Muziek / Muziekgames / 1970meter
0
geplaatst: 22 september 2020, 00:05 uur
Vandaag zocht ik op internet naar het woord Sex machine
Ik hoopte op James Brown of desnoods Peter Koelewijn.
Maar ik kwam als eerste keuze uit op de bol.com site.
Een paar jaar geleden de belangrijkste adverteerder van musicmeter.
Dat laatste is niet onlogisch want ze hebben muziekcd's, muziekboeken, muziek TV-series, muziekfilms, muziekgames.
Maar ze verkopen ook sex machines. Ik zag twee soorten.
De eerste is een stootmachine die veel weg heeft van een kleinere versie van de stormrammen waarmee ze in Middeleeuwen de stadspoorten wisten open te breken,
De ander is een zuigmachine die veel weg heeft van de apparatuur waarmee ze in agrarische gebieden koeienuiers leeghalen.
Deze machines hebben gemeen dat ze langdurig bepaalde handelingen in herhaling kunnen uitvoeren. En dat is wat James Brown ook wilde met zijn nieuwe band, the JB's.
De gitaar gespeeld door Catfish Collins, de basgitaar van Bootsy Collins en drummer Jabo Starks die eindeloos vrijwel steeds maar weer hetzelfde spelen.
James Brown die af en toe "Get into it" piano speelt om daarna weer "Get up" zijn zangperformance doet. Hier wordt mede de basis gelegd van de latere House.
Maar houden wij er van?
93 James Brown - Get Up I Feel Like Being a Sex Machine
Genre Funk
Het volgende nummer, de LP-track, zou zo maar Corrie van de laatste plek kunnen krijgen.
Hier kan de eindeloze herhaling van bepaalde handelingen menigeen de kast op jagen.
Maar toch hoort deze bij de selectie van de 1970meter.
Dit nummer kende ik niet in 1970. Ik kende het ook nog niet in 1980. Ik vermoed dat ik het pas deze eeuw heb leren kennen.
Dat komt vooral omdat de last poets in bepaalde kringen inmiddels bewierookt worden.
David Bowie verklaarde ooit in Vanity Fair dat hij het eerste album van The Last Poets had grijsgedraaid en dat de groep zijn grootste inspiratiebron was. Public Enemy, A Tribe Called Quest, 2Pac, Ice-T, Common, Erykah Badu, Mos Def, Akwasi en Ali B zijn liefhebbers van deze The Last Poets. Christine Otten schreef een boek over hen die in diverse uitvoeringen te koop is bij Bol.com.
Negers zijn bang voor revolutie. Je moet de Engelse tekst erbij nemen. Dan zie je dat:
Niggers change, niggers act, niggers pimp, niggers play, niggers shoot, niggers love,
Niggers fuck, niggers fuck, fuck, fuck
So niggers just get fucked up
Not knowing what they're fucking for
Niggers would fuck fuck if it could be fucked
Niggers say, "Fuck revolution!"
Love to see niggers make them plays and shoot the shit
But there is one thing about niggers I do not love
Niggers are scared of revolution
Zijn deze last poets de first hip hoppers? Hier wordt in ieder geval de basis gelegd van de latere Hip Hop.
Maar houden wij er van?
94 The Last Poets Niggers Are Scared of Revolution
Genre Jazz poetry
Ik hoopte op James Brown of desnoods Peter Koelewijn.
Maar ik kwam als eerste keuze uit op de bol.com site.
Een paar jaar geleden de belangrijkste adverteerder van musicmeter.
Dat laatste is niet onlogisch want ze hebben muziekcd's, muziekboeken, muziek TV-series, muziekfilms, muziekgames.
Maar ze verkopen ook sex machines. Ik zag twee soorten.
De eerste is een stootmachine die veel weg heeft van een kleinere versie van de stormrammen waarmee ze in Middeleeuwen de stadspoorten wisten open te breken,
De ander is een zuigmachine die veel weg heeft van de apparatuur waarmee ze in agrarische gebieden koeienuiers leeghalen.
Deze machines hebben gemeen dat ze langdurig bepaalde handelingen in herhaling kunnen uitvoeren. En dat is wat James Brown ook wilde met zijn nieuwe band, the JB's.
De gitaar gespeeld door Catfish Collins, de basgitaar van Bootsy Collins en drummer Jabo Starks die eindeloos vrijwel steeds maar weer hetzelfde spelen.
James Brown die af en toe "Get into it" piano speelt om daarna weer "Get up" zijn zangperformance doet. Hier wordt mede de basis gelegd van de latere House.
Maar houden wij er van?
