9,1

Was vroeger een 10 geweest.

9.5

Niet mijn favoriet van Zuma.

7,2

Cortez the Killer: 8,3

Wat heeft je van gedachten doen veranderen? Beter werk ontdekt in zijn oeuvre?

Beetje te veel gehoord denk ik.

Cortez the Killer: 10

9.5

Zijn beste!
10

Ik denk sowieso wel mijn favoriet met Crazy Horse. Die slow burn is om te likkebaarden.

10

Staat zeker in mijn NY top-10

Een 10 dus!

9,5

Cortez the Killer: 8,7

Ramada Inn: 8,5
Cortez the Killer: 10

Ik heb tijdens een live concert ,een Cortez>intro van +-6 min gehoord
Wij dachten eerst na ongv 5 min....wij krijgen nu een instrumentale uitvoering
8.5

10

Voor mij zijn beste....

10

Amber Jean 5
Ramada Inn: 7
Cortez the Killer 8

Live rust versie ongeëvenaard 9,6

Cortez, cortez, wat een nummer. 9,5

Wat ik vooral knap vind is dat Neil Young & Crazy Horse niet alleen in het spel variatie aanbrengen maar ook in de harmonie zang. Het was interessant geweest om ook de een live versie uit 76 te kunnen plaatsen, dan hoor je hoezeer het nummer zich ontwikkeld heeft over de jaren. Maar ja, die staat nog niet op YouTube.

8,2

Zoals ik al zei, misschien wel mijn favoriete Neil Young & Crazy Horse nummer, derhalve ook van mij een 10. Daarmee komt Cortez op 8 tienen uit, voor een gemiddelde van 9,24 na 23 stemmen. We hebben dus een nieuwe nummer 1!

De top 10 van dit moment:
1. Cortez the Killer - 9.24
2. Old Man - 9.11
3. Heart of Gold - 9.02
4. Southern Man - 8.98
5. Only Love Can Break Your Heart - 8.90
6. Helpless - 8.84
7. Ohio - 8.84
8. Harvest - 8.72
9. Thrasher - 8.57
10. Hey Hey, My My (into the Black) - 8.48

Cortez the Killer is het eerste deel van een trilogie; het tweede deel is Like an Inca, dat zijn oorsprong kent in Hitchhiker, ze delen ook één couplet. Neil beweert bij hoog en laag dat het geschreven is in 1975, tijdens de sessies in Point Dume en dat hij het zelfs heeft opgenomen en gespeeld voor Bob Dylan. In het boek dat bij Archives Vol. II zat is hiervoor geen sluitend bewijs gevonden, in de tape database wordt het nummer niet genoemd.

Like an Inca wordt uiteindelijk opgenomen met de Trans Band, in Hawaii, op 10 mei 1982 en was bedoeld voor Island in the Sun, wat zijn eerste album voor Geffen had moeten worden. Toen Geffen het album afwees ‘het mist nog iets’ besloot Neil hem dan maar Trans te geven, wat uiteindelijk een combinatie is met de nummers voor een beoogd video-album en de ‘beste’ nummers van Island in the Sun. De versie die op LP staat is iets meer dan 8 minuten lang, voor de CD re-release werd besloten de fade-out nog 1,5 minuut verderop te leggen, waardoor het nummer bijna 10 minuten lang is. Ook voor mij ietwat teveel van het goede, omdat het wat flauwtjes gespeeld word.

Live werd het nummer in eerste instantie alleen in 1982 gespeeld, maar ondergetekende had het geluk dat het voor het eerst in jaren ook weer in 2016 gespeeld werd, dankzij de veelzijdigheid van Promise of the Real. Het was, door het verfrissende spel op Old Black een zeer aangename verrassing (en niet de enige die avond).





Info Card op neilyoungarchives.com

In de bonus, een 26 minuten (jawel) durende live versie van 2016:

7.5

7

7.5

7

6,7