8,4

7,77 voor de Aussies.

Paul Dokter (RIP, 2020) kennen we (als je hem natuurlijk kent) als zanger/gitarist van The Serenes, die met Barefoot and Pregnant, een van de beste Nederlandse indie albums afleverde.
Daarvoor was Dokter zanger/gitarist van Toylets, een post punk band uit Joure. Begonnen in 1979 als Toilets en in 1980 opgepikt door het Britse label Korova (van oa Echo and the Bunnymen). Het label pushte de band om hun naam te veranderen in Toylets en zo geschiedde, maar het label dropte de band voor ze een album konden opnemen. Dat gebeurde alsnog in 1982 op het bekende Friese Top Hole met huisproducer Michiel Hoogenboezem achter de knoppen. It's Like a Daydream, Exploding Again verscheen in het voorjaar van 1982.
De band werd vergeleken met The Cure, maar Dokter ontkende door hen beïnvloed te zijn en veel meer naar Echo and the Bunnymen en The Sound te hebben geluisterd.

8,5

The Cure zou zich hier niet voor schamen.

The Cure was een invloedrijk bandje.

7,3

Best wel, Neon, Flue, niet de minsten.

The Cure in een adem genoemd met Echo and the Bunnymen en The Sound , wat zal Robert weer trots zijn

7

7

Daar zal hij vast niet meer mee bezig zijn, maar even stemmen Rudi!

7.5

Nou dat van The Cure ligt er bij dit nummer wel duimen dik bovenop ( intro en zang), doet mij wel aan Seventeen second en Faith denken.
Ik heb het album er maar eens bij gepakt ( Spotify) en dan begrijp ik wel beter dat zij zelf ook the link met Bunnymen leggen, zij zullen ook wel beïnvloed kunnen zijn door The Sound maar dan mis ik wel die agressieve energie die de Sound speciaal maakte.
Maar verrassend goed, ruim 7,5.

7

7,5

8,1

Lekkere (toilet)pot muziek.
7,8

Verklaar u nader, Dr. Smith?

Slechts flauwe wordplay op de bandnaam. Niet dat de muziek mijn stoelgang op wat voor manier (de)stimuleert.
Al was dat mogelijk een jaar of dertig geleden anders, want elke associatie met Robert Smith deed mij het toen dun door de broek lopen.

Verklaar u nader, Dr. Smith?

Ik had 'm eerder gezien. Robert vond het zo hilarisch, dat hij later in de show meedeed.

Ha, pak zo mijn 7-snaar bas, akoestische gitaar, elektrische gitaar, effectenbox en één van mijn synths (ik denk de Yamaha). En dat alles ff naar beneden brengen bij de piano. Drumboxje moet ik nog ergens op de kop tikken. Ik doe wel een handklapje.

Meld me over een minuut…

Maak ook even een video'tje voor JoeTjoep, ik heb geduld...

6

Was het The Cure geweest dan gaf ik een onvoldoende

Wordt wat later…ik ben half van de trap geflikkerd met apparatuur, alle kabels in de knoop en nu is de stroom uitgevallen. Ik doe denk ik maar een akoestische set met piano en akoestische gitaar en 5-snaar bas. Komt goed.

7,6

Een 7,4 voor The Cure

Eh, Toylets natuurlijk...

Party Day, een onbekende naam voor velen, was begin jaren tachtig zeer populair in het live circuit in de UK door hun intensieve optredens.
Een quote uit NME uit 1983: "They hold their guitars like loaded AK47's." Toch duurde het tot 1985 dat ze hun debuutalbum, Glasshouse, uitbrachten. Die deed buiten de UK niet veel en de groep viel daarna bijna uiteen en onderging veel wisselingen. Paul Nash, ex-gitarist van The Danse Society, kwam daarna de groep versterken en er kwam nog een album uit in 1986, maar de groep hield er in 1988 mee op.
Dit nummer, Grace, stamt uit 1984 en verscheen op het debuutalbum.