Tja.... 10!

6,5

7,5

6,5

9

8,1

Met "Jailhouse Rock" scoort Elvis beter dan met zijn "Mystery train". Die staat momenteel 25e. JR scoort een 14e plek.

11 Eddie Cochran - Summertime Blues (1958) 7,970 (23)
12 Miles Davis - So What (1959) 7,954 (28)
13 Hank Williams - Ramblin' Man (1953) 7,948 (25)
14 Elvis Presley - Jailhouse Rock (1958) 7,945 (20)
15 Muddy Waters - Mannish Boy (1955) 7,933 (21)
16 The Isley Brothers - Shout (1959) 7,917 (23)
17 Ella Fitzgerard & Louis Armstrong - Summertime (1957) 7,902 (23)
18 Howlin' Wolf - Smokestack Lightnin' (1956) 7,891 (23)
19 Fats Domino - Ain't That A Shame (1955) 7,855 (21)
20 Dave Brubeck Quartet - Take Five (1959) 7,851 (35)

Presley en Cash hebben hun tweede ronde gehad. Er komt nu een derde artiest aan voor een tweede ronde en dat is de artiest die zojuist door Elvis van zijn 14e plek verstoten is.

We zijn inmiddels bij nummer 99. Aanstaande maandag of daaromtrent publiceer ik de hele top 100.
Voordat ik zover ben wil ik in ieder geval een jaar aan bod laten komen dat nog geen enkele ronde heeft gehad: het jaar 1950. Bij de volgende 100 komt dat jaar zeker nog meerdere keren voorbij maar het is er blijkbaar nu nog niet eerder van gekomen.

Het Amerikaanse blad "Rolling Stone" zette het beoogde nummer uit 1950 in 2011 op de 465e plek van de top 500 aller tijden. Niet zo merkwaardig wellicht want het blad was ooit vernoemd naar deze song. En niet alleen het blad, ook nog een andere hele beroemde rockband.

Maar het is te makkelijk om de invloed van dit nummer alleen hiertoe te beperken.
In de jaren 30 en 40 trokken zwarte muzikanten van het platteland in het zuiden naar de steden in het noorden. Muddy was er ook zo één.
En met het nu volgende nummer legt hij een fraaie link tussen de oude akoestische blues uit zijn geboortestreek aan de Mississippi naar de "nieuwe" elektrische blues van Chicago. En die nieuwe blues ging niet alleen meer over activiteiten zoals slavenwerk op de katoenplantages maar juist over andere activiteiten zoals...... seks.
Wat dat betreft geïnspireerd door catfish blues uit 1941 die nog unplugged klinkt.

Wat vinden wij ervan?



Muddy Waters - Rollin' Stone (1950)

9

6.9

6

Frogman 6,5
Elvis 6
Muddy 7,2

8

8

6,5

8.3

7,5

7.75

8,5

7,8

7

7

8,8

8,5

Muddy heeft de top 30 gehaald. Het lijkt erop dat hij gelijk is geëindigd met Link Wray maar die heeft met meer cijfers achter de komma een lager gemiddelde.

25 Elvis Presley - Mystery Train (1955) 7,684 (28)
26 Barrett Strong - Money (That's What I Want) (1959) 7,665 (20)
27 Big Mama Thornton - Hound Dog (1953) 7,655 (21)
28 Bo Diddley - Bo Diddley (1955) 7,648 (21)
29 Louis Prima - Medley: Just a Gigolo / I Ain't Got Nobody (1956) 7,633 (21)
30 Muddy Waters - Rollin' Stone (1950) 7,632 (17)
31 Link Wray - Rumble (1958) 7,632 (22)
32 Sam Cooke - You Send Me (1957) 7,630 (22)
33 Juliette Greco - Sous le ciel de Paris (1952) 7,626 (19)
34 Jackie Brenston ft. Ike Turner - Rocket "88" (1951) 7,606 (17)
35 Screamin' Jay Hawkins - I Put A Spell On You (1956) 7,596 (24)

Een rectificatie. Je kan pas een top 100 publiceren nadat je nummer 100 hebt gehad en niet 99. De hele top 100 komt daarom pas aanstaande woensdag of daaromtrent.

Volgende week maandag is het blue monday. Volgens wikipedia althans en het bestaat sinds 2005.

Wij 50s-liefhebbers weten wel beter.
Want het volgende nummer gaat er al over. En dan is het 1954. In dit geval heb ik gekozen voor de originele uitvoering.
De zanger is volgens muziekjournalist Tony Russell in zijn boek "The Blues" de meest ongelukkige man van New Orleans. Dus de nu volgende versie is hopelijk een gelukkige keuze. Hij heeft diverse klassiekers op zijn naam staan zoals "I hear you knocking" en "One night" maar iedere keer ging een ander er vandoor met het succes. Gale Storm, Elvis Presley en Dave Edmunds bijvoorbeeld.
In onderstaand geval ging het succes naar Fats Domino die hem pas in 1956 opnam.

Maar Smiley Lewis bleef lachen. Hij heette niet voor niets
Zelfs toen hij in 1966 in het ziekenhuis werd opgenomen. Hij stierf daar op slechts 53e jarige leeftijd aan maagkanker volgens sommigen omdat hij al zijn frustraties en stress altijd wegslikte.
Maar dat is een ongedekte insinuatie. Want in het volgende nummer moppert hij er behoorlijk op los totdat hij bij de zaterdag komt als hij zijn "money" en zijn "honey" heeft.

Fats Domino speelt overigens op de piano mee op deze versie van de grote pechvogel. Dus ook voor de Fats-fans is dit een bijzonder nummer.
En Smiley speelt wat hij zo goed kan: gitaar.



Smiley Lewis - Blue Monday (1954)

Ik vergeet nog zelf een cijfer te plaatsen bij Muddy.
Deze is wel in de berekening hierboven meegenomen.
7

Smiley
7,7

Kende dit origineel niet, maar, wow, dit klinkt wel heel erg lekker. Beter zelfs dan de Fats Domino versie:

9