Sail Away: 7,5

Had idd ook goed op Comes A Time (album) gepast
Sail Away 8.5

Sail Away: Erg mooi liedje, maar ik moet bekennen dat ik ook even dacht, oh ja, verrek, dit staat óók op nog op Rust Never Sleeps (bijna mijn favoriete Neil Young-album), dus zó memorabel vind ik het blijkbaar ook niet. 7,5

Heerlijk liedje, Neil op z'n liefst. Had inderdaad perfect op Comes a Time gepast, misschien wel meer dan op Rust Never Sleeps.

8,5

Ik vind Sail Away perfect passen op Rust Never Sleeps, mijn nummer 1, waarop, wat mij betreft alles samenkomt qua songwriting en gitaarspel. Op één album van 40 minuten krijg je meteen het beste idee wie Neil Young is en wat voor muziek hij maakt. Ook dit nummer krijgt van mij een 10. Na 16 stemmen (dat kan beter) staat het op een 8.01.

Zoals gezegd speelde Young het nummer voor het eerst met The Ducks in 1977 (in Augustus komt er voor het eerst een concertregistratie uit van deze band). The Ducks waren vrij democratisch, zoals CSNY, maar dan zonder de botsende ego’s. Dientengevolge zingt Neil Young per avond maar een handjevol van zijn eigen nummers. Naast wat oudere nummers als Are You Ready for the Country, Mr. Soul en Human Highway bracht hij ook enkele nummers voor het eerst ten gehore, zoals het nog te verschijnen Windward Passage, maar ook Crying Eyes (dat pas in 1987 op Life zou verschijnen), het eerder genoemde Sail Away, Comes a Time én Little Wing.

Little Wing was al opgenomen op 21 januari 1975 tijdens de Homegrown sessies, maar zou in eerste instantie op Hawks & Doves uit 1980 staan. Het zou nog 40 jaar duren voordat Homegrown het licht zou zien. Het was een productieve dag, want ook Kansas, Mexico én Florida werden op 21 februari opgenomen. Op het album begeleidt Young zichzelf op akoestische gitaar en mondharmonica, met the Ducks speelde hij het op elektrische gitaar. Na 1977 verdween het echter weer net zo snel uit de setlist als het gekomen was, pas in 2020, wellicht geïnspireerd door het uitbrengen van Homegrown, speelde hij het weer eens, tijdens de Fireside Sessies; één keer op piano, één keer op akoestische gitaar.





Info card op neilyoungarchives.com

In de bonus, een live versie met the Ducks, speciaal gespeeld voor ‘three old ladies’:

8,5

8

7,2

Mooi nummer alweer. Toevallig eerder deze week Hawks & Doves beluisterd, en die doet niet veel onder voor deze versie, toch?

De live-versie is anders, maar die ingetogen aard wordt mooi behouden.

8

De versie van Homegrown is exact dezelfde als die op Hawks and Doves.

Het is hier al vaker geroepen, maar 'Hawks and Doves' is een lichtelijk ondergewaardeerd album van Neil Young. 8,2

Oh, vandaar.

Little Wing 8.4

8

9

7

7

Little Wing: 8

7.1

Captain Kennedy 7,7
Lost in Space 6,9
Pocahontas (RNS) 9,6
Pocahontas (CH) 8,2
Sail Away 8,7
Little Wing 8,3

Little Wing: 6,7

7,8

Sail Away: 8
Little Wing: 7,7

Morgen het volgende nummer, of zijn we dan nog Pasen aan het vieren?

Sail Away: 7,5
Little Wing: 7,9

Little Wing krijgt van mij een 9.3. Hawks & Doves (met name kant A) is een zeer ondergewaardeerd Neil Young album. Na 18 stemmen komt Little Wing uit op een 7.89.

Little Wing maakte zijn debuut tijdens de tour met The Ducks. Ook Are You Ready for the Country was vaste prik tijdens de Ducks tour. Het nummer werd oorspronkelijk opgenomen in het najaar van 1971 met The Stray Gators op Neil’s Ranch. Het opvallende gitaargeluid is niet afkomstig van Young’s Gretsch, maar van Jack Nitzsche, die in tegenstelling tot Words en Alabama hier geen Piano speelt maar Lap Slide Gitaar; Young is te horen op Piano. De gitaar (een Kay) en versterker (Epitone uit 1936) waarop Nitzsche speelt, heeft hij cadeau gekregen van Young toen die hem ermee hoorde pingelen (een blues lick van een Howlin’ Wolf album) in de winkel. Niet lang daarna kwam Young met Are You Ready For the Country? op de proppen.

Alhoewel het nummer bijna elk concert werd gespeeld in 1973 liet hij het achterwege in Tuscaloosa, zodoende staat het ook niet op dat live-album. In 1976 werd het wel gespeeld met Crazy Horse en in 1977 uiteraard met The Ducks. De bekendste live versie komt echter uit 1984, van het album A Treasure, tijdens die tour speelde hij het nummer soms zelfs twee keer één avond, als opener én afsluiter.

In 1976 werd het nummer gecoverd door Waylon Jennings, voor zijn gelijknamige album. Jennings paste de tekst licht aan, met wat referenties naar drugsgebruik en speelde het in een iets hoger tempo dan Young. Jennings was zo nu en dan te gast tijdens liveoptredens in 1984, waaronder het TV optreden bij Nashville Now. Daar legde Young ook uit aan presentator Ralph Emery wat de inspiratie was voor het nummer: een Uncle Sam Poster met de tekst ’Are You Ready for the Country, because it’s time to go’.





Info Card op neilyoungarchives.com

In de bonus, de live versie van A Treasure én de Waylon Jennings versie:

8

7

Are You Ready For The Country ? is voor mij de minste track op Harvest . Evengoed een 7 waard

Are You Ready For The Country ? : 7