Country Girl: 8.3
Sea of Madness: 7.5
Through my Sails: 9

Sea of Madness: 7
Through my Sails: 7,3

Sea of Madness: 8
Through My Sails: 9

Country Girl: 7,5
I'm The Ocean: 6,5
Sea of Madness: 7
Through My Sails: 7,5

Through My Sails: 8

On the Beach 9
Hawaiian Sunrise 6,5
Love/Art Blues 7
Country Girl 8
I’m The Ocean 8
Sea of Madness 6,5
Thorugh My Sails 8

Through My Sails: 8,5

Je bent Country Girl nog vergeten

Na lang dubben kom ik toch uit op een 9.7, waarmee Through my Sails na 18 stemmen op een moooie 8.32 staat.

CNSY én Crazy Horse op één album. Een groter contract kun je bijna niet bedenken binnen het oeuvre van Neil Young. Vergelijk After the Storm bijvoorbeeld eens met Sleeps with Angels. Haast onmogelijk om te bedenken dat diezelfde Young ooit een album heeft opgenomen met Crosby, Stills & Nash. Niet dat Sleeps with Angels nou zoveel beter verkocht dan After the Storm, dat te lijden had onder gebrekkige promotie vanuit Atlantic en er uiteindelijk toe leidde dat het contract van CSN met hun platenmaatschappij ontbonden werd, maar vooral op artistiek vlak is het verschil schrijnend.

Waar Young verstek liet gaan voor Woodstock 25, dat in de verste verte niet leek op Peace Love en Music van 1969, traden Crosby, Stills & Nash maar wat graag op. Young deed er nog een schepje bovenop, behalve wat optredens bij Farm Aid en Bridge School, trad hij helemaal niet op om het album te promoten.

Zo kan het dus dat één van de prijsnummers van dit album, Change Your Mind, slechts 4 keer ten gehore bracht in 1994. Het nummer werd voor het eerst gespeeld met Booker T, één van de twee nieuwe nummers die hij met hen ten gehore bracht. De Neil Young Appreciation Society haalde de toorn van Neil Young op hun hals toen ze, de tekst van het nummer publiceerde in het Broken Arrow tijdschrift, het ergste was volgens Young dat de tekst niet eens klopte. Het zou zijn creatieve proces beperken, waardoor hij nieuwe nummers niet meer live wil spelen voordat de studio versie uit was. Verder wist hij nog op te merken dat sommige fans totaal geen respect hebben voor zijn kunst, doordat ze er véél te diep op ingaan.

Ik voel me niet aangesproken Zelf had ik het geluk dat Young het met POTR in 2016 speelde.





Info Card op neilyoungarchives.com

8

Verdraaid!
Country Girl: 8,6

Change Your Mind: 9,2

Change Your Mind: 8,4

Change Your Mind: 8

8,5

Sterk nummer van Sleeps with Angels. Misschien wel het sterkste (maar dan moet ik het album in zijn geheel nog eens luisteren).

Change Your Mind : Heerlijk uitgesponnen nummer :9

Ja dat was me een concert in 2016!

8.75

9

Change Your Mind: 7,8

9 stemmen tot nu toe. Ik laat hem nog een dagje staan.

9

Iets te lang. Verder prima nummer van een prima album.

7,2

Er is geen muzikant die tijdens de gitaarsolo's zulke canadese houthakkers bewegingen kan maken
Typisch Young ,Geweldig!
Dat lange uitgesponnen met Change Your Mind stoort me hier niet...8

Sea of Madness 7,3
Through my Sails 7,5
Change Your Mind 8

Paar keer in slaap gesukkeld, maar ik ben er geraakt. It's over, it's done. Lange zit hoor.

6,8

Change Your Mind: 7,5

Met de opmerking van Johnny Marr in mijn achterhoofd heb ik deze mammoet bewust 2 dagen de tijd gegeven. Dat levert voorlopog 16 stemmen op, waaronder een dikke 9.5 van mij. Het gemiddelde komt uit op een 8.29. Aanvankelijk had ik vandaag een triple-header gepland, maar ik maak er een drieluik van...

Anno 1993/94 was Young de bootleggers zo beu dat hij bezwoer dat de volgende keer dat hij met Crazy Horse zou optreden hij het onaangekondigd zou doen, in een kleine club, onder een alter ego, ‘The Mistfits’. Knappe taper die me dan nog kan vinden.

Young voegde de daad bij het woord, in 1996 speelde hij met ‘The Echos’ 16 avonden in The Old Princeton Landing en The Catalyst Club. Een (publieks)opname van Baby What You Want Me to Do van 21 maart kwam uiteindelijk terecht op Broken Arrow. Helaas voor Young slaagde hij niet in zijn opzet, van alle 16 concerten zijn bootlegs in omloop.

In het begin van de reeks leunde de optredens zwaar op de nummers van Zuma (één van de favoriete albums van de net daarvoor overleden David Briggs), maar tegen het eind kwamen er toch nieuwe nummers in de setlist, allen van zijn nog te verschijnen album Broken Arrow dat hij tussen de optredens van deze korte tour opnam. Het eerste nummer dat zijn debuut maakte was Big Time, op 22 mei, een dag later volgde Scattered, op 4 juni volgde de rest van het album, waaronder Slip Away, dat zelfs twee keer live werd gespeeld die dag.

Het album klinkt wat ongepolijst, maarde ‘geest van David Briggs’ waart erin rond. Op Big Time zingt hij ‘I’m still living that dream we had, for me it’s not over’. Op Loose Change blijft Crazy Horse zo lang hangen in een E-akkoord, dat je je afvraagt of de plaat blijft hangen. Zelfs Frank Samepdro’s vriendin had hier haar vraagtekens bij, waarop hij antwoordde ‘we’re playing David on his way’. Slip Away is misschien wel Young’s meest raadselachtige omschrijving van een vrouw: ‘when the music started, she just slipped away’. De nummers zijn overigens op drie achtereenvolgens dagen opgenomen; 25, 26 en 27 maart 1996.

Vandaag dus deel één van het drieluik: Big Time.




Info Card op neilyoungarchives.com

8

Big Time: 8,2

Big Time : Wel de beste van het openingstrio 7.8