Hyacinth House: 8,5
Wild Child: 7,5

7,7

Hyacinth House 8,4

Wild Child 8.3

Wild Child: 6,8

Wild Child: 7,9

Het voordeel van achterlopen en inhalen is dat je de cijfers redelijk op elkaar af kunt stemmen, waardoor ze beter kloppen. Eén nummer sprong er logischerwijs uit, maar de cover van Who Do You Love die ik nog niet kende is een goede gedeelde tweede. Verder vind ik de American Prayer sound helemaal niet zo verkeerd, maar ben ik ook niet echt geïnteresseerd in het geslachtsorgaan van de heer Morisson.

9,5 The Doors - Light My Fire (The Doors, 1967)
7,5 Jim Morrison & The Doors - Curses, Invocations (An American Prayer, 1978)
5,0 Jim Morrison & The Doors - Lament (An American Prayer, 1978)
7,5 The Doors - Crawling King Snake (L.A. Woman, 1971)
8,0 The Doors - Tell All the People (The Soft Parade, 1969)
8,5 The Doors - Who Do You Love (Live) (Absolutely Live, 1970)
6,0 The Doors - The Piano Bird (Full Circle, 1972)
8,0 The Doors - You're Lost Little Girl (Strange Days, 1967)
4,0 The Doors - I'm a King Bee (Live in Detroit, 2000)
9,5 The Doors - Alabama Song (Whisky Bar) (The Doors, 1967)

The Doors' debuutalbum heb ik ongeveer rond 2000 ontdekt. Heel veel 60s muziek kende ik nog niet, hooguit 1 of 2 albums van The Beatles. Ik was meteen verkocht en vooral vanwege Alabama Song. Ik wist niet wat ik hoorde. Het blijft een briljant nummer.

Mooi trouwens die hoge cijfers voor Hyacinth House. Op voorhand een van de 3 nummers die ik een 10 zou geven en misschien wel het mooiste Doors-nummer overall... , maar ik wacht de volgende luisterbeurt nog even af.

Even weer wat inhalen:

Curses, Invocations: 7,5
Lament: 7,3
Crowling King Snake: 8,3
Tell All The People: 7,5
Who Do You Love: 7,2
The Piano Bird: 7,5
You're Lost Little Girl: 9,5
I'm A King Bee: 6
Alabama Song (Whisky Bar): 7
Variety Is The Space Of Life: 6
We Could Be So Good Together: 8
Build Me A Woman: 7,5
Waiting For The Sun: 9,5 (nog gecondoleerd, Titmeister)
Go Insane (Demo Versie): 6
Hyacinth House: 9,3
Wild Child: 8,3

Wild Child - 8

Go Insane (Demo Versie): 6,8
Hyacinth House: 9,8
Wild Child: 7

Hyacinth House 9
Wild Child 8.6

8.75

Wild Child: 7

Hyacinth: 8.3

Wild Child: 7.2

Wild Child: 7

Grappig. Ik had niet verwacht dat ik Wild Child zo goed zou vinden. Het was altijd een leuke opening van kant 2, maar ook weer niet geweldig. Vandaag kwam het nummer ineens echt binnen bij me. Waarschijnlijk omdat ik al weken lang het ene na het andere nummer buiten de reguliere context hoor, op een manier waarop ik nog nooit eerder naar het oeuvre van welke band of artiest dan ook geluisterd heb.

Het begint met "geleuter", prima, maar hiervoor koop ik geen The Doors album. Daarna begint een killer riff die prachtig wordt overgenomen door het orgel. De tussenstukjes zijn weer verrassend en signature The Doors sound. De slide gitaar speelt weer een grote rol. Terwijl ik eigenlijk het idee heb dat Robbie hier niet vreselijk goed in was, maakt het dit nummer toch weer iets bijzonders. |En dan die mysterieuze slotzin. Die heb ik altijd al heel intrigerend gevonden. Wild Child scoort onverwacht goed dus.

Wild Child: 9,25

8,6

Waiting For The Sun: 9
Go Insane (Demo Versie): 6
Hyacinth House: 7,5
Wild Child: 6,3

Wild Child: 7,7

Go insane heb ik nog in te halen, ergens wel geinig maar als je er te lang naar luistert dan wordt je idd gek, dat schelle geluid. 6 toch wel

Wild Child dan,dat is een pijnlijke want het was vroeger een favoriet maar ja, dat geld ook voor andere soft parade nummers. Nu kan ik er eigenlijk niet echt meer zo erg van genieten. Smaak komt en gaat en vernieuwd zichzelf de hele tijd.
7

7.3

Het is altijd moeilijk de nummers los te beoordelen en ik ben wel schuldig aan het af en toe stemmen op herinneringen maar als ik nu het hele album weer opzet, potverdikkeme dit is toch gewoon een van die drie beste nummers op LA Woman. Ik moet het voor mijn nachtrust toch verhogen naar de volle pot. 10
Sorry administrator

Wat later dan normaal, maar bijwerken was een flinke klus vandaag, met al die inhaalstemmen . Blijf dat vooral doen, ik word er blij van. 20 Stemmers al voor Wild Child en die zorgen ervoor dat Wild Child momenteel het linkerrijtje afsluit (33 van 66).

