Tekstueel hoogstandje van de grote man.
Van een heel fijn album natuurlijk.

9.0

Genie: 8,5
Warm Wet Circles: 9

Warm Wet Circles : 8.5

Warm Wet Circles: 7,5

Zoveel moois hier in slechts 4.25 minuten

En na de tussenstand van de eerste 40 nummers ben ik ook erg blij dat mijn 6 scores van 10 punten in de top 10 staan van gemiddelde score

In the end we are all one

Quartz 6,4
The Space 8,9
Punch and Judy 7,5
Genie 9,2
Warm Wet Circles 8,7

8,5

9

Warm Wet Circles : 8,5

Legendarisch nummer eigenlijk, volgens mij een van de favoriete Fish era nummers van Hogarth maar misschien dat vigil daar meer over kan vertellen?

Warm Wet Circles: 9,8

8,8

9

Warm Wet Circles : 7,5

En toen kwam de plaat der platen uit het Fish-era nog eens aan bond!
Hallelujah !

Eigenlijk speel ik nooit een losse track uit die plaat, maar steeds het machtige geheel, ... maar vooruit dan maar

Warm Wet Circles - 9,5

8,5

WWC Los : 8

Maar luistert het eigenlijk alleen maar in het drieluik.
Afgelopen weekende nog even weer de surround versie opgezet van CAS op BR.
Blijft een fantastisch mooie ervaring van misschien we Marillion's Mooiste album met Fish.
Prachtig opbeurende tekst ook weer :-

SW : Op Warszawa voor spelen van Stop Swimming.

Ik ben het wat dit betreft vaak eens met SW

Kom zojuist bij dit topic over 1 van mijn favoriete bands uit. Kan niet beloven vanaf vandaag elke dag aan te sluiten, maar ga mijn best doen. Helaas al wat favorieten gemist zie ik. Heb geen voorkeur voor een vocalist. De albums gaan van geniaal tot erg goed en vind dat op elk album wel parels staan.

Warm Wet Circles: 8

Warm Wet Circles: 7

Er mag nog met terugwerkende kracht becijferd worden.

Bravejester Niets is zo goed voor inspiratie van goede muziek dan depressies, verlies, verslaving, oorlog, trauma en zo kan ik wel even doorgaan. Maar dat geldt misschien voor kunst en filosofie in het algemeen.

Persoonlijk vond ik de donkere kant van vele bands altijd veel interessanter ook. Luister liever naar de langzaam uitgesponnen nummers van The Cure dan In Between Days of Friday I'm In Love, en bij PT en SW ben ik ook meer geporteerd van de lange uitgesponnen depri nummers in plaats van het harde en rare wat op de grond van Metal balanceert. Niet voor niets is Animals mijn favoriete PF album . Maar wellicht als Schopenhauer, Duits Idealisme, Romantiek fan is het te verwachten dat me meer aangetrokken voel tot pessimisme en melancholie. Afraid Of Sunlight gaat over de nadelen van roem en succes, maar Clutching At At Straws doet in die trant ook niet onder.

Stop Swimming is er zeker een in die categorie. Prachtig nummer.

In mijn oren altijd één van de sterkste tussenstukken van de band geweest. Rustige opbouw, gevoelige stem, melodieus, ergens ook bepaalde pauzes waarna er prachtig geëxcelleerd wordt op de gitaar. Meerdere versnellingen met een scherper zingende Fish. Alles leidend tot het voltooiend hoogtepunt ‘At that time of the Night’.

Maar het is, en blijft, een tussenstuk. Het geheel zou ik het volle pond geven. Dit tussenstuk een 9.

Een andere conclusie die ik, helaas door deze Marillion Meter, moet trekken is dat, waar ik altijd neutraal was, Fish echt een betere zanger vindt dan Hogarth. Hij roept zo veel meer emotie, spanning en oorstrelingen bij mij op. De afgelopen dagen kreeg ik steeds meer moeite met de stem en inbreng van Hogarth. Ook een man met passie maar hij raakt mijn 7e snaar niet. En dat maakt vooral deze Marillion Meter mij duidelijk. Had ik niet verwacht want voor mij was Marillion altijd Marillion. Maar hier hoor ik steeds meer de vergelijking. Heb ik bij een andere favoriete band van mij nooit gehad.

Ik zie dit ook terug in diverse bands/artiesten waar ik van hou terug... ik zal niet in details treden anders beginnen we weer een massa reacties die niets met Marillion te doen hebben..

Dit zal ook zeker een reden zijn dat Brave mijn favoriete album is met nummers als The Great Escape, Brave, Goodbye to all that en Runaway.

meneer Ik weet niet of ik Fish of H een betere zanger vind. Ik ben geneigd om te zeggen dat H. veelzijdiger en muzikaler is. Maar er zijn echt maar een paar mensen in de geschiedenis van de mensheid (Gabriel om te beginnen) die teksten als Fish kunnen fabriceren. Kan je aanraden om de Making of Script te kijken op de BR van de Deluxe Edition, waarin Fish redelijk veel toelicht over zijn teksten, waar ze geschreven zijn, door wat geïnspireerd. 'But even Jester's Cry' was een van de eerste dingen die hij ooit opschreef. Dit is een man die zijn weg weet in een Thesaurus en dat weet hij gelukkig zelf ook. Ook mooi is dat door Mark Wilkinson ook aan het woord te laten de relatie nu beter duidelijk wordt tussen afbeelding en tekst en nu blijkt dat ook al was MW de tekenaar Fish altijd vrij goed duidelijk had wat hij wilde. Dit is een edge die H. zeker niet heeft. Maar die compenseert dat wel weer door veelzijdigheid en het proberen van nieuwe dingen en richtingen. Beide hebben hun eigen merits.

Bravejester Afraid Of Sunlight is altijd mijn favoriet geweest. Al snap ik wat je aanspreekt aan Brave. Al net zo deprimerend qua thema . Maar idd, als melancholie je ding is is er alleen de prog-wereld al genoeg te halen / rond te gaan.

Genie: 7,1
Warm Wet Circles: 9,7

7,7

Niet het beste nummer van Clutching. White Russian bijvoorbeeld vind ik al veel beter.

8

Het is al vaker gezegd, prachtig middenstuk van 3 nummers.

Warm Wet Circles : 9

Warm Wet Circles: 10

WWC: 9,0.