Ascension

Maar dat is wel één van zijn meest extreme albums. Voor wat toegankelijker spul wil ik Live at the Village Vanguard en Impressions aanraden.

Alles na 1962.

problemen met 1961?

Ascension heb ik geprobeerd maar ik weet niet wat ik daar mee aan moet.

Kan ik me iets bij voorstellen..Free Jazz leer je waarderen en mischien dat er een moment komt dat je het wel goed/mooi gaat vinden. Probeer eerst Ole Coltrane, Favourite Things en Coltrane Sounds eens.

De stond er niet voor niets achter. De 2 andere tips staan nog steeds en lijken me een stuk geschikter.

Ik vind Jazz echt prachtig. Alleen het jammere is dat ik niet een heel album lang alleen maar Jazz kan aanhoren. Zonder vocals, bedoel ik. Vandaar dat ik mix van Jazz ontzettend mooi vind. Norah Jones heb ik 2 keer in mn top10 staan, voornamelijk door haar prachtige stem, maar ook door de Jazz samples die je soms hoort. Hetzelfe met een paar andere HipHop albums. Jazz invloeden vind ik zelf veel interessanter om te horen, dan alleen Jazz. Een mix is dus perfect voor mij.

Ik hoop dat ik ooit een heel album lang alleen Jazz kan aanhoren. Geen mix, maar alleen de Jazz instrumentals.
Zoals iemand ooit gezegd heeft, moet je Jazz leren luisteren.

Wel moet ik zeggen dat Miles Davis echt geniaal kan klinken.

Iemand nog naar Belmondo & Yusef Lateef Sextet geweest in het Bimhuis?

nee sorry maar hij is wel heel goed

Gisteren een optreden van Didier Lockwood met Chinese muzikanten bijgewoond. Even voorweg: dit was briljant! Ik had nog nooit van hem gehoord en ben (naast Mingus, Coltrane en Miles) een absolute jazz-leek, maar wat die gisteren op het parket wist te toveren, overigens met heel jonge maar erg getalenteerde muzikanten, was om sprakeloos van te worden. Hij had heel veel variatie in zijn set-list, van wat jazz-klassiekers (o.a Coltrane), een Spaanse (bekend(st)e Spaanse jazz-componist, iemand?) tot een bewerkte Chinese klassieker. Dat laatste werd op het einde van het optreden fulmineus uitgesponnen in een improvistaie spektakel waar zelfs een Chinees instrument (er-hu) aan bod kwam. Dit optreden gaat tot het einde van mijn dagen in herinnering blijven. Een soort gebeurtenis die me wel eens tot de jazz zou kunnen bekeren.

Dat overkomt een ieder met een fijne muzieksmaak en een open geest vroeg of laat.

welkom bij de club

Even een vraagje, ik ben op zoek naar van die rustige muziek om op een donkere avond als je helemaal alleen bent te draaien Volgens mij is dit jazz maar wat ik tot nu toe ken (en dat is niet veel) is allemaal erg swingend. Kan ik in de verkeerde hoek zitten of heeft iemand suggesties?

Zijn mooiste!



Ook heel erg goed.

Allemaal in het kader van Cool Jazz, uitermate geschikt om op een donkere avond te draaien, maar ook op een heerlijke zomerdag is het zeer aangename muziek.

haha bedankt ik ga het meteen proberen aangezien het op dit moment niet bepaald donker is

Ik heb net het programma 'Wat heet' gezien. En Jules Deelder was te gast.
Ze lieten een fragment waarin hij een jazzplaat draaide. Ik ben erg benieuwd welk nummer en van wie dit was?
Het klonk erg goed .

Tip op het gebied van nieuwe jazz: het Esbjörn Svensson Trio. Misschien oud nieuws voor sommigen, maar als je van Bill Evans houdt en/of Pat Metheny en/of ECM-jazz, dan is dit trio een aanrader! In thuisland Zweden en Duitsland zijn ze erg populair, in Amerika zijn ze aan het doorbreken. In Nederland...tja...misschien dat hun optreden tijdens het North Sea Jazz wat oplevert.