93 James Brown - Get Up I Feel Like Being a Sex Machine
Genre Funk
Het volgende nummer, de LP-track, zou zo maar Corrie van de laatste plek kunnen krijgen.
Hier kan de eindeloze herhaling van bepaalde handelingen menigeen de kast op jagen.
Maar toch hoort deze bij de selectie van de 1970meter.
Dit nummer kende ik niet in 1970. Ik kende het ook nog niet in 1980. Ik vermoed dat ik het pas deze eeuw heb leren kennen.
Dat komt vooral omdat de last poets in bepaalde kringen inmiddels bewierookt worden.
David Bowie verklaarde ooit in Vanity Fair dat hij het eerste album van The Last Poets had grijsgedraaid en dat de groep zijn grootste inspiratiebron was. Public Enemy, A Tribe Called Quest, 2Pac, Ice-T, Common, Erykah Badu, Mos Def, Akwasi en Ali B zijn liefhebbers van deze The Last Poets. Christine Otten schreef een boek over hen die in diverse uitvoeringen te koop is bij Bol.com.
Negers zijn bang voor revolutie. Je moet de Engelse tekst erbij nemen. Dan zie je dat:
Niggers change, niggers act, niggers pimp, niggers play, niggers shoot, niggers love,
Niggers fuck, niggers fuck, fuck, fuck
So niggers just get fucked up
Not knowing what they're fucking for
Niggers would fuck fuck if it could be fucked
Niggers say, "Fuck revolution!"
Love to see niggers make them plays and shoot the shit
But there is one thing about niggers I do not love
Niggers are scared of revolution
Zijn deze last poets de first hip hoppers? Hier wordt in ieder geval de basis gelegd van de latere Hip Hop.
Maar houden wij er van?
94 The Last Poets Niggers Are Scared of Revolution
Genre Jazz poetry
2
geplaatst: 22 september 2020, 20:50 uur
Kak, ik heb die linkjes aangeklikt. Ik weet wel met welke advertenties MuMe mij de komende weken gaat verblijden 
.
James : 8,3
Poets: 7,2
.James : 8,3
Poets: 7,2
1
geplaatst: 22 september 2020, 22:18 uur
James Brown heb ik te vaak gehoord en ben er onderhand wel klaar mee. 4
Last Poets hoor ik voor het eerst en ik ben er al meteen klaar mee. 4
Last Poets hoor ik voor het eerst en ik ben er al meteen klaar mee. 4
0
geplaatst: 24 september 2020, 22:40 uur
Een revolutie onderaan onze lijst. Corrie is van de onderste plaats af.
The last poets pakken de laatste positie met een 5,321.
James Brown staat op nummer 35 met een 7,635.
The last poets pakken de laatste positie met een 5,321.
James Brown staat op nummer 35 met een 7,635.
1
geplaatst: 24 september 2020, 23:09 uur
Oorspronkelijk had ik het plan om een strakke dienstregeling erop na te houden. Elke woensdag, vrijdag en zondag één of twee nummers plaatsen.
Dat plan heb ik al enkele weken geleden moeten laten lopen.
Dat doet mij denken aan de tijd dat ik vooral nog met het openbaar vervoer reisde.
In de jaren 70 stond ik met een vriend op het station Klarenbeek te wachten op een trein.
Hij was een kenner van top 40's en van treinen. Die combinatie komt vaker voor.
Disk jockey Erik de Zwart bijvoorbeeld besteed in zijn boek "Top 40 jaren" ook uitgebreid aandacht aan zijn treinhobby en neemt en passant ook de top 40 mee.
De trein in Klarenbeek kwam maar niet en mijn vriend hield ondertussen een uitgebreid betoog over allerlei treinsoorten waaronder de "hondenkop". In dit geval zou er een "rode dieselvijf" verschijnen.
Toen de trein na een paar uur vertraging kwam, stond er inmiddels op dat verlaten station in Klarenbeek een zeldzaam grote groep mensen te wachten.
Mijn vriend werd euforisch. Niet een "rode dieselvijf" maar een oude "blauwe engel" verscheen, die waren inmiddels uiterst zeldzaam.
De conducteur wist ook dat hij met iets bijzonders aankwam en om de stemming te verhogen riep hij:
"Welkom in onze Shocking Blue. De oorspronkelijke trein deed het even niet, we hebben een andere trein moeten inzetten."
Een dame van middelbare leeftijd stelde daarop terecht de vraag: "Shocking Blue? Zijn die niet van "Never marry a railroad man"?
Waarop de conducteur gevat antwoordde: "Wij hoeven toch niet te trouwen, mevrouw!