31 | Tell All the People (The Soft Parade, 1969) | 7,8646 | 24 stemmers
32 | Who Do You Love (Live) (Absolutely Live, 1970) | 7,8217 | 23 stemmers
33 | Wild Child (The Soft Parade, 1969) | 7,7850 | 20 stemmers
34 | You Make Me Real (Morrison Hotel, 1970) | 7,6635 | 26 stemmers
35 | Wintertime Love (Waiting for the Sun, 1968) | 7,6607 | 28 stemmers

Benieuwd of we iedereen weer binnenboord houden met de twee nummers die vandaag voorbij gaan komen. Het is namelijk weer tijd voor 'An American Prayer'.

Op the Hitchhiker krijgen we een inzicht in het verhaal achter Riders on the Storm. De uit de woestijn opgepikte lifter blijkt de 'Killer on the road' te zijn. Het gaat denk ik over de kwetsbaarheid van mensen tijdens hun zoektocht naar de reden van ons bestaan. Zijn we niet allemaal lifters in afwachting van iemand die ons de juiste richting op helpt?
Als tiener was ik altijd door geïntrigeerd door de manier waarop dit verweven zat in Riders on the Storm en heb ooit nog eens een poging gedaan om deze versie in het hele nummer te plakken. Laat ik zeggen dat het alleen voor thuisgebruik was, maar ik heb het veel gedraaid .

Dan nog het titelnummer van dit spoken word album. Jim's aanklacht tegen de gedwee volgende mensheid met een ernstig gebrek aan eigenheid. Een thema waar hij zich vaker druk om maakte en wat ook terugkomt in een beroemde live-versie van Five to One (in Miami) waar hij het publiek uitmaakt voor 'a bunch of slaves'. Hier houdt hij het netjes, maar de boodschap is van gelijke strekking.






Jim Morrison & The Doors - The Hitchhiker (An American Prayer, 1978) en
Jim Morrison & The Doors - An American Prayer (An American Prayer, 1978)

5

De twee laatste nummers van het album An American Prayer en tegelijkertijd 2 toppers. De volle mep voor beide songs:
10
10

Tjah, moeilijk te beoordelen. Beoordeel ik riders on the storm of puur spoken word. Riders on the storm is natuurlijk fan-tas-tisch!

Laat ik op safe gaan: 6 voor beide songs

voor beide?

Zoals alles op één na, laat ik het weer aan me voorbij gaan, al is de groove van het titelnummer best lekker (en al eerder voorbij gekomen toch?)

Wederom, gerecycled materiaal met een gedicht welke ik derhalve niet kan beoordelen als echt losstaand nummer.

Het tweede nummer is dan wel apart te beoordelen , ik moet zeggen dat ik niet zo kapot ben van de achtergrond muziek- het klinkt als een 80s b film. De tekst kan dan oke zijn, het nummer trek ik wat minder.
Nou betekent dat niet dat ik AP niet begrijpen wil of loop te dissen.
Even ter verdediging, ik heb het album vroeger (16 jaar was ik) vaker geluisterd en het is gewoon als geheel én in juiste sfeer een andere ervaring dan dat ik hier losse "nummers" moet beoordelen.

Ik had al spijt als de haren op mijn hoofd dat ik een redelijk cijfer voor lament heb gegeven (alcohol verzachte mijn ruggengraat waardoor ik bezweek voor de onzichtbare druk van Simon77 omdat ik geen cijfers wil geven voor dit album en de nooit bewezen maar nadrukkelijk gevoelde beoordelende ogen van Johnny marr ,die hier toch uitblinken als zijnde dé woordvoerders ter verdediging van American prayer).

Dat is een beetje flauwekul natuurlijk , maar ik snap waarom jullie het een goed album vinden . Ik blijf erbij het niet te kunnen mee "meten" in de Doors meter .
Als op MuMe ooit een functieknopje zou komen om oude berichten te deleten (een hemelse gaven voor mij) zou ik mijn bericht bij lament wissen.
Liedje twee zou hier dus vandaag een laag cijfer krijgen, maar dat voelt niet terecht omdat ik hem in het geheel op het album hoger zou scoren.
Ik heb dat album trouwens in geen eeuwigheid meer gehoord.

Niet compleet zeker maar ik meen te herinneren dat het album niet alleen Doors nummers in de recycling gooit maar ook nummers op het album zelf recycled. Hou me dat ten goede