7

9

De Summertime Blues scoort veel beter dan ik had verwacht. Zelfs met een 4 scoort ie nog boven de 8 gemiddeld. En dus eindigt ie in de top 10.

1. Chuck Berry - Johnny B. Goode 8,683 (24)
2. Johnny Cash and Tennessee Two - Folsom Prison Blues 8,546 (26)
3. Jacques Brel - Ne Me Quitte Pas 8,439 23)
4. Elmo James - Dust My Broom 8,305 (22)
5. Jerry Lee Lewis - Great Balls of Fire 8,1 (17)
6. Nina Simone - My Baby Just Cares For Me 8,096 (23)
7. The Flamingos - I Only Have Eyes For You 8,044 (25)
8. Eddie Cochran - Summertime Blues (1958) 8,03 (20)
9. Little Richard - Tutti Frutti 8,02 (25)
10. Miles Davis - So What 7,954 (28)

Eén van mijn favoriete albums van de jaren '50 is Ravi Shankar's Three Ragas. Ik kom hier altijd heerlijk bij tot rust. Beatle'George Harrison werd zoals bekend stevig door hem beïnvloed en Within You, Without You (met A Day In The Life mijn favoriete nummer van Sgt. Pepper's) klinkt ook een beetje als een mini-Raga.

Van de drie ragas heb ik maar de kortste genomen. Ik zou zeggen: open the doors of perception en laat het over jullie heenkomen.



Ravi Shankar - Raga Simhendra Madhyamam (1956)

7

8,5

3

Wat een zenuwlijer muziek. Geef mij dan maar de exotische muziek van Martin Denny.

4

Summertime Blues: 6 (ontzettend leuk om hierin een strofe te ontdekken die PJ Harvey later nog zou gebruiken in een liedje)
Raga Simhendra Madhyamam: 6 (ik zit ergens tussen herman en wibro in)

6

Summertime Blues nog een 8.7

Ravi Shankar - 7.0

Uit de prehistorische top ken ik Raga Jog en dan ga je toch vergelijken. Het eerste deel van Raga Simhendra Madhyamam pakt me niet gelijk. Het tweede deel (vanaf 4 minuten) is beter. Het derde deel (vanaf 7 minuten met percussie) vind ik het beste.
Hoewel Raga Jog 3 keer zo lang duurt boeit het me wel van begin af aan. Vanaf 13 minuten komt er percussie bij en werkt dan nog een kwartier toe naar een veel uitbundigere climax (8,5).
Voor Raga Simhendra Madhyamam: 7,8.

Eerlijk gezegd vind ik Raga Jog ook beter, maar om een nummer van 29 minuten te plaatsen vond ik wel wat ver gaan. 11 minuten zullen de meesten nog wel afluisteren, maar 29...

3

4.4

4

Dat zou Kees-Jan vast heel fijn gevonden hebben .

Prachtige muziek.

9

6,2

Niveau ligt hier momenteel een stuk hoger dan in de 60-62

Fats 8,0
Eddie 8,0
Ravi 8,0

Een tl;dl dus.

Ik kende deze niet. En over "Within You, Without You" heb ik 20 jaar gedaan om die leuk te vinden.
Dus steek deze slowburner maar vast aan. Dan wordt ik er misschien later warmer van.
Cijfer: 6

Echt leuk is dat nummer ook niet. En voor meer ergernis kun je terecht bij George Harrison - Wonderwall Music (1968)

Die staat al 20 jaar op mijn lijstje om voor het eerst te beluisteren.
En dat gaat gebeuren binnenkort.

Wow wat een hoop lage cijfers. Ik vind dit erg toffe muziek. Maar ik kon Within You Without You dan al bij de eerste luisterbeurt waarderen, één van mijn favoriete Beatles-nummers.

8,5

Mooie beheersing van het instrument, zeg ik als leek. Maar het nummer zelf...hoe kan je hier nu rustig van worden?

4,9

De muziek neemt de tijd en ik heb geen moeite met de sitar. En de tabla mag ik ook graag horen. Voor mij is het wel meditatief om naar te luisteren.

Martin Denny vind ik trouwens ook wel leuk, al is dat wel weer iets heel anders. Ik heb meteen Quiet Village op de longlist gezet, fraai nummer is dat.

5.5

Pfff, inderdaad! Die 29 minuten waar ik me bij de prehistorische ladder steeds doorheen moest worstelen was ieder jaar weer een kwelling....
Overigens zijn deze 11 minuten niet veel beter, maar wél een stuk minder lang!

Cijfer: 3

In mijn geval speelt mee dat ik niet uit een onbevooroordeelde positie kwam.
Dit nummer hoort voor mij bij de generatie van flower power hippies die in bloemetjesjurken naar India reisden om daar aan het strand te mediteren. Ik zit net in de generatie erachter.

Ik heb het nummer voor het eerst gehoord tijdens een geschiedenisles begin jaren 70. De geschiedenisleraar was zo'n hippie die tijdens de les vertelde waarom Ghandi zo'n toffe vogel was. Het nummer paste uitstekend bij die les: Saai.

In die tijd was er veel muziek en weinig geld dus ik weet nog dat ik voor het blauwe album ging (nee, Kees-Janhet is niet wat je denkt, klik hier). Een compilatie waar die gelukkig niet bij stond (ze namen uiteraard alleen maar de beste Beatles tracks op).
Geen van mijn vrienden vond er wat aan, dus dat hielp ook niet en mijn vooroordelen werden definitief bevestigd door de allereerste Oor's Popencyclopedie die ik kocht in 1977. Ik citeer: "de Indiaase probeersels die de titel Within you wihout you krijgen vormen het dieptepunt van het album " Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band".

Pas toen ik de CD van dat album kocht, ergens eind jaren 80, kreeg ik na enkele "draaibeurten" het licht.

Ghandi?

Volgens mij zijn wij van dezelfde generatie Marzipaintree, maar ik kan niet zeggen dat ik hier ook last van heb (gehad).
Maar goed, ik had ook niet zo'n geschiedenisleraar. Of last van Oor-ontsteking.