6,5

7

6

7,5

Dit zijn de nummers waardoor Bruce ook fijn op de achtergrond is, maar of dat nou een echt compliment is...

6,5

Ik vind het persoonlijk een leuk nummer maar ik snap wel dat het op de plank is blijven liggen destijds. Het luistert lekker losjes weg en het verhalende is ook best pakkend. Het heeft ook inderdaad, zoals ik hierboven al ergens las, iets zomers over zich. Iets zwoels. Muzikaal dan, want de tekst is alles behalve vrolijk. Het doet me op de één of andere manier altijd een beetje denken aan Sweet home Alabama. Maar waarom kan ik niet precies uitleggen Iets met de 'feel' in beide nummers....
Alleen is het nummer over voor je er erg in hebt. Typisch nummer om op een outtakes box als Tracks op te duiken. Als b-kantje had het ook prima dienst kunnen doen overigens. Ik geef het een 7.

Jullie Bossmeter top 200:

1. Book Of Dreams (6,977777778) (27 stemmen)
2. Rockaway The Days (6,885416667) (24 stemmen)
3. Bishop Danced (6,388095238) (21 stemmen)
4. Buffalo Gals (6,322727273) (22 stemmen)
5. The Long Goodbye (6,290384615) (26 stemmen)

195. Waitin' On A Sunny Day
Album: The Rising

De eerste song van The Rising vinden we op plek 195. In tegenstelling tot de meeste andere nummers op die plaat, werd Waitin' On A Sunny Day al lang voor de aanslagen van 11 september geschreven. Het nummer werd rond 1998 al eens opgenomen (die versie is voor zover ik weet nog niet verschenen) en tijdens de 1999-2000 Reunion Tour met de E-Street Band werd het af en toe tijdens soundchecks gespeeld, maar onze eerste echte kennismaking met dit nummer was dus op The Rising. Zijn eerste nieuwe studioalbum sinds 1995, bovendien het eerste studioalbum met de voltallige E-Street Band sinds 1984, geïnspireerd door 9/11 en diens nasleep. Kortom, de plaat had grote verwachtingen in te lossen en wat mij betreft deed ie dat ook (al duurt ie misschien net ietsje te lang).

Hoe ouder Bruce wordt, hoe vaker hij teruggrijpt naar Iers aandoende instrumentatie, lijkt het wel (Bruce heeft naast Nederlandse en Italiaanse voorouders ook enkele Ieren in de familiestamboom). Op Waitin' On A Sunny Day komt deze voorkeur heel duidelijk om de hoek kijken, het geeft de song in ieder geval een optimistisch kantje mee (dat het niet allemaal kommer en kwel is op The Rising blijf ik een uitstekende zet van Bruce vinden). En al is het lang niet mijn favoriet van dat album, een hekel aan dit nummer hebben lijkt me ook nogal lastig te verwezenlijken. Maar goed, dat kan ik pas met zekerheid zeggen nadat ik morgen de score heb uitgerekend

8,5

8

5,5

Simpel en wat naïef, maar opzich een prima live sfeermaker. Al kan het nummer inmiddels wel achterwege gelaten worden. Net als Dancing in the Dark doodgespeeld met die livetradities.

Ik vind het wel na Lets be Friends de zwakste song van The Rising, maar dat is dan ook zijn allerzwakste song ooit.

Eerste echt opvallende keuze, had deze hoger in de lijst verwacht. Maar aan de andere kant was ik wel toe aan een solo van Clarence

8,3

5,5

Ik heb dit altijd wat een flauw deuntje gevonden. Net wat te makkelijk en een te zagende melodie.

Tja, lastige.. het wordt steeds meer de Yellow Submarine van Bruce. Daarmee nog geen slecht nummer maar zeer lastig om een cijfer op te plakken. Nou ja, Nederland = polderland dus een

7

? Nu al in de lijst? heerlijk aanstekelijk nummer waar ik altijd bijzonder vrolijk van wordt ?? 8.5 !

Ja hoor, gezellig

7.3

De live versie die hier is geplaatst vind ik een tikje melig. Maar in het kader van The Rising, met zijn zware thematiek, is dit een prachtige hartverwarmende song. 8,0

oh deze vind ik ook wel leuk 8

8

7.6 Nog steeds een prima song

Komt inderdaad te vroeg, verrassend. Eén van de vele toppers op het prachtige album The Rising.

8

Op zich geen slecht nummer maar al wat beu gehoord gezien hij het zoveel live speelt

7

Zingevend zoals religie hoort te zijn maar Springsteen is.

Muzikaal echter niet zo mijn ding.

6,5

Voor mij het moment om tijdens concerten even te gaan wateren of iets te drinken te halen. Het is te gemakzuchtig , al snap ik wel dat hij op The Rising een belangrijke plaats in neemt. Het is vrolijk en het krijgt stadions en grote grasvelden in de meezingmodus . Voor mij zeker geen favoriet en ik skip hem op het album ook meestal . een 5.2

Een nummer wat altijd voor een glimlach bij mij zorgt. Dat wat simpele hoor ik er ook wel in, maar het is wel een heerlijk niemendalletje en erg belangrijk op the Rising als tegenhanger tegen al die zware nummers die daar op staan.

7,5

Waitin' On A Sunny Day is de laatste jaren verworden tot "Waitin' tot ik mijn kind mag gooien" naar ome Bruce om een moppie mee te zingen. Wat ooit als een spontane, hartverwarmende actie begon is verworden tot een monsterlijke Stuif Es In die het slechtste in mensen naar boven haalt en waar Bruce -naar mijn mening- niet aan mee zou moeten werken. Net zoals Dancing In The Dark zijn dit kermis-elementen die ik liever niet zie bij een Springsteen-concert. Voor de onwetenden: bij Waitin' worden altijd een kind (vanaf 4 jaar!) het podium opgevraagd om een couplet mee te zingen. Effect hiervan is doodmooie, bange of juist heel bijdehante kinderen en ouders die hun "moment of fame" claimen. Daarnaast wordt er vaak dagen gewacht om zo dicht bij het podium te raken, is de pit sowieso intens dus je mag je afvragen in wiens belang dit is.

Hierdoor kan ik het nummer live zeer moeilijk aanhoren en daarnaast wordt het ook nog eens ellenlang opgerekt tot een melige, flauwe bal. Zowaar prefeer ik dan dus de albumversie of vroegere live-opnamen: deze zijn nog fris en compact. Dan past het nummer prima op The Rising als tegenhanger van de zwaardere nummers.

Ik kan overigens beloven dat er nog wel meer verrassingen komen en waarschijnlijk de komende dagen al. Arthur en ik zijn op een eigenwijze manier door zijn oeuvre gevlogen en hebben de rangschikking niet tot 3 cijfers achter de komma herberekend. Hadden we dat wel gedaan dan hadden wij nog steeds met zijn 2tjes in ons hoekje zitten spelen en had het risico geweest dat iemand anders een BossMeter was begonnen. En, nog belangrijker: het is veel leuker om anderen ook toe te laten in ons speelhoekje. Om deze reden geven wij ook geen cijfers meer en sluiten we onszelf bewust uit van deelname aan het cijfergebeuren.
Wat overblijft is een heerlijke lijst met hopelijk veel verrassingen en "nu al?" of "zo hoog?" momenten die toch nog enigszins representatief is voor Arthur en mijn smaak.

6 voor de albumversie. Live krijgt dit nummer een onvoldoende.

7

7,5

8,5

6