Muziek / Muziekgames / Neil Young Meter
6
geplaatst: 4 februari 2021, 16:48 uur
10! + 10!
Voor mij HET nummer van Neil Young.
Toen mijn kinderen klein waren moesten ze niet zo veel van mijn ouwelullenmuziek hebben, maar Cowgirl zongen ze alle drie altijd uit volle borst mee. Deze werd dan ook vaak gedraaid in de auto. Soms wel 10x achter elkaar op de lange vakantieritten naar het zuiden. Mooie herinneringen aan dit nummer (beide versies).
Voor mij HET nummer van Neil Young.
Toen mijn kinderen klein waren moesten ze niet zo veel van mijn ouwelullenmuziek hebben, maar Cowgirl zongen ze alle drie altijd uit volle borst mee. Deze werd dan ook vaak gedraaid in de auto. Soms wel 10x achter elkaar op de lange vakantieritten naar het zuiden. Mooie herinneringen aan dit nummer (beide versies).
1
geplaatst: 4 februari 2021, 20:19 uur
Cowgirl: Ik ga me hier niet inhouden, voor mij één van de ultieme Neil Young-nummers.
Studio: 10
Massey Hall: 9,8
Studio: 10
Massey Hall: 9,8
0
geplaatst: 4 februari 2021, 23:25 uur
10
hetzelfde ongeveer als die superlatieven bij Dieter, maar ik heb geen kinderen
hetzelfde ongeveer als die superlatieven bij Dieter, maar ik heb geen kinderen
1
geplaatst: 5 februari 2021, 08:49 uur
Eén van de absolute klassiekers van Young; ikzelf heb een 10 over voor de studioversie en een 9.7 voor de akoestische live versie. Daarmee komt de studioversie op een 9.14 na 21 stemmen, en verstoot daarmee Old Man van de tweede plaats. De akoestische versie komt uit op een 8.89, goed voor een 5e plaats, vlak boven Only Love Can Break Your Heart en Ohio.
Danny Whitten was één van de inspiratiebronnen voor The Needle & The Damage Done, misschien wel hét antidrugslied in Neil’s oeuvre. Kort voor Neil dit nummer schreef ontvielen ons ook al Jimi Hendrix en Janis Joplin. Jim Morrison zou niet lang daarna overlijden. Het is een nummer van alle tijden. Zo speelde hij het midden jaren 90 ook tijdens een optreden bij de MTV Awards, omringd door foto’s van Hendrix, Joplin en Kurt Cobain.
De ‘kelderdeur’ is overigens The Cellar Door, een concertzaal waar Neil Young zowel solo als met Crazy Horse optrad, naast The Cellar Door in Washington is er overigens ook een concertzaal die The Cellar heet, in Arlington; Neil trad daar op in 1967 met Buffalo Springfield. De gebeurtenissen rond een optreden eind 1970 (dat inmiddels ook is uitgebracht als Performance Series 2.5) zal het laatste zetje hebben gegeven om het nummer te schrijven; op 7 januari 1971 eerst de eerst bekende live uitvoering van het nummer.
In eerste instantie dacht men dat Neil zijn eigen verslaving bezong, in tegendeel, hij had zo’n grote aversie tegen Heroïne dat hij zo ongeveer uit een rijdende auto sprong toen hij erachter kwam dat de opvolger van Danny Whitten, Frank Sampedro, het gebruikte in de stoel naast hem. Sterker nog; hij heeft het überhaupt nooit geprobeerd, omdat hij een directe getuige was van de destructieve kracht van deze drug.
De versie die we allemaal het beste kennen is de live versie van Royce Hall, UCLA op 30 januari 1971. Deze versie staat op Harvest; het applaus op het einde wordt bruusk onderbroken door Words. Op Archives Vol. 1 staat dezelfde take, maar dan met een fade-out. In 2021 moet de rest van het concert uitkomen (waar ook Love in Mind van Time Fades Away en een live versie van Heart of Gold van Archives Vol. 1 vandaan komen). Er is voor zover bekend geen studio versie van het nummer. Wel is het buiten Harvest op 4 verschillende live albums opgenomen. In totaal speelde hij het nummer, voor zover bekend, 638 keer; slechts 4 nummers speelde hij vaker.
Info Card op neilyoungarchives.com
Danny Whitten was één van de inspiratiebronnen voor The Needle & The Damage Done, misschien wel hét antidrugslied in Neil’s oeuvre. Kort voor Neil dit nummer schreef ontvielen ons ook al Jimi Hendrix en Janis Joplin. Jim Morrison zou niet lang daarna overlijden. Het is een nummer van alle tijden. Zo speelde hij het midden jaren 90 ook tijdens een optreden bij de MTV Awards, omringd door foto’s van Hendrix, Joplin en Kurt Cobain.
