Deadline over 5 uur! Willen Choconas, Arrie, reejman, Teunnis, Edgar18 of 123poetertjes nog stemmen?

Absoluut, dank voor de herinnering!

+ Koenr, yeahyeahyeah, Dance Lover

Bedankt voor de tag!

01. Little Simz - Venom
02. Caterina Barbieri - Fantas
03. Lalalar - Isyanlar
04. Burial - Claustro
05. Jamila Woods feat. Saba - BASQUIAT

06. Freddie Gibbs & Madlib - Crime Pays
07. Girl Band - Shoulderblades
08. Lamb - Deep Delirium

1. Kate Tempest - People's Faces
2. Caterina Barbieri - Fantas
3. Burial - Claustro
4. Lamb - Deep Delirium

5. Jamila Woods feat. Saba - BASQUIAT
6. Lalalar - Isyanlar
7. Bill Callahan - The Ballad of the Hulk
8. Little Simz - Venom

9. Freddie Gibbs & Madlib - Crime Pays
10. Jay Som - Superbike
11. Girl Band - Shoulderblades
12. Fontaines D.C. - Hurricane Laughter

Behoorlijk hoog niveau hier! Freddie en Jamila grijpen net mis, maar ook de rest van de finaleladder vind ik vrij sterk.

1. Kate Tempest - People's Faces
2. Jay Som - Superbike
3. Little Simz - Venom
4. Fontaines D.C. - Hurricane Laughter
5. Bill Callahan - The Ballad of the Hulk

6. Freddie Gibbs & Madlib - Crime Pays
7. Jamila Woods feat. Saba - BASQUIAT

Prima finale!

1. Little Simz - Venom
2. Lalalar - Isyanlar

Eigenlijk een gedeelde eerste plaats.

3. Kate Tempest - People's Faces

4. Jamila Woods feat. Saba - BASQUIAT

5. Bill Callahan - The Ballad of the Hulk
6. Freddie Gibbs & Madlib - Crime Pays
7. Burial - Claustro
8. Caterina Barbieri - Fantas
9. Lamb - Deep Delirium

10. Fontaines D.C. - Hurricane Laughter
11. Jay Som - Superbike
12. Girl Band - Shoulderblades

De lijnen zijn gesloten! Ik bereken nu de uitslag en plaats daarna de eerste paar nummers. Daarna heb ik onverwachte avondplannen, dus de laatste plaatsingen zullen later vanavond of op zijn laatst morgenochtend plaatsvinden.

edit: Grapje, duurt langer dan ik dacht. Uitslag later vanavond of morgenochtend.

Hey, dat is mijn tekst!

Oh kut had 20u in m'n hoofd

Jammer, had Kate nog wel op 12 willen zetten x

Jij bent veel meer waard dan de tweede plaats, nummer EEN

123poetertjes weet x

...En we gaan van start! Dank aan Masimo, aerobag, Cervantes, wibro, Titmeister, Johnny Marr, charlotte2807, jordidj1, dumb_helicopter, Gretz, stardust_be, Arno, Ploppesteksel, Simon77, Koenr, Teunnis, Choconas, Edgar18 en uiteraard mezelf voor het inzenden van 19 lijstjes en het bepalen van de winnaar van de maand mei. Het is een naar mijn mening toch best onverwachte uitslag geworden, waarin één lijstje het verschil kon maken tussen een podiumplek en een (lage) middenmootpositie.

