Ik zeg dan ook niet dat er altijd 'mooi' gezongen moet worden. Het hierboven genoemde 'Mellow My Mind' vind ik bijvoorbeeld geweldig. Ik zeg dat zijn zang me in dit specifieke nummer tegenstaat.

Die versie met de Stray Gators laat het nummer inderdaad niet bepaald goed tot zijn recht komen, en ik denk dat het een goede beslissing was om die van Harvest af te laten.

Heb ik nog niet beluisterd. Ga ik wel even doen.

7,5

Dat vind ik echt heel vreselijk gezongen. Echt pijn aan mijn oren.

T-Bone 6,3
Comes a Time 9,9
Lotta Love 7,4
When You Dance I Can Really Love 8,2
Look Out for My Love 8,1
Drive Back 7,2
Cowgirl in the Sand (studio) 8,8
Cowgirl in the Sand (live) 8,2
The Needle & The Damage Done 10 (och jongens, wat blijft deze toch prachtig)
Words (Between the Lines of Age) 7,9
Journey Through the Past 5,1 (geef mij maar de versie met The Stray Gators)

Goede uitspraak Harm
Ik vind ook muziek hoeft niet altijd perfect te klinken en mag links of rechts op wat voor gebied ook best rammelen
Ik hou wel van musici die als er foutjes inzitten en dan gewoon de opname niet over willen doen
Zowel op zang of gitaar is Young ook zo'n soort muzikant
Is juist mooi komt alleen maar het puurheid gehalte ten goede

Vind trouwens hier de Stay Gators versie de mooiste

5.8 Neen, niet zo mijn ding.

Ondanks een 9 van mijn kant blijft Journey Through the Past, als gevolg van een paar lage cijfers net onder een 8 gemiddeld na 22 stemmen: een 7.80.

De film Journey Through the Past is opgenomen zonder script en dat straalt ervan af. Neil tourde het land rond met een 16mm filmcamera en filmde zo ongveer alles wat hij interessant vond, dus naast de eerdergenoemde beelden van CSNY en The Stray Gators zie je Young een autosloperij bezoeken, waar hij de 57 Buick Special tot één van de beste auto’s ooit verklaard, een tewaterlating van een boot, een interview op de radio, met een wel heel erg bijdehand pratende jongeman en Carrie en Neil die blauwe bessen eten en een joint roken op zijn ranch. Verder veel Bijbelse verwijzingen, een speech van Nixon, een dameskoor en een en een verhaal over ‘The Graduate’, die een drugsnaald uit een Bijbel haalt en zichzelf drugs toedient, terwijl ‘Scary Gary’ Davis een preek geeft, hetgeen de film een ban opleverde in de UK. Aldus L.A. Johnson: “What’s it About? About ninety minutes”.

Tijdens de climax zie we Young met een zaagmeel-verbrander op de achtergrond het enige ‘nieuwe’ lied zingen, Soldier:

Jesus, I saw you walkin' on the river
I don't believe you.
You can't deliver right away
I wonder why.

Neil wilde geen verdere toelichting geven over de film of het nummer; ‘Het spreekt voor zichzelf’. Het nummer zou ook op de soundtrack komen en, gek genoeg in een ingekorte versie, op Decade. Het piano stuk in het midden van het nummer ontbreekt daar helaas. Naast deze uitvoering zou Neil het slechts twee keer live spelen, beide keren in 1973 tijdens de Time Fades Away Tour.





Info Card op neilyoungarchives.com

Ter vergelijking, de decade versie:

Mooie desolate sfeer . 8 .
Neil is toch wel een aardige pianist ook .

6,5

Fraai nummer, kende dit niet.

8

6

6.8

8

8

6,4

Het is of een 6, of een 8 vandaag lijkt het!

Soldier: 6

Het moet natuurlijk gewoon een 8 zijn!

Om nog even terug te komen op Journey Through The Past met The Stray Gators: die vind ik beter dan de versie op Time Fades Away. En dat komt echt door de zang. Maar hij komt het best tot zijn recht als ie solo wordt opgevoerd. De Massey Hall versie wint het ruimschoots.

Het gaat een beetje om en om,geloof ik
Ik vind Soldier geen goed nr

Ben nog royaal met een 6

Ik heb een groot zwak voor 'Soldier': die enigmatische tekst, die amateuristische manier van opnemen, die herfstachtige sfeer... Allemaal dingen waar je Neil Young voor luistert. 8,6

7.5

Nog maar 13 stemmen voor Soldier. Ik maak over een uurtje of zo de tussenstand op en dan gaan we verder. De ervaring leert dat er dan in de loop van de dag nog extra stemmen binnendruppelen.

7

5

7,6

Toen ik Soldier voor de eerste keer hoorde was ik niet niet geweldig onder de indruk, in de basis een mooi nummer, maar het miste iets. Ook liet ik me wat afleiden door de geluidskwaliteit. Toen ik de soundtrack van Journey Through the Past bemachtigde viel het kwartje, dankzij het middenstuk op piano. Ook heeft de soundtrack versie een wat langer intro, dat helaas ontbreek op Archives Vol. I. Ik heb een 8.5 over voor dit nummer, waardoor het na 17 stemmen op een 7.17 komt.

Soldier is uiteindelijk maar 2 keer live gespeeld. Toch zijn er ook nog nummers die hij nog nooit live heeft gespeeld, en dan hebben we het niet over obscure nummers als L.A. Girls & Ocean Boys, Daughters of Frozen Man die recent pas voor het eerst te horen waren op Archives Vol. II, maar over nummers van zijn wat meer bekende albums. Zo duurde het bijvoorbeeld tot 2020 tot hij het nummer Through My Sails, van Zuma, voor het eerst live speelde; het maakte pas zijn debuut na 45 jaar, tijdens Fireside Sessions IV.

Wat minder fortuinlijk waren Computer Cowboy en We R In Control van het album Trans, toevallig twee van mijn favoriete nummers van het album, vooral vanwege de gitaar riffs. De nummers zijn opgenomen met Crazy Horse, in het najaar van 1981, dus nog voordat hij bij Geffen had getekend. Volgens Frank Sampedro zijn de vocoder/synclavier elementen later ge-overdubd, wat kan kloppen; in de basis past dit qua stijl namelijk goed bij wat we op Re-Ac-Tor hoorden. Het zijn een beetje een ‘silly songs’, zoals Motor City en Rapid Transit. Soms moet je muziek ook niet te serieus nemen.

We stemmen vandaag dus op twee nummers: Computer Cowboy en We R in Control.




Info Card op neilyoungarchives.com





Info Card op neilyoungarchives.com

Een volledige lijst van nummers die hij nooit live heeft gespeeld is hier te vinden:
Released But Never Played Live

Computer Cowboy: 6,3
We R In Control: 5,6

Nee, ik kan hier geen chocola van maken. Toch ben ik niet boos op Neil.

Computer Cowboy: 4
We R in Control: 4