Muziek / Muziekgames / Neil Young Meter
0
geplaatst: 1 februari 2021, 11:23 uur
Computer Age: 6,5
T-Bone: 6
Comes a Time: 8,5
Lotta Love: 7
When You Dance I Can Really Love: 8
T-Bone: 6
Comes a Time: 8,5
Lotta Love: 7
When You Dance I Can Really Love: 8
0
geplaatst: 1 februari 2021, 13:51 uur
Comes a Time: 7,5
Lotta Love: 6,5
When You Dance I Can Really Love: 7,5
Lotta Love: 6,5
When You Dance I Can Really Love: 7,5
0
geplaatst: 2 februari 2021, 09:36 uur
Over When You Dance zijn we redelijk eensgezind. Van mij krijgt het nummer een 9.5, na 17 stemmen is het gemiddelde een 8.48. En dan zijn we alweer toe aan het 50e nummer...
Op Live Rust staat ook een versie van Lotta Love, opgenomen tijdens een sessie begin 1976. Waar Lotta Love direct zijn weg zou vinden naar het live repertoire van Neil Young & Crazy Horse (het staat bijvoorbeeld ook op Odeon/Budokan) zou een ander nummer dat begin 1976 opgenomen werd pas in 1988 voor het eerst live gespeeld worden en uiteindelijk maar 19 keer in totaal. Het betreft het nummer Look Out for My Love. De bekendste live versie en meteen mijn favoriete uitvoering, ondanks dat ik me over het algemeen nooit echt positief uitlaat over het optreden, is tijdens MTV Unplugged.
In feite was de eerste versie van dit nummer ook al Unplugged; een unicum voor The Horse in die tijd. Maar waar de opname van 1976 zich beperkt tot gitaar, drums en bas, wordt de unplugged versie verrijkt met de Dobro van Ben Keith, piano van Spooner Oldham en niet te vergeten harmoniezang van Nils Lofgren, Astrid Young en Nicolette Larson. Welke onenigheid er achter de schermen ook geweest is, bij dit nummer lijkt er toch wel enige spelvreugde af te stralen, met name bij bassist Tim Drummond.
Info Card op neilyoungarchives.com
Uiteraard mag de unplugged versie niet ontbreken, dus deze is in de bonus vandaag:
Op Live Rust staat ook een versie van Lotta Love, opgenomen tijdens een sessie begin 1976. Waar Lotta Love direct zijn weg zou vinden naar het live repertoire van Neil Young & Crazy Horse (het staat bijvoorbeeld ook op Odeon/Budokan) zou een ander nummer dat begin 1976 opgenomen werd pas in 1988 voor het eerst live gespeeld worden en uiteindelijk maar 19 keer in totaal. Het betreft het nummer Look Out for My Love. De bekendste live versie en meteen mijn favoriete uitvoering, ondanks dat ik me over het algemeen nooit echt positief uitlaat over het optreden, is tijdens MTV Unplugged.
In feite was de eerste versie van dit nummer ook al Unplugged; een unicum voor The Horse in die tijd. Maar waar de opname van 1976 zich beperkt tot gitaar, drums en bas, wordt de unplugged versie verrijkt met de Dobro van Ben Keith, piano van Spooner Oldham en niet te vergeten harmoniezang van Nils Lofgren, Astrid Young en Nicolette Larson. Welke onenigheid er achter de schermen ook geweest is, bij dit nummer lijkt er toch wel enige spelvreugde af te stralen, met name bij bassist Tim Drummond.
Info Card op neilyoungarchives.com
Uiteraard mag de unplugged versie niet ontbreken, dus deze is in de bonus vandaag:
0
geplaatst: 2 februari 2021, 12:14 uur
When You Dance I Can Really Love: 8,8
Look Out for My Love: 9
Twee geweldige nummers alweer, van twee favoriete NY-albums ten huize AOVV.
Look Out for My Love: 9
Twee geweldige nummers alweer, van twee favoriete NY-albums ten huize AOVV.
0
geplaatst: 2 februari 2021, 18:07 uur
When You Dance I Can Really Love: 9
Look Out for My Love: 8,2
Look Out for My Love: 8,2
0
geplaatst: 2 februari 2021, 20:46 uur
When You Dance, I Can Really Love: Best een lekker nummer, voor mij persoonlijk geen grote favoriet. 7,7
Dat geldt wel voor 'Look Out For My Love', prachtig hoe Young de spanning in het nummer met zijn stem opbouwt. Die unplugged-versie is ook erg lekker inderdaad. 9
Dat geldt wel voor 'Look Out For My Love', prachtig hoe Young de spanning in het nummer met zijn stem opbouwt. Die unplugged-versie is ook erg lekker inderdaad. 9
0
geplaatst: 3 februari 2021, 09:22 uur
Ik ga mee met Sandokan-veld, prachtige opbouw van het nummer, steeds komt er een laag bij. Besteedde hij maar vaker zoveel aandacht aan een nummer, al lijkt het wel alsof het in die tijd vanzelf kwam. Ik heb net als Rufus een 10 over voor dit nummer. Daarmee staat het na 20 stemmen op een 8.52.
