Muziek / Muziekgames / Neil Young Meter
0
geplaatst: 3 februari 2021, 11:33 uur
Ik verbaasde me over de lage cijfers, tot ik zag dat dit nummer met Stupid Girl het minst vaak als favoriet van Zuma is aangeduid. Ik denk dat de live versie het beter had gedaan, maar ja, die staat nog niet op Spotify en YouTube.
0
geplaatst: 3 februari 2021, 12:24 uur
harm1985 schreef:
Ik verbaasde me over de lage cijfers, tot ik zag dat dit nummer met Stupid Girl het minst vaak als favoriet van Zuma is aangeduid.
Ik verbaasde me over de lage cijfers, tot ik zag dat dit nummer met Stupid Girl het minst vaak als favoriet van Zuma is aangeduid.
Voor mij het minste nummer van Zuma. Maar nog altijd een prima nummer natuurlijk
0
geplaatst: 3 februari 2021, 17:17 uur
Geweldig verhaal bij dit nummer!
Sterk nummer, maar er staan er betere op Zuma..
8
Sterk nummer, maar er staan er betere op Zuma..
8
0
geplaatst: 3 februari 2021, 17:46 uur
Drive Back: als je me gisteren had gevraagd zoveel mogelijk nummers van Zuma op te noemen, was ik deze denk ik vergeten. Maar lekker vuig gitaartje wel, hoor. 6,5
0
geplaatst: 3 februari 2021, 18:29 uur
Sandokan-veld schreef:
Drive Back: als je me gisteren had gevraagd zoveel mogelijk nummers van Zuma op te noemen, was ik deze denk ik vergeten. Maar lekker vuig gitaartje wel, hoor. 6,5
Drive Back: als je me gisteren had gevraagd zoveel mogelijk nummers van Zuma op te noemen, was ik deze denk ik vergeten. Maar lekker vuig gitaartje wel, hoor. 6,5
Maak je niet druk, ik heb After the Gold Rush minstens 100 keer gehoord, maar ik kan uit mijn hoofd niet de tracklist op de goede volgorde opnoemen.
1
geplaatst: 4 februari 2021, 09:57 uur
Zuma is één van de Neil Young albums die 5* krijgt van mij. Voor Drive Back heb ik een 8.7 over; het is ook mijn minst favoriete nummer van de plaat. Na 17 stemmen staat het op een 7.35 gemiddeld. Net buiten de top 30.
De Cowgirl in the Sand waar Sampedro het over heeft; die onder ernstige invloed van LSD is gespeeld op 11 maart 1976 is opvallend kort; krap 5 minuten, dat terwijl de album versie ruim 10 minuten duurt. Reeds in 1969-1970, zoals bijvoorbeeld op Live at the Fillmore East werd het nummer opgerekt tot ruim voorbij die 10 minuten. Toch moet ik Sampedro gelijk geven; de Cowgirl van Budokan is erg sterk.
Cowgirl in the Sand heeft Neil Young op één dag geschreven met Down by the River en Cinnamon Girl, terwijl hij ziek in bed lag. Neil had altijd een gitaar naast zijn bed staan, voor het geval dat hem iets kwam aanvliegen in een droom.
Hij heeft het nummer na het overlijden van Danny Whitten nog vaak gespeeld, solo (zoals op Live at Massey Hall), met CSNY, met de nieuwe versie van Crazy Horse en het staat zelfs op Road Rock Vol. 1. Geen van die versies haalt het echter bij die uit de Whitten tijd. Danny Whitten was niet zomaar een slaggitarist, hij was feitelijk een tweede lead gitarist. Zijn harmoniezang met Young wist het nummer (en vele andere) tot een hoger niveau te brengen. We hebben mooie muziek gekregen na de dood van Whitten, maar wie weet wat er allemaal mogelijk was geweest als hij had blijven leven en was afgekickt?
We stemmen vandaag dus op twee versies van Cowgirl in the Sand, de studio versie van Everybody Knows this is Nowhere, maar ook op de live versie van Live at Massey Hall.
Info Card op neilyoungarchives.com
En de Massey Hall versie:
Info Card op neilyoungarchives.com
In de bonus de Cowgirl van Budokan:
De Cowgirl in the Sand waar Sampedro het over heeft; die onder ernstige invloed van LSD is gespeeld op 11 maart 1976 is opvallend kort; krap 5 minuten, dat terwijl de album versie ruim 10 minuten duurt. Reeds in 1969-1970, zoals bijvoorbeeld op Live at the Fillmore East werd het nummer opgerekt tot ruim voorbij die 10 minuten. Toch moet ik Sampedro gelijk geven; de Cowgirl van Budokan is erg sterk.
Cowgirl in the Sand heeft Neil Young op één dag geschreven met Down by the River en Cinnamon Girl, terwijl hij ziek in bed lag. Neil had altijd een gitaar naast zijn bed staan, voor het geval dat hem iets kwam aanvliegen in een droom.
Hij heeft het nummer na het overlijden van Danny Whitten nog vaak gespeeld, solo (zoals op Live at Massey Hall), met CSNY, met de nieuwe versie van Crazy Horse en het staat zelfs op Road Rock Vol. 1. Geen van die versies haalt het echter bij die uit de Whitten tijd. Danny Whitten was niet zomaar een slaggitarist, hij was feitelijk een tweede lead gitarist. Zijn harmoniezang met Young wist het nummer (en vele andere) tot een hoger niveau te brengen. We hebben mooie muziek gekregen na de dood van Whitten, maar wie weet wat er allemaal mogelijk was geweest als hij had blijven leven en was afgekickt?
We stemmen vandaag dus op twee versies van Cowgirl in the Sand, de studio versie van Everybody Knows this is Nowhere, maar ook op de live versie van Live at Massey Hall.
Info Card op neilyoungarchives.com
En de Massey Hall versie:
Info Card op neilyoungarchives.com
In de bonus de Cowgirl van Budokan:
0
geplaatst: 4 februari 2021, 10:58 uur
Laat ik de Fillmore East versie nou net niet opgenomen hebben in de stemlijst. Wil geen top 2000-achtige taferelen krijgen dat twee redelijk gelijkaardige versies vlak na elkaar komen. Al verwacht ik dat de akoestische versie ook niet veel zal onderdoen voor de studio variant.
Maar we hebben nog een lange weg te gaan, misschien kom ik nog tot inkeer.
* denotes required fields.