Je weet dat dat een vol punt lager is dan ik gaf?

Jij weet wat voor dag het vandaag is

Met de muziek van Nelis moet je niet spotten!

Maar om het een beetje recht te trekken:

Rust Never Sleeps versie 7,1
Crazy Horse versie 1975 7,6

Is dit jouw versie van een 1 April grap?

Rust Never Sleeps: 8,3
Crazy Horse: 8,8

Lost in Space: 7

Pocahontas
Rust Never Sleeps: 9
Crazy Horse: 9

Rust 9
Crazy 8

Pocahontas: 8
Pocahontas: 8

Rust Never Sleeps versie: 8.5
Crazy Horse versie: 8.5

Rust Never Sleeps versie: 8,2
Crazy Horse versie: 7,9

Dit moet één mijner favorieten zijn van Neil Young. De Hitchhiker-versie is al magistraler, deze is nog, euh, magistraler. Een 10!

De Crazy Horse-versie klinkt wat vreemd, vind ik, maar niet per sé slecht hoor, zeker niet. Beetje zweverig. 8,8

Rust Never Sleeps versie 8
Crazy Horse versie 1975 8.5

Rust Never Sleeps versie: 9
Crazy Horse versie 1975: 8

Rust Never Sleeps: 9,8
Crazy Horse: 7,8

Ik sluit me eigenlijk wel aan bij de laatste stemmer. 'Pocahontas' zit net onder de echte topfavorieten, een 9,7.
De Crazy Horse versie is vooral een bewijs hoe productie een nummer kan maken of breken: 7,5

Klopt helemaal Sandokan-veld, zo vind ik de unplugged versie juist niet zo veel aan.

Rust Never Sleeps: 8.8
Crazy Horse: 8

Rust Never Sleeps versie 8
Crazy Horse versie 1975 9

Eerst even een shout-out naar Rogyros en Poeha, die ik al een tijdje niet meer gezien heb.

Zoals gezegd is Pocahontas één van mijn favoriete nummers van mijn favoriete album. Ik kan dna ook niet anders dan het een 10 geven. De Crazy Horse versie kan me net iets minder bekoren, maar evengoed krijgt het een 9.2. Het was een aangename verrassing op Archives Vol. II. Het sterkt me in mijn overtuiging dat Zuma (of Dume) een legendarisch dubbelalbum had kunnen zijn. De kale versie van Hitchhiker is ook erg sterk, maar de overdubs op Rust Never Sleeps maken het af. Enfin, na 18 stemmen staat de Rust Never Sleeps versie op een 8.98 en de Crazy Horse versie op een 8.41.

Sail Away heeft naast het feit dat het het één van de twee studionummers is op Rust Never sleeps nóg iets gemeen met Pocahontas. Ook Sail Away werd opgenomen in Ft. Lauderdale, zeer waarschijnlijk voor Oceanside-Countryside. Gezien de overdubs die later zijn toegevoegd in Nashville, waaronder de zalige harmoniezang van Nicolette Larson, vermoed ik dat het ook een kandidaat is geweest voor Comes a Time. Uiteindelijk hoefden we maar een jaartje te wachten tot het op Rust Never Sleeps terecht kwam.

Sail Away heeft Young geschreven toen hij bij The Ducks zat, een gelegenheidsband met onder andere Bob Mosley van Moby Grape en Jeff Blackburn. Op één van de bootlegs die in omloop zijn zegt hij zelfs dat dit nummer het eerste nummer is dat voor de band is geschreven (de heren putten vooral uit eerder materiaal). Sail Away wordt hier nog op electrische gitaar gespeeld. De albumversie is uiteraard akoestisch. Het nummer werd vooral in 1983 veel live gespeeld, daarna slechts vijf keer, de laatste keer op de 80e verjaardag van Willie Nelson.





Info Card op neilyoungarchives.com

In de bonus vandaag de Ducks versie, vanaf 4:48 (het clipje bevat ook Comes a Time en Are You Ready for the Country?):

Sail Away: 8,5

Sail Away , fijn klein liedje , met prachtige vocale bijdrage van Larson.
9

Sail Away: 7,3

Sail Away: 8,4

7

7.5

Pochhontas Rust Never Sleeps versie 7,5
Pochhontas Crazy Horse versie 1975 7
Sail Away 7,2

Sail Away: 7.7

Sail Away: 7

7,8

8.75