7 voor beide uitvoeringen.

Hitchhiker, akoestisch: 7,5
Hitchhiker, elektrisch: 6,5

8 (voor beide uitvoeringen)

Like an Inca: 7,1
Inca Queen: 7
Hitchhiker (akoestisch): 8
Hitchhiker (elektrisch): 7

Hitchhiker akoestisch: 8,5
Hitchhiker elektrisch: 8,5

Hoewel het duidelijk verschillende versies zijn, qua waardering dus geen verschil van mijn kant.

8,5 & 8 5.

Hitchhiker (akoestisch): 6
Hitchhiker (elektrisch): 6,5

Geen grote verschillen zover tussen de twee versies, maar er lijkt toch een lichte voorkeur te zijn voor de akoustische versie.

Wat algemene statistieken: er zijn tot nu toe 906 stemmen uitgebracht. Het gemiddelde van alle stemmen is 7.83 (3,92 sterren in MuMe termen).

Er is op 39 nummers gestemd. Begin volgende week maken we de top 40 op.

Hitchhiker 7
Le noise versie 7,5

Akoestisch - 8,2
Elektrisch - 8,1

Beide 7.5

Akoestisch: 8
Elektrisch: 7,5

Ramada Inn 8,5
Cortez the Killer 10!
Like an Inca 6,7
Inca Queen 7,6
Hitchhiker Acoestisch 7,9
Hitchhiker Le Noise 8,4

Hitchhiker akoestisch: 7,5
Hitchhiker elektrisch: 6.5

Hitchhiker acoustisch: 7:5
Hitchhiker electrisch: 8.0

Akoestisch: 7,8
Elektrisch: 7,2

Hitchiker (el) 8
Hitchiker (ac) 8.5

Ikzelf heb een 9 over voor de akoestische versie. De live versie uit 1992 had van mij een 10 gekregen. De elektrische versie kijgt van mij een 8.5, het nieuwe couplet vind ik gewoon niet zo. Daarmee staat de akoestische versie na 19 stemmen op een 7,77 een de elektrische versie op een 7,64.

Na het wat teleurstellende Fork in the Road dook Neil Young met Daniel Lanois de studio in, nadat hij video’s van het maken van Black Dub had gezien. De intentie was om een akoestisch album op te nemen. Eén van de eerste nummers waartoe een poging genomen werd het op te nemen was Hitchhiker, waarvoor hij tijdens de sessies de laatste coupletten had geschreven. Toen dat niet naar tevredenheid was, besloot hij over te stappen naar een elektrische gitaar; zijn Gretch White Falcon, die een stereo pick-up heeft en zo werd aangesloten op twee Fender Deluxe versterkers.

Lanois haalde meer trucjes uit, stem en gitaar werden live van delay voorzien en terug gevoed naar de monitor van Young die razend enthousiast was. Uiteindelijk zouden Neil en Lanois over een periode van bijna 4 maanden, ongebruikelijk lang voor Neil Young, genoeg materiaal opnemen voor zijn volgende album, Le Noise. De sessies werden gefilmd Adam CK Vollick; een video-album werd op YouTube gezet en kwam uit op Blu-Ray. Een lange versie van deze film verscheen recentelijk in The Hearse Theater, daar bleek dat er ook twee versies van You Never Call (ook te zien in de film Journeys) zijn opgenomen, waarvan één op pomporgel, For the Love of Man, Twisted Road én Born in Ontario. Een paar van deze nummers zouden later opgenomen worden voor Psychedelic Pill.

Het nummer Angry World leverde Neil Young pas zijn eerste Grammy op voor muziek (Archives Vol. I won er ééntje voor het artwork). Ironisch, want in mijn oren is het niet de beste track van de plaat, heb het zelfs niet opgenomen in de longlist voor deze meter. Walk With Me staat daar wel in; de opener van het album toont gelijk het kenmerkende grunge geluid van de rest van dit album, wat ik één van de beste vind van de afgelopen 10 jaar, misschien wel zijn laatste geslaagde poging om iets echt unieks neer te zetten. Hopelijk komt daar nog verandering in.





Info Card op neilyoungarchives.com

In de bonus de Pearl Jam versie:

6

Hitchhiker: liedje kan me om een of andere reden niet meer zo bekoren. Heb wel een lichte voorkeur voor de elektrische versie (7) dan voor de akoestische (6,8).

Inderdaad is Le Noise wel een van zijn meest interessante en originele albums van de laatste (iets meer dan) tien jaar. 'Walk With Me' is een sterke opener, waar ik mede door de productie van Lanois wel een 8,2 voor over heb.

7

6

Hitchhiker: Ac: 7.6
Hitchhiker: Elec: 7.2

Walk with Me: 6

Walk With Me deed me bij een eerste beluistering huiveren en niet van genot . Nu na een aantal jaren het album is ingedaald kan ik het prima hebben.

7.3

6,5

Toen de eerste concert opnames uitkwamen in 2010 was dat voor het eerst in jaren dat ik zo enthousiast werd van een nieuw album van Young. Dit is één van de laatste albums waar hij echt tijd en moeite in heeft gestoken om een zo goed mogelijk eindproduct te krijgen. Het binnen drie takes moet het lukken concept is zijn houdbaarheid lang voorbij. Psychedelic Pill was echt een gelukstreffer.

6,5

8

8

Walk with Me: 6