95 Shocking Blue - Never Marry A Railroad Man
Genre Pop rock
Die treinenvriend van mij was ook een liefhebber van Chicago Transit Authority. Zowel muzikaal als qua vervoersmaatschappij. Voor die laatste ging hij ooit speciaal naar de Verenigde Staten.
De muziekband liet al vrij snel " Transit Authority" lopen en ging enkel als Chicago verder.
Volgens hem had Chicago 2, de LP uit 1970, dezelfde kleuren gekregen van de treinstellen die ze nieuw in Chicago en omgeving hadden ingezet.
Zilverkleurig. Ze zouden de groene treinstellen moeten vervangen.
Jullie verwachten wellicht nu "Fancy colours" van dat album maar ik zet de volgende in.
En deze rijdt op tijd. Ongeveer 4 of 5 over half vier in de ochtend. Je moet ook weer niet te precies zijn. Het is zo'n beetje het moment dat dit nummer bij componist Robert Lamm binnenkwam .
Merkwaardig genoeg maakt op musicmeter "25 or 6 to 4" deel uit van de 12-delige trein "Ballet for a Girl in Buchannon". Ik dacht dat die al bij zeven stuks ophield.
Het is jammer dat de singleversie maar iets meer dan 3 minuten duurt en de Amerikaanse zelfs nog korter. Dus gaan we voor de langere albumversie.
96 Chicago - 25 Or 6 To 4
Genre Jazz rock
Dat plan heb ik al enkele weken geleden moeten laten lopen.
Dat doet mij denken aan de tijd dat ik vooral nog met het openbaar vervoer reisde.
In de jaren 70 stond ik met een vriend op het station Klarenbeek te wachten op een trein.
Hij was een kenner van top 40's en van treinen. Die combinatie komt vaker voor.
Disk jockey Erik de Zwart bijvoorbeeld besteed in zijn boek "Top 40 jaren" ook uitgebreid aandacht aan zijn treinhobby en neemt en passant ook de top 40 mee.
De trein in Klarenbeek kwam maar niet en mijn vriend hield ondertussen een uitgebreid betoog over allerlei treinsoorten waaronder de "hondenkop". In dit geval zou er een "rode dieselvijf" verschijnen.
Toen de trein na een paar uur vertraging kwam, stond er inmiddels op dat verlaten station in Klarenbeek een zeldzaam grote groep mensen te wachten.
Mijn vriend werd euforisch. Niet een "rode dieselvijf" maar een oude "blauwe engel" verscheen, die waren inmiddels uiterst zeldzaam.
De conducteur wist ook dat hij met iets bijzonders aankwam en om de stemming te verhogen riep hij:
"Welkom in onze Shocking Blue. De oorspronkelijke trein deed het even niet, we hebben een andere trein moeten inzetten."
Een dame van middelbare leeftijd stelde daarop terecht de vraag: "Shocking Blue? Zijn die niet van "Never marry a railroad man"?
Waarop de conducteur gevat antwoordde: "Wij hoeven toch niet te trouwen, mevrouw!
95 Shocking Blue - Never Marry A Railroad Man
Genre Pop rock
Die treinenvriend van mij was ook een liefhebber van Chicago Transit Authority. Zowel muzikaal als qua vervoersmaatschappij. Voor die laatste ging hij ooit speciaal naar de Verenigde Staten.
De muziekband liet al vrij snel " Transit Authority" lopen en ging enkel als Chicago verder.
Volgens hem had Chicago 2, de LP uit 1970, dezelfde kleuren gekregen van de treinstellen die ze nieuw in Chicago en omgeving hadden ingezet.
Zilverkleurig. Ze zouden de groene treinstellen moeten vervangen.
Jullie verwachten wellicht nu "Fancy colours" van dat album maar ik zet de volgende in.
En deze rijdt op tijd. Ongeveer 4 of 5 over half vier in de ochtend. Je moet ook weer niet te precies zijn. Het is zo'n beetje het moment dat dit nummer bij componist Robert Lamm binnenkwam .
Merkwaardig genoeg maakt op musicmeter "25 or 6 to 4" deel uit van de 12-delige trein "Ballet for a Girl in Buchannon". Ik dacht dat die al bij zeven stuks ophield.
Het is jammer dat de singleversie maar iets meer dan 3 minuten duurt en de Amerikaanse zelfs nog korter. Dus gaan we voor de langere albumversie.
96 Chicago - 25 Or 6 To 4
Genre Jazz rock
0
geplaatst: 25 september 2020, 11:58 uur
Shocking Blue: 10..nog mooier dan Venus
Chicago: 8.5..... uit de betere periode van Chicago
Chicago: 8.5..... uit de betere periode van Chicago
* denotes required fields.