Bradon Marsalis wilde eerst geen jazz maken, tot hij zijn broer zag spelen bij The Jazz Messengers, en dacht: dit wil ik, een pak aan, en muziek maken met andere muzikanten, zonder in dienst te staan van één of andere zanger.

De rest is geschiedenis. Hier The Jazz Messengers met Wynton en Branford Marsalis, live in 1982.

:: :: :: jazz jaar 2021 :: :: ::

Muziek roert emoties op momenten, een lijstje is nogal fictief, het verduidelijkt wel iets. Speur graag in diverse stijlen, jazz hoort erbij. Ook nog wel iets van recente jaarlijstjes meegenomen. Tangents komt uit Australië en is hier nauwelijks of niet bekend, was leuk om te ontdekken, maar ook niet altijd even gemakkelijk.

1. Tangents - timeslips & chimera (cinematic jazz)
2. Floating Points, Pharaoh Sanders - promises (ambient jazz)
3. Nala Sinephro - space 1.8 (ambient, jazz)
4. Jihye Lee Orchestra - Daring Mind (big-band)
5. Muriel Grossman - union (spirit jazz)
6. Pat Metheny - Side-Eye NYC (V1.IV)
7. Matthew Halsall - Salute to the Sun (Live at Hallé St. Peters)
8. De Beren Gieren - Less is Endlezz (elek. jazz)
9. Fergus McCreadle - Caim. (chamb. jazz)
10. BADBADNOTGOOD - Talk Memory (jazz fusion)

Ik ben hier nog niet helemaal uit, wel waardig als tip:
* Adam Baldych Quintet - Poetry (neo klassiek)
* Masayoshi Fujita - Bird Ambience (vibrafoon, avant-garde)
* Moritz Oswald Trio - Dissent (elek jazz dark)
* III Considered - luminal space
* Fuubutsushi - Yamawarau +Natsukashii (improv. jazz ambient kwartet)

:: :: :: :::: :::: :::: :: :: ::

Te gek dat je Nala Sihephro noemt en naar Tangents ben ik nu geïnteresseerd geraakt, ohmusica

Jij bent de bevestiging dat ik na 15 jaar intens jazz luisteren nog steeds de ballen verstand van het hele genre hebt ohmusica. Op een enkeling na onbekende namen voor mij. Op de luisterlijst ermee

Ik heb zojuist een recensie gevonden via AOTY, en vind het wel een passende beschrijving:
Timeslips & Chimeras - Tangents | Songs, Reviews, Credits | AllMusic

Het is maar waar je je focus op richt, je kunt zoveel kanten op.

Maak kennis met Eddie Costa en beoordeel




Voor de vibrafoon- en Evansliefhebbers een must (al ben ik nu misschien een roepende in de woestijn). Veel luisterplezier toegewenst alvast.

Naar zoiets was ik dus al even (onbewust) op zoek.

Dank

Naar zoiets ben ik dus al even (bewust) op zoek

Speciaal voor mij, Tony en Brunniepoo en voor mij. Om wat meer in 2022 van deze wonderbaarlijke artiest te ontdekken:

Waren er hier niet enkele leden op zoek naar meer mallet-jazz? Ik noem dan instrumenten als de marimba en vibrafoon.

Hier een uitermate gave band uit Quebec (Quebecoise jazz en jazzrock vind ik erg bijzonderen speels, dus heb me daar erg op gestort de afgelopen jaren). Deze band bestaat uit een fluitist, percussionist (mallets), een drummer en een bassist. Het heeft een lichtend funkend karakter en schuurt ook tegen de avant-garde aan. Omdat de band maar met moeite een platendeal kon krijgen zijn er alleen maar live-platen gemaakt, ééntje uitgegeven door het onafhankelijke Canadeze Les Disques Cadence, en later ook via labels die direct waren gelieerd aan radiozenders en festivals.

De bandleden waren ook actief in allerlei andere Quebecoise jazz en jazzrock-bands, waarvan (volgens mij) alleen Nébu bekend is geworden. Er is een re-issue label (ProgQuébec) dat zich concentreert op dit specifieke niche, en brengt gestaag al die progressive rock uit de jaren zeventig uit. Het fijne aan de progressieve rock uit deze regio is overduidelijke crossover met jazz, folk en jazzrock.

Terug naar L'Orchestre Sympathique, een sympathieke band, met een heerlijke sound, die soms wat doet denken aan Pierre Moerlen's Gong, maar veel dieper gaat.

Aanbevolen album:
https://www.musicmeter.nl/images/cover/60000/60213.jpg?cb=1581610862
L'Orchestre Sympathique - En Concert à La Grande Passe (1979) - MusicMeter.nl

Ik heb hier op Musicmeter de (dankzij de reissue-manie) Spotify-link toegevoegd. Dus deze fantastische muziek is maar één of twee klikken verwijderd.

Het ging mij vooral om het japanse sfeertje wat het album van ohmusica mij leek te beloven.