We hebben inmiddels een top 50!
1 Cortez the Killer - 9.25
2 Old Man - 9.07
3 Heart of Gold - 8.97
4 Southern Man - 8.96
5 Only Love Can Break Your Heart - 8.86
6 Ohio - 8.85
7 Helpless - 8.81
8 Harvest - 8.69
9 Thrasher - 8.59
10 Look out for my Love - 8.52
11 Comes a Time - 8.50
12 Hey Hey, My My (into the Black) - 8.47
13 Rockin' in the Free World - 8.42
14 When You Dance, I Can Really Love - 8.41
15 Revolution Blues - 8.37
16 Motion Pictures - 8.30
17 A Man Needs a Maid - 8.19
18 Long May You Run - 8.19
19 Don't be Denied - 8.12
20 Love to Burn - 8.12
21 Four Strong Winds - 8.10
22 Grey Riders - 8.03
23 Lotta Love - 7.96
24 Already One - 7.95
25 Ramada Inn - 7.88
26 Nowadays Clancy Can't Even Sing - 7.82
27 Vacancy - 7.75
28 Mr. Soul - 7.73
29 Hitchhiker - 7.69
30 Berlin - 7.67
31 Like a Hurricane (Unplugged) - 7.62
32 Cocaine Eyes - 7.59
33 Hitchhiker (Le Noise) - 7.58
34 No Hidden Path - 7.56
35 Act of Love - 7.23
36 Standing in the Light of Love - 7.14
37 Inca Queen - 7.09
38 Amber Jean - 7.08
39 Hippie Dream - 7.03
40 Walk with Me - 7.03
41 This Note's for You - 6.98
42 Like an Inca - 6.72
43 Sleeps with Angels - 6.72
44 Transformer Man - 6.63
45 I Got a Problem - 6.51
46 Get Gone - 6.48
47 Computer Age - 6.01
48 Mr. Soul (Trans) - 5.99
49 American Dream - 5.93
50 T-Bone - 5.51
We hebben inmiddels een top 50!
1 Cortez the Killer - 9.25
2 Old Man - 9.07
3 Heart of Gold - 8.97
4 Southern Man - 8.96
5 Only Love Can Break Your Heart - 8.86
6 Ohio - 8.85
7 Helpless - 8.81
8 Harvest - 8.69
9 Thrasher - 8.59
10 Look out for my Love - 8.52
11 Comes a Time - 8.50
12 Hey Hey, My My (into the Black) - 8.47
13 Rockin' in the Free World - 8.42
14 When You Dance, I Can Really Love - 8.41
15 Revolution Blues - 8.37
16 Motion Pictures - 8.30
17 A Man Needs a Maid - 8.19
18 Long May You Run - 8.19
19 Don't be Denied - 8.12
20 Love to Burn - 8.12
21 Four Strong Winds - 8.10
22 Grey Riders - 8.03
23 Lotta Love - 7.96
24 Already One - 7.95
25 Ramada Inn - 7.88
26 Nowadays Clancy Can't Even Sing - 7.82
27 Vacancy - 7.75
28 Mr. Soul - 7.73
29 Hitchhiker - 7.69
30 Berlin - 7.67
31 Like a Hurricane (Unplugged) - 7.62
32 Cocaine Eyes - 7.59
33 Hitchhiker (Le Noise) - 7.58
34 No Hidden Path - 7.56
35 Act of Love - 7.23
36 Standing in the Light of Love - 7.14
37 Inca Queen - 7.09
38 Amber Jean - 7.08
39 Hippie Dream - 7.03
40 Walk with Me - 7.03
41 This Note's for You - 6.98
42 Like an Inca - 6.72
43 Sleeps with Angels - 6.72
44 Transformer Man - 6.63
45 I Got a Problem - 6.51
46 Get Gone - 6.48
47 Computer Age - 6.01
48 Mr. Soul (Trans) - 5.99
49 American Dream - 5.93
50 T-Bone - 5.51
1
geplaatst: 3 februari 2021, 09:25 uur
In maart 1976 landden Neil Young & Crazy Horse in Tokyo voor een korte tour aldaar. Ze werden ontvangen door een zee van jongeren; het leek wel alsof we The Beatles waren, aldus de nieuwe gitarist van de band, Frank Sampedro. Eén van de concerten in Tokyo zou gefilmd worden voor een documentaire en een live album. We weten nu dat de opnames nog zeker 45 jaar in het archief zouden blijven; pas in 2020 kwam het album Odeon Budokan uit; aan de concertfilm wordt nog gewerkt, deze zou in 2021 uit moeten komen, maar ja, dat hebben we eerder gehoord.
