een 7.

Ik vind het (ook) niet echt bijzonder. Zijn stem doet me niet veel. Calvin is overigens een paar maanden geleden overleden. Ik geloof ergens in juni of juli. Hij trad vroeger veel op Clarence Carter. Zie je het al voor je, twee van die hysterische " " zangers bij elkaar? Cijfer is iets in de richting van 'n mager 6'je.