Okee nou, dames en heren, hou je vast:

Wat refereert nou aan de jazzrock die Zappa begin jaren '70 uit z'n snor tovert? Het mag ook wel iets meer oudbakken zijn, als het maar een beetje 'spannend' klinkt. Niet van dat eenzame-trompettist-in-de-regen-spul.

Op het gebied van stevig hebben we het Mahavishnu Orchestra met gitarist John McLauglin, toetsenist Jan Hammer, Billy Cobham op drums, Jerry Goodman op viool en Rick Laird op bas. Klassieke albums zijn The Inner Mounting Flame (1971) en Birds Of Fire (1973).

Iets eleganter klonk Return to Forever met Chick Corea en gitarist Al di Meola. Verder had in die tijd Tony Williams z'n band Lifetime en gitarist Larry Coryell Eleventh House. En Weather Report natuurlijk met Joe Zawinul, Wayne Shorter en een jonge bassist genaamd Jaco Pastorius.

Allemaal bands uit begin/midden jaren '70; nogal wisselend qua beluisterbaarheid; soms klinkt het erg verouderd, soms opvallend fris. Zo duikt het Mahavishnu Orchestra de laatste tijd ineens op in samples.

En hoe zit het met Miles Davis' Bitches Brew? Ik heb gehoord dat dat ook een beetje neigt naar waar ik op doel...

Klopt, is overbekend.

Eerdere sugesties zijn wat avontuurlijker...

Ook eens luisteren: Brand X het hobby bandje van Phil Collins, ook 70 ties. Was ie maar nooit achter zijn drumstel vandaan gekomen....

Enrico Rava; Easy Living (2003)

Voor nieuwe, experimentele jazz verwijs ik graag naar het label "Smalltown Superjazzz".
Alhoewel het voor veel jazzliefhebbers niets meer met echte jazz te maken heeft (het is vooral free-jazz met punk, noise,metal,garagerock invloeden), je kan niet tot in het eeuwige de beboppers die al 40 jaar dood zijn naäpen.

Och, welbeschouwd is zelfs de meest moderne muziek gebaseerd op/nageeapt van de be-boppers van jaren geleden. Franz Ferdinand scheelt niet heel veel van The Jam die op zijn beurt wat leek op de Kinks. Punk is dertig jaar oud, metal stamt uit de vroege jaren '70 en garagerock uit eind jaren '60...
Dus je jazz is misschien experimenteel, maar de invloeden die je noemt zijn zo oud als de weg naar Kralingen!

Er bestaat geen "echte jazz"

er zijn wel enkele basiskenmerken voor de muziek die als jazz gekenmerkt wordt

1. improvisatie
2. swing en syncope
3. eigen toon

sampelen en knip en plakwerk leiden dus nogal eens tot verhitte discussie's onder jazzliefhebbers. Aan de ene kant de vernieuwers en aan de andere kant de puristen die de emotie zo eerlijk mogelijk op een schijf willen horen...ik laat het in het midden,Muziek is muziek en het raakt je of niet. naamgeven en stikkertjes plakken laat ik graag aan anderen over.

Het prettige van de acoustische instrumentale jazz vind ik de tijdloze sfeer die het heeft. Als ik een bebopper hoor denk ik niet aan een bepaalde periode..enkel muzikanten die op dat moment totaal opgaan in muziek... Freejazz gaat wat die directe emotie nog een stap verder.

De swing en syncope zorgen ervoor dat je als luisteraar opgaat in de muziek. Swing zorgt voor het tempo (de sfeer) en de syncope bepaalt de afwisseling, Syncope (accentverschuiving) geeft ook dat ongedwongene en vrije dat jazz voor mij zo prettig luisterbaar maakt...bebob zit nog wel verpakt in een structuur. Freejazz gaat weer een stapje verder. Bij avant-garde freejazz zit er niets anders op dan je geestelijk helemaal over te geven
maar als je dat voor elkaar krijgt ...WHOAOAOAOA

Door het ontbreken van een duidelijke vaste structuur of herhaling (iig minder 'herkenbaar" als bij het gemiddelde pop/rocknummer) moet je je als luisteraar wel "openstellen" om de muziek tot je te nemen. Dit zorgt er dan ook weer voor, dat je de muziek intenser beleeft.

