Map of the World : 6,5

Ik loopeen beetje achter dus even een inhaalslag.

Especially True: 6,5
After Me: Mooi nummer, een 7,5
Map of the World: Aardig nummer maar kabbelt wat voort. Een 6,5

Nog maar weinig stemmen voor Map of the World. Komt natuurlijk ook omdat ik dit nummer pas vanmorgen heb gepost. Morgen een update van de stand zodat ook Map of the World op een realistische plek komt. En morgen zijn we aan 110 nummers, dus een complete tussenstand.

Het nieuwe nummer is: Heart of Lothian

And the man in the mirror has sad eyes
Misschien helpt een goed cijfer:

9,5

HoL

Al sinds jaar en dag groot favoriet.

9,8

8,1

Especially True - 7
After Me - 9
Map of the World - 6,5
Heart of Lothian - 9,5

Map of the World - 6,5
Heart of Lothian - 10

Map of the World: 7
Heart of Lothian: 9,5

Map of the World - 7
Heart of Lothian - 8,5

Heart of Lothian: 9

Map of the World - 6,7
Heart of Lothian - 8,7

Heart Of Lothian: 9,0.

After Me: 9
Map of the World: 7,5
Heart of Lothian: 10

Ik heb de boel een beetje verwaarloosd, dus een grote inhaalrace!
Nieuwe beoordelingen:
Bitter suite 8,2
(Raar, om dit nummer/tussenstuk apart te beoordelen, een schitterend onderdeel van het album, maar je beluistert het eigenlijk ook altijd alleen in die context, tenminste ik)
Berlin 9,2
(het eerste album zonder Fish was zo hoopvol, zo indrukwekkend, hoewel er wel nog goede nummers daarna kwamen, heb ik nooit meer dat totaalgevoel bij een Marillion-album gehad en dit was een gemiddeld goed nummer op dat album, misschien net daar boven)
The Last Century For Man 5,5
(als ik dit nogmaals beluister na de vorige 2 toppers is dat toch wel een flink tandje lager, ik heb voor 2 songs op dit album al zesjes gegeven, deze nog net iets daaronder)
The Web 9,3
(Back to the roots, als ik het bekijk het op 2 na beste nummer op het debuut, enorm geweldige variatie)
This town 8,0
(Lekker rocken, fijne gitaren, niet extreem bijzonder misschien, maar gewoon nice/goed)
The rake's progress 8,0
(ook weer raar om dit apart te moeten becijferen, weer een heel fijne overgang, goed tussenstuk)
100 nights 8,0
(van het tussenstuk naar de climax, okee, maar die climax is weer heel fijn en dan de outro , nee deze 3 songs mag je niet apart beoordelen, het geheel is gewoon een
This is the 21st Century 6,0
(Dit sleept een beetje voort, ik vind het ook niet slecht, maar ook wel een beetje muzak)
A state of mind 6,5
(muzikaal beter als de vorige, dat fluisterzingen vind ik dan weer minder, maar degelijk tot bij vlagen leuk)
An accidental man 6,7
(weer net iets beter als de vorige, misschien minder gevarieerd, maar met meer 'feel')
El Dorado 6,2
(dit is muziek uit de periode dat ik ze een beetje kwijt was, the gold heeft wel een Pink Floyd-vibe, ook wel het beste stuk, als geheel toch een flink stuk minder als het eerder beoordeelde The New Kings, het kan mij niet boeien)
Charting the single 6,1
(hier speelt nostalgie/sentiment toch weer mee voor een deel van de beoordeling, geen meesterwerk natuurlijk en het doorstaat de tand des tijds niet heel goed)
Born to run 6,3
(Tja, ik hou wel van de blues en deze fijne soberheid, maar het nummer is mij nooit eerder specifiek opgevallen)
Beaujolais Day 7,0
(Tja, niet afgewerkt natuurlijk, maar je hoort wel de enorme potentie, uit deze favoriete periode, toch fijn om te ontdekken hoe het allemaal tot stand kwam destijds)
Goodbye to all that 7,2
(Geen opvallend werk in het oeuvre of zelfs op het album, maar muzikaal zit er genoeg variatie in)
Especially true 7,0
(de zang vind ik wat minder als hij in een murmur overgaat, voor de rest best okee)
After me 9,9
(dit liefdesliedje was en eigenlijk is gewoon mijn favoriet op Seasons End, niet heel complex, maar prachtig en misschien ook omdat erna de misser Hooks on You komt, nee, voor mij blijft het een absolute topper)
Map of the world 6,2
(dertien in een dozijn nummer voor Marillion)
Heart of Lothian 8,2
(hier hoort wel de introductie bij voor mij 'Rain on me', dat maakt het zelfs grotendeels en dat is gewoon het net zo fijne vervolg op het begin van deze nieuwe beoordelingen en dus hetzelfde cijfer)

Map of the World: 6,3
Heart of Lothian: 7,5

9

Heart of Lothian: 8

Ook ik maak even een inhaalslag:

The Web 9,6
This Town 7,8
The Rake's Progress 7,6
100 Nights 8,3
This is the 21st Century 6,5
A State of Mind 6,8
An Accidental Man 7,2
El Dorado 8,8
Charting the Single 7,0
Born to Run 8,0
Beaujolais Day 6,2

Heerlijk gitaarwerk dit nummer.