12. Jamila Woods feat. Saba – BASQUIAT (15 punten, 9 keer genoemd)
Genomineerd door aerobag




Deze zangeres, die sommigen van ons misschien eerder hebben gehoord op Chance the Rapper’s Sunday Candy, is er een die het muzikale met het politieke verweeft. Op haar album LEGACY! LEGACY! is ieder nummer gewijd aan een artist of colour die haar naar eigen zeggen inspiratie biedt om zich als zwarte artiest door het leven te navigeren. Op BASQUIAT, een nummer dat opvalt door zijn intelligente structuur en gloedvolle bijdrage van rapper Saba, is dit Jean-Michel Basquiat, een kunstenaar die ooit in een interview werd gevraagd wat hem boos maakt. Volgens Woods is dit exemplarisch voor hoe de politieke uitingen van kunstenaars vermaak wordt voor een publiek dat hunkert naar boosheid (”They wanna see me angry/They wanna see me bear my teeth, yeah”). De duidelijke boodschap van dit nummer beviel bij veel van ons: BASQUIAT werd even veel genoemd als de nummer twee van deze maand. Desalniettemin was dit bijna uitsluitend op lage posities en is Woods daardoor toch de hekkensluiter van deze finale.

11. Bill Callahan - The Ballad of the Hulk (16 punten, 7 keer genoemd)
Genomineerd door aerobag




Na een niet universeel gelauwerd reggae-experiment in 2014 is Bill Callahan met zijn recente album weer teruggekeerd naar zijn roots (woordgrap). Eén van de publieksfavorieten op dit album is deze ingetogen muzikale introspectie met een uitdagende structuur. Callahan overpeinst zijn vroegere daden en reacties op situaties en vraagt zich af of hij misschien wat inspiratie van de Hulk zou kunnen opnemen (”But I never got angry/Maybe I should have”). Hij eindigt met een overpeinzing van zijn overpeinzingen zelf (”Oh, I try to be a good person/I wonder if it’s annoying/Or worth pursuing"). Om er een mogelijkerwijs pretentieuze interpretatie aan te geven: de muzikale invulling sluit naadloos aan op de thematiek van beslissingen die ook anders genomen hadden kunnen worden, aangezien Callahan ongeveer halverwege melodieus een compleet andere weg inslaat, om vervolgens te eindigen in een andere toonsoort waarin hij begonnen is. De jury’s van de Song van het Jaar 2019 maandfinale waren echter niet al te veel onder de indruk: ook Callahan lijdt onder het euvel van niet hoog genoeg genoemd worden en eindigt zodoende op een elfde plek.

10. Jay Som – Superbike (19 pt. 5 keer genoemd). Nummer 1 van Gretz en stardust_be
Genomineerd door stardust_be





De Song van het Jaar-formule heeft altijd toch een paar vaste componenten: een exotisch deuntje (Islanyar, Erlend Apneseth Trio, KOKOKO!), een ambitieus electronica-experiment (Caterina Barbieri, Aïsha Devi, Holly Herndon) en, niet te vergeten, een softrockerd met een vrouwelijke zangeres. Jay Som, ook bekend als Melisa Duterte, treedt hier in de sporen van SASAMI, Julia Jacklin en Black Belt Eagle Scout om deze vaste plaats in de finale op te vullen en dat doet ze zeer verdienstelijk: de Filipijns-Amerikaanse “bedroom-pop”-artiest zet met Superbike een sprankelend nostalgisch shoegazepopliedje neer. Over wat Pitchfork treffend een Britpopgitaartje noemt bezingt ze het verlangen om een motor op te pakken en weg te rijden van haar geliefde die haar niet meer wil. Hoewel het nummer op melodieus gebied erg veel te bieden heeft, biedt Duterte met haar gitaarsolo naar het einde toe toch nog een rauw randje. Jammer genoeg moeten de vrouwelijke softrockerds voor een hoge finaleplek ook de overstap kunnen maken naar de steun van de SvhJ-hipsters, en die waren niet erg ontvankelijk. Met maar 5, weliswaar hoge, noteringen eindigt ze net aan de onderkant van de middenmoot.