De eigen toon is een subtieler element van de jazz..die niet door iedereen opgepikt wordt.
Waarom klinkt Coltrane anders als Eric Dolphy ? Omdat het twee verschillende persoonlijkheden zijn.
Het persoonlijk karakter klinkt door in de toon en het gebruik van het instrument. In dit geval is de sax "de stem" van de artiest. deze "stem"vertelt jou niet in hapklare brokjes wat er aan de hand is.Dat maakt de "beleving" van jazz wat moeilijker.

Om een lang verhaal kort te maken..

De opmerking "beboppers die al 40 jaar dood zijn naapen" raakt kant nog wal...

jazz is namelijk improvisatie door middel van swing en syncope waarbij ieder persoon natuurlijk zijn eigen karakter meeneemt (geen studio en sample geluidjes, geen herhaling etcetc)

Verder staan er intressante dingen op dat label wat je noemt. Of het "echte jazz" is zal me een zorg zijn

Het is juist goed dat muzikanten voortbouwen op wat geweest is, er nieuwe dingen mee doen, durven nieuwe wegen in te slaan... Maar ik wil alleen zeggen dat veel jazzliefhebbers niks hebben met het latere werk van John Coltrane of de platen van Anthony Braxton, het geen jazz meer noemen maar bv. avant-garde. Ik zeg dat niet, ik vind juist jazz een heel breed gegeven, waar free-jazz zeker in past.

Je moet dat naäpen niet te letterlijk nemen. Iedereen heeft inderdaad een eigen stem, ik heb het meer over de muziekstroming bebop in het algemeen.

[[/quote]
Je moet dat naäpen niet te letterlijk nemen. Iedereen heeft inderdaad een eigen stem, ik heb het meer over de muziekstroming bebop in het algemeen.[/quote]

Dat deed ik ook niet,en ik begreep wel enigzins wat je bedoelde . maar bebop wordt regelmatig als het achterlijke broertje gezien van Free en ander avant-garde stromingen binnen de jazz. Daar wilde ik toch weer eens mijn mening over geven.

Voor mij is jazz vooral gevoel, ben ondertussen een serieuse verslaafde of het dan gaat om een z.g. bebob album van Lee Morgan of een z.g. Avant Garde geluidsexplosie van Peter Brötzmann vind ik niet zo belangrijk....als dat gevoel er maar is.

Maar woorden in die strekking had jij ook al neergezet, dus ik denk dat we het verder wel eens kunnen zijn

Wat betekent hard-bop en be-bop precies? Wat is het verschil?
Graag met voorbeelden van artiesten/albums.

En zijn er nog andere genres/stromingen binnen de (traditionele) jazz?

Je moet andersom werken...eerst luisteren dan pas in hokjes stoppen

edit: zie verder Allmusic.

[quote]Osiris Apis schreef:
Wat betekent hard-bop en be-bop precies? Wat is het verschil?
Graag met voorbeelden van artiesten/albums[quote]

Charlie Parker! Mijn eerste kennismaking met jazz-muziek, dankzij de film "Basquiat". Een aanrader is de plaat "Jazz at Massey Hall" van the Quintet, een klassieker. Mijn eerste jazz cd was "Charlie Parker" op Verve, en die zet ik nog regelmatig op.
Ik zou zeggen, ga eens naar de bib en zoek naar cd's van de mannen die op "Jazz at Massey Hall" hebben gespeeld (Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Charles Mingus, Bud Powell en Max Roach),
die hebben elk steengoede bebop albums gemaakt, meer nog, ze worden beschouwd als de grondleggers van de bebop.

En Fredpit, we zijn het inderdaad eens