Matthew and Son: 6
Ha Ha Said the Clown: 6

Cat: 6,3
Manfred: 6,5

De stemmen zijn weer bijgewerkt. Ik stop met elke keer een tussenstand neer te zetten, vermeld wel de behaalde gemiddelde's en plek op de ranglijst van recent geplaatste deelnemers. De stand is als die is bijgewerkt ook af te lezen in de spotify lijst die overigens met nummer laatst begint en eindigt met nummer 1.
Zal hier wel de volledige stand neerzetten bij weer een behaald tiental, dus als we straks op de 40 zitten komt er weer hier een volledige tussenstand and so on...
Overige elke verlate stem zal meegenomen worden!

The Soft Machine komt trouwens met een gemiddelde van 6.313 op de laatste 38ste plek, Pink Floyd met Arnold Layne met 7.833 op de 14e plek. Cat Stevens met gemiddelde van 7.350 op de 27ste plek en Manfred Mann met 6.741 op de 33ste plek.

MuMe 1967Meter Top 38 on Spotify

Vandaag trappen we af met de Welshman Tom Jones en Green Green Grass Of Home. Ook weer eind 1966 uitgebracht en in 1967 een groot succes in vele hitlijsten. (we zijn gelukkig bijna door de grensgevallen heen). Ik heb Tom Jones overigens 1x live mogen bewonderen in de Ahoy en dat was best
een belevenis.



Ook de tweede voor vandaag is een echte Evergreen en door talloze artiesten opgenomen, en ik kies hier voor het origineel van Gentle On My Mind van banjospeler John Hartford.

Tom Jones - 8,5
John Hartford - 8,2

Tom Jones - 7
John Hartford - 8

Tom Jones 8
John Hartford 8.5

Tom Jones 7
John Hartford 7,5

Tom Jones - 7.2
John Hartford - 7.5

Tom Jones - 7,3
John Hartford - 7,6

Tom: 7.4

John: 7.2

Tom Jones - 7.5
John Hartford - 7

Tom Jones: 8,2
John Hartford: 8,3

Tom Jones: 10
John Hartford: 7 (fantastische plaat, maar ik hoor deze toch veel liever in de Dean Martin, Elvis Presley en Glen Campbell versies)

Tom Jones: 7
John Hartford: 7

Cat Stevens: 8
Manfred Mann: 8
Tom Jones: 8,5
John Hartford: 7,5

Ik zelf vind de Glen Campbell versie de mooiste maar van hem heb ik een andere Evergreen uitgekozen uit 1967 (die komt later nog aan bod), en die van Dean Martin en Elvis zijn ook mooi en trouwens vind de versie van Waylon Jennings uit 1968 ook erg mooi. Afijn John Hartford heeft er maar een mooi nummer mee geschreven waar we bij heel veel verschillende artiesten plezier van hebben kunnen beleven.

Tom Jones: 6.5
John Hartford: 6

De stemmen op Tom en John moeten nog verwerkt worden. Plaats wel alvast een nieuwe ronde.

En vandaag nemen we eens twee albumtracks. De eerste is Venus in Furs van de Velvet Underground afkomstig van hun eerste album, die met die banaan. De singles die van dit album getrokken waren kwamen al in 1966 uit. Het album kwam in Maart 1967 uit en is historisch gezien wel een belanghebbende plaat, die vandaag de dag nog steeds van invloed is. Ook staat het heel ver af van de hippies en de Summer of Love, het is allemaal toch wel veel donkerder en nihilistischer.



En de tweede voor vandaag zijn The Doors met The End. Wel even een lange zit maar omdat dit nummer toch wel gezien wordt als The Doors hun magnum opus wil ik hem toch laten meedingen.

Velvet Underground - 9
The Doors - 7,5 (mij duurt het veels te lang en verveelt het me om er een hele hoge waardering aan te hangen)

Velvet Underground - 5
The Doors - 7,5

VU: 10+
The Doors: 10+

Velvet Underground: 10
The Doors: 10

Van beiden hun beste.

Velvet Underground - 4
The Doors - 6

Ik ben minder lyrisch.

VU: 7.3

Doors: 10

Velvet Underground: 7,5
The Doors: 7,5

Tom Jones: 7,2
John Hartford: 7,4

Velvet Underground: 9,8
The Doors: 8,6

Velvet Underground: 10
The Doors: 7,5

VU: 8,5
Doors: 10

2 zwaargewichten! :

VU: 9.5
The Doors: 10

VU: 9
Doors: 9.5