9. Freddie Gibbs & Madlib - Crime Pays (20 punten, 8 keer genoemd). Nummer 1 van aerobag.
Automatisch genomineerd




De nieuwe samenwerking tussen rapper Freddie Gibbs en producer Madlib is één van de meest gehypete releases van het jaar onder hiphopperds. Bijna unaniem onder hen is de liefde voor Crime Pays, volgens onder andere RateYourMusic al één van de beste tracks van het jaar. Op dit nummer bezingt (berapt?) Gibbs de realiteit als bewoner van de Amerikaanse ghetto’s, waarin men tegelijkertijd profiteert van drugshandel en misdaad als dat men er een slachtoffer en slaaf van is. Deze enigszins subversieve aanpak van gangster rap wordt ook gebruikt in de clip, waarin hiphopclichés zoals champagne, extotische dieren en drugshandel worden gecombineerd met een Amerikaanse countrysetting van pittoreske bergen, boerderijen en beekjes. Hoewel waarschijnlijk niet bewust, is de bron van Madlib’s sample, die natuurkundig niet verder verwijderd kan zijn van gangsterrap, een leuke toevoeging aan deze tegenstelling. In de finale hebben Gibbs en Madlib bij gebrek aan meer fanboys zoals aerobag helaas nét naast een hogere middenmootpositie gegrepen en eindigen ze beduidend onder de twee vrouwelijke rappers in deze finale. Nou goed, verliest de patriarchy ook eens.

Haha, klopt wel, ja. Alleen: geen jazz deze maand. Stuivertjewisselt dat genre met hip-hop?

Wellicht! Vind ik jammer, ook al vind ik de hiphop in deze finale wel bijzonder sterk!

8. Girl Band – Shoulderblades (21 punten, 6 keer genoemd). Nummer 1 van hoi123
Genomineerd door hoi123




Edward Mordake was een mythische Engelse edelman die geboren werd met een tweede gezicht op zijn achterhoofd. Als Ed Mordake blij was, keek dit hoofd vol venijn, terwijl het hardop lachte als Mordake aan het huilen was. Dit personage, en breder gezien de thematiek van emotionele gesplitstheid, staat centraal in de nieuwe single van Girl Band, een muzikaal controversiële band die na vier jaar radiostilte terug in de muziekwereld is. Deze pauze is genomen vanwege mentale gezondheidsproblemen van zanger Dara Kiely, die ook de basis vormen voor veel van zijn tekstuele inspiratie, zoals hier. De vrij fantastische performance van danseres Oona Doherty in de videoclip van het nummer weerspiegelt deze emotionele geschiftheid goed: haar verwrongen bewegingen en uitdrukkingen lijken een fysieke manifestatie van de gierende, amelodieuze gitaren en de op hol geslagen uitroepen van zanger Dara Kiely. Niet echt muziek voor op de familieborrel dus, en volgens mij één van de love-hate-nummers van deze finale, maar vanwege een aantal nummer 2-posities toch op nummer 8 geëindigd. Kijken of de nummers van hun aanstaande album het beter zullen doen in volgende edities, aangezien ik ze zeker zal nomineren.

Is dit niet een pleonasme

Ik zou het artistieke vrijheid noemen.

My fellow hiphoppers rise up. Maar het feit dat ze de finale gehaald hebben, daar ben ik al zeer tevreden mee... en ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat een bepaalde hiphopster er met een tweede maandtitel vandoor gaat

7. Fontaines D.C. - Hurricane Laughter (23 punten, 7 keer genoemd). Nummer 1 van dumb_helicopter en Simon77.
Genomineerd door Arno




Fontaines D.C. is een Ierse band die wereldwijd bekend staat om hun rammelende gitaren, tekstuele observaties van het leven in de Ierse working class, en natuurlijk het feit dat ze nu al met hun derde nummer in de Song van het Jaar-maandfinale op Musicmeter staan. Het is toevallig dat ze net een plekje boven hun amelodieuzere landgenoten staan, want vooral op dit nummer doet de ratelende praatzang van de charismatische Grian Chatten me erg denken aan de zang van Girl Band’s Kiely als die niet aan het schreeuwen is. Hij wordt voortgedreven door een minimalistische maar stuwende bas- en drumbeat, terwijl hij stoïcijns de stad Dublin bezingt. Met een zevende positie doen de jongens van Fontaines D.C. het ongeveer even goed als in de vorige finale, al hadden sommigen misschien voor een hogere positie kunnen hopen nu hun nummers niet hoefden te concurreren.

