9

8.5

Gezien het extreem hoge cijfer bij On the Beach zijn ook de hoge cijfers voor Vampire Blues niet moeilijk te verklaren. Persoonlijk waardeer ik alleen See the Sky About to Rain lager. Met een 9.4 van mij komt Vampire Blues na 18 stemmen uit op een mooie 8.45.

Arme George Whitsell, zijn bijdrage aan Vampire Blues zou de enige keer zijn dat hem het genoegen mocht smaken dat hij op een nummer van Neil Young gitaar mocht spelen; op New Mama van Tonight’s the Night werd zijn bijdrage beperkt tot zang. Ook de andere bandleden van The Rockets kwamen er maar bekaaid af, verder zou alleen Bobby Notkoff te horen zijn op een album van Neil Young; zijn bijdrage was een stuk prominenter aanwezig dan die van Whitsell. Sterker nog, de elektrische viool van Notkoff op Running Dry (Requiem for the Rockets) is zelfs bepalend voor de sound van het nummer. Ondanks de titel van het nummer kon men nog niet bevroeden dat er een einde was gekomen aan The Rockets; de overige bandleden dachten dat Young Molina, Whitten en Talbot alleen maar even ‘leende’.

Ook Young’s toenmalige vrouw Susan zit ergens verstopt in de songtekst, ook al zouden ze pas in 1970 scheiden, de relatie was waarschijnlijk al veel eerder over (denk aan de foto van Young die Nash had gemaakt en werd opgehangen middels punaises door de ogen). De betreffende songtekst is overigens:

I left my love with ribbons on and water in her eyes
I took from her the love I’d won and turned it to the sky





Info Card op neilyoungarchives.com

8.5

7

8,8

'Vampire Blues' is mijn minst favoriete nummer van On the Beach, maar dat is dan ook wel een van mijn favoriete platen: 7,5.

'Running Dry' vind ik echt meesterlijk in al zijn stroperigheid. 9,5

8,5

9,5

Running Dry...8.5

Running Dry , mijn dwergpapegaaien gaan altijd balistic bij die viool dus vaak skip ik hem beneden.
Dit is overigens niet alleen bij dit nummer met viool hoor. Dan maken ze dusdanige herrie dat je de muziek niet kunt volgen. Op de muziekkamer/werkkamer gaat ie echter in volle glorie en levert hij een 9.3 op .

Running Dry: 7,8

Running Dry: 8

Mijn vrouw trekt de viool ook niet zo, in de auto moest ie af.

Running Dry (Requiem for the Rockets): 9,2

Running Dry: 7

8,7

7,4

Country Home 7
Vampire Blues 8,2
Running Dry 7

Vampire Blues: 7,5

Running Dry: 8,5

Ouderwets hoge cijfers weer, wederom niet gek als je het gemiddelde bij het album ziet. Het is niet de meest voor de hand liggende song van Everybody Knows, immers, Down by the River, Cowgirl in the Sand en Cinnamon Girl zijn de paradepaardjes van dit album, maar het is en blijft een ijzersterk nummer dat wederom de veelzeidigheid van Neil Young aantoont. Van mij krijgt het nummer een 9.6, waarmee het na 17 stemmen op een 8.40 staat.

Running dry is maar twee keer live gespeeld, beide solo in 2019, best opmerkelijk als je nagaat dat Everybody Knows This is Nowhere één van zijn best gewaardeerde albums is. Gevalletje deep cut? De overige nummers zijn gezamelijk ruim 2000 keer live gespeeld, Round and Round hoort daar niet bij, dat nummer is voor zover bekend nog nooit live gespeeld. De vroegste versie van het nummer staat op de Buffalo Springfield Boxset uit 2001 en is opgenomen in 1967. De versie die op Everybody Knows staat stamt uit maart 1969 en heeft Robin Lane op gitaar en zang en verder alleen Whitten en Young.





Info Card op neilyoungarchives.com

En voor de nieuwsgierigen, de Buffalo Springfield versie van Round and Round and Round in de bonus vandaag:

De " kleintjes" op Everybody Knows This is Nowhere zijn nog altijd heel prachtig.
Dit is mijn " minst" favoriete tune van dat album dus maar een 9.

Inderdaad de minste broeder op EKTIN . Evengoed nog wel een 8.2

8,5

Running Dry: 8
Round and Round: 7,5

Round and Round: Inderdaad toch een geweldig album, dat zoiets als dit het minste nummer kan zijn. 8,8

Round and Round: 8,8

Running Dry: 8.5
Round and Round: 8.2

8.5

9

Net even beter dan Running Dry. Wat een prachtalbum is het toch!