Go Insane - 5,5

6

7.5

Helemaal niet onaardig, je hoord al flarden van waar ze later naartoe zouden gaan qua sound, maar het heeft nog niet echt een 'eigen' sound, beetje dertien in een dozijn dus. 6.3

Jim benadert de krankzinnigheid met zijn schelle stemgeluid, en zoals harm1985 al aangeeft, hoor je wel al iets van de toekomstige band erin terug, maar toch is het opmerkelijk dat ze amper een jaar later het debuutalbum opnamen. Ze zijn flink gegroeid in dat tussenliggende jaar.

Go Insane: 6,7

Valt me best goed mee voor een demo! Jim Morrison als waanzinnige in een soort instrumentaal rariteitenkabinet.

7

En dan die demo's grotendeels laten liggen. Misschien omdat die niet leidden tot een platencontract en de nummers daarna wel. De groei is onmiskenbaar fenomenaal, dus laten we de invloed van Robbie Krieger op het groepsgeluid niet uitvlakken en die van Paul Rothchild misschien ook niet. De piano is in ieder geval grotendeels vervangen door een orgel en basorgel. Een opvallende verandering van geluid en bepalend voor de uniekheid van The Doors.

5,5

Het zou nog beter worden op The Celebration of the Lizard.

8.5

Go Insane 6

Met de demo van Rick & the Ravens was de basis gelegd voor wat een jaar later The Doors zouden worden. Er moest nog wel het e.e.a. aan geschaafd worden, maar het potentieel was er. Al moet de komst van Robby Krieger ook niet onderschat worden. Voorlopig een 6,3 voor Go Insane.

51 | The Piano Bird (Full Circle, 1972) | 6,5386 | 22 stemmers
52 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,4835 | 26 stemmers
53 | Go Insane (Demo Versie) (First Demos, 1965) | 6,3192 | 13 stemmers
54 | Wandering Musician (Other Voices, 1971) | 6,2087 | 23 stemmers
55 | The Peking King and the New York Queen (Full Circle, 1972) | 6,1810 | 21 stemmers

Het volgende nummer is afkomstig van L.A. Woman en werd geschreven door Ray Manzarek, de tekst is van Jim. Hyacinth House is een uniek nummer op L.A. Woman, want het is het enige nummer dat op een '4 sporen recorder' werd opgenomen, terwijl de rest van het album met een professionele 8 kanaals recorder werd opgenomen. Ik heb idd geen flauw idee wat ik net heb opgeschreven . Mocht je nu denken: "Het lijkt wel of die Morrison in zijn badkuip aan het zingen zijn!". Dat klopt; Hyacinth House is door Jim ingezongen in de badkamer van de studio.
Het nummer werd geschreven in het huis van Robby Krieger die hield van bloemen in huis en ook een jonge rode lynx als huisdier had (to please the lions). Duidelijke verwijzingen dus naar de plaats waar het nummer geschreven is, maar de meest letterlijke zin schreef Jim toen hij zijn goede vriend Babe Hill van het toilet af zag komen "I see the bathroom is clear". Het hoeft niet altijd mysterieus te zijn .




The Doors - Hyacinth House (L.A. Woman, 1971)

Go Insane: 6,5

Hyacinth House: 7

9

8,5

Hyacinth House 8.6

7,4

Hyacinth House - 8,5

7.75

Hyacinth House: 7

8.8

HH 7,7

Ja, weer een van mijn absolute favorieten, van mijn favoriete album. Ik kan me voorstellen dat mensen dit een oppervlakkig nummer vinden. Voor mij is het volkomen omgekeerd. Alle elementen die The Doors zo'n goede band maken zitten hierin samengebald. De klassieke invloed die Ray meebracht, the blues, de mystificatie die Jim meebracht. Het zingen in dit nummer, in zijn diepste register, is perfect. In feite hoeft niemand hier meer te doen dan strikt noodzakelijk om het nummer volledig tot zijn recht te laten komen. Het heeft een heerlijke, lome groove. Het schuurt en is gepolijst. De solo is prachtig en de gitaarerupties van hoge klasse. In het drummen van John Densmore zitten precies op de juiste momenten accenten die het nummer lijken te vertragen of juist versnellen. En dan dat orgel, opnieuw. Een klein stukje hemel op aarde dit nummer.

Hyacinth House: 10.

Hyacinth House: 9.8
Gewoon een steengoed album dit. Ik merk dat stemmen toch nog best verwarrend kan zijn en ik niet hoog inzet met veel nummers, maar nu het "onkruid" er een beetje doorheen is komen nu straks enkel maar hoog scorende nummers. Dat wordt lastig. Ik probeer een beetje spaarzaam te zijn met 10en om een duidelijk verschil te maken met de nummers die voor mij de allermooiste/leukste zijn, dus vandaar 9.8- om een beetje nuance te hebben in de top. Maar wederom weer een ijzersterk nummer van dit album.

Mooie quote

10+++

Eén van de allerallerbeste nummers... ooit...


Ik niet. Mensen snappen blijkbaar geen dingen, check die cijfers buiten die van jij en ik en Spoelworm.


Volkomen eens!

Hyacinth House: 10

Volgens mij vind ik dit toch wel het allerbeste/mooiste Doors-nummer. Echt prachtig!

Hyacinth House: 8,7

Hyacinth House: 10

Vanavond een vergadering, dus ik gooi de volgende er vast in. Hyacinth House doet het uitstekend, al zullen enkele users op meer dan een tiende plaats hebben gehoopt. Een 8,67 is een keurig gemiddelde en één-honderste boven het voorlopige albumgemiddelde van L.A. Woman.

08 | The Changeling (L.A. Woman, 1971) | 8,9278 | 27 stemmers
09 | Soul Kitchen (The Doors, 1967) | 8,7278 | 27 stemmers
10 | Hyacinth House (L.A. Woman, 1971) | 8,6719 | 16 stemmers
11 | Five to One (Waiting for the Sun, 1968) | 8,6333 | 30 stemmers
12 | The Soft Parade (The Soft Parade, 1969) | 8,5929 | 28 stemmers

Wild Child is de opener van de B-kant van het album The Soft Parade en was daarnaast de B-kant van de eerste single van het album, Touch Me. Wild Child is wellicht het nummer dat het meest 'trouw blijft' aan het oorspronkelijke geluid van de band op dit vierde studioalbum. Het clipje bij dit nummer komt van de documentaire The Doors - Dance on Fire (1985).




The Doors - Wild Child (The Soft Parade, 1969)

Wild Child: 9.5