Het beste piano/vibes album wat ik zo snel op kan noemen is Andrew Hill - Judgment! (1964) - MusicMeter.nl Alhoewel daar ook nog zo'n vervelende drummer doorheen klinkt

Als iemand nog jazz/avantgarde kent met traditionele japanse instrumenten dan hoor ik het graag

Er wordt wel koto gespeeld op enkele platen die ik in huis heb, maar die vind jij kitsch, dat weet ik nu al. Dus die laat ik even voor wat ze zijn. Ik ben verder ook wel benieuwd naar platen met traditionele instrumenten zoals de balafoon, oud of kora.

Vaak kan ik voor traditionele blaasinstrumenten wel mijn heil halen bij Lateef, Birchall of Sanders.

Bedankt, het moet indrdaad niet als wereldmuziek klinken en prog en symphonisch schrikt mij ook al snel af Dat is niet altijd terecht, maar vooroordelen hebben een oorzaak en soms ook een zeker nut

We zoeken weer verder

Het is een kwestie van uitzoeken of er iets van je gading tussen zit, misschien vind je hier aanknopingspunten. zoektermen o.a. minimal japanese traditional

Please Wait... | Cloudflare - flypaper.soundfly.com
Japanese Avant-garde/Ambient/Experimental - playlist by Joel Jun | Spotify - open.spotify.com

dit ‘klinkt’ ook niet gek
JPC ENSEMBLE COLLECTION Vol.9 - Album by JPC Percussion Museum | Spotify - open.spotify.com

Ja, dat is de juiste richting!

Ben wel even zoet zo.

Ik verneem graag t.z.t. wat je hebt opgediept….

Wakker worden met Coltrane én Dolphy.
Fantastisch gefilmd. Weet iemand of het hele concert beschikbaar is?

Lang uitgesteld maar nu moet ik wel.
Deze maand nemen we Giant Steps onder de loep met onze jazz studie groep.
Al zoekende onder de voort bereidingen van dit nummer kwam ik deze tegen.
Geweldig uitgevoerd natuurlijk maar vooral in het begin lekker rubato zodat je rustig de akkoorden rustig op je in kunt laten werken.
Qua gitaar uitvoeringen is de live uitvoering van de Pat Matheny trio is ook zeel aan te bevelen, maar ook de solo uitvoering van Joe Pass vind ik waanzinnig.
Jullie nog favoriete uitvoeringen? (Behalve die van John Coltrane natuurlijk)

Mijn lievelingsversie is uiteraard die van Julie Andrews.

Zo af en toe kom je van die nummers tegen die je met verstomming slaan door hun eenvoudige schoonheid; dit is er zo een

Liep hier per toeval tegen aan. Ken de artiest verder niet maar het hele album klinkt wel ok. De liefhebbers/experts moeten er verder maar een oordeel over vellen.
Jared Sims | School of Music | West Virginia University - music.wvu.edu

Hier liep ik vandaag tegen aan. Uit Finland. Doet me een beetje denken aan Jim Tenor. Ook zijn gewone albums steken goed in elkaar.
Timo Lassy - Trio | Jazz | Written in Music - writteninmusic.com

Jazz of big band? Kom er zelf niet helemaal uit. Uit Hongarije.

Moet het of of zijn dan? Duke Ellington, Gerald Wilson of Count Basie: allemaal en en toch?

Dat is dus de vraag waar ik geen antwoord op heb.

Dat heb je wel, want heeft Soledad je net gegeven. Hoe onverschillig wil je overkomen, gast? Je irriteert mij. Als dat het doel van je stompzinnige bijdragen is, gefeliciteerd.

Deze ballad van Carla Bley, Steve Swallow en Andy Sheppard hoorde ik laatst weer voorbij komen en is van een bloedstollende schoonheid. Een van de betere jazz ballads die ik ken. Vandaar dat ik 'm hier in de live versie ook even onder de aandacht wil brengen.

O.a. van het trio jazz album Carla Bley, Andy Sheppard and Steve Swallow - Trios (2013) en de albumuitvoering is wel de ultieme versie van dit nummer voor mij, maar die staat niet op YT.

Mooi recent album. Goede combinatie van instrumenten. Drum+bas+elektrische gitaar+ Saxofoon.

Mijn favoriete jazzplaat van het jaar tot nu toe is Binker & Moses - Feeding the Machine, dat nog opvallend weinig stemmen heeft, aangezien drummer Moses Boyd en saxofonist Binker Golding prominente spelers in de Britse jazzscene zijn. Ze werken op deze plaat samen met Max Luthert, die een elektronische onderlaag legt voor Binker en Moses om over heen te musiceren én op in te spelen, en dat laatste gebeurt veelvuldig. Het resulteert in een ontzettend dynamische ''elektronische'' jazzplaat (er zitten free-jazzpassages in, ook heerlijke grooves) met fenomenaal samenspel en soms zelfs dystopische ambientjazzsferen.