Heart Of Lothian : 8

8,4

Map of the World

Staat niet te boek als het meest hoogdravende nummer van Anoraknophobia, maar hij klinkt me best sympathiek in de oren nu ik hem weer even terughoor. Zit ook net wat meer pit in dan in veel van de wat anoniemere nummers van hierna. En een fijne solo van His Royal Rotheriness.

7,3

Heart of Lothian

Altijd weer arbitrair wat er nou wel bij hoort en wat niet, maar de 4 minuut nogwat die ik net herbeluisterde hoort wel tot het betere werk op Misplaced Childhood.

7,8

Heart of Lothian: 9,5

Heart of Lothian: 7,5

De tijden die de nummers Bitter Suite en Heart of Lothian op deze site kloppen niet zag ik; maar erger is als 1 van de hoogtepunten van Misplaced Childhood bij je slechts een 7,8 scoort lijkt dit niet een favoriet albums van je!

Heart of Lothian : 8

Over de verschillende indexering van Bitter Suite en Heart of Lothian op verschillende uitgaven van het album is ook ter plaatse volgens mij het nodige genoteerd.

Verder is Misplaced Childhood inderdaad wat mij betreft veruit het zwakste album uit de Fish-periode en over de gehele discografie... nouja, een middenmoter. Ik heb het album al lang, het heeft zich in vele luisterbeurten verheugd en waarom de verf maar moeizaam pakt... ik heb de vinger er nooit echt achter kunnen krijgen. Teveel Fish' zangalbum? Domweg 'te klinisch' (dat was de indruk toen Bitter Suite voor dit topic in de herbeluistering ging)?

[quote]Casartelli schreef:


Ik heb intussen op basis van de songlengtes en de song lyrics op de officiele Marillion website een correctie voor de duur van Bitter Suite en Heart of Lothian ingediend. BS duurt 7m56s en HoL 4m01s. In BS duurt het al 1m38 voordat Fish begint met zijn tekst. Zijn teksten zijn over het algemeen wel lang ja dus horen we hem op al hun 4 reguliere albums gelukkig veel En laat het begin van BS nu 1 van die hoogtepunten voor mij zijn!

Ik heb het album ( dat ik in 1985 nog op LP heb aangeschaft ) zelf nooit als klinisch gezien maar ik vind Script en vooral CAS een stuk fijner als geheel. Fugazi zit hier dichterbij en zeker met de remastered uit 1998 een genot om naar te luisteren. Misplaced Childhood staat als album nog steeds in de top 9 van albums.

Heart of Lothian: 9

Het is vooral interessant dat MP het best verkochte album is. Komt ongetwijfeld door de aanwezigheid van Kayleigh, maar het is jammer want het is gewoon echt de zwakste uit de vier. Het heeft wat ongekend mooie stukken. Vooral Bitter Suite en Blind Curve maar in zijn geheel blijft het niet overeind zoals de andere drie dat wel doen. Hoewel de bovengenoemde twee erg eg mooi zijn, haalt het niet het niveau van een Fugazi, Incubus, Chelsea Monday, The Web of de heilige drieluik waar CAS mee opent.

Toch vermoed ik dat het album gretig aftrek vond en velen het daarbij hebben gelaten. Jammer want het kan als een mooi instap album fungeren naar heel want ander moois. Mits je er voor open staat uiteraard. Script en CAS zijn wel depressiever en Fugazi is vooral agressiever qua teksten. Ik hou zelf wel van een wat meer melancholische sfeer (wellicht daarom ook dat ik iets heb met een band als Pink Floyd) maar ik denk dat velen het combinatie met de langere speelduur van nummers het niet trekken.

De 1997 remasters waren door de hele linie veel beter aan te horen Bravejester en zeker de eerste vier. Van de Deluxe remixen vond ik vooral Script erg goed (alsof het gisteren was opgenomen werkelijk, zo loepzuiver, ook de CD), CAS met vlagen en kan ik mijn vinger nog niet helemaal leggen op MP. SW deed voor Brave een echt veel betere job. Dus kijken wat Fugazi gaat brengen in Aug. Kijk er naar uit. Alsmede ook naar wat meer live materiaal uit die tijd.