Mooi, dan kunnen wij begin 2022 verder met Ryan Adams

Needle: 9

Words: 8.4

Nope, ik denk Grateful Dead. Al is dat een lastige kluif. Hun vroege studiowerk is niet representatief, maar hun live materiaal is zo divers dat het bijna onmogelijk is om een lijst samen te stellen zonder veel dubbelingen. Zal wel een gewetenskwestie gaan worden.

Grateful Dead is een jamband, cruciaal in de tracklist is de '>', die aanduidt dat het ene nummer naadloos overgaat in het andere. Soms wordt zo een hele set aan elkaar geknoopt.

Words: 8

Een 8,5 voor Words.

9

8,3

Eén van mijn favorieten van Harvest. Derhalve een 9.5 van mij; na 25 stemmen komt Words uit op een gemiddelde van 8.55.

Op de soundtrack van de film Journey Through the Past (met name het bekijken waard vanwege de beelden van Fillmore East 1970 en de opnames van Harvest op de Ranch) stond dus een bijna 16 minuten durende versie van Words. En alhoewel inhoudelijk correct, ontbreek het titelnummer.

Het was niet alleen de titel van zijn solotour in 1971, maar ook van één van de dertien nieuwe nummers die hij speelde tijdens deze tour. Vooral het zinnetje ‘I’m Going Back to Canada’ kon op waardering rekenen tijdens het concert in Massey Hall. Het was ook één van de nummers die hij opnam tijdens de befaamde sessie met de Stray Gators is Nashville, in april 1971. We moesten echter nog tot 1973 wachten eer we het op een album van hem zouden horen. En in tegenstelling tot Love in Mind, dat ook uit 1971 stamt, was dit nummer wel daadwerkelijk opgenomen tijdens de Time Fades Away Tour; op 11 februari, tamelijk aan het begin nog dus.

De soloversie bevalt me een stuk beter dan de versie met de Stray Gators; die de inherente melancholie van het nummer niet goed weten over te brengen. Terecht dus dat het nummer van Harvest is afgelaten. Het wordt zelfs niet als outtake beschouwd (zoals Bad Fog en Dance, Dance, Dance).





Info Card op neilyoungarchives.com

In de bonus, ter referentie, de studio versie met The Stray Gators:

7,7

6

8,3

Inderdaad pure melancholie .Prachtige melodie en voor mij een van zijn vroegste parels 8.5

7

8

7

8

9

Altijd een zwak gehad voor dit nummer. Enorm breekbaar en klein klinkt Young hier.

9,5

8

“It’s another song I wrote about my ranch.”

Tja ik kan toch niet om die prachtige Massey Hall versie heen.
9,5

Journey Trhough The Past:

Mooi nummer, maar erg matig gezongen. Op Live At Massey Hall (waar ik de song van ken) vind ik het veel beter. Daar is Neil ook erg goed bij stem.

De stem van ome Neil blijft voor mij een zorgenkindje. Hij is in mijn ogen een matige zanger, maar met een enorme zeggingskracht in zijn stem. Daarom is het soms prachtig. Maar soms krijg ik ook echt het verkeerde soort kippenvel als hij kraait.

De versie van Massey Hall zou een ruime acht krijgen. De versie van Time Fades Away, die we hier beoordelen, komt niet verder dan een 6,5.

Journey Through the Past: 7,5

Tja, ik vind de zang van Young op dit nummer op Time Fades Away juist onderdeel van de charme. De context waarin Young het zingt op TFA is zo compleet anders dan op Massey Hall dat het eigenlijk een compleet ander nummer betreft.

9

Ik begrijp je punt, harm1985. Ik kan soms gewoon slecht door zijn kraaienzang heen luisteren. Bij dit nummer merk ik dat. Ik heb nu Massey Hall op staan en dan geniet ik echt. Prachtig! Dat heeft zeker ook met zijn goede dag qua stem te maken.

Ben het wel een beetje met Rogyros eens eigenlijk, in zoverre dat 'Journey Through the Past' wel één van de nummers op Time Fades Away is waar de zang van Young me tegenstaat. Misschien is het daardoor ook nooit echt een favoriet van me geworden. 7,3

En wat vinden de heren Sandokan-veld en Rogyros van de studioversie?

9,1

Neil heeft voor mij ( altijd al) een vrijbrief om vals te zingen. Van hem kan ik het meestal hebben.

Journey: 8.4

Vergelijk Young's Mellow my Mind maar eens met die van Simply Red. Mooier is niet altijd beter.