Laatste nummer van de eerste cd. Een typisch Fish nummer. Een 8,5

7.8

6

Dit is eerlijk gezegd mijn favoriete Fish era nummer. Voor mij een beetje als The Knife van Genesis. Veel steviger als de rest van de nummers en muziek die de agressie van de teksten versterkt. En daarbovenop Fish zoals ik hem het liefste hoor. Zijn poëzie met ziel en zaligheid uitspugend over de luisteraar. Ook de thematiek is (helaas) tijdloos... 10

Ik denk dat het hier dan dus bij mij wringt. Ik ben niet zo een Genesis-liefhebber.
Ik ben dan ook niet de allergrootste fan van de debuutplaat van Marillion.

Het laatste gedeelte is prima daarvoor is het te schreeuwerig en opdringerig: 8

100% zelfde mening, ook een 8 voor Forgotten Sons.

You're just another coffin on its way down the emerald aisle
When your children's stony glances mourn your death in a terrorist's smile
The bomber's arm placing fiery gifts on the supermarket shelves
Alleys sing with shrapnel detonate a temporary hell
Forgotten sons



10

9,5

Waanzinnig mooi nummer! Maar ze hebben nóg mooiere gemaakt met Fish erbij. Cijfer; 8,5

9

Mee eens! Maar die 3 nummers krijgen van mij ook gewoon een 10! Net als 3 andere nummers die net een fractie minder zijn maar meer verdienen dan een 9.9

Eerste kennismaking met dit nummer was via de Real to Reel cd eind jaren 80 en ik was helemaal ondersteboven van dit nummer, het leek wel of ik na iedere afspeelbeurt speeksel van Fish in mijn oor had! Pas jaren later kocht ik Script omdat ik toen de disco compleet wilde hebben. En dan opeens doet het nummer mij gelijk veel minder. Live is alles van die band net wat scherper zo lijkt het. Neh, het is gewoon zo!
En dat is met F dan wel met H niet veranderd tot op de dag van vandaag.

Forgotten Sons: 9,1


Runaway: 8,8
Interior Lulu: 6,0
White Russian: 10,0
Eighty days: 7,6
Living in F.E.A.R.: 7.9
The Bell in the Sea: 8,4
Easter: 9,6
The Answering Machine: 6,8
Tux On: 8,0

Forgotten sons: 9

Eén van de beste nummers van hun toch al niet misselijke debuut.

GE-WEL-DIG: 10!!

Meesterlijk, fantastisch! Dat debuutalbum moet ik dringend eens beluisteren, het titelnummer ook altijd heel mooi gevonden.

9

met enige vertraging
Forgotten sons : 9,5

Tja wat moet ik nog toevoegen aan alle superlatieven die hier voorbij kwamen ...... Subliem

Ik merk toch steeds dat ik minder heb met de Fish periode dan meer de Hogarth era. De manier van zingen van Fish doet mee vaak wat minder, de manier waarop de songs vaak zijn opgebouwd. Ik vind het nog steeds wel goed, maar het raakt me echt minder dan de periode (in brede zin) vanaf 1989.

De reden dat ik Marillion in mijn top 5 beste artiesten heb staan is vanwege de tweede periode. Ik weet dat ik hier tot een minderheid behoor, maar het is niet anders.

Nu beoordeel ik de albums met Fish ook prima hoor. Al draai ik die albums eigenlijk weinig, Clutching At Straws uitgezonderd.
Bij het nummer Forgotten Songs merk ik zeker waar mijn hart ligt. In dit nummer zitten een paar mindere elementen in de manier waarop Fish zingt vind ik ook niet mooi. Het laatste deel is wel weer erg sterk.

Uiteindelijk toch een 7, omdat er ook hele mooie elementen in zitten.

Ondanks een aantal tienen voor Forgotten Sons, strand het nummer voorlopig op plek 4. Dit nummer is blijkbaar toch een beetje hate or like. Alhoewel hate bij Marillion heel erg relatief is.

De nieuwe tussenstand:
1 White Russian (8,9/33 )
2 Easter (8,79/29 )
3 Runaway (8,62/29 )
4 Forgotten Sons (8,56/29 )
5 Tux On (7,61/31 )
6 Interior Lulu (7,19/31 )
7 The Bell in the Sea (7,02/31 )
8 Living in F E A R (6,88/33 )
9 80 Days (6,8/32 )
10 The Answering Machine (6,31/32 )

Vandaag Asylym Satellite #1




Asylum Satellite 1 - YouTube

Raakt me niet. Wel gewoon goed.

7 ofzo dan

Kan er ook niet veel mee.

6,5

Is dit spelletje trouwens ook niet iets voor daniel1974nl?

7

Asylum Satellite #1: 7

Op Happiness is the Road is de transformatie naar Porcupine Radiotreehead helemaal rond.

In mijn oren is het zeurderige langdradige melodramapop met weinig spanning en instrumentaal vuurwerk.

Rothery's gitaargeluid met flanger/chorus-effect is definitief niet meer aan te horen voor mij.

Ik had nog wel geld ingelegd om deze plaat tot stand te laten komen. Ik wilde juist daarom dat ik het leuk zou vinden. Maar deze plaat zorgde voor een flinke scheur in de relatie met de band, die uiteindelijk zou leiden tot een scheiding.

5

Sorry voor het gebrom.

Happiness was een fantastische enkele plaat geweest van een minuut of 60. Maar het werd een dubbele zoals iedereen wel zal weten. Dit nummer zou er denk ik dan wel op staan. Alles afsluiter bijvoorbeeld, al duurt hij wel 2 minuten te lang al snap ik t spacy gedeelte wel (zie titel van t liedje) en is het niet heel moeilijk om daar een zwevende astronaut bij in te beelden. Het is ook verder niet slecht gewoon te lang zeg maar.

7,7

Verder denk ik dat de PT en zeker RH "transformatie" al weer helemaal los gelaten is ten tijde van dit album. Bovendien is Wilson de fan

Gelet op je participatie in dit topic Mssr Renard kan je haar zo te zien niet echt los laten!

Tijdens hun laatste weekend stond dit album centraal en traditie getrouw spelen ze dan het album in zijn geheel en achter elkaar. Maar bij deze verbraken ze die traditie. Een paar nummers haalden de setlist niet waaronder deze. Op zich wel opmerkelijk omdat dit als één na langste nummer al snel als een "epic" wordt gezien. Nou, episch is dit nummer zeker niet en de boys sloegen hem lekker over. Toch staan er mindere nummers op deze matige plaat die inderdaad veel te lang duurt.

Asylum Satellite #1: 6,5


Forgotten Sons: 9,1
Runaway: 8,8
Interior Lulu: 6,0
White Russian: 10,0
Eighty days: 7,6
Living in F.E.A.R.: 7.9
The Bell in the Sea: 8,4
Easter: 9,6
The Answering Machine: 6,8
Tux On: 8,0

Een voetbalwedstrijd lang (incl. rust) 'Happiness..' luisteren is natuurlijk een lange zit.
Zeker als het een vrij gezapige pot is. Enkele periodes, waaronder Asylum Satellite #1, brengen nog enigszins wat opveer momenten teweeg.

7,0

Was mij betreft geaccepteerd, maar dit zou best eens de eerste onvoldoende kunnen zijn in dit topic. Maar je hebt wel één van de weinige onvoldoendes in dit topic op je geweten. Je moet er maar mee kunnen leven

Wacht maar tot je Hope for the Future, Most Toys of Cover My Eyes laat beoordelen. Dan vliegen (waarschijnlijk) de onvoldoendes je om de oren, en ben ik degene die voldoendes uitkeert, hahaha.