Toch niet het beste nummer van wellicht wel de beste Swans plaat

8

IK heb helemaal niets staan van Swans dus kan hier geen goed oordeel over geven...

8

Je kunt het nummer hier toch beluisteren? Ik heb van sommige geposte bands ook geen vinyl of cd staan...

En welke nu? Ik wacht al heel lang op je…

Hoho, niet zo ongeduldig, maandag een nieuwe….

EvilDrSmith kan z’n stem nog uitbrengen dus….

....daar is-tie dan eindelijk.
Ik gooi er nog een 8,3 tegenaan.
Het nieuwe(re) werk vind ik deels nog imposanter, indrukwekkender, intimiderender.

Omdat jullie zo lang op mij hebben gewacht, even een kort verslagje van de laatste keer dat Michael Gira in Nederland was: op Roadburn, afgelopen april. Dat was wel.... eh, memorabel.

"Het is de vraag of het volgende duo net zo memorabel zal zijn (als de flamenco doommetal van Frente Abierto). Qua interactie tussen de twee heren waarschijnlijk wel, want Michael Gira & Kristof Hahn zaten niet erg lekker op dezelfde golflengte. Michael Gira, beter bekend als opperstalmeester van Swans en zijn immer vrolijke zonnestraaltjesbui (kuch), betekent automatisch een volgepropte Next Room, inclusief láááánge rij wachtenden voor de ingang, want hoe Gira’s pet ook staat, zijn aanwezigheid zorgt altijd voor veel belangstelling én een bepaalde spanning. Al moeten we voor zijn entree eerst licht-schijnend engelengeduld oefenen, want de eerste tien minuten zijn voor Hahn die zittend vanachter een horizontaal geplaatste lap steel gitaar een drone-achtige soundscape creëert die ons net niet in slaap sust.

Als daarna Gira met akoestisch gitaar naast Hahn gaat zitten, gaat het optreden pas echt beginnen. Gitzwarte, langgerekte singer-songwriterbewerkingen van Swans songs die geen sprankje licht of hoop geven, maar je opzuigen in de folk noir-wereld van Gira. Zijn beklemmende, hypnotiserende en dwingende stem grijpen je bij je strot en je durft nauwelijks naar adem te happen. Laat staan te durven denken dat het soms een beetje aan de eentonige kant klinkt. Want o wee! Wee gij die niet luistert en doet wat Obersturmbahnführer Gira jou verordonneert! Dat zie je ook bij Hahn, die zijn ogen meer op Gira richt dan op zijn eigen instrument, bang om ook maar een toon verkeerd te raken. Edoch, Hahns concentratie en goodwill ten spijt, je ziet een groeiende grauwe grimas op Gira’s gelaat. Er gaat iets niet goed, maar ik heb geen idee wat. Naderhand hoorde ik dat de spanning al bij de soundcheck om te snijden was. Een technicus vroeg aan Gira: “Do you guys wanna play something together?” Gira antwoordde kortaf: “No.”

En nadat het lange openingsnummer ‘The Healers’, met kraken en piepen qua spanning tussen de beide grijzende heren, tot een einde werd gebracht, zei een geagiteerde Gira tegen Hahn (niet in de microfoon, maar toch luid genoeg voor de hele zaal): “Take a breath and try to remember what we’ve worked on.” En later in de set beet Gira hem toe: “You’ve fucked up twice.” Nu kent Hahn de verbale klappen van de zweep van Gira, want hij zit al sinds 1989 op en af in Swans, maar je zou toch een masochist tot in elk vezel van je lichaam moeten zijn om dit dictatoriale en onprofessionele gedrag van Gira te tolereren. En Gira’s beruchte reputatie kennende: niet voor het eerst. Gelukkig voor Hahn is deze setting van akoestische songs een korte, twaalftal optredens tellende minitour, dus als hij en Gira weer met Swans optreden, kan Oberst-Gruppenführer Gira zijn perfectionistische onvrede verdelen over meer slaafse soldatenmuzikanten.

Ondanks dit bejaardengebakkelei zijn het wel degelijk fascinerende, duister klinkende gestripte versies van Swans nummers (o.a. ‘I Am a Tower’ en ‘God Damn the Sun’ komen voorbij, alsmede een solonummer). Een dag later volgt zowaar het meest opmerkelijke nieuws: Gira betuigt enigszins spijt en schrijft op social media ‘Apologies for the crummy show’. Of hij daarmee ook zijn excuses aanbiedt voor zijn chagrijn en gedrag naar Hahn? Een Gira verliest wel zijn haren maar niet zijn streken."

EvilDrSmith zijn late stem zorgt ervoor dat het gemiddelde van de New Yorkers net boven de 8 eindigt, 8,01.

Smak, smak,…wacht nou wel heel lang op je.

"We were seeing the picture postcard stuff, statues parks and galleries – but bombs were going off, the Red Brigade had struck, or Baader Meinhof, or one time when we were in Paris, a synagogue had been set fire to – there was danger in the air. Against the backdrop, you've got classical Europe, you're reading Graham Greene and Albert Camus and back in London, there were so many independent cinemas showing these great Italian and French classics – it all fed in, that and our own experiences. We seemed to be in Berlin every week there, going through the corridor from Hamburg, seeing all these Russian guards and feeling like these post-war kids, able almost to touch that."

Beter dan Jim Kerr had ik de sfeer van Empires and Dance niet kunnen beschrijven. Celebrate had eigenlijk, net als I Travel, een independent hit moeten zijn in 1980, ware het niet dat toenmalige platenmaatschappij Arista weinig heil zag in het album en daarom te weinig exemplaren vinyl perste.

10!

7,8

7

7.5

8

9,5

9

10

Simple Minds - Celebrate - 7
De voortdurende herhaling van het basis ritme gaat vervelen.

Dat is nou net de kracht. Benadrukt de bedrukkende sfeer van het gewicht van de na-oorlogse tijd waarin Europa door een ijzeren gordijn opgesplitst was en elk moment de pleuris kon uitbreken…

Die repeterende basis van drums en synths zat in veel meer nummers van Simple Minds in hun begintijd en zorgde voor een soort trance, zeker in de opgerekte 12" versies en deden het begin jaren tachtig heel goed in de alternatieve danceclubs. De fretbas en de daarover heen gespeelde synths/gitaar flarden zorgden voor een unieke beklemmende sfeer, maar goed dat is mijn mening natuurlijk.....

9,5 ja ze zijn ooit goed nee heel erg goed geweest.

9,5

Cabaret Voltaire - 7,1
Swans - 8,5
Simple Minds - 7,2

Premonition

Nooit zo'n fan van simple minds geweest, vind ze altijd overschat.
Dit nummer vind ik dan wel weer redelijkjes.
7,0

Ook het vroege werk t/m 81 (of 82)?

Die van 82 (new gold dream) vind ik erg middelmatig. Het werk hiervoor heb ik (hierdoor) nog geen kans gegeven

Ja hallo. Ga dat eens snel doen!

Want die zijn beter als new gold dream?
En heel anders qua stijl/gevoel?