De ‘kelderdeur’ is overigens The Cellar Door, een concertzaal waar Neil Young zowel solo als met Crazy Horse optrad, naast The Cellar Door in Washington is er overigens ook een concertzaal die The Cellar heet, in Arlington; Neil trad daar op in 1967 met Buffalo Springfield. De gebeurtenissen rond een optreden eind 1970 (dat inmiddels ook is uitgebracht als Performance Series 2.5) zal het laatste zetje hebben gegeven om het nummer te schrijven; op 7 januari 1971 eerst de eerst bekende live uitvoering van het nummer.
In eerste instantie dacht men dat Neil zijn eigen verslaving bezong, in tegendeel, hij had zo’n grote aversie tegen Heroïne dat hij zo ongeveer uit een rijdende auto sprong toen hij erachter kwam dat de opvolger van Danny Whitten, Frank Sampedro, het gebruikte in de stoel naast hem. Sterker nog; hij heeft het überhaupt nooit geprobeerd, omdat hij een directe getuige was van de destructieve kracht van deze drug.
De versie die we allemaal het beste kennen is de live versie van Royce Hall, UCLA op 30 januari 1971. Deze versie staat op Harvest; het applaus op het einde wordt bruusk onderbroken door Words. Op Archives Vol. 1 staat dezelfde take, maar dan met een fade-out. In 2021 moet de rest van het concert uitkomen (waar ook Love in Mind van Time Fades Away en een live versie van Heart of Gold van Archives Vol. 1 vandaan komen). Er is voor zover bekend geen studio versie van het nummer. Wel is het buiten Harvest op 4 verschillende live albums opgenomen. In totaal speelde hij het nummer, voor zover bekend, 638 keer; slechts 4 nummers speelde hij vaker.
Info Card op neilyoungarchives.com
0
geplaatst: 5 februari 2021, 09:55 uur
Nu komen er wel enkele toppers langs, zeg. Het gitaarwerk op Cowgirl in the Sand is fantastisch (Whitten was bij momenten een waar genie). De albumversie krijgt van mij 9,6
De Massey Hall-versie wordt solo gebracht door Young, en is een dikke 6 minuten korter. Dag en nacht verschil eigenlijk, maar even intens. En dat is misschien nog indrukwekkender, dus die krijgt een 9,7.
The Needle and the Damage Done is wellicht één van Young's bekendste en beruchtste liederen, en één van de hoekstenen van Harvest. Erg aangrijpend. 9,4
De Massey Hall-versie wordt solo gebracht door Young, en is een dikke 6 minuten korter. Dag en nacht verschil eigenlijk, maar even intens. En dat is misschien nog indrukwekkender, dus die krijgt een 9,7.
The Needle and the Damage Done is wellicht één van Young's bekendste en beruchtste liederen, en één van de hoekstenen van Harvest. Erg aangrijpend. 9,4
0
geplaatst: 5 februari 2021, 12:04 uur
9,5
Gaat weer lekker zo, binnenkort de minder bekende tracks proberen in te halen
Gaat weer lekker zo, binnenkort de minder bekende tracks proberen in te halen
1
geplaatst: 5 februari 2021, 14:28 uur
Inhaalslag.
Walk With Me: 6,6
Act Of Love: 7,5
Mr. Soul (BF): 7,4
Mr. Soul (Trans): 5
Love To Burn: 8,1
Computer Age: 5,7
T-Bone: 6
Comes A Time: 8,8
Lotta Love: 8,9
When You Dance: 9,8
Look Out For My Love: 8,8
Drive Back: 7
Cowgirl In The Sand (studio): 9,3
Cowgirl In The Sand (Massey): 8,4
The Needle And The Damage Done: 8,3
Voorzichtige conclusie: Het album Comes A Time is met 4 sterren een halfje te laag beoordeeld door mij. Prachtige songs!
Ben ik nu helemaal bij, harm1985?
Walk With Me: 6,6
Act Of Love: 7,5
Mr. Soul (BF): 7,4
Mr. Soul (Trans): 5
Love To Burn: 8,1
Computer Age: 5,7
T-Bone: 6
Comes A Time: 8,8
Lotta Love: 8,9
When You Dance: 9,8
Look Out For My Love: 8,8
Drive Back: 7
Cowgirl In The Sand (studio): 9,3
Cowgirl In The Sand (Massey): 8,4
The Needle And The Damage Done: 8,3
Voorzichtige conclusie: Het album Comes A Time is met 4 sterren een halfje te laag beoordeeld door mij. Prachtige songs!
Ben ik nu helemaal bij, harm1985?
1
geplaatst: 5 februari 2021, 15:14 uur
Rogyros: je bent bijna bij. Je bent indertijd alleen vergeten te stemmen op Long May You Run.
* denotes required fields.