Enfin, Sampedro had dus samen met Billy Talbot LSD genomen, zonder dat mede te delen aan de rest van de band. Tijdens Cowgirl in the Sand liepen ze naar de microfoon om hun harmoniezang te verzorgen en toen ze hun ogen open deden zagen reusachtige mandala’s uit hun achterhoofd komen; ze waren blijkbaar zo high dat ze hun hoofd niet eens rechtop konden houden. Neil merkte na de tweede song op: jongens, het is echt een psychedelische avond vandaag. Wist hij veel. De rest van de avond zou foutloos verlopen, althans in de ogen van Sampedro.
Het vertrek richting Europa ging niet zonder slag of stoot. Op het vliegveld ontstond een woordenwisseling tussen Young en een Japanse meneer die hem een pakketje probeerde te overhandigen. In een moment van helderheid realiseerde Sampedro zich dat het hun paspoorten en tickets waren. Nog steeds high als een konijn zien ze ineens mannen met machinegeweren staan, waarop Sampedro rechtsomkeert maakte, zo het vliegveld uit. Het kostte wat tijd om hem te overtuigen dat het cameramensen waren, die beelden aan het schieten waren voor de docu.
Eenmaal geland in Amsterdam werd er een flinke hoeveelheid has gescoord, die nog niet op pas tegen de tijd dat ze van Duitsland naar Frankrijk vlogen. Toen ze goed en wel aan boord zaten en ze dus dachten het spul succesvol door de douane te hebben gemokkeld, werden ze van boord gehaald, door bewakers, dit keer wél met geweren. Bleek dat ze alleen een handtekening wilden…
De Drive back die werd opgenomen op 10 Maart, 1976 zou uiteindelijk op Odeon Budokan komen, evenals drie andere nummers van die avond. Het had niet veel gescheeld of het nummer had al op Decade gestaan, evenals Pushed it Over the End van de CSNY 1974 tour. Op het laatste moment besliste Neil echter anders. We moesten het tot 2020 dus doen met de album versie, die op Zuma stond.
Info card op neilyoungarchives.com
Enfin, Sampedro had dus samen met Billy Talbot LSD genomen, zonder dat mede te delen aan de rest van de band. Tijdens Cowgirl in the Sand liepen ze naar de microfoon om hun harmoniezang te verzorgen en toen ze hun ogen open deden zagen reusachtige mandala’s uit hun achterhoofd komen; ze waren blijkbaar zo high dat ze hun hoofd niet eens rechtop konden houden. Neil merkte na de tweede song op: jongens, het is echt een psychedelische avond vandaag. Wist hij veel. De rest van de avond zou foutloos verlopen, althans in de ogen van Sampedro.
Het vertrek richting Europa ging niet zonder slag of stoot. Op het vliegveld ontstond een woordenwisseling tussen Young en een Japanse meneer die hem een pakketje probeerde te overhandigen. In een moment van helderheid realiseerde Sampedro zich dat het hun paspoorten en tickets waren. Nog steeds high als een konijn zien ze ineens mannen met machinegeweren staan, waarop Sampedro rechtsomkeert maakte, zo het vliegveld uit. Het kostte wat tijd om hem te overtuigen dat het cameramensen waren, die beelden aan het schieten waren voor de docu.
Eenmaal geland in Amsterdam werd er een flinke hoeveelheid has gescoord, die nog niet op pas tegen de tijd dat ze van Duitsland naar Frankrijk vlogen. Toen ze goed en wel aan boord zaten en ze dus dachten het spul succesvol door de douane te hebben gemokkeld, werden ze van boord gehaald, door bewakers, dit keer wél met geweren. Bleek dat ze alleen een handtekening wilden…
De Drive back die werd opgenomen op 10 Maart, 1976 zou uiteindelijk op Odeon Budokan komen, evenals drie andere nummers van die avond. Het had niet veel gescheeld of het nummer had al op Decade gestaan, evenals Pushed it Over the End van de CSNY 1974 tour. Op het laatste moment besliste Neil echter anders. We moesten het tot 2020 dus doen met de album versie, die op Zuma stond.
Info card op neilyoungarchives.com
* denotes required fields.