6. Lamb - Deep Delirium (24 punten, 6 keer genoemd). Nummer 1 van Cervantes, wibro en Arno
Genomineerd door Arno.




Als we love/hate-plaat definiëren als de verhoudingen tussen het aantal top-5 noteringen en de gemiddelde positie, staat Lamb stipt bovenaan. Toch vrij gek, want de nieuwe single van dit Britse duo dat alweer 25 jaar opereert heeft een vrij toegankelijk geluid. Op dit instrumentale nummer wervelen een bijna jazzy drumpartij, een mysterieuze viool en een schetterende trompet rond een mysterieuze voicesample van vrouwelijke (!) zangeres Lou Rhodes. Op deze manier neemt het duo een sprong die naar mijn weten vrij ver afstaat van het meer serene triphopgeluid dat hun bekendste singles Gabriel en Gorecki kenmerkt. Misschien heeft dat het merendeel van MuMe’ers afgeschrokken van punten geven, al hebben ze met een zesde plek nog steeds een prima positie te pakken met deze nieuwe single.

5. Lalalar – Isyanlar (25 punten, 7 keer genoemd). Nummer 1 van Titmeister en charlotte2807.
Automatisch genomineerd




“Ali su akyol ve gaye güçlü şimşek sizi seviyorum”, zo luidt de meest gelikete Youtubereactie onder deze video. Nu spreek ik geen Turks, maar ik kan me zo voorstellen dat deze Youtuber eigenlijk iets wilde zeggen in de trant van “Goh, wat vet dat zo’n relatief underground Turkse new-waverocker toch nog de vijfde plek in de Song van het Jaar-maandfinale weet te halen”. Raar is het zeker niet: Isyanlar (wat zich vertaalt naar “rebellieën”) heeft een redelijk unieke aanpak, waarin het geluid dat wij Nederlanders typisch zouden associëren met het Oosten wordt gecombineerd met een vrij donker post-punk geluid. De enigszins onheilspellend aandoende zang wordt voortgedreven door een grimmige baslijn en een staccato gitaarloopje dat niet uit je hoofd te slaan is, waarna de synthesizer uit de kast wordt gehaald en een klassieke Westernsample het nummer uitgeleide doet. Over een paar maanden komen deze mannen hun livereputatie waarmaken op Le Guess Who – misschien dat iemand even kan vragen of die Youtubereactie dat echt betekende.

4. Burial – Claustro (27 punten, 9 keer genoemd). Nummer 1 van jordidj1.
Genomineerd door jordidj1




Laten we eerlijk zijn: twaalf jaar sinds het uitbrengen van zijn baanbrekende album Untrue heeft Burial weinig muzikale transformatie ondergaan. Nog steeds ademt de muziek van de grondlegger van dubstep de sfeer van nachtelijke melancholische wandelingen naar huis in zijn desolate soulsamples en knisperende beats. Dat neemt niet weg dat deze mysterieuze meneer nog steeds verdomd goed is in zijn werk: ondanks de kenmerkende Burial-treurnis is dit nummer bijna dansbaar, vooral in zijn plotselinge outro. Persoonlijk had ik verwacht dat Claustro er met de titel van de maand mei vandoor zou gaan na twee overtuigende winsten in de voorronde en de halve finale. Desalniettemin heeft hij het toch moeten afleggen tegen twee hiphopperinnen en een elektronicamevrouw en was arme jordidj1 de enige die hem op één heeft gezet. Ook zielig.

Jammer dat we de 2 beste nummers op 4 en 5 hebben; betekent 2 draken in de top 3.

Burial ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

Dit kan nog erg goed of erg slecht uitdraaien.

Spoiler